Παντελής Πουλιόπουλος Για τον Φασισμο

Παντελής Πουλιόπουλος


Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

(Γράφτηκε τον Ιούλη του 1939 στην Ακροναυπλία - απόσπασμα)



1. Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου έκλεισε τα τρία της χρόνια. Στο διάστημα αυτό τα κοινοβουλευτικά αστικά κόμματα εξαφανίστηκαν από την πολιτική σκηνή. Οι οργανώσεις της εργατικής τάξης διαλυθήκανε και οι περισσότεροι αγωνιστές της είναι εξόριστοι και φυλακισμένοι. Το προλεταριάτο δεν φανέρωσε καμιά αντίσταση. Ο Μεταξάς οργάνωσε εθνικά εργατικά σωματεία και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς με βάση την «ηγετική αρχή» και τη φασιστική ιεραρχία όπως ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ. Οργανώνει κάθε τόσο συγκεντρώσεις λαϊκές όπου τον ανακηρύσσουνε πρώτο εργάτη, πρώτο αγρότη κλπ. της χώρας. Στη Διοίκηση, στην Εκπαίδευση, ακόμα και στην Εκκλησία, εφαρμόζει την ίδια γραφειοκρατική απολυταρχία διαμέσου διορισμένων ηγετών. Ακολουθεί συστηματικά την ολοκληρωτική πολιτική της αυτάρκειας στο οικονομικό πεδίο, απαράλλαχτα όπως ο φασισμός, και δεν παρέλειψε ευκαιρία που να μη δείξει και έμπρακτα τη συμπάθεια του στις φασιστικές χώρες –στο εξωτερικό εμπόριο μέχρι και σήμερα ακόμα απέναντι στους νάτσηδες. Στον τύπο τον διευθυνόμενο, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, παντού, διαδίδει κάθε μέρα την ιδεολογία του κυρίαρχου «ολοκληρωτικού» κράτους, του αντικομμουνισμού, του αντιφιλελευθερισμού και της αντικαπιταλιστικής δημαγωγίας. Τέλος δημιούργησε τις φάλαγγες, σώματα παραστρατιωτικά, σαν τις αντίστοιχες οργανώσεις του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού. Όλη η πολιτική ζωή της χώρας συγκεντρώνεται κάθε φορά στο τι θα πει και τι θα κάνει ο Μεταξάς. Έτσι η Ελλάδα έγινε κι αυτή μια χώρα φασιστική, με Ντούτσε ή Φύρερ τον Ι. Μεταξά.

Τέτοιες (όπως η παραπάνω – σημείωση G.) διαπιστώσεις και τέτοιο χαρακτηρισμό έκανε ο σταλινισμός. Τέτοιον και μερικοί τεταρτοδιεθνιστές.



2. Ο σταλινισμός δεν χρειάστηκε τόσα πολλά σημάδια για να ιδεί το φασισμό στα βασιλικά διατάγματα που τη νύχτα της 4ης Αυγούστου 1936 διαλύανε το κοινοβούλιο. Από τον καιρό των περιβόητων «δίδυμων αδερφών» [φασισμός = (σοσιαλ) δημοκρατία] και του «φασίστα» Μπρίνιγκ, και πριν ακόμα, είχανε κιόλας χαρακτηρίσει έτσι, κατά καιρούς, και το Βενιζέλο και τον Κονδύλη και τον Τσαλδάρη και κάθε κυβέρνηση που είχε πάρει μέτρα αντιεργατικά ή απλώς παραβιαστικά των λεγομένων δημοκρατικών ελευθεριών της αστικής δημοκρατίας ή του κοινοβουλίου. Οι ηγετικοί σύντροφοι της αδελφής Οργάνωσης Κ.Δ.Ε.Ε. (Κομμουνιστική Διεθνιστική Ένωση Ελλάδας – σημείωση G.) χρειάστηκε να περάσουνε μερικοί μήνες ύστερα από την 4η Αυγούστου, για να φτάσουνε στον ίδιο χαρακτηρισμό και για να βγάλουν απ’ αυτόνε μια σειρά «νέων πολιτικών καθηκόντων μας» που τα βάλανε σαν πρόγραμμα, να πούμε, στο «Εργατικό Διεθνιστικό Κόμμα της Ελλάδας», όπως τότε ανακηρύχτηκαν επίσημα με το παράνομο δελτίο τους. Τα «καθήκοντα» αυτά συνοψίζονταν στο ότι ο πολιτικός ρεαλισμός μας επιβάλλει απέναντι στο στερεωμένο πια με την ήττα των εργατών φασιστικό καθεστώς να περιοριστούμε απλώς στην κομμουνιστική προπαγάνδα, στη δημιουργία στελεχών μέσα στην παρανομία και να περιμένομε κυρίως εξωτερικές νίκες του ευρωπαϊκού προλεταριάτου για να ξαναβάλουμε πολιτικά συνθήματα δράσης κατά της Δικτατορίας σαν εκείνα που ως τώρα είχαμε. Και αφού παρενέπεσαν από τότε οι ήττες στην Ισπανία και Γαλλία, η έλλειψη πολιτικών δυνατοτήτων δράσης μαζικής κατά της Δικτατορίας για αόριστο ακόμα διάστημα γίνεται πιο φανερή.



Διαφορετικά είναι τα συμπεράσματα πού ’βγαλε ο σταλινισμός από τον ίδιον αυτό χαρακτηρισμό της κυβέρνησης της 4ης Αυγούστου: Αφού το ΚΚΕ, προδίνοντας τους εξεγερμένους εργάτες της Θεσσαλονίκης στις 9 Μαΐου 1936 στους υποστηριχτές του Μεταξά Φιλελεύθερους και στηρίζοντας στη Βουλή το Σοφούλη –που έδινε την εξουσία στο στρατηγό Μεταξά– βοήθησε πρώτα όσο μπορούσε για να επιβληθεί η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, τώρα, σφουγγοκωλάριος των αστικών κομμάτων, εκλιπαρεί τη συμμαχία τους κατά της Δικτατορίας, ενώ αυτά το κλωτσάνε. Ανυψώνει σε «αντιφασίστες δημοκράτες» αντιδραστικούς αξιωματικούς και υπερθεματίζει στο σωβινισμό του Μεταξά με απερίγραφτη σοσιαλπατριωτική κυνικότητα.



3. Αποτέλεσμα πραχτικό της πρώτης «αντιφασιστικής» πολιτικής: Ολική έκλειψη της τεταρτοδιεθνιστικής ομάδας Κ.Δ.Ε.Ε. από το πρώτο κιόλας εξάμηνο της Δικτατορίας. Είναι πλάνη φανερή να νομίζομε ότι μόνο στην αριθμητική και οργανωτική αδυναμία της οργάνωσης αυτής οφείλεται η πλήρης αφάνεια της από τις αρχές του 1937, μολονότι και ηγέτες της ήταν ελεύθεροι καθώς και μέλη της, και τα τεχνικά της μέσα πολύ επαρκή για λίγα τουλάχιστο παράνομα έντυπα. Το πνεύμα με το οποίο είχανε διαποτιστεί αυτοί οι σύντροφοι ήτανε ντεφετιστικό, πνεύμα πολιτικής απάθειας και μηδενισμού: «δεν γίνεται τίποτε».



Αποτέλεσμα πραχτικό του σταλινικού «αντιφασισμού»: Τα 90% της Κ.Ε., των μελών, κεντρικών και τοπικών στελεχών του ΚΚΕ, ο κοινοβουλευτικός ηγέτης του, ο υπαρχηγός του, βουλευτές και η πλειονότητα των υποψήφιων βουλευτών του και περιφερειακών επιτρόπων του, θεωρητικοί ηγέτες (Π.χ Γληνός. Ήταν ελεύθερος στην Αθήνα, προφανώς με την υπόσχεσή ότι δεν θα ενοχλήσει την κυβέρνηση – σημείωση G.), έγιναν εξωμότες, δήλωσαν επίσημα προσχώρηση στην «πατριωτική πολιτική» της Δικτατορίας «για την υπεράσπιση των συνόρων από τους εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς» και αθρόα στρατολογηθήκανε στη μεταξική Οχράνα. Το Σύμφωνο Σκλάβαινα-Σοφούλη βρήκε τη λογική συνέπεια και συνέχεια του στα Σύμφωνο Σκλάβαινα-Μεταξά, κι αυτό προτού περάσει πολύς καιρός αφότου το ΚΚΕ, πρώτο απ’ όλα τα δημοκρατικά κόμματα της χώρας, έσφιγγε στο Παλάτι το χέρι του φιλελεύθερου αγγλοφερμένου Γεωργίου Β.



4. Αν το προλεταριάτο της χώρας είχε να διαλέξει ανάμεσα στις δύο αυτές πολιτικές, την εργατομετωπική ηττοπάθεια και τη σταλινική σοσιαλ-προδοσία, θα στεκότανε σίγουρα απόλυτα ανίκανο να συντελέσει με τη δική του ανεξάρτητη πάλη στην ανατροπή της Δικτατορίας και να προχωρήσει στον ιστορικό δρόμο της οριστικής του απελευθέρωσης από τον καπιταλιστικό ζυγό. Νομίζομε πως τέτοιο δίλημμα δεν μπαίνει μπροστά του. Γιατί και οι πολιτικές διαπιστώσεις είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμες και τα ηττοπαθή και σταλινικά συμπεράσματα ολωσδιόλου σφαλερά.



Αν μας λέγανε μονάχα ότι ένα καθεστώς που καταργεί το κοινοβούλιο και διαλύει τις εργατικές οργανώσεις πρέπει σήμερα να το λέμε φασισμό, όπως συνηθίσανε να κάνουν οι περισσότεροι φιλελεύθεροι αστοί σ’ όλες τις απολυταρχικές χώρες, θα ήτανε τότε ζήτημα απλώς να διαλέξουμε την καταλληλότερη προπαγανδιστική ονομασία. Αλλά το ζήτημα είναι όχι για το όνομα παρά για τις κοινωνικές βάσεις, τα πολιτικά στηρίγματα της σημερινής δικτατορικής κυβέρνησης στην Ελλάδα και για τα καθήκοντά μας απέναντι της. Και είναι γνωστό σε μας ότι η ασάφεια και τα διφορούμενα στους όρους που κάθε φορά χρησιμοποιούμε, κλείνουνε συνήθως μια εσφαλμένη ή συγχυσμένη αντίληψη για τις οριζόμενες καταστάσεις.



5. Όλοι βέβαια συμφωνάνε ότι υπάρχουνε διαφορές ανάμεσα στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου και στο καθεστώς που επικρατεί σήμερα στη Γερμανία ή στην Ιταλία. Αλλά η αλήθεια είναι ότι εκείνα πού βασικά χαρακτηρίζουνε και τα δυο αυτά καθεστώτα δεν υπάρχουνε στην Ελλάδα, έτσι που κι αν αποφασίζαμε ακόμα να μιλήσομε για το «φασισμό της 4ης Αύγουστου», πάλι τα πολιτικά μας συμπεράσματα θα ήτανε πολύ διαφορετικά: Στις χώρες εκείνες η δικτατορία είναι ένα πρακτορείο του χρηματιστικού κεφαλαίου και των «μη χορτασμένων» ιμπεριαλιστών, που στηρίζεται όμως σε μια μεγάλη μαζική βάση: μικροαστικές (σκόνη του μεταπολέμου) και εργατικές ακόμα μάζες απογοητευμένες από την πείρα της δημοκρατίας (εργάτες απελπισμένοι, προσωρινά, από την επανάσταση που την πρόδωσαν οι σοσιαλδημοκράτες και οι σταλινικοί). Να από που βγήκαν οι μαζικές και παραστρατιωτικές οργανώσεις (όπου ακούμπησαν και ακουμπούνε σε μεγάλο βαθμό οι δικτατορίες αυτές) –από κει βγήκαν οι λυσσασμένοι γραφειοκράτες που συγκροτούνε φασιστικά και έθνικο-σοσιαλιστικά σωματεία και τις «συντεχνίες», ένα δήθεν νέο κράτος. Αυτή τη μαζική βάση, βέβαια, ο φασισμός μπορεί σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό να την καταχτήσει είτε πριν είτε μετά το πραξικόπημα του. Προϋποθέτει όμως οπωσδήποτε μια μακρά πείρα των μικροαστικών μαζών από τις ελευθερίες της αστικής δημοκρατίας και του αστικού κοινοβουλευτισμού και μια σχετική απογοήτευση τους στις συνθήκες της μεταπολεμικής χρεοκοπίας αυτού του κοινοβουλευτισμού. Είναι επίσης βέβαιο ότι τις μικροαστικές μάζες που τις εξαγριώνει και τις σπρώχνει κατά του προλεταριάτου, ο φασισμός τις εξαπατά και τις εξαθλιώνει αλλά τις συγκρατεί με μια καλά οργανωμένη κοινωνική και σοβινιστική δημαγωγία. Στις χώρες αυτές επίσης υπάρχουν από όλη την οικονομική και τεχνική τους διαρρύθμιση οι αντικειμενικές δυνατότητες να υποβληθούνε για ένα κάποιο διάστημα στους οικονομικούς πειραματισμούς της αντιδραστικής χίμαιρας πού λέγεται «ολοκληρωτική αυτάρκεια». Παρά τις διαμαρτυρίες ορισμένων κύκλων, η σαπισμένη κεφαλαιοκρατία των χωρών αυτών φτάνει, για τις ανάγκες των εξπανσιονιστικών (επεκτατικών – σημείωση G.) πολεμικών ετοιμασιών, να ανέχεται και να υποστηρίζει ακόμα την οικονομική αυτή πολιτική της απομόνωσης σαν μια κατάσταση ανάγκης. Σ’ αυτό το σύνολο οικονομικών, κοινωνικών και ιστορικών συνθηκών οφείλεται, κατά ένα γενικό τρόπο, η σχετική σταθερότητα των καθεστώτων αυτών ως τώρα. Αυτές εξηγούνε και τη βαθμιαία κατάκτηση της αστικής και μικροαστικής ιντελλιγκέντσιας (στη Γερμανία και πολλών Γιούνκερς: οι μεγάλοι γαιοκτήμονες στη Γερμανία – σημείωση G.) μέσα στα πολιτικά, διοικητικά, στρατιωτικά, εκπαιδευτικά επιτελεία του φασισμού. Έτσι ο φασισμός στις χώρες εκείνες έγινε πραγματικά το μοναδικό κόμμα της εθνικής μπουρζουαζίας, μόλο που αυτή διαρκώς αγαναχτεί για τα υπέρογκα έξοδα που της στοιχίζει ο υπερογκωμένος παρασιτικός μηχανισμός του φασισμού. Παρ’ όλα αυτά είναι γνωστό ότι το σύμπλεγμα από εσωτερικές αντιφάσεις, που έκφραση και επιστέγασμα τους είναι η φασιστική πυραμίδα, τον υπονομεύουνε, σωρεύονται περισσότερες και απειλητικότερες από την ίδια την πολιτική του και θα τινάξουνε την πυραμίδα με την επανάσταση ή τον πόλεμο.



6. Έξω από τα παραπάνω ουσιώδη γνωρίσματα, η ιδιαίτερη αυτή μορφή ταξικής απολυταρχίας του μονοπωλιακού καπιταλισμού, που λέγεται φασισμός, είναι ακατανόητη. Τον τέτοιο χαραχτήρα του φασισμού στη γένεσή του και στην ιστορική του εξέλιξη, μας τον έχει αναλύσει αριστοτεχνικά η Κ.Δ. στο Τρίτο και Τέταρτο Συνέδριό της και ο Τρότσκι από το 1931-1938 (σύγκριση φασισμού και σημερινού σοβιετικού καθεστώτος στο έργο του Προδομένη Επανάσταση). Ποτέ η Αριστερή Αντιπολίτευση και η Τέταρτη Διεθνής δεν κουράστηκε ως τώρα να τονίζει ότι δεν είναι φασισμός κάθε δικτατορία που διαλύει τις εργατικές οργανώσεις και χτυπάει τις δημοκρατικές ελευθερίες. Αν με το φασισμό συγχύσουμε κάθε άλλη μορφή απολυταρχίας, δεν συμβάλλουμε ούτε στη σαφέστερη κατανόηση των πολύμορφων αντιφατικών πολιτικών εξελίξεων που γεμίζουνε την εποχή μας, ούτε στον ακριβέστερο καθορισμό των αντίστοιχων καθηκόντων του επαναστατικού προλεταριάτου.



7. Ποιό από τα χαρακτηριστικά αυτά γνωρίσματα υπάρχει στην Ελλάδα ή στη Ρουμανία λ.χ. ή σ’ όποια άλλη χώρα της Βαλκανικής, όπου, με περισσότερο ή λιγότερο κουτσουρεμένα ή και καταργημένα τα κοινοβούλια, δικτατορεύουν οι Αυλές με τις στρατιωτικοπολιτικές τους κλίκες; Κανένα. Και γι’ αυτό, σωστά το όργανο του αδελφού γαλλικού Κόμματος πέρυσι γράφοντας για τη ρουμανική δικτατορία του Καρόλου την είπε όχι φασιστική άλλα βοναπαρτιστική. Κι αυτό, μολονότι είναι αλήθεια ότι τη δουλειά που κατά του εργατικού κινήματος την κάνει αλλού ο φασισμός, την κάνουν εδώ οι δικτατορίες των βασιλιάδων και των κλίκων τους. Κι αυτό, όσο κι αν πολλά τους μέτρα μπορούμε κι εμείς να τα πούμε φασιστικά. Γιατί, παρ’ όλο το ιστορικό τους συγχρονισμό και τους επηρεασμούς που δέχονται τα βοναπαρτιστικά καθεστώτα από το φασισμό, ωστόσο δεν διέπονται από τον ίδιο ιστορικό νόμο, ούτε οι τύχες τους ακολουθούνε τον ίδιο δρόμο.



Εδώ οι μάζες δεν πρόφτασαν να γνωρίσουνε με την ίδια τους την πείρα, όπως στη Δύση, δημοκρατία αστική και, άρα, να απογοητευθούνε από τα κοινοβούλια της, έτσι που να περάσουνε στην «αντεπαναστατική απελπισία». Διατηρούνε τις σχετικές αυταπάτες ανέπαφες σε πολύ μεγάλο βαθμό. Και μ’ όλη τη διάλυση των παλιών κομμάτων τους και μ’ όλη τη δυσπιστία σε πολλούς παλιούς αρχηγούς, η μεταξική φιλολογία τις αφήνει ασυγκίνητες, και περιμένουν ακόμα τα κόμματά τους στο βάθος της συνείδησης τους, αν και έχουν τώρα πέσει σε πολιτική απάθεια. Ότι ο Μεταξάς βάσταξε τρία χρόνια και όμως δεν μπόρεσε μ’ όλες τις λυσσασμένες και πολυέξοδες προσπάθειές του να κάνει ούτε καν υποτυπώδικα ένα κόμμα, ούτε ένα επιτελείο δικό του, ούτε καν ένα κυβερνητικό συγκρότημα –οι πολιτικοί φίλοι του τον άφησαν και στη σύνθεση η κυβέρνησή του μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμισμένη θάλασσα που κάθε τόσο πετάει στη θάλασσα τους επιβάτες του– αυτό ίσα-ίσα δείχνει πόσο άστοχη υπερτίμηση των δυνάμεων της δικτατορίας αυτής κρύβει ο χαρακτηρισμός της σαν φασισμού.

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;

Ο ελληνικός λαός δεν έχει πλέον καμιά εκτίμηση στα κόμματα και αυτό καταμαρτυρεί η πρωτοφανής Αποχή σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Τον Ιούνιο 2012 4.000.000 πολίτες, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αρνήθηκαν να δώσουν την ψήφο τους σε οποιοδήποτε κόμμα συμπεριλαμβανομένης της Χρυσής Αυγής.

Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, χωρίς να εξαιρούνται τα κόμματα που ευνοήθηκαν τον Ιούνη, ο Σύριζα και η Χρυσή Αυγή, πατούν πάνω κινούμενη άμμο. Η πραγματική τους δύναμη παραμένει στα προηγούμενα επίπεδα 4,5% για τον Σύριζα, (κι αυτό στην καλύτερη περίπτωση) και δεν μιλάμε για ποσοστό της Χ.Α. η οποία πριν τις εκλογές ήταν μια μικρή ομάδα που φυτοζωούσε (και πελαγοδρομούσε), εδώ και χρόνια.

Η πραγματική δύναμη τόσο του Σύριζα όσο και της Χ.Α. είναι πολύ κατώτερη από τα εκλογικά ποσοστά (27% ο Σύριζα, 7% η Χ.Α.) και αυτό φαίνεται στην ισχνή οργανωμένη δύναμη και των δύο, η οποία είναι σε κραυγαλέα αναντιστοιχία με την κοινοβουλευτική παρουσία και των δύο.

Το εκλογικό σώμα παρά τις σοβαρές ενστάσεις στο σύνολο της πολιτικής και των δύο αυτών κομμάτων, στο βαθμό που δεν επέλεξε την αποχή, δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αποπειραθεί να τα χρησιμοποιήσει. Τον Σύριζα με την ελπίδα ακύρωσης του Μνημονίου την Δευτέρα των εκλογών, όπως υποσχέθηκε ο Τσίπρας, και την Χρυσή Αυγή με την ελπίδα ότι θα ασκούσε πίεση για την απαλλαγή της χώρας από την γάγγραινα του αλλοδαπού εποικισμού.

Όταν αυτές οι ελπίδες διαψευστούν, και ο Σύριζα και η Χ.Α. θα σβήσουν απ’ τον χάρτη. Εκτός αν στην Χ.Α. συμβεί, στο μέλλον μεν, εγκαίρως δε, κάποια ανατροπή και υιοθετήσει πολιτική που θα της επιτρέψει να απευθυνθεί στις μάζες. Σήμερα περιορίζεται ουσιαστικά στο πρόβλημα των αλλοδαπών, κι αυτό ούτε αρκεί, μα ούτε το κάνει σωστά.

Το πρόβλημα με τους αλλοδαπούς είναι περισσότερο από σοβαρό αλλά δεν μπορείς να κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλο, όταν το αντιμετωπίζεις. Ο λαθρο-εποικισμός είναι πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ελληνικό πρόβλημα. Το άνοιγμα των συνόρων είναι υποχρέωση όσων έχουν υπογράψει την Συμφωνία του Μάαστριχτ και του Σένγκεν, δηλαδή όλων των μελλών της ΕΕ. Επομένως η αντίθεση στα ανοιχτά σύνορα δεν συνάδει με την πολιτική της Χ.Α.: Δεν μπορείς να λες ότι είσαι Πατριώτης και μάλιστα εθνικιστής και να δηλώνεις λάτρης της ευρωζώνης και του Ευρώ, που το ορίζουν άλλοι και να απεμπολείς το δικαίωμα σου σε εθνικό νόμισμα και εθνική νομισματική πολιτική. Αν δεν είσαι απατεώνας, δεν μπορείς να δηλώνεις εθνικιστής και να παραχωρείς τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού έθνους σε ανεξέλεγκτα κέντρα εξουσίας πίσω από τα οποία είναι Γερμανικά, Γαλλικά και Αμερικάνικα εταιρικά καρτέλ.

Έπειτα δεν μπορείς να διακρίνεις τους παράνομους αλλοδαπούς από τους παράνομα νομιμοποιημένους, όπως έκανε η Χ.Α. στην Ραφήνα. Κάνουν λάθος οι χρυσαυγίτες αν νομίζουν ότι οι Έλληνες είναι λαός κάφρων και μπορούν να τον δουλεύουν.

Έπειτα τα ζητήματα της ανεργίας, τα χαράτσια, την ληστρική φορολογική πολιτική, τους γκανγκστερικούς εκβιασμούς με την ΔΕΗ, που φέρνουν σε απόγνωση και οδηγούν χιλιάδες στην αυτοκτονία, οι γκαουλάιτερ τύπου Ράιχενμπαχ, όλα αυτά και άλλα που βασανίζουν τον ελληνικό λαό δεν βλέπουμε να έχουν θέση στις κινητοποιήσεις και στην συνθηματολογία της Χ.Α..

Αντίθετα στο δρόμο το αγαπημένο τους σύνθημα, εκείνο που επαναλαμβάνουν μέχρι κορεσμού είναι το «Αναρχικοί και Μπολσεβίκοι αυτή η γη δεν σας ανήκει»!!!

Ποιοι είναι όμως οι Αναρχικοί και Μπολσεβίκοι; Η Αλέκα Παπαρήγα, ο Τσίπρας και οι εξωκοινοβουλευτικές παραφυάδες τους; Αστεία πράγματα. Μόνος του ο Μιχαλολιάκος, εντός Βουλής και από τηλεοράσεως τους χαρακτηρίζει -και ορθώς- αριστερούς της πλάκας. Και αυτό πραγματικά είναι, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι επικίνδυνοι. Είναι. Από ποια άποψη όμως; Μόνοι τους οι χρυσαυγίτες κατήγγειλαν τελευταία ότι οι ομάδες των αριστεριστών που έχουν βρει καταφύγιο στον Σύριζα και επιτίθενται στα γραφεία και στους τόπους που συχνάζουν έχουν πίσω τους την αστυνομία. Και αυτό είναι αλήθεια. Σ’ αυτή την φάση τουλάχιστον είναι τα μόνα διαθέσιμα νεοναζιστικά «τάγματα εφόδου».

Οι συγκεκριμένοι «αναρχικοί και μπολσεβίκοι» μόνο αναρχικοί και μπολσεβίκοι δεν είναι. Κι αυτό ο Μιχαλολιάκος το γνωρίζει άριστα. Αντίθετα αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες χάρη στους οποίους εξακολουθεί να υπάρχει το σημερινό ανάλγητο και χρεοκοπημένο καθεστώς. Η Χ.Α. αντί να τους ξεσκεπάζει σαν στηρίγματα και μπράβους του καθεστώτος, τους εμφανίζει αντίθετα εχθρούς του! Και τους οποίους η Χ.Α. πολεμάει! Γιατί τάχα; Για να υπερασπίσει το χρεοκοπημένο και ανάλγητο αυτό καθεστώς; Και ζητάνε από τον λαό να σταθεί δίπλα τους γι’ αυτό τον σκοπό;;;

Αυτοί που ονομάζουν αναρχικούς και μπολσεβίκους (και στην πραγματικότητα ξέρουν ότι δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο), μπορεί να αποτελούν πρόβλημα της Χ.Α., όχι όμως και πρόβλημα του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός ξέρει ότι δεν τον κυβερνούν οι «αναρχικοί» και οι «μπολσεβίκοι». Την εξουσία την διαχειρίζονται τα δύο αστικά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με την ψευδοαριστερά σε ρόλο εκτονωτικής βαλβίδας. Οι χρυσαυγίτες, ματαιοπονούν μέχρι παραφροσύνης, προσπαθώντας να τον πείσουν για το αντίθετο. Δηλαδή ότι την χώρα κυβερνά (και καλά) η ψευδοαριστερά!

Επιπλέον πίσω από τα δύο χρεοκοπημένα αστικά κόμματα δεν βρίσκεται η «αριστερά» αλλά τα αφεντικά του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον. Τώρα δε, το ΚΚΕ (που μόνο κομμουνιστικό δεν είναι), οδεύει προς τον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Απ’ την άλλη πλησιάζει η ώρα που θα ακολουθήσει ο Σύριζα. Όταν στην επόμενη φάση αναλάβει -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- καθήκοντα πυροσβέστη στην επερχόμενη λαϊκή έκρηξη, θα είναι και το τέλος του.

Τι θα κάνει τότε η Χρυσή Αυγή; Υπάρχουν δύο εκδοχές: ή θα παίξει το ρόλο ασήμαντου και θλιβερού μπράβου, ενός καταδικασμένου καθεστώτος ή θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. Και όσοι στις γραμμές της θέλουν πραγματικά να αγωνιστούν γι’ αυτόν τον λαό και γι’ αυτήν την χώρα, απλώς θα αλλάξουν πολιτική στέγη.

ΟΙ ΝΑΖΙ ΕΝΩΝΟΥΝ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ...

 

 

Oλόκληρο το μανιφέστο των Πορτογάλων στρατιωτικών που απειλούν με Κίνημα

Oλόκληρο το μανιφέστο των Πορτογάλων στρατιωτικών που απειλούν με Κίνημα
"Η Ένωση Στρατιωτικών στοχεύει να απομυθοποιήσει την τρέχουσα κατάσταση την οποία αντιμετωπίζει το Πορτογαλικό Έθνος!


Παρά την αναβολή της επίλυσης των ζητημάτων που εκκρεμούν για πάνω από 15 έτη σχετικά με την επαγγελματική τους κατάσταση, με τεράστιες απώλειες για τους στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους, η Διοίκηση της Ενωσις Στρατιωτικών συνήλθε για να αναλύσει τα νέα μέτρα λιτότητας που παρουσιάστηκαν από το Πρωθυπουργό και επιβεβαιώθηκαν από τον Υπουργό Οικονομικών.

Τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θέλουν να παραμείνουν συνδεδεμένα με αυτή την άθλια επίθεση που διαπράττεται στους συμπολίτες μας! Μας παρακινεί η ΑΜΥΝΑ της ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ και των ΠΟΡΤΟΓΑΛΩΝ.

Δεν αποτελεί παράδοση στις Τάξεις του Στρατού η αποφυγή καταστάσεων, το ψέμα, πόσο μάλλον η χρησιμοποίηση του Πορτογαλικού Λαού ως πειραματόζωου σε κοινωνικά πειράματα. Ακόμη περισσότερο αφού εμείς προερχόμαστε από τον ίδιο Λαό.

Είναι προφανής η αποτυχία των πολιτικών που επιβάλλονται από αυτή την κυβέρνηση, η οποία βασίστηκε στην απαξίωση της εργασίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων, επιβάλλοντας όλο και περισσότερη λιτότητα, περισσότερη ανεργία, περισσότερη αβεβαιότητα. Εξαθλίωσε τους φτωχούς αυτής της χώρας και μετέτρεψε τη μεσαία τάξη σε φτωχούς. Έχουμε να κάνουμε με μια ρημαγμένη χώρα, χωρίς τιμόνι, η οποία οδεύει προς την άβυσσο.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε, κατά τη βούληση της κάθε «τρόικας», να αφαιρούνται δικαιώματα που κατοχυρώνονται νόμιμα στο Σύνταγμα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας το οποίο ορκιστήκαμε να υπερασπιζόμαστε.

Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μαραθεί ένα Έθνος σαν το δικό μας, με ιστορία άνω των 900 ετών, επειδή κάποιοι κύριοι αποφάσισαν να κάνουν την Πορτογαλία αποικία των συμφερόντων των ευρωπαίων και διεθνών κερδοσκόπων με στόχο τη φτωχοποίηση της Χώρας, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα βασικά δικαιώματα των πολιτών, τους νόμους του Κράτους και την ιστορία αυτού του Έθνους!

Η Ενωση Στρατιωτικών θέλει να αποδείξει ότι δεν είναι απαραίτητο να φοράμε στο πέτο καρφίτσες με το σύμβολο της Εθνικής Σημαίας για να είμαστε αληθινοί πατριώτες.

Αυτός που είναι πράγματι πατριώτης είναι ο Λαός, από το οποίο προέρχονται οι Στρατιωτικοί, ο οποίος στην καθημερινή του ζωή περιφρονείται όσον αφορά τους μισθούς και τα δικαιώματά του, με το πρόσχημα μιας κρίσης στην οποία δεν συνέβαλε σε τίποτα.

Τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων έδωσαν ενώπιον της Εθνικής Σημαίας τον όρκο να υπερασπίζονται την Πατρίδα, να τηρούν και να μεριμνούν για την τήρηση του Συντάγματος και των Νόμων του Κράτους.

Γι’ αυτό το λόγο, Συνάδελφοι, η ΕΣ απορρίπτει κατηγορηματικά αυτές τις πολιτικές που ακολουθούνται, διότι έρχονται σε αντίθεση με αυτά που ΟΡΚΙΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ!

Κύριε Πρωθυπουργέ, για το καλό της Πορτογαλίας και των Πορτογάλων, κάντε τους τη χάρη να
ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ και να ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΤΕ ακόμα και τώρα.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ,
ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ, ΑΛΛΑ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΧΑΝΕΙ ΠΑΝΤΑ!

Η Διοίκηση
Λισαβόνα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ένωση Στρατιωτικών - Οδός Varela Silva, Lte 12 - Ισόγειο B -1750-403 Λισαβόνα - Τηλ. - 217 552 939 - Φαξ - 214 056 487 - E-mail - geral@apracas.pt Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε ".


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

XA H Μεγαλυτερη Εγκληματικη Φυσιογνωμια ειταν Ο Αρης Βελουχιωτης

Η "εθνικιστική" Χρυσή Αυγή, που είναι "υπέρ του έθνους" και "αγαπά το έθνος", δεν θεωρεί μεγαλύτερο εγκληματία της Νεώτερης Ελλάδας το Σημίτη, το Ράλλη (πατέρα και γιο), το Χριστοφοράκο, το Μπόμπολα, τον Κόκκαλη, τον Τσολάκογλου, το Μητσοτάκη ή έστω (διάβολε!) τον αλητοδωσίλογο Τζέφρη ΑΛΛΑ (τί διαφορετικό περιμένατε;) ΤΟΝ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ: Πρωταγωνιστής του λουτρού αίματος ήταν ο περιβόητος Άρης Βελουχιώτης. Πρόκειται για την πιο εγκληματική φυσιογνωμία της νεωτέρας Ελλάδος. Αυτό, για όσους απορούσανε σχετικά με το γιατί το πούστικα "αντιρατσιστικό" Κεφάλαιο κι ο πούστικος "αντιρατσιστικός" σύγχρονος Φασισμός έκαναν το παν εδώ και 20 χρόνια για να νεκραναστήσουν το ρετρό φασισμό. Το ένα χέρι (αντιρατσιστικός νεοφασισμός) νίβει τ' άλλο (το ρετρό φασισμό). Και τούμπαλιν. Και στο μεταξύ ο "μεγαλύτερος εγκληματίας" κι "εθνοπροδότης" είναι ο Βελουχιώτης...

Ανακοίνωση - Απάντηση των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας προς ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ

Ανακοίνωση - Απάντηση των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας προς ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ

Από το Γραφείο Τύπου

Μετά από την απροκάλυπτη συμπαράσταση στην παρανομία που μαστίζει την πόλη, που... εκφράζεται μέσα από ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, εμείς οι κάτοικοι του Κέντρου της Αθήνας, ακομμάτιστοι, αλλά ενεργοί πολίτες, αισθανόμαστε βαθιά θιγόμενοι και για τον λόγο αυτό χρωστάμε επιτέλους μία απάντηση σε όλους αυτούς που χρόνια τώρα δουλεύουν για την καταστροφή της πόλης και της χώρας κρυμμένοι πίσω από ένα δήθεν «αριστερό» προσωπείο «ανθρωπισμού» και «αλληλεγγύης».

Η Αριστερά κατάφερε να γίνει το καλύτερο δεκανίκι του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης κάνοντας έναν λυσσαλέο αγώνα και οργανώνοντας άπειρες προβοκάτσιες προκειμένου να εγκαταστήσει στην χώρα τους δουλέμπορους και τα πλήθη που αυτοί μετέφεραν. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι από την μία πως είσαι κατά του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης και από την άλλη να υποστηρίζεις βασικές τους αρχές, όπως είναι η μαζική μετακίνηση πληθυσμών προς εύρεση εργασίας σε άλλες χώρες, γνωστή ως «κινητικότητα» (mobility) και η δημιουργία πολυπολιτισμικών κοινωνιών.

Τόσα χρόνια η «Αριστερά» δεν έχει πει ούτε μία λέξη για τις θέσεις εργασίας Ελλήνων και νόμιμων μεταναστών που κατέλαβαν οι μεταφερόμενοι από τα πέρατα της γης, λέξη για την εγκληματικότητα, λέξη για τα δις που στοιχίζει στον Έλληνα φορολογούμενο όλη αυτή η ιστορία. Κατά τα άλλα κόπτεται για τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Ούτε μία ανακοίνωση δεν έχει βγάλει για τα θύματα των «μεταναστών», που κακοποιούνται μέχρι θανάτου. Αντιθέτως έχυσε τόνους μελανιού κατηγορώντας άπαντες διαμαρτυρόμενους για το χάλι της πόλης και διωκόμενους από τα σπίτια τους ως φασίστες. Η δε συμπόνια για όλους αυτούς που έχουν εισβάλλει στην χώρα παράνομα περίσσευε στα κείμενα επιπέδου Βίπερ Νόρα, που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Οι ανακοινώσεις για τις προσπάθειες της Πολιτείας να λύσει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, εκτός από τραγικές και ανιστόρητες, είναι και προκλητικές απέναντι στους χιλιάδες Αθηναίους που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, άφησαν τα μαγαζιά τους και τα γραφεία τους για να γλιτώσουν από την εγκληματικότητα, την βρώμα και την υποβάθμιση της ζωής τους. Όλα αυτά ήταν αποτελέσματα του εποικισμού που υφιστάμεθα χρόνια τώρα και που επαγγελματίες αλληλέγγυοι έχουν βαφτίσει μετανάστευση.

Μόνο εάν είσαι τυφλός δεν βλέπεις την κατάντια της πόλης. Μόνο εάν είσαι κουφός δεν ακούς τις κραυγές των ανθρώπων που κινδυνεύουν και αναγκάζονται να ζουν σαν τα ζώα, μέσα σε πρώην αστικές γειτονιές και νυν φαβέλες. Μόνο εάν είσαι ηλίθιος δεν καταλαβαίνεις τι πραγματικά συμβαίνει. Ως φαίνεται η σημερινή «Αριστερά» είναι και τα τρία.

Εάν συνεχιστούν όλες αυτές οι δηλώσεις προτείνουμε στην Χρυσή Αυγή να κάνει τον κ. Τσίπρα και την κ. Παπαρήγα επίτιμους προέδρους της, αφού ως φαίνεται συμβάλλουν τα μάλα στην άνοδο της.

Οι κάτοικοι του κέντρου στηρίζουμε τις προσπάθειες της Πολιτείας και καταγγέλλουμε τις ανακοινώσεις αυτές ως γελοίες, τις πολιτικές που εκφράζονται στα ρηχά αυτά κείμενα ως επιφανειακές και επικίνδυνες, ενώ είναι πλέον πασιφανές πως όσοι ενστερνίζονται αυτές τις ιδέες πάσχουν από επιλεκτική τύφλωση και κώφωση.
Τους ευχόμαστε περαστικά, αν και η θεραπεία για την βλακεία δεν έχει βρεθεί ακόμη!

Υ.Γ. Προς τον κ. Τσουκαλά που προσβλήθηκε από το θέαμα των φοβισμένων θα θέλαμε να ξέραμε τί θα έλεγε εάν το παιδί του ήταν στην θέση του άτυχου κοριτσιού στην Πάρο και εάν η μάνα του είχε ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου από αλλοδαπούς εγκληματίες. Κανείς μας δεν πρόλαβε να δει τον φόβο τους που σίγουρα καμία σχέση δεν είχε με αυτόν που πιθανόν να νιώθει κάποιος που του ελέγχουν τα χαρτιά. Εν προκειμένω να επισημάνουμε πως στις πολλές επιχειρήσεις που είδαμε στην περιοχή μας δεν είδαμε κανένα αλλοδαπό γονατιστό, αντιθέτως ήταν καθισμένοι σε πεζούλια στον ίσκιο, δεν διαπιστώσαμε κανένα φόβο, αντιθέτως είδαμε σε περιπτώσεις περίσσιο θράσος, που οι αστυνομικοί αντιμετώπισαν με πολλή ευγένεια. Όσο για τους «έκπληκτους περαστικούς» προφανώς ο κ. Τσουκαλάς θα εννοεί τον εαυτό του. Είναι λογικό να είναι κάποιος που δεν πατάει ποτέ στα γκέτο έκπληκτος μπροστά στο θέαμα τόσων αλλοδαπών. Δεν ξέρουμε πόσους είδε ο κ. Τσουκαλάς να διαμαρτύρονται. Εμείς πάντως δεν είδαμε κανένα. Αντιθέτως είδαμε κόσμο να δίνει συγχαρητήρια στην Αστυνομία για το έργο της, το οποίο και ελπίζουμε να συνεχίσει.

Όσο για τους «Έλληνες που έχουν περάσει κατοχή, προσφυγιά και μετανάστευση » και ως εκ τούτου προσβάλλονται από τα γεγονότα αυτά έχουμε να πούμε τα εξής στον κ. Τσουκαλά. Οι Έλληνες έχουν ματώσει για αυτή την χώρα, για να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς και όχι για να χορεύουν στον ρυθμό που βαράει ο κάθε αλλοδαπός μαφιόζος από τα πέρατα της οικουμένης, που έχει εποικίσει τις γειτονιές τους. Η κάθε σύγκριση τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών με τους Έλληνες που αναφέρει εκτός από ατυχής είναι και ανιστόρητη. Αυτό που μας προσβάλλει κ. Τσουκαλά είναι η ελαφρότητα με την οποία γίνονται τέτοιοι συνειρμοί και οι συνθήκες στις οποίες έχουμε αναγκαστεί να ζούμε, λόγω όλων αυτών που υπερασπίζεστε.

Στο εξής κάθε ατυχής ανακοίνωση θα τυγχάνει και απάντησης από τους κατοίκους και τους επαγγελματίες. Η εσκεμμένη προπαγάνδα υπέρ της λαθρομετανάστευσης και της δήθεν καταπάτησης ανύπαρκτων ανθρώπινων δικαιωμάτων (π.χ. δικαίωμα παραμονής στην χώρα χωρίς νόμιμα έγγραφα, δικαίωμα μη ελέγχου από τα αρμόδια όργανα κτλ) τελείωσε.
Κάτοικοι και Επαγγελματίες 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος

6-8-2012

Αντουάν:κατοχικό ρεμάλη και δωσίλογος απατεώνας

Αντουάν:κατοχικό ρεμάλη και δωσίλογος απατεώνας
Προεκλογικά έχει δηλώσει:

*Πρόκειται να επαναδιαπραγματευτούμε την αποκατάσταση των αδικιών.
*Την επιστροφή των πολύ χαμηλών συντάξεων στα επίπεδα του 2009.
*Την αποκατάσταση των πολυτεκνικών επιδομάτων (...).
*Την αποκατάσταση των περικοπών στα ειδικά μισθολόγια.
*Κοντά στο μισό εκατομμύριο συμπολιτών μας θα δουν άμεση ανακούφιση».
*Οχι άλλες μειώσεις μισθών.
*Οχι άλλες μειώσεις συντάξεων.
*Οχι άλλοι φόροι.

*Αντώνης Σαμαράς, 26/5/2012,
από την προεκλογική του ομιλία στην εθνική συνδιάσκεψη της ΝΔ.

Τι έκανε από όλα αυτά; Τα ακριβώς αντίθετα!!! Τι λέει το σύνταγμα αλλά και η λογική όταν ο εκλεγόμενη κυβέρνηση ξεγελά τον λαό για να υφαρπάξει τον ψήφο του; Πως: « ο λαός έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ανατρέψει την κυβέρνηση με όλα τα μέσα».

Ο Αντωνάκης Σαμαράς αποδεικνύεται ένας πολιτικός απατεώνας ένας καραμπινάτος ψεύτης ένας κατοχικός και δωσίλογος απατεώνας, όπως και οι τσόντες του το παχύδερμο Μπενύτο και ο ξιπασμένος δικηγορίσκος Κουβέλης και σαν τέτοιο αυτό το δωσίλογο σκυλολόι ό λαός δικαιούται να τον αναστρέψει με όλα τα μέσα παίρνοντας και τις καραμπίνες.

Κουφάλες το Γουδί και οι κρεμάλες δεν είναι μακριά.

Μας ψεκάζουνε σαν μύγες! Το Πρωτο Ελληνικό ντοκιμαντέρ

Βόμβα Λαφαζάνη… Σιγά τα ωά!

Βόμβα Λαφαζάνη… Σιγά τα ωά! Συμμετέχει ο άνθρωπος, προσυνεννοημένα, στην προετοιμασία της κοινής γνώμης ώστε να αντιμετωπίσει ψύχραιμα την επίσημη χρεοκοπία της χώρας, η οποία σύντομα (συντομότατα) θα ανακοινωθεί. Και μιλάμε για την «επίσημη» διότι η πραγματική χρεοκοπία είναι γεγονός εδώ και χρόνια. Τι ήταν τα ελλείμματα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών και η κάλυψη τους με εξωτερικό δανεισμό, αν όχι χρεοκοπία; Δρομολογήθηκε από την στιγμή που ο (θείος) Καραμανλής έβαλε την Ελλάδα στον λάκκο της ΕΟΚ και διασφαλίστηκε επί «Σημίτη του ελεεινού» με την ένταξη της χώρας και στην ζώνη του Ευρώ.

Και γιατί τα βάζουν με τον Λαφαζάνη και όχι με το αφεντικό τού ΔΟΛ, τον Σταύρο Ψυχάρη, ο οποίος στο ΒΗΜΑ της προηγούμενης Κυριακής ανήγγειλε καθαρά και σταράτα την επί θύραις χρεοκοπία και την επιστροφή στην δραχμή; Μπορείτε να διαβάσετε το σχετική άρθρο ΕΔΩ. Ή γιατί δεν βγήκε ο ίδιος ο Σαμαράς να διαψεύσει τον Παναγιώτη Λαφαζάνη αλλά ανέθεσε το βάρος μιας αόριστης κατά Λαφαζάνη καταγγελίας στο Γραφείο Τύπου της ΝΔ;

Αν είχαμε εθνικές κυβερνήσεις και όχι εντολοδόχους λακέδες των «Προστάτιδων» Δυνάμεων θα είχαν κηρύξει όχι χρεοκοπία αλλά παύση πληρωμών από το 2008 καταγγέλλοντας το χρέος ως απεχθέστατο, διότι τέτοιο είναι. Θα είχαν μαζέψει υποχρεωτικά τα Ευρώ να τα έχουν συναλλαγματικό κάλυμμα στην νέα δραχμή. Φυσικά η απαλλαγή από το χρέος δεν αρκεί από μόνης της για να μπει η χώρα στον δρόμο της ανάπτυξης. Χρειάζονται πολλά ακόμα.

Μερικά από αυτά είναι: Άμεση και παραδειγματική τιμωρία και δήμευση της περιουσίας όσων λήστεψαν το δημόσιο. Επιστροφή στα προ ΕΟΚ σύνορα και τελωνεία. Άμεση απέλαση όλων των παράνομων και παρανόμως νομιμοποιηθέντων αλλοδαπών. Εθνικοποίηση όλων των τραπεζών και συγχώνευση τους σε ένα εθνικό τραπεζικό φορέα που θα διοχετεύει τα χρήματα του ελληνικού λαού σε αναπτυξιακές επενδύσεις και όχι σε θαλασσοδάνεια ημετέρων, αποδίδοντας στους καταθέτες τους νόμιμους τόκους. Εθνικοποίηση όλων των υποδομών και των κοινωφελών επιχειρήσεων. Κατοχύρωση για όλους του ιερού δικαιώματος στην εργασία. Κατεδάφιση του σημερινού αυταρχικού, ανεξέλεγκτου, ληστρικού κρατικού μηχανισμού και επανοικοδόμηση του με καθιέρωση θεσμών λαϊκού ελέγχου. Αποκατάσταση του ιερού δικαιώματος των πολιτών στην ένοπλη αυτοάμυνα όταν απειλείται η ζωή τους από τα οποιαδήποτε κακοποιά στοιχεία.

Όχι στην κοροϊδία της «Ξένιος Ζευς»

Ο μέχρι τώρα απολογισμός της επιχείρησης «Ξένιος Ζευς»

Τα αποτελέσματα της αστυνομικής επιχείρησης «Ξένιος Ζευς» έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα η Ελληνική Αστυνομία.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, μέχρι στιγμής, από την έναρξη της επιχείρησης, έχουν σημειωθεί τα ακόλουθα αποτελέσματα:

• Προσήχθησαν 6.953 αλλοδαποί.
• Συνελήφθησαν 1.586 αλλοδαποί, γιατί δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις παραμονής στην χώρα.
• Συνελήφθησαν 10 άτομα (αλλοδαποί και ημεδαποί) για παράνομη οπλοκατοχή, κατοχή ναρκωτικών ουσιών και παρακώλυση κυκλοφορίας οχημάτων σε φωτεινούς σηματοδότες.
• Διενεργήθηκαν 52 έρευνες σε σπίτια παρουσία 9 εισαγγελικών λειτουργών.
Από την Οικονομική Αστυνομία:
• ελέγχθηκαν 103 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, εμπορικά και παροχής υπηρεσιών,
• βεβαιώθηκαν 64 φορολογικές παραβάσεις,
• συνελήφθησαν 2 αλλοδαποί και
• κατασχέθηκαν 2 ταμειακές μηχανές.
• Εντοπίστηκαν 3 αποθήκες με συνολικά 2.6 εκατ. προϊόντα και είδη παρεμπορίου.

Επιπλέον:

• Ελέγχθηκαν 27 οίκοι ανοχής και συνελήφθησαν 59 άτομα (αλλοδαποί και ημεδαποί) για παραβάσεις περί ηθών. Κινήθηκε η διαδικασία διοικητικής απέλασης για 27 από τα άτομα αυτά (αλλοδαπές).
• Προσήχθησαν από υπαίθριους χώρους 181 εκδιδόμενες γυναίκες (αλλοδαπές και ημεδαπές) σε βάρος των οποίων υποβλήθηκαν ισάριθμες μηνύσεις. Από αυτές 10 βρέθηκαν θετικές στο ιό HIV.

Μόλις χθες στο πλαίσιο της επιχείρησης:

• Προσήχθησαν 152 αλλοδαποί σε Υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής.
• Συνελήφθησαν 31 αλλοδαποί, γιατί δε πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις παραμονής στη χώρα μας.
• Προσήχθησαν εννέα (9) εκδιδόμενες γυναίκες (5 ημεδαπές και 4 αλλοδαπές) από υπαίθριους χώρους, σε βάρος των οποίων υποβλήθηκαν αντίστοιχες μηνύσεις.
• Εντοπίστηκε στην οδό Μ. Αλεξάνδρου στην Ομόνοια αποθήκη 200 τ.μ. περίπου, η οποία περιείχε πάνω από 70.000 είδη παρεμπορίου, όπως τσάντες, ζώνες, πορτοφόλια, γυναικεία καλλυντικά κ.λπ..
Οι δράσεις και οι αστυνομικοί έλεγχοι στο πλαίσιο της επιχείρησης συνεχίζονται.
http://www.zougla.gr/greece/article/o-mexri-tora-apologismos-tis-epixirisis-ksenios-zefs

Μια σταγόνα στον ωκεανό σε σχέση με τα πάνω από τα 4 έκατ. λαθρομεταναστών που βρίσκονται στην χώρα και χωρίς να απελαθεί ούτε ένας. Μια επιχείρηση για τα μάτια του κόσμου πως τάχα το κατοχικό κράτος μαριονέτα της ΕΕ, θέλει να βάλει μια τάξη στην λαθρομετανάστευσή και κυρίως για να αναχαιτίσει πρωτοβουλίες πολιτών να πάρουν την τύχη στα χέρια τους ύστερα από την μεγάλη άνοδο των ληστειών της εγκληματικότητας και των εν ψυχρώ δολοφονιών Ελλήνων, από εισαγόμενα εγκληματικά κτήνη.

Να φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες από την χώρα - Όχι στην κοροϊδία της «Ξένιος Ζευς»

Ο 'ανεργος' Βηχος παει ...Διακοπες

Απο αρρωστεις που σκωτονουν μεχρι και κατσαριδες, σε αφραγκια που κανει το ΔΝΤ να φαινεται ευεργετης ο γνωστος μας Βηχος παει διακοπες ανακοινωνει. Ενω πραγματικα συνεχιζει να μιλαει διαμεσου τις περσονες τους ως συνηθως. Γελοιως ως το τελος.
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=219340#219340

Ο μεταναστης ερχεται διακοπες στην Ελλαδα επειδη λεει ο ελληνικος στρατος εχει βασεις σε 140 χωρες οπως η Αμερικη.

Το δικαιωμα της οπλοκατοχης των Ελληνων ομως δεν το ζηταει οπως εχουν οι Αμερικανοι πολιτες και η Αμερικανικη κυβερνηση προσπαθει να διαλυσει.
Γι'αυτο δεν εχει και ποτε αμερικανικες ειδησεις στο σαιτ του. Τι να πει εξ'αλλου? Οτι το μοντελο προς μιμηση για το οποιο ευαγγελιζεται εδω και μια δεκαετια, της παγκοσμιοποιημενης αεθνικης νεας ταξης, βουλιαζει?

Αντιθετως βγηκε σφοδρος υποστηρικτης της νεοταξικης αριστερας. Εκει που παλια οι αυτοαποκαλουμενοι 'τροτσκιστες' εφτυναν τωρα γλυφουν μετα μπουνια. Εγιναν αμερικανοι, οχι ομως πως ζουν οι Αμερικανοι, δηλαδη να εχουν το δικαιωμα να καθαριζουν επι τοπου οποιανδηποτε εισβολεα στο σπιτι τους, αλλα βαφτισαν τους εισβολεις, σε 'πεινασμενους' 'κυνηγημενους' ...πολιτικους προσφυγες.

Το ΚΚΕ που τα αδελφα τους κομματα εστελνε κυνηγημενους της χουντας πισω στην Ελλαδα και δεν τους εδινε προσφυγια. Το ΕΕΚ που το αδελφο του κομμα εδινε φωτογραφιες Ιρακινων προσφυγων στον Σανταμ αντι πληρωμης. Τετοια ατομα δεν ειχαν ποτε προβλημα για πολιτικους λογους να βαφτιζουν οποιον θελουν πολιτικο προσφυγα και τωρα ...πεινασμενο λαθρομεταναστη.

Εφτασαν στο σημειο να δικαιολογουν καθε βιοπραγια κατα ελληνων απο λαθροεποικους επειδη, τα ιδια εχουν κανει και ελληνες. Μιλαμε για την εξισωση σε νηπιαγωγιο. Ποτε δεν εχουν κανει μια πορεια ζητωντας το ανοιγμα των συνορων του Ισραηλ. Αντιθετως επικροτουν τα κλειστα συνορα του Ισραηλ, μην τυχον και ανοιξουν. Μιλανε για το Φρουριο Ευρωπη την ιδια στιγμη που εκκατομυρια εχουν μπει. Τωρα κλαιγονται μην τυχον και τα ντοπια αφεντικα χασουν κανα λαθροεποικο. Μονο γι'αυτους ενδιαφεροντα. Για την ανεργια που χτυπαει ενας στους τρεις περα βρεχει.
Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η ανεργία γραφουν στο ΠολιτικοΓΑΔΑφωνειο
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=29452

Ο Βηχος εχει παει διακοπες εδω και χρονια. Στο Μιαμι ζει μαζυ με τους προσφυγες κουβανεζους, αυτους που δεν μπορεσαν να φταξουν μια μινι-Αμερικη στην Κουβα. Πολιτικα εξοριστος ειναι ειδη. Σε λιγο που θα αλλαξει το τοπιο θα ξεβρακωθει εντελως. Ειναι καμμενο χαρτι, μαζυ με την παγκοσμιοποιηση που φανατικα υποστηριζει μια δεκαετια τωρα.

London Olympics=Νεοταξικο σοου για τα παγκοσμια μονοπολια...

Ενω αντεγραψαν εξ'ολοκληρου το ελληνικο παραδειγμα ιστοριογραφησης του εθνους, οι Αγγλοι παρουσιασαν την καταγωγη τους αλλα αρχιζωντας απ'την βιομηχανικη επανασταση με εμφαση λορδους, αγροτες και χαλυβδουργους.

Απεκρυψαν την ιστορια της παγκοσμιας αυτοκρατοριας που κατειχαν και αντισταση προς αυτην εδιξαν ομως το πολεμικο ναυτικο. Ειχαν ομως του αγωνες των γυναικων για την ψυφο και τις πορειες για την ανεργια του 1930.

Το δευτερο τμημα της παρουσιασης ασχοληθηκε με την ανοδο του Αγγλικου ΕΣΥ αλλα το ανακατεψαν με τις νεοταξικες αρλουμπες του Χαρρι Ποττερ, τον Τζειμς Μποντ, τον Μπεκαμ και την 'ραπ' μουσικη που ειχε γινει το αντιθετο της εκθειαζοντας τα ναρκωτικα, την βια, και τα 'μοντελα'. Η ολη παρουσιαση ειχε παρα πολλους μαυρους περαν και ξεχωρα απο την εμφανιση τους στην Αγγλικη κοινωνια (προσφατη δημοσιευση εχει δειξη οτι το BBC πρεπει να εχει τουλαχιστον το 1/3 σε ξενους για να γινει συνειδηση στο λαο οτι εχουμε πολυπολιτισμικο παραδεισο) και τα αστερια της βραδυας ειταν ενα ζευγαρι ο ενας μαυρος και η αλλη... μιγας.

Ηθελαν να πουλησαν τα μοντερνα ινδαλματα της νεας ταξης, Μπεκχαμ, Χαρρι Ποττερ, πολυπολιτισμο και την σαπια μουσικης που εξαγουν διεθνως...

Ξεχασαν τους τραπεζιτες, την χρεοκοπια, τις φυλετικες συγρουσεις, τα γκεττο, την τσαμπα ηρωινη απ'το Αφγανισταν και τους πολεμους που διεξαγουνε...Οχι και οτι περιμενε και κανεις τιποτα παραπερα απ'τους Ολυμπιακους της πολυπολιτισμικης Κοκα Κολα...

Και για οσους δεν το εχουν δει ειναι απ'το 1971
http://www.youtube.com/watch?v=Q8H5263jCGg

Επτά και μια θέσεις για το Νεοδοσιλογισμό

«Θα σας έλεγα δε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε και ένα ανάχωμα
στην ανεξέλεγκτη κοινωνική σύγκρουση, η οποία ερχόταν με
μεγάλη ταχύτητα, γιατί αποτέλεσε μία ύστατη ελπίδα ανάκτησης
της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος»

(ΝΕΤ 11/7/2012)

____________________________________________________________________________________________________________________

Επτά και μια θέσεις για το Νεοδοσιλογισμό

1-Να συγκαλύπτεις την αντεπαναστατική επέλαση του χρηματοδεσποτικού συστήματος και του δυτικού σαϊλοκικού - σιωνιστικού πολιτισμού του, σκιαμαχώντας απέναντι σε έναν από καιρό νεκρό παραγωγικό καπιταλισμό.

2-Να αντιλαμβάνεσαι την πλανητική συγκρουσιακή κοινωνική διαλεκτική ως έναν κόσμο του ψευτο-συγκεκριμένου. Ως έναν υποτιθέμενο «διπολικό» ανταγωνισμό ανάμεσα σε υπεραφηρημένες κοινωνικο-πολιτικές κατηγορίες: του «Οικουμενισμού» ή του «Διεθνισμού» κ.ο.κ. έναντι του «Συντηρητισμού» ή του «Kεφαλαίου» κλπ. Να αρνιέσαι την ανθρωπολογική, κοινωνική και πολιτισμική πολυπολικότητα των πλανητικών αντιμαχιών και να προσποιείσαι πως δεν βλέπεις το προφανές: πως στον σημερινό και εξελισσόμενο παγκόσμιο πόλεμο της ανεξαρτησίας και της απελευθέρωσης των λαών η «Αριστερά» (εκτός ελάχιστων τιμητικών εξαιρέσεων) είναι όχι μόνο παντελώς απούσα αλλά και συχνά εχθρική.

3-Να απλοποιείς και να «φωτίζεις» επιλεκτικά την αποτρόπαιη όψη ορισμένων κεντρικών μηχανισμών της Εσπερίας (ΗΠΑ, ΔΝΤ κλπ) και κατόπιν να αποκρύβεις το φρικαλέο πρόσωπο άλλων (Ε.Ε.-ΟΝΕ-ΕΚΤ-Γερμανία κλπ) προκρίνοντας την καταστροφική παραμονή στο συνεταιρισμό τους. Αδιαφορώντας για τη ολική κατεδάφιση και τους σωρούς των ερειπίων μιας έρημης Χώρας.

4-Να διαχωρίζεις ή να υποσκάπτεις την εθνική πλευρά του κοινωνικού-ταξικού αγώνα με το πρόσχημα πως αντιμάχεσαι τον «αστικό εθνικισμό» ενώ σε τελική ανάλυση δυναμιτίζεις και ανατινάζεις τις ίδιες τις βασικές προϋποθέσεις του απελευθερωτικού ζητήματος.

5-Να περιορίζεις τις όψεις και διαστάσεις του εθνικού προβλήματος αποκλειστικά στις πλευρές της εξωτερικής εθνικής απειλής (Τουρκικός Νεοθωμανισμός, Μακεδονικό), να «ξεχνάς» άλλες (Βορειοηπειρωτικό κλπ), να αποσιωπάς ή ακόμα και να «βάζεις πλάτη» στις κυρίαρχες και καθοριστικές στη συγκυρία που εκπορεύονται από τη σύγχρονη Τριπλή Κατοχή της Ελλάδας:
α) Κατοχή των δυτικών «Μεγάλων Δυνάμεων».
β) Κατοχή της «αλλοδαπής» τοπικής Κλεπτοκρατικής Ολιγαρχίας.
γ) Κατοχή των στιφών της Αλλογενούς Λαθρομετανάστευσης.

6-Να προκρίνεις το άσφαιρο «καταγγελτικό» πνεύμα του «αντιμνημονιακού» παρλιαμενταρισμού και να σέβεσαι όλα τα πρωτόκολλα του θεσμικού καθωσπρεπισμού. Να δρομολογείς τις ενστάσεις και εναντιώσεις σου εντός των συστημικών πλαισίων της συναίνεσης ή της ανοχής προς την ολιγαρχική πολιτική και να νομιμοποιείς ξεδιάντροπα, με τη συμμετοχή σου στη Βουλή, την κοινοβουλευτική δικτατορία και το ειδικό καθεστώς της Τρόικα που υποβαστάζει αυτή τη τριπλή κατοχή.

7-Να επιλέγεις τις απολύτως αναποτελεσματικές, αποσπασματικές, απομακρυσμένες, εκτονωτικές και ακίνδυνες για το καθεστώς μορφές «λαϊκής κινητοποίησης» με την μέγιστη αυταπάτη της αξιοποίησης τους απλώς και μόνο για την όποια ευκαιριοθηρική συσσώρευση ωφέλιμου πολιτικο-κομματικού κεφαλαίου.

-Να έχεις καταχωνιάσει στη λήθη ό,τι πολυτιμότερο μήνυμα έδωσε το παρελθόν. Πως «Ο κομμουνισμός είναι για μας, όχι μια κατάσταση πραγμάτων που πρέπει να εγκαθιδρυθεί, ένα ιδεώδες που σε αυτό θα πρέπει να προσαρμοστεί η πραγματικότητα. Ονομάζουμε κομμουνισμό το πραγματικό κίνημα, που καταργεί τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Οι όροι αυτού του κινήματος απορρέουν από τις προϋποθέσεις που υπάρχουν σήμερα» (Μαρξ – Ένγκελς, «Γερμανική Ιδεολογία»).

Τηλέπλαγκτοι Πλάναι

Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΙΚΟΣ ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΙΚΟΣ ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Η Αχαΐα καίγεται
http://www.zougla.gr/greece/article/i-axaia-kegete

Χανιά: Eκκένωση οικισμού στην Κίσσαμο λόγω της πυρκαγιάς
http://www.zougla.gr/greece/article/xania-ekenosi-ikismou-stin-kisamo-logo-tis-pirkagias

Πυρκαγιά στην Κερατέα
http://www.zougla.gr/greece/article/pirkagia-stin-keratea-571793

Ο νεοταξίτικος πόλεμος κατά του περιβάλλοντος καλά κρατεί. Τα νεοταξίτικα καθάρματα αποθρασυμένα από την προδοτική στάση όλων των κομμάτων που συμμετέχουν στην κατοχική βουλή των πρόστυχων ΜΜΕ και εξωκοινοβουλευτικών οργανώσεων που καλύπτουν τον καταστροφικό ρόλο τους προχωρούν ακάθεκτοι στην κατασροφή του οικολογικού οικοσύστηματος στα πλαίσια του αδιεξόδου της καπιταλιστικής κρίσης που δημιουργεί στρατιές ανέργων που δεν έχουν καμία προοπτική να χρησιμοποιηθούν από το κεφάλαιο ως εκμεταλλεύσιμοι με συνέπεια να πλεονάζουν και να τους είναι άχρηστοι. Τα εκατ. ανέργων που διαρκώς αυξάνονται τους δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα με την ύπαρξή τους και άρα πρέπει να τους βγάλουν από την μέση με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι και η καταστροφή του περιβάλλοντος. Για να είναι ελεγχόμενη η ανθρωπότητα έχουν αποφασίσει να μην υπερβαίνουν παγκοσμίως τα 500 εκατ. άνθρωποι. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσουν οι νεοταξίτικες οργουελικές πυρκαγιές είναι οι εργατικές επαναστάσεις.

Προς το υπουργείο Οικονομικών, ΔΟΥ Ιεράπετρας

Γράμμα στην εφορία από αγρότη στην Κρήτη - Θα γίνω φονιάς και όχι αυτόχειρας

Φονιάς παρά... αυτόχειρας προτιμά να γίνει ο πρώην μηχανικός και νυν αγρότης Νίκος Αρετούλης, ο οποίος κατοικεί στη Ρίζα της Ιεράπετρας και πριν από λίγες ημέρες παρέλαβε το... μπιλιετάκι της εφορίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, το κράτος τον καλεί να πληρώσει αναλογικά το 1/4 του πενιχρού εισοδήματός του που είναι μόλις 2.000 ευρώ!

Διατηρώντας την ψυχραιμία του και επιστρατεύοντας την αίσθηση του χιούμορ, ο ίδιος απέστειλε τόσο στο Υπουργείο Οικονομικών όσο και στη Δ.Ο.Υ. Ιεράπετρας ένα... πρωτότυπο υπόμνημα, με το οποίο αναλύει για ποιους λόγους ο ίδιος δεν πρόκειται να πληρώσει ούτε ευρώ για τα χαράτσια της φετινής χρονιάς.

Στο υπόμνημα, ο κ. Αρετούλης, που έφυγε από τη Θεσσαλονίκη εγκαταλείποντας έναν αστικό τρόπο ζωής για να ζήσει στη νότια Κρήτη καλλιεργώντας τη γη, περιγράφει με λεπτομέρεια τον τρόπο και τις συνθήκες ζωής του, αναδεικνύοντας την... απόκλιση της δικής του πραγματικότητας από τους στείρους αριθμούς του φοροεισπρακτικού κρατικού μηχανισμού, χαρακτηρίζοντας τους ιθύνοντες της οικονομικής πολιτικής της χώρας αχρείους, απατεώνες και ψεύτες.

Η επιστολή του, η οποία δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα «Το Ποντίκι», αναφέρει τα εξής:

ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΔΗΛΩΣΗ

Προς το υπουργείο Οικονομικών, ΔΟΥ Ιεράπετρας

Του φορολογούμενου πολίτη Αρετούλη Γ. Νικολάου, κατοίκου του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας.

Εις το εκκαθαριστικό σημείωμα που μου αποστείλατε «προσάπτε­ται» τεκμαρτό εισόδημα 8.863 ευρώ, ποσό το οποίο εγώ ποτέ δεν είδα κι ούτε θέλησα να αποκτήσω.

1.Για την οικία μου, αντικειμενικής αξίας 13.653,68 ευρώ (ΕΤΑΚ 10.8.2010), ευρισκόμενη στον οικισμό Πανακιανά του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας, χωρίς καν ηλεκτροδότηση, θεωρείται τεκ­μαρτό εισόδημα 4.080 ευρώ, περίπου το 1/3 της αξίας της, τη στιγ­μή που πολύ καλύτερα σπίτια τα βρίσκει κανείς στην περιοχή μας με μόλις 150 ευρώ τον μήνα ενοίκιο (1.800/έτος).

2.Θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα διαβίωσης 3.000 ευρώ. Δυστυχώς για σας, λόγω της αντικαταναλωτικής και οικολογικής ιδεολογίας και τρόπου ζωής που έχω επιλέξει από το 1995, εγώ και η σύντροφός μου (2 άτομα) επιζήσαμε με μόλις 2.126,5 ευρώ για ένα ολό­κληρο έτος, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της βενζίνης του αυτοκινήτου μου, που χρησιμοποιώ κυρίως για τις αγροτικές εργασίες μου. Δηλαδή ζητάτε για φόρο το 1/4 του ετήσιου εισοδή­ματος επιβίωσής μου!!!

3.Όσο για το αυτοκίνητό μου, μοντέλο '91 και κυβισμού 750 κ.εκ., με έξοδα ασφάλισης – τελών κυκλοφορίας 300 ευρώ και συντήρη­ση από εμένα τον ίδιο (ως πρώην μηχανικός), θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα 2.000 ευρώ.

Κατόπιν όλων αυτών που ανέλυσα παραπάνω και επικαλούμενος το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος, δηλώνω τα εξής:

α) Μεταξύ της επιλογής να μην τρώω για τρεις (3) μήνες

και να πλη­ρώσω τον φόρο που ζητάτε, θα προτιμήσω να μην πληρώσω ούτε ένα ευρώ.

β) Μεταξύ της επιλογής να γίνω αυτόχειρας ή φονιάς, θα προτιμή­σω να γίνω φονέας σας.

γ) Αν δεν έχετε κάνει κάποιο λάθος με αυτό το εκκαθαριστικό που μου αποστείλατε, τότε είστε αχρείοι και απατεώνες και κλέφτες.

7.7.2012

Άνευ ουδεμίας εκτίμησης

Ν. Αρετούλης

Αφήνοντας το ευρώ: ΄Ένας πρακτικός οδηγός...

Πλήρωσε 300.000 ευρώ για να του πουν πως θα βγει η Ελλάδα από το ευρώ με τις λιγότερες συνέπειες


Οι βρετανοί, μέσω του λόρδου Γούλφσον, επεξεργάσθηκαν ένα σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας με τρόπο τέτοιο, ώστε να προέκυπτε το μικρότερο δυνατό κόστος για την ευρωζώνη.


Ο λόρδος Γούλφσον, ένας Βρετανός επιχειρηματίας και υποστηρικτής του Συντηρητικού Κόμματος, διέθεσε τον περασμένο Νοέμβριο 250.000 στερλίνες -περίπου 311.000 ευρώ- ως αμοιβή για οικονομολόγους που θα μπορούσαν να εντοπίσουν τον λιγότερο προβληματικό τρόπο για να οργανωθεί μια αποχώρηση από την ευρωζώνη.

Το βραβείο δόθηκε στη μελέτη με τίτλο «Αφήνοντας το ευρώ: ΄Ένας πρακτικός οδηγός» του ερευνητικού οργανισμού Capital Economics, με έδρα το Λονδίνο, και η οποία συμβουλεύει την Αθήνα να εισάγει ελέγχους κεφαλαίων, να αφήσει το νέο νόμισμά της να υποτιμηθεί ως και κατά 50% και να κηρύξει στάση πληρωμής των χρεών της.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι Έλληνες αξιωματούχοι πρέπει να αρχίσουν μυστικά σχέδια για μια έξοδο από το ευρώ ένα μήνα νωρίτερα και να ενημερώσουν τους εταίρους στην ευρωζώνη και άλλους διεθνείς νομισματικούς οργανισμούς μόνο τρεις ημέρες πριν.

Η έξοδος από το ευρώ θα πρέπει να ανακοινωθεί μια Παρασκευή και να εφαρμοστεί στην αρχή της επόμενης εβδομάδας. «Αμέσως αφού δημοσιοποιηθούν τα σχέδια, οι εγχώριες τράπεζες και οι χρηματοπιστωτικές αγορές θα πρέπει να κλείσουν ώστε να προληφθεί μια φυγή κεφαλαίων», συνέστησαν οι ερευνητές.

Ένα νέο εθνικό νόμισμα θα εισαχθεί σε ισοτιμία με το ευρώ, αλλά στη συνέχεια θα υποτιμηθεί «κατά περίπου 30-50%», κάνοντας τον πληθωρισμό να ανέβει πάνω από 5% στα επόμενα δύο χρόνια, προέβλεψε η Capital Economics.

Για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, η Ελλάδα θα πρέπει στη συνέχεια να επιμείνει σε αυστηρές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές, προειδοποίησε η Capital Economics, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να αποφύγει τα σκληρά οικονομικά φάρμακα ακόμη κι αν αποδεσμευτεί από το ευρώ.

Η συγκεκριμένη μελέτη που κέρδισε το βραβείο επιλέχθηκε από μια πενταμελή κριτική επιτροπή στην οποία περιλαμβάνονται ένας οικονομικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας Τόνι Μπλερ, καθώς και πανεπιστημιακοί καθηγητές από τη Βόννη, το London School of Economics, τη σχολή Sciences Po του Παρισιού και το πανεπιστήμιο Μποκόνι του Μιλάνου.

Βαράει διάλυση η ΔΗΜΑΡ πριν μπει στο γήπεδο!

http://www.kourdistoportocali.com/UsersFiles/admin/2012/07/KOUVELIPSARIA.jpg

Mαγαζί υπό διάλυση η ΔΗΜΑΡ. Πριν καλά καλά ο πρωθυπουργός εξαγγείλει τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας (συγ)κυβέρνησης πέφτουν σαν τα κοτόπουλα τα στελέχη του Κουβέλη. Χτές αποχώρησε το μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας Στέφανος...
Μπαγιώργος, μετά την άκαρπη συνάντηση που είχε την Παρασκευή το βράδυ με τον πρόεδρο του κόμματος Φώτη Κουβέλη. Ο Μπαγιώργος μπορεί να μην είναι διάσημος σαν τον Ψαριανό, δεν παύει όμως να είναι διακεκριμένο πολιτικό στέλεχος μίας εκ των τριών συνιστωσών που στηρίζουν την κυβέρνηση.
Ο κ. Μπαγιώργος είχε στείλει επιστολή στον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, εξηγώντας την άποψή του για τη λανθασμένη στρατηγική του κόμματος.
Οι υπόλοιποι τρεις που είχαν διαφωνήσει επιμένουν μεν στις απόψεις τους για την απόφαση του κόμματος, αλλά παραμένουν στη ΔΗΜΑΡ και προβάλλουν το επιχείρημα πως «όταν η κοινωνία πάει αριστερά το ίδιο πρέπει να κάνει και το κόμμα».

Λίγο πριν είχε παραιτηθεί και ο «υπουργός Οικονομικών» της ΔΗΜΑΡ Δημήτρης Χατζησωκράτης..

Ο Χατζησωκράτης, από τα ιστορικά στελέχη στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και πάντα δίπλα στον Φώτη Κουβέλη με τον οποίο τον συνδέει και προσωπική φιλία, μένει εκτός Κοινοβουλίου μετά την απόφαση του προέδρου του κόμματος να κρατήσει την έδρα στη Β' Περιφέρεια της Αθήνας.

Προεκλογικά τις παραιτήσεις τους υπέβαλαν τρία μέλη της Κεντρικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς στον γραμματέα του κόμματος Σπύρο Λυκούδη εκφράζοντας την διαφωνία τους με την απόφαση για εκλογική συνεργασία με πέντε ανεξάρτητους βουλευτές προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ αλλά και με τις γενικότερες πολιτικές κατευθύνσεις της ΔΗΜΑΡ. Πρόκειται για τους Νικηφόρο Σταματάκη, Στέλλα Νιώτη και Θανάση Αθανασίου.

http://www.anti-ntp.blogspot.com/2012/07/blog-post_9578.html

Νίκος Κούνδουρος: Η πείνα, σε λίγο, θα πάψει να ‘ναι άοπλη!

Νίκος Κούνδουρος: Η πείνα, σε λίγο, θα πάψει να ‘ναι άοπλη!

Κατά τη διάρκεια μίας συνάντησης στο σπίτι του, στο Μετς, ο αγωνιστής της Αντίστασης και πολυβραβευμένος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σκηνοθέτης του...

κινηματογράφου και του θεάτρου, Νίκος Κούνδουρος, μίλησε στην Κρυσταλία Πατούλη, για την μετεκλογική πολιτική κατάσταση της Ελλάδας, συμμετέχοντας στον δημόσιο διάλογο του tvxs.

Tι να σκέφτομαι για αυτήν την πρωτοφανή -για τα ελληνικά δεδομένα- σύμπραξη (αν και πρώτη ήρθε στο μυαλό μου η λέξη... συμπαιγνία) των τριών κομμάτων, οι οποίοι αποφάσισαν να πάψουν να βρίζονται;

Η σύμπραξη αυτή, δεν είναι κάτι που το αποφασίζει κανείς την ώρα που κοιμάται. Είναι τεράστιας σημασίας μια τέτοια απόφαση. Δηλαδή, η σύγκλυση και η συνεργασία τριών κομμάτων, που μέχρι χτες είχαν μια εχθρική σχέση. Και τα τρία κόμματα, είχαν το μπαϊράκι το δικό τους –ελληνικό έθιμο κι αυτό- και ξαφνικά εμφανίστηκε η πρόταση: Δεν έχουμε τρία κόμματα, αλλά μία πατρίδα.

Αυτήν την τραγική, τη μελαγχολική και τρυφερή λέξη: Πατρίδα. Αναγκάζονται, λοιπόν, αυτή τη στιγμή τρεις χθεσινοί αντίπαλοι να συμπέσουν στην άποψή τους, και να πουν: Είμαστε η Ελλάδα.

Ναι, κύριε Σαμαρά είσαστε ένα μέρος από όλη την Ελλάδα. Ναι, κύριε Βενιζέλο, είσαστε ένα μικρό μέρος από την Ελλάδα. Ναι, κύριε Κουβέλη είστε περίπου το ένα πέμπτο από την Ελλάδα. Και αναγκάζεστε, τώρα, να είστε... ένα. Και είστε όλοι μαζί μία εξουσία. Τα «βρήκατε»; Δεν τα «βρήκατε»; Θα τα «βρείτε» αργότερα; Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να δούμε τι μπορεί να κάνει αυτή η συναρπαστική - σε θεωρητικό επίπεδο σύμπραξη... πάλι συμπαιγνία πήγα να πω...

Όλο λάθος λέξεις, οι οποίες δεν είναι αυτές το λάθος... Το λάθος είναι, ότι η ίδια λέξη περιέχει το λάθος, αλλά, είμαστε ένα λάθος. Εμείς, όλοι οι Ρωμιοί, δεν έχουμε την αίσθηση του λάθους όλη την ώρα;

Φαντάζεστε ότι υπάρχουν Έλληνες ικανοποιημένοι; Ότι αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων; Ότι αυτό θελήσαμε μέσα από της περιπέτειες της φυλής; Αυτό θελήσαμε, κι αυτό πετύχαμε; Και θα πει ο καθένας την απάντηση: Όχι! Άλλο θελήσαμε.

Τώρα, αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή, είναι ένας συμβιβασμός, που με χίλια ζόρια μεταχειρίζεται ή εκμεταλλεύεται τη λέξη συμβιβασμός, αλλά θα το δείξει ο χρόνος...

Ήδη, άκουσα τον Βενιζέλο να λέει: Για να το ξεκαθαρίσουμε, διαφωνούμε ριζικά ιδεολογικά με τη Νέα Δημοκρατία. Κι όμως, αυτός που δηλώνει ότι διαφωνεί ριζικά ιδεολογικά με τη Νέα Δημοκρατία, αυτή την ώρα μιλάει εν ονόματι και της Νέας Δημοκρατίας.

Άντε, τρέχα και γύρευε, δηλαδή, τι θα καταλάβω, εγώ, ο απλοϊκός. Που, δυστυχώς, δεν είμαι απλοϊκός. Μακάρι να ήμουνα. Αλλά ο Ρωμιός δεν μπορεί να διαθέτει εργαλεία ερμηνείας των όσων λέγονται και γίνονται γύρω μας όλη την ώρα.

Άρα, ανασύρει ερμηνείες, κυρίως από κάποιο παλιό ένστικτο – και ο Ρωμιός, δόξα το Θεό, έχει αυτή την χάρη. Ένα ένστικτο, ένα αρχαίο ένστικτο, που έχει επιτρέψει στον Ρωμιό από τον Περικλή μέχρι σήμερα, να επιζήσει, και να επιζήσει ως έθνος.

Λέω, λοιπόν, και εγώ, ως ένας Έλλην, με τρία διαιρεμένα σε τρία κόμματα: Νέα Δημοκρατία, Πασόκ και Δημάρ, προσπαθώντας να συνταιριάξω αυτές τις ιδεολογίες, και συγχρόνως προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου τους λόγους, τα μηνύματα, τις δηλώσεις των τριών εκπροσώπων αυτών των τριών κομμάτων, και δεν βρίσκω τίποτα!

Όμως, από την άλλη μεριά, ξέρω πολύ καλά, ότι τα θέματα που είναι κυρίαρχα αυτή την ώρα, τα θέματα που θα ορίσουν τη μακροβιότητα ή όχι αυτής της κυβέρνησης, είναι πάρα πολύ συγκεκριμένα.

Δηλαδή, μπορεί, να είναι πια φανερό, ότι η δημοκρατία είναι το παραμύθι γύρω από το οποίο κινούνται και τα τρία κόμματα. Όμως, αυτό το παραμυθάκι της δημοκρατία, για την ώρα τους κρατάει, αλλά μεθαύριο θα ξεσπάσει η πρώτη σύγκρουση.

Σύγκρουση για τη διαχείριση περί των οικονομικών, σύγκρουση για τη διαχείριση περί της παιδείας, σύγκρουση για τη διαχείριση των φοροφυγάδων και των συνεπειών της φοροδιαφυγής, κλπ. Όλα αυτά, δεν υπόσχονται μία αγαθή σχέση τριών κομμάτων. Πάνω, λοιπόν, σε αυτή τη σκέψη, μιλάω και εγώ. Δεν πιστεύω ότι θα προκόψουνε.

Άρα, δεν πιστεύω ότι θα κρατήσει πολύ αυτή η Ιερή Συμμαχία – έτσι βαρύγδουπα την ονομάζω Ιερή Συμμαχία.

Δεν θα κρατήσει πολύ. Μια σπίθα χρειάζεται για να τιναχτεί στον αέρα. Ποιος θα είναι ο πυροδότης; Θα είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος; Ποιος ξέρει.

Ομολογώ, ότι άκουγα τον Βενιζέλο που μιλούσε, αναπτύσσοντας το πλάνο διαχείρισης της εξουσίας και εμεινα σε μία σχέση ικανοποιημένου πολίτη. Τα έλεγε έξυπνα. Ήταν ορθός. Ήταν συμβιβαστικός. Ήταν πρακτικός. Είχε ένα σωρό πολιτικές χάρες. Και λέω, άραγε, αυτός, ο κατά κάποιον τρόπο ηγέτης, ενός μικρού ποσοστού των Ελλήνων, είναι αυτό που ακούω, τώρα, από ένα βήμα με συγκεκριμένους αποδέκτες, δηλαδή, των μελών της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματός του; Με γοήτευσε. Αλλά, ίσως θα με γοητεύσει το ίδιο ο Σαμαράς, όταν για τα ίδια πράγματα, μιλήσει αύριο, με τον δικό του τρόπο.

Γιατί, δεν μπορούν να πούνε άλλα πράγματα. Για την υγεία μιλάνε, για την παιδεία μιλάνε, για τη διοίκηση μιλάνε, ή για τους φόρους... Δεν είναι πολλά τα θέματα.

Ένα είναι το θέμα... ομιλίας και για τους τρεις.

Διότι, δεν προφταίνει να παρουσιάσει πράξεις, το νέο Πασόκ που ονειρεύεται ο Βενιζέλος. Διότι, με τον τρόπο του, αρνιέται όλη την προϊστορία του Πασόκ, και ονειρεύεται να στήσει επί εξουσίας του αυτό το νέο Πασόκ και δεν κάνει λάθος, οι προγραμματικές δηλώσεις ενός νέου Πασόκ είναι πειστικές.

Από κει και πέρα, όμως, αν μπούμε στα καφενεία, θα ακούσουμε ερωτήματα όπως: Αυτό γιατί το είπες; Είσαι σε θέση να το εξασφαλίσεις; Ή π.χ. τί δουλειά έχεις να μιλάς, εσύ, για τα φάρμακα, εφόσον δεν γνωρίζεις τις κινήσεις ενός κράτους που πήρε στα χέρια του την ύποπτη διαχείριση της υγείας των ανθρώπων, και καταντήσαμε να υποχρεώνεται ο καταναλωτής ενός φαρμάκου να καταβάλει ο ίδιος όλο το ποσόν της χρέωσής του, συν εκείνης του Ταμείου του.

Διαφαίνεται, λοιπόν, μία αγωνία. Προσπαθούν να τα βρούνε. Με τα λόγια, ο κάθε υπουργός κάνει μια κατάθεση: Είμαι αυτός, έχω αυτό το παρελθόν, και υπόσχομαι αυτά για το μέλλον. Μόνο λόγια. Αυτή τη στιγμή στήνουμε πάνω σε ένα παλκοσένικο ένα θεατρικό και ανεβαίνει ένα ένα κομμάτι από το... κράτος και ότι εκπροσωπεί το κάθε κομμάτι κράτους, σε ποσοστό ψήφων.

Τα κακό ποιό είναι; Ότι τώρα θα παιχτεί ένα παιχνίδι εξουσίας. Τα τρία κόμματα θα βγουν στην αρένα των ταυρομαχιών για να πολεμήσει το καθένα τον έναν και μοναδικό... ταύρο!

Αυτά έχω να παρατηρήσω πάνω στην σημερινή πολιτική κατάσταση της χώρας. Τα υπόλοιπα, τα λέει ο ίδιος ο λαός, τα λέτε εσείς οι δημοσιογράφοι, θα τα πει ο κάθε υπουργός από τη θέση του.

Ήδη, ακόμα δεν ξεκίνησαν την διαχείριση της εξουσίας τους και έχουμε τρεις παραιτήσεις στα γρήγορα... Γιατί φύγανε νομίζετε; Τρομάξανε. Το 'βάλαν στα πόδια. Αυτή είναι η φράση. Τους τρόμαξε το κράτος, το όποιο κράτος.

Αν εμείς, από την άλλη πλευρά, ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία, όλες οι επαναστάσεις είχαν κίνητρο την πείνα. Ο λαός, ο οποίος, για παράδειγμα, πήρε μέρος στη Γαλλική Επανάσταση, ή ο λαός που κατέβηκε στους δρόμους της Πετρούπολης, είχε κίνητρο την πείνα. Τίποτε άλλο. Όχι την εξουσία. Κι όταν μιλάμε για εξουσία, μιλάμε για την εξουσία που εξασφαλίζει τον επιούσιο.

Λοιπόν, τώρα, θα πεινάσουμε και μεις. Γιατί, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μεγάλο ποσοστό ανέργων, αστέγων, υποαπασχολούμενων...

Και η πείνα μπορεί να είναι άοπλη, τώρα, αλλά, σε λίγο θα πάψει να 'ναι άοπλη! Και θα δούμε στο δρόμο εικόνες, που δεν τις έχουμε φανταστεί καν.

Χωρις Αγγλια δεν Γινεται Τραπεζικη Ενωση απο Γερμανια

Οι Γερμανοι πουλανε το παραμυθι οτι φτιαχνοντας ευρωομολογα (δηλαδη τυπωνοντας χρημα αβερτα κουβερτα) θα λυσουν την καπιταλιστικη κριση! Με λιγα λογια εαν ενα κεντρο εχει τον ελεγχο των τραπεζων, εχουμε ενα πανευρωπαϊκο επιτοκιο τοτε θα λυθουν ολα, οταν εχουμε διαφορετικες οικονομιες και μεσα στην καθε οικονομια εχουμε και διαφορετικα συμφεροντα.

Αφου υπαρχει η στερλινα και τυπωνει αβερτα νομισμα και κανει και δανεια εντος Ευρωζωνης και παραλληλα ζηταει και κεφαλαια απο Ευρωπη να την χρησιμοποιουν σαν καταφυγιο, δεν μπορει να υπαρξει πραγματικη οικονομικη ενωση.

Μπαινει λοιπον το ερωτημα αφου οι Αγγλοι ειναι υπερχρεωμενοι στον ισπανικο τραπεζιτικο κραχ, εαν οι Γερμανοι δεν σωσουν την Ισπανια τυπωνοντας ευρωομολογα κυνδυνευουν να βουλιαξουν οχι μονο το Ευρω αλλα και την στερλινα.

Η κριση περναει σε νεα φαση και φαινεται να ειναι αλληλενδετη και οι συστασεις των Γερμανων για τους Αγγλους και Αμερικανους να κοιτανε το δικο τους σπιτι πριν κανουν υποδειξεις δειχνει οτι τελικα η καθε μια απο τις χωρες πρωτα σκεφτεται να βουλιαξη ο αλλος πριν απ' την ιδια και την ιδια ωρα πραττοντας ετσι ωθουν ολους μαζι στη χρεοκοπια.

Αυτη ειναι η πρωτη λοιπον πραγματικα παγκοσμια κριση που θα τα τιναξει ολα στον αερα. Ο σωζων εαυτον σωθητω.


-------------------------------------------------------

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι μια ιδιωτική τράπεζα, δηλαδή οι μέτοχοί της δεν είναι τα κράτη και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, αλλά ιδιώτες. Συγκεκριμένα, μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωζώνης, στις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών ανήκει σε ιδιώτες.

Το χρήμα τυπώνεται και ελέγχεται από ιδιώτες. Τα χρήματα των λαών τα διαχειρίζονται και τα εκμεταλλεύονται τοκογλυφικά ιδιώτες. Το ίδιο ισχύει για την ελληνική κεντρική τράπεζα, για την τάχα Ομοσπονδιακή Τράπεζα των τάχα Αποθεμάτων στις ΗΠΑ κλπ. κλπ.

Για να γίνει ευρωπαϊκό τραστ τραπεζών πρέπει όλες οι τράπεζες να είναι στο ίδιο επίπεδο από άποψη κεφαλαίων και κύκλου εργασιών. Η ισχυρή τράπεζα δεν δέχεται να συναποφασίζει την πολιτική της με μια λιγουρο-τράπεζα και η λιγουρο-τράπεζα δεν θέλει να την καταβροχθίσει η ισχυρή τράπεζα. Επομένως το ευρωπαϊκό τραπεζικό τραστ είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Αλλά και αν ήταν δυνατό να γίνει πραγματικότητα, οι κυβερνήσεις θα ήταν άχρηστες γιατί η μοίρα της Ευρώπης θα αποφασίζονταν από τους μεγαλομετόχους του παντοδύναμου τραπεζικού τραστ! Και σε όλη αυτή την ιστορία, τα εκατοντάδες εκατομμύρια των ευρωπαίων εργαζομένων (μάλλον ανέργων) τι ρόλο παίζουν; Θα κάθονται και θα κοιτάνε με σταυρωμένα χέρια;

Οι Κυβερνησεις Μενουν, Οι Πρωθυπουργοι Αλλαζουν

Αλλαξε ο Μανωλιος και Φορεσε τα Ρουχα του Αλλιως. 4 Πρωθυπουργοι σε 7 μηνες...

Η νεα εσωτερικη τροϊκα νομιζει οτι μπορει να επιζησει περαν του 6μηνου.
Οσοι καθονται στην καρεκλα καιγονται και οσοι μπαινουν σαν τσοντα αφανιζονται.

Με χρωμα μπλε η νεα κυβερνηση παει για το τελευταιο γιουρουσι πριν το μεγαλο μπαμ. Εχουν κανα τριμηνο να ληστεψουν τα Υπουργειο εως οτου μεινουν τελειως ταπι.

Δεν θα κανουν αντι-κοινοβουλευτικη αντιπολιτευση δηλωνουν οι Συριζαιοι, λες και εκαναν πριν και δεν το πηραμε χαμπαρι. Θα ειναι υπευθυνη αντιπολιτευση!

Νομιζουν οτι εχουμε μια τετραετια μπροστα, οταν ουσιαστηκα μια τετραμηνια ειναι το πιο πιθανο.

Η νεα κοντρα μεταφερεται απ' την ΔΕΗ στις εφοριες και στην υπο διαλυση οικονομια και κρατος. Το Γουδι νεοι και παλιοι δοσιλογοι δεν θα το αποφυγουν...

VN Gelis


Τόσο πολύ; Από πού και ως πού; Στο ΠΑΣΟΚ ήδη μακελεύονται (οι δημοσιοκάφροι, στα σημερινά panels, κουνούσαν τα κεφάλια τους σκεπτικοί και μουδιασμένοι). Και ο Κουβέλης δεν φαίνεται να συμμετέχει χωρίς κλυδωνισμούς, ακόμα και από τη δική του παράταξη.

Ως προς το ΠΑΣΟΚ, ειδικά, ήδη γίνονται ανοικτές διαπιστώσεις ότι βαίνει προς "εξαέρωση" (λόγια είναι του Τράγκα). Η "ανανέωση", η "αλλαγή φυσιογνωμίας", η "επανίδρυση", η "μη συμμετοχή με υψηλόβαθμα στελέχη" δεν σώζουν τίποτα - μόνον σαν ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΙΛΙΣΜΟΣ ίσως χρησιμεύουν, και όχι για όλους: Το ΠΑΣΟΚ εδώ και 3 δεκαετίες διέθετε αριθμό εδρών που κυμαινόταν από ~90 έως ~170. Τώρα έπεσε στις 33, ήτοι απώλεσε από ~60 έως ~140 έδρες ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΚΤΗΣΕΙ ΠΟΤΕ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΩΣ - μόνον περαιτέρω ΑΠΩΛΕΙΕΣ έχει μπροστά του, για τον ελάχιστο χρόνο κατά τον οποίο δεν διαλύεται πλήρως.

Τα παραπάνω, τώρα που καταλαγιάζει ο θόρυβος τον εκλογών και του σχηματισμού κυβέρνησης, τώρα που θα φανεί οριστικά ποιοί είναι οι ελάχιστοι που έχουν ακόμα να γλείψουν κάτι και ποιοί οι ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΟΙ που θα μείνουν "με το π...ι στο χέρι", θα αρχίσουν, βαθμιαία, να συνειδητοποιούνται από τους κάθε είδους καριερίστες που μέχρι σήμερα "έτρωγαν ψωμάκι" μέσα από το ΠΑΣΟΚ, και που τώρα δεν έχουν να περιμένουν τίποτα πλέον ως μέλη αυτής της παράταξης. Αν για κάθε βουλευτική έδρα υπάρχουν 5 - 10 περίπου "μνηστήρες" που φιλοδοξούν να την καταλάβουν κάποια στιγμή, οι 60 - 140 έδρες που χάθηκαν αφήνουν "στον δρόμο" από ~500 έως ~1000 ενδιαφερόμενους (αν κανείς νομίζει ότι υπερβάλω στα νούμερα, ας το γράψει). Μαζί είναι και οι αμέτρητοι άλλοι που έχασαν για πάντα δημαρχίες, δήμους, κοινότητες, διάφορες θέσεις, οι "αυλικοί και οι "παρατρεχάμενοι" των δια παντώς απολεσθέντων βουλευτών (ενεργών και φιλοδοξούντων) που απώλεσαν και αυτοί δια παντώς τις όποιες "τακτοποιήσεις" τους.

Έχοντας χάσει όλα αυτά, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι ΚΑΜΜΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑΣ δεν υπάρχει πλέον για αυτούς στο ΠΑΣΟΚ, θα συνειδητοποιήσουν πως υπάρχει, ωστόσο, και κάτι άλλο το οποίο δεν το χάνουν με τίποτα: Τα ΓΙΑΟΥΡΤΙΑ, οι ΠΕΤΡΕΣ, το ΛΥΝΤΣΑΡΙΣΜΑ, το να μην είναι σε θέση να εμφανιστούν δημόσια χωρίς να εκθέσουν την σωματική τους ακεραιότητα σε κίνδυνο από τα μαινόμενα θύματά τους - ιδιαίτερα οι άλλοτε βουλευτές που είχαν στηρίξει με την ψήφο τους τα μνημόνια. Η δια πάντως απώλεια της καριέρας κοντά στο ΠΑΣΟΚ θα έρθει σε δεύτερη μοίρα μπροστά στον κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Και μόνη τους ελπίδα σωτηρίας θα είναι η αποχώρηση από το ΠΑΣΟΚ. Σύντομα λοιπόν, ίσως και μέσα στις αμέσως επόμενες ημέρες, θα δούμε μια ολόκληρη ΦΑΛΑΓΓΑ ποντικών σε πορεία ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ από το βυθιζόμενο σκάφος. Και μαζί με αυτούς και οι "πρωτοκλασάτοι" του ΠΑΣΟΚ (Λοβέρδος, Χρυσοχοίδης & CIA) οι οποίοι μαθαίνουν τώρα την απόφαση του Βενιζέλου: Οι προσδοκιες τους για μια τελευταία, "αποχαιρετηστήρια" υπουργική θητεία συντρίβονται, πάνω στην προσπάθεια του αρχηγού τους να τηρήσει..."χαμηλό προφίλ", να καλοπιάσει μερικά από τα "μικρά στελέχη" - τα πλέον άμεσα επικίνδυνα για αποχωρήσεις, κ.ο.κ.

Μόνο αυτό; Όχι. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αρκετό για να τους σώσει από τον κόσμο που μόνον ΑΓΡΙΟΤΕΡΟΣ μπορεί να γίνει στην επόμενη φάση. Θα χρειαστεί επίσης να κάνουν και κάτι από τα εξής 3:

1) Να εγκαταλείψουν την χώρα, Ή

2) Να αλλάξουν ταυτότητα - ίσως και φυσιογνωμία, με πλαστική εγχείρηση - Ή

3) Να ξεκινήσουν ένα είδος "αντιμνημονιακού αγώνα". Να ακολουθήσουν, δηλ. το παράδειγμα της Λούκας Κατσέλη, η οποία, από ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ του εγκλωβισμού της Ελλάδας στο Δ.Ν.Τ. (μαζί με τον Giorgaki πήραν την απόφαση, στο Καστελόριζο) έγινε..."αγωνίστρια εναντίον του μνημονίου" και συνεργάτις του ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική της "κατάργησής" του. Και που δεν έκανε μόνον αυτά, αλλά και σημαντικές ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ, βάση στοιχείων: Συγκεκριμένα, την ημέρα της διαγραφής της, λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία, παρουσίασε στην επιτροπή οικονομικών της βουλής ντοκουμέντα το οποία απεδείκνυαν πως το διαβόητο "πρωτογενές έλλειμμα" είναι ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΧΑΛΙΜΑΣ, και πως η Ελλάδα έχει ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ και ΥΠΕΡΕΠΑΡΚΕΙΑ για πληρωμή μισθών και συντάξεων, κάτι που επιβεβαιώθηκε πρόσφατα και από την οικονομική αναλύτρια του BBC Stephanie Flanders. (Ποιός ξέρει μάλιστα αν αυτός δεν ήταν ο πραγματικός λόγος διαγραφής της Κατσέλη, και όχι η "ψήφος κατά του μνημονίου".)

Συνεπώς οι επόμενες ημέρες υπόσχονται πολλά ενδιαφέροντα: Όχι μόνο μαζικές αποχωρήσεις από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και μαζικές ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. Από εκείνους που θα προσπαθούν να σώσουν το κεφάλι τους παριστάνοντας τώρα τους "εχθρούς" των μηχανισμών που μέχρι πριν ήταν "το ψωμάκι τους", και που τώρα τους πέταξαν στον δρόμο. Απροστάτευτους, στην μανία των ΘΥΜΑΤΩΝ τους.
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!
Obelix

ΨΗΦΟ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΚΑΜΕΝΟ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΦΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Εγώ θέλω αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, άνοδο της «Χρυσής Αυγής» και του Π. Καμένου. Όλοι οι άλλοι να φάνε φόλα για να τελειώνουμε με δαύτους. Και μετά έπεται η συνέχεια...

www.patari.org

Το όργιο της αλλοδαπής εγκληματικότητας και τα κόμματα…

Το όργιο της αλλοδαπής εγκληματικότητας και τα κόμματα…

Το προεκλογικό όργιο έχει συγκαλύψει το όργιο των αλλοδαπών μαφιών. Η Αθήνα και άλλα μέρη της χώρας βρίσκονται στο έλεος των αλλοδαπών συμμοριών οι οποίες ξυλοκοπούν αγρίως, βιοπραγούν, δολοφονούν, σπέρνουν τον τρόμο…

Σε καθημερινή βάση το «καθεστώς» της λαθρομεταναστευτικής εισβολής και κατοχής της χώρας «ξερνάει» όλη την αγριότητά του και τη ΦΡΙΚΗ των μαφιόζικων εγκλημάτων του.

Τα κόμματα και τα ΜΜΕ σιωπούν σκανδαλωδώς μπροστά σ’ αυτήν την καθημερινή φρίκη, στα καθημερινά δολοφονικά κτυπήματα των αλλοδαπών συμμοριών.

Εμπορεύονται μόνο εκλογικά τις πράξεις ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ των Ελλήνων. Κλείνουν τα μάτια στα θηριώδη εγκλήματα των αλλοδαπών συμμοριών και στιγματίζουν, σαν «ακροδεξιές» και «φασιστικές» πράξεις, τις αυθόρμητες ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ του ελληνικού λαού απέναντι στην προκλητική και θηριώδη εγκληματικότητα των αλλοδαπών μαφιών…

ΟΛΑ τα κόμματα συγκαλύπτουν τη βαρβαρότητα της λαθρομεταναστευτικής εισβολής και κατοχής μας (βαρβαρότητα που επί χρόνια τα ίδια αυτά κόμματα γιγάντωσαν), ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ σκανδαλωδώς τις καθημερινές νεροποντές της άγριας και φονικής αλλοδαπής εγκληματικότητας. Ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού και κλείνουν πεισματικά τα μάτια στα καθημερινά εγκλήματα. Δεν λένε απολύτως τίποτα, έστω και σε επίπεδο εκλογικής εμπορίας και δημαγωγίας…

Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυξε προγραμματικά ότι θα νομιμοποιήσει όσους λαθρομετανάστες θελήσουν να μείνουν στην Ελλάδα: Ο ΣΥΡΙΖΑ ανοικτά διακήρυξε ότι θα δώσει νομική κάλυψη, στο όνομα του «αντιρατσισμού», ΚΑΙ στο ΕΓΚΛΗΜΑ των αλλοδαπών συμμοριών!!!

Αυτή η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ και νομιμοποίηση (ιδιαίτερα από το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από το ΚΚΕ) της αφηνιασμένης αλλοδαπής εγκληματικότητας, έχει και έναν άλλο στόχο, στρατηγικό στόχο του καθεστώτος: Να καλλιεργήσει το ΤΥΦΛΟ και άγριο ΜΙΣΟΣ μέσα στην ελληνική κοινωνία, να τη διαιρέσει και να προκαλέσει αιματοχυσίες και αιματηρές προβοκάτσιες.

Πάντα η καπιταλιστική βαρβαρότητα χρησιμοποιούσε και αξιοποιούσε τα θύματά της για την προώθηση των μακάβριων σχεδίων της.

ΣΗΜΕΡΑ οι στρατιές των αλλοδαπών δούλων που εισήγαγε το ίδιο το καθεστώς για να καταλύσει τα πάντα, καθώς και η θηριώδη εγκληματικότητα των αλλοδαπών συμμοριών, θα χρησιμοποιηθούν για να τραφεί και να γιγαντωθεί το ΜΙΣΟΣ μέσα στην ελληνική κοινωνία, να προκληθούν υστερικοί φανατισμοί και αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα στους Έλληνες και τους αλλοδαπούς…

Η στάση ΟΛΩΝ των κομμάτων υποθάλπει δολίως και σκοπίμως αυτήν τη διχαστική πολεμική φρίκη. Γιατί είναι υπόθαλψη και μάλιστα ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ και υπολογιστική υπόθαλψη, όταν συγκαλύπτονται ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΩΣ τα εγκλήματα των αλλοδαπών μαφιών και στιγματίζονται σαν «ρατσιστές» και «φασίστες» οι Έλληνες που αυτό-αμύνονται απέναντι σε αυτήν την αλλοδαπή, δολοφονική αγριότητα…

Χαος και Σφαλιαρες στον Παπαδακη-Κοψιμο Εκπομπης

Σφοδρη κοντρα απο Κασιδιαρη (ΧΑ) με Κανελλη (ΚΚΕ) και Δουρου (Συριζα) και κοπηκε στον αερα η εκπομπη.

Η τηλεοπτικη νεοταξικη σαβουρα που στριφογγηριζει στα πανελ νομιζει οτι εχει το δικαιωμα να λεει οτι θελει σε οποιον θελει οποτε θελει χωρις επιπτωσεις.

Αφου ξεβρακωσε την Κανελλη οτι το κομμα τις εχει μπροστα Μπαγκλατεσιανους σε πορειες και οτι υποστηριζει το μ...δελο τη Βουλη, η Δουρου του βγηκε για το δικαστηριο, και τις πεταξε νερο, αφου ειχε πει οτι εχουν μπει μαφιοζοι στη Βουλη!!!

Δηλαδη τα νεοταξικα ρεμαλια που κυβερνου εκ μερους του ΔΝΤ δεν ειναι μαφιοζοι.

Εχει προηγηθει το παρακατω
Video
http://youtu.be/hDtFmHvuH-o

----------------------------------------------------------------------------------

Άγρια κόντρα με εκατέρωθεν πυρά και απειλές σημειώθηκε στον «αέρα» το βράδυ της Τρίτης μεταξύ του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής και του επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΛΑΟΣ, Κωνσταντίνου Πλεύρη.

Όλα άρχισαν όταν ο υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ, είπε πως δεν συμφωνεί με τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής και κατηγόρησε τον κ. Κασιδιάρη για επιθέσεις εναντίον βουλευτών.

«Εσύ ήσουν που χτύπησες με σιδερογροθιά το...γιο μου, τον Γεωργιάδη και τον Ζαφειρόπουλο» είπε ο κ. Πλεύρης χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε ότι «αν και είναι εθνικιστής, σε καμία περίπτωση δεν....συμφωνεί με τις πρακτικές των μελών της Χρυσής Αυγής».

«Το να χτυπάς έναν φουκαρά Πακιστανό δεν θα λύσει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης», είπε χαρακτηριστικά.

Φανερά ενοχλημένος από όσα ακούστηκαν, ο κ. Κασιδιάρης του απάντησε: «Άκου να σου πω ανθρωπάκο, αλλά τι να σου πω μάλλον έχεις πρόβλημα με τ' αυτιά σου λόγω ηλικίας...

».

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ


(ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ! ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ "ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, (2010))

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Είναι πολύ θετικό ότι η "ISKRA" πήρε την πρωτοβουλία να αναδημοσιεύσει το κεφάλαιο που αφορά τη χρεοκοπία της χώρας μας του 1932 από το εξαίρετο έργο του Νίκου Μπελογιάννη "Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα".

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη αξία σε αυτήν την αναδημοσίευση θεωρώ πως είναι η εξαιρετική επικαιρότητα, στις τραγικές συνθήκες που βιώνει αυτήν την περίοδο η χώρα μας, τόσο του συγκεκριμένου κεφαλαίου που αναδημοσιεύει η "ISKRA" αλλά και συνολικότερα του βιβλίου του Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος δεν ήταν μόνο μια από τις ηρωϊκότερες και μαρτυρικές μορφές του κομμουνιστικού κινήματος, της πατρίδας μας αλλά και ένας σημαντικός επιστήμονας, θεωρητικός και βαθύς μελετητής των οικονομικο-κοινωνικών προβλημάτων.

Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο (τις περισσότερες φορές υπάρχει η αίσθηση ότι αναφέρεται σε σημερινές καταστάσεις) πέραν των πολλών άλλων, γιατί καταδεικνύει ότι το πρόβλημα του δημοσίου χρέους και ιιδιαίτερα του εξωτερικού, αποτελούσε μόνιμο και διαχρονικό βραχνά ιμπεριαλιστικής κηδεμόνευσης και καθήλωσης της χώρας, διαρκών ξένων επεμβάσεων και λεηλασίας του ελληνικού λαού! Γιατί, επίσης, προβάλλει σήμερα την ανάγκη για την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα να αμφισβητήσουν και να μην αναγνωρίσουν το χρέος της χώρας ως χρέος του ελληνικού λαού, πράγμα που συνιστά θεμελιώδη προϋπόθεση για το σχεδιασμό μιας πολιτικής που θα δώσει ανάσα στον τόπο και διέξοδο από την κρίση με την εφαρμογή ενός νέου προοδευτικού και σοσιαλιστικού προγράμματος!

Σήμερα το δίλημμα για τη χώρα δεν είναι το κατεδαφιστικό "Μνημόνιο ή πτώχευση", αφού και τη λεηλασία του Μνημονίου έχουμε και η χώρα έχει ουσιαστικά χρεωκοπήσει. Το πραγματικό σημερινό δίλημμα για την Ελλάδα είναι: με τους πιστωτές και τα τοκοχρεολύσια ή με την επιβίωση της χώρας και το μέλλον του ελληνικού λαού;

Αυτό το δίλημμα νομίζω ότι αναδείκνυε για το 1932 ο Νίκος Μπελογιάννης και το ίδιο δίλημμα γίνεται πιό επίκαιρο στις μέρες μας!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ*

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Α'. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΠΕΛΑΓΩΜΑ

Η περίοδος 1931-32 είναι αρκετά δραματική για το λαό και την Ελλάδα. Η κρίση από 'να μέρος κι η πολιτική των φαυλοκρατικών κυβερνήσεων από τ΄ άλλο, ερήμωσαν πάλι τη χώρα. Τα καπνά κι η σταφίδα έμεναν απούλητα, μαζί με τις εξαγωγές πέφτουν κι οι εισαγωγές. Οι αγρότες πεινούν, οι εργάτες μένουν άνεργοι, όλοι οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε απόγνωση. Οι μόνοι που απολαμβάνουν μακάρια τη ζωή τους και αδιαφορούν για την τραγική αυτή κατάσταση είναι – εκτός από τους νεόπλουτους που δημιούργησε η κυβέρνηση Βενιζέλου – οι ξένοι και ντόπιοι ομολογιούχοι, που μέχρι το 1932 έπαιρναν στο ακέραιο το τοκοχρεολύσιο.

Με την αφαίμαξη όμως αυτή, ο προϋπολογισμός του 1931-1932 θα 'κλεινε με 1 δις έλλειμμα. Σε έσοδα 8.200 εκατομμυρίων έπρεπε να πάρουν οι ομολογιούχοι 4.400, δηλαδή τα 54%, την προηγούμενη χρονιά είχαν πάρει τα 40%. Για να πληρωθούν τώρα σε χρυσό, δεν αρκούσε το κάλυμμα της τράπεζας και δημιουργόταν άμεσος κίνδυνος να μείνει ο λαός χωρίς ψωμί, γιατί το περισσότερο στάρι εκείνο τον καιρό ερχόταν απ΄έξω. Η πληρωμή, λοιπόν, του τοκοχρεολύσιου θα ΄ταν εγκληματική παραφροσύνη. Εντούτοις, το Σεπτέμβρη του '31 η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα ότι τα τοκομερίδια των ομολογιούχων θα πληρωθούν στο ακέραιο και σε χρυσό. Και για να το πετύχει άρχισε να παίρνει μέτρα, που στρέφονταν κατά του λαού. Στις 8 του Οκτώβρη, γιορτή της Αγίας Πελαγίας, έγινε η δραχμοποίηση των καταθέσεων σε συνάλλαγμα, για να «προστατευθεί» το εθνικό νόμισμα και στην ουσία για να πληρωθούν οι ομολογιούχοι. Με το μέτρο της δραχμοποίησης ληστεύτηκαν χιλιάδες κόσμου και κέρδισε η Εθνοτράπεζα εκατοντάδες εκατομμύρια, ενώ ο τορπιλισμός της δραχμής συνεχιζόταν στη μαύρη αγορά του συναλλάγματος με πρωταγωνιστές τον Μαρή κι άλλα πρωτοπαλίκαρα του Κόμματος των Φιλελευθέρων.

Εκείνον ακριβώς τον καιρό άρχισε να ξεσπάει απειλητική η λαϊκή αντίδραση. Το προλεταριάτο και οι υπάλληλοι παλεύουν ακούραστα μ΄ απεργίες για το ψωμί τους, οι επαγγελματίες κινητοποιούνται κι οι αγρότες κάνουν ομαδικές καθόδους στις πόλεις. Ο Βενιζέλος μυρίστηκε τον κίνδυνο και επιχείρησε να βγει από το αδιέξοδο. Το Γενάρη του ΄32 απευθύνθηκε στις μεγάλες δυνάμεις και στο ΔΟΕ και παρακαλούσε να του δώσουν πεντάχρονη αναστολή στα χρεολύσια και 50 εκατομμύρια δολάρια για να συμπληρωθούν τα παραγωγικά έργα. Ο υπουργός των Εξωτερικών στην οικουμενική είχε χαρακτηρίσει το ΔΟΕ «απλούν τεχνικόν σώμα», αλλά ένας οργανισμός που κρατάει στα χέρια του τη ζωή ενός ολόκληρου λαού και οι πρωθυπουργοί πέφτουν στα πόδια του και τον παρακαλούν, δεν είναι καθόλου «απλούν τεχνικόν σώμα», αλλά υπέρτατος, κυρίαρχος και παντοδύναμος αφέντης της χώρας μας. Επίσης ο Βενιζέλος ζήτησε να 'ρθει στην Ελλάδα κι αντιπρόσωπος της δημοσιονομικής επιτροπής της ΚΤΕ (σ.σ. Κοινωνία των Εθνών) για να κάνει «επιτόπιον έρευνα» και να διαπιστώσει σε πόσο κρίσιμη οικονομική κατάσταση βρισκόταν η χώρα. Στο τέλος τους έδινε την υπόσχεση ότι με το δάνειο που θα του ΄διναν, θα πλήρωνε και τους τόκους των εξωτερικών δανείων.

Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, παλεύοντας τότε κι αυτές να ξεπεράσουν την κρίση που έδερνε τη χώρα τους, δεν έδωσαν καμία σημασία στο διάβημα του Βενιζέλου. Μόνο η δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ ευαρεστήθηκε με τα πολλά να μας στείλει σαν αντιπρόσωπό της τον σέρ 'Οτο Νιμάγερ για να κάνει έλεγχο στα οικονομικά της χώρας μας. Ο Νιμάγερ, πρώην υπουργός των Οικονομικών, ήταν τότε διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας. Ήρθε στην Ελλάδα, έλεγξε τα έσοδα και τα έξοδα κι έφυγε κάνοντας μια έκθεση στο συμβούλιο της ΚΤΕ, στην οποία σύσταινε να μας ελεήσουν μονάχα με μια χρονιάτικη αναστολή του χρεολύσιου και το αντίστοιχο πόσο να διατεθεί για τα παραγωγικά έργα μαζί μ΄ένα δάνειο από 10 εκατομμύρια δολάρια. Η δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ, που συνήρθε στο Παρίσι, χαρακτήρισε σαν επείγουσα την ανάγκη ενός δανείου για τα τοκοχρεολύσια, όμως μόλις και μετά βίας και με χίλιες δυο επιφυλάξεις και υποδείξεις αναγνώρισε ότι επιβάλλεται η προσωρινή ανακούφιση της Ελλάδας από τα εξωτερικά χρέη μ΄αναστολή των χρεολυσίων για ένα χρόνο! Αλλά επειδή πάνω στο τελευταίο αυτό ζήτημα η ελληνική κυβέρνηση είχε φέρει από την αρχή αντιρρήσεις, το συμβούλιο της ΚΤΕ κηρύχτηκε τελικά αναρμόδιο και μας παρέπεμψε να συνεννοηθούμε απευθείας με τους ομολογιούχους. Ο Μαρής, που βρισκόταν τότε στο Παρίσι για να υπερασπίσει τα συμφέροντα της Ελλάδας, ομολόγησε αργότερα ότι τα μέλη της δημοσιονομικής επιτροπής προσπαθούσαν να βρουν κάποια προσωρινή λύση για να τη συνδυάσουν με έλεγχο πάνω στα οικονομικά μας, σαν να μην ήταν αρκετός ο ΔΟΕ.

Είχε όμως περάσει πια η εποχή του '97. Η φάρα του Γκλίξμπουργκ ήταν τότε μακριά από την Ελλάδα. Στην πατρίδα μας είχε πια αναπτυχθεί ένα πολυάριθμο προλεταριάτο, αρκετά ώριμο πολιτικά, που συγκλόνιζε την περίοδο εκείνη με τις απεργίες και τις διαδηλώσεις του το αστοτσιφλικάδικο οικοδόμημα. Το ΚΚΕ, ξεπερνώντας την κρίση του, πλούσιο πια σε πείρα και μονολιθικό ιδεολογικά, άρχιζε να αναδείχνεται αρχηγός των εργαζομένων της πόλης και του χωριού. Γι αυτό μια απόπειρα της κυβέρνησης για την επιβολή καινούργιου βαρύτερου ελέγχου ήταν όχι μόνο καταδικασμένη, αλλά θα απειλούσε ολόκληρο το πολιτικό και κοινωνικό οικοδόμημα των αστοτσιφλικάδων.

Μπροστά σ΄αυτή την απελπιστική κατάσταση ξεκινάει ο ίδιος ο Βενιζέλος και πηγαίνει στη Γενεύη. Κάνει μια δραματική έκκληση στο συμβούλιο της ΚΤΕ, αλλ΄αυτό περιορίζεται μόνο να λάβει σε υπό σημείωσιν τη γνώμη της δημοσιονομικής επιτροπής και παραπέμπει πάλι την ελληνική κυβέρνηση στους ομολογιούχους. Για καινούργιο δάνειο ούτε συζήτηση δεν μπορούσε να γίνει. Εν τω μεταξύ η κατάσταση τραβάει όλο και στο χειρότερο. Στις 25 του Μάρτη γίνεται μια μεγάλη σύσκεψη υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας και με σκοπό να μελετηθεί η οικονομική κατάσταση και τα μέτρα που πρέπει να παρθούν. Ανάμεσα στους συσκεπτόμενους βρίσκονται πολλοί υπεύθυνοι για το κατάντημα του τόπου. Οι καταχρήσεις, η κερδοσκοπία και οι ρεμούλες γίνονται το πιο συνηθισμένο φαινόμενο. Η διαφθορά κι η ηθική εξαχρείωση της κυβερνητικής κλίκας φτάνει στο κατακόρυφο. Νόθεψαν ακόμα και το κινίνο, πράξη αρκετά χαρακτηριστική για τη σαπίλα που βασίλευε ανάμεσα στην παράταξη που κυβερνούσε τη χώρα.

Β'. Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Επόμενο ήταν κάτω απ΄αυτές τις συνθήκες να μεγαλώνει η απόγνωση κι η αγανάκτηση του λαού. Ο κόσμος άρχισε να κάνει γιουρούσι στους φούρνους. Οι πορείες πείνας πλήθαιναν καθημερινά. Ο Βενιζέλος έπρεπε να διαλέξει. Ή τα τοκομερίδια ή το ψωμί του λαού. Τελικά πήρε την απόφαση, αφού πρώτα ειδοποίησε το ΔΟΕ, ν΄αναστείλει τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και να πληρώσει τα τοκομερίδια σε δραχμές. Μα κι οι δραχμές δεν ήταν εύκολο να οικονομηθούν. Οι κρατικές εισπράξεις το 1929-30 έφτασαν τα 9.242 εκατομμύρια. Το 1932-33, παρόλες τις καινούργιες φορολογίες, θα ΄φταναν σε 7.779 εκατομμύρια. Με την υποτίμηση της δραχμής οι ομολογιούχοι θα ΄παιρναν κάπου 6.000 εκατομμύρια. Για να σώσει την «πίστη» της χώρας, η κυβέρνηση επέβαλε, κάτω από τόσο τραγικές συνθήκες, καινούργιες φορολογίες 740 εκατομμυρίων, χωρίς να σωθεί μ΄αυτά η κατάσταση.

Και τότε- 16.4.1932 – ο Μαρής έστειλε ένα γράμμα στο ΔΟΕ και του δήλωνε ότι η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να κηρύξει από την 1η του Μάη προσωρινό χρεοστάσιο και για τους τόκους. Έτσι, ήρθε η καινούργια χρεοκοπία. Η κυβέρνηση, όμως, που δεν μπορούσε να ανεχτεί το στίγμα, έδωσε εντολή στους αντιπροσώπους της στο Λονδίνο και το Παρίσι να 'ρθουν σ΄επαφή με τους ομολογιούχους για να ρυθμίσουν το ζήτημα. Ο Μιχαλακόπουλος, υπουργός των Εξωτερικών, δήλωσε στη δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ ότι θα δεχόταν πρόθυμα να 'ρθουν «αμερόληπτοι» διαιτητές και να ελέγξουν ίσαμε ποιό βαθμό μπορούμε να πληρώσουμε τα τοκομερίδια, «αφού προαφαιρεθούν τα απαιτούμενα για το primum vivere του ελληνικού λαού». Την ίδια θέση έπαιρνε κι ο Παπαναστασίου. Όλοι ήταν πρόθυμοι να καταδικάσουν το λαό να ζει μ΄ένα ξεροκόμματο, για να πληρωθούν οι ομολογιούχοι. Αυτοί όμως ήταν ανένδοτοι και τα ζητούσαν όλα ή τίποτε.

Αυτή την εποχή, ο Μαρής υποχρεώθηκε να φύγει από το υπουργείο των Οικονομικών σχεδόν με τη βία. (Είχε μπει μέσα, καθώς λένε, ξυπόλυτος και βγήκε με καντάρια χρυσάφι). Η Εθνοτράπεζα στις κρίσιμες εκείνες για τα συμφέροντά της στιγμές έβαλε απόλυτα δικό της υπουργό, τον Βαρβαρέσο, που προκαλεί αμέσως την άρση της σταθεροποίησης, σχεδόν τυπική γιατί την είχε από καιρό προκαλέσει η μαύρη αγορά του συναλλάγματος. Έτσι, επιβάλλεται πάλι η αναγκαστική κυκλοφορία. Στην έκθεσή του πάνω στον προϋπολογισμό του 1932-33, ο Βαρβαρέσος θέλησε να δικαιολογήσει τη χρεοκοπία. Τα ελλείμματα, είπε, δεν μπορούμε πια να τ΄αποφύγουμε με φορολογίες. Με περικοπές των εξόδων – σε βάρος κυρίως των μισθωτών – μόνο 480 εκατομμύρια οικονομήσαμε. Γι΄αυτό είναι αναπόφευκτο να καταφύγουμε στην ελάττωση των ποσών που διαθέτουμε για την υπηρεσία του δημόσιου χρέους, επειδή μας απορροφούν τα 55% του προϋπολογισμού και μάλιστα σε συνάλλαγμα. Γι΄ αυτό η κυβέρνηση βρέθηκε «εις την αναπόδραστον ανάγκην» να δώσει την άδεια στον υπουργό των Οικονομικών να αναστείλει τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και τον τόκο «εν όλω ή εν μέρει». Σκόπευαν οπωσδήποτε να πληρώσουν ένα μέρος από τους τόκους. Στον προϋπολογισμό όμως δεν έγραφαν ακριβώς το ποσό, ελπίζοντας να το μεγαλώσουν οπωσδήποτε με τους φόρους. Έτσι αύξησαν κατά 25% τη φορολογία στα εισαγόμενα εμπορεύματα κι ενώ η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω από τραγική, οι Έλληνες πολιτικοί βρίσκονταν σ΄αδιάκοπη κίνηση και συγκίνηση και τους απασχολούσε αποκλειστικά το ζήτημα της πληρωμής των ομολογιούχων. Παντού είχαν φουντώσει οι σχετικές συζητήσεις. Ο Μιχαλακόπουλος, ο Παπαναστασίου κι ο Καφαντάρης υποστήριζαν να τους πληρώσουμε με τα καπνά μας. Οικονομολόγοι, πολιτικάντες, τραπεζίτες, όλοι έγραφαν και υπόδειχναν κάποιον τρόπο πληρωμής και κανένας δεν υποστήριξε να μην πληρώσουμε τίποτα.

Η οικονομική κρίση άρχισε να εξελίσσεται και σε πολιτική και οικονομική χρεοκοπία, να μεταβάλλεται σε γενική χρεοκοπία του αστοτσιφλικάδικου κόσμου. Ο Βενιζέλος, αντιμετωπίζοντας την πολιτική του χρεοκοπία και τη λαϊκή κατακραυγή, επιχείρησε μια πολιτική μανούβρα. Παραιτήθηκε κι ανέβηκε πρωθυπουργός ο Παπαναστασίου. Σε τέτοιες όμως στιγμές κι η δημαγωγία μπορεί να καταντήσει επικίνδυνη για την κυρίαρχη τάξη. Γι αυτό κι ο αρχηγός των Εργατοαγροτικών διώχτηκε μέσα σε μια βδομάδα κι ανέβηκε πάλι στην κυβέρνηση ο Βενιζέλος, με υπουργό των Οικονομικών τον Βαρβαρέσο. Στις 10 Αυγούστου ψηφίστηκε ο νόμος της δραχμοποίησης. Η άρση της σταθεροποίησης κι η δραχμοποίηση έδιναν το δικαίωμα στις τράπεζες να ληστέψουν άλλη μια φορά τον κόσμο. Η Κτηματική Τράπεζα-θυγατέρα του Χάμπρο και της Εθνικής – έκανε τους μικροϊδιοκτήτες να βρεθούν από τη μια μέρα στην άλλη με διπλάσιο περίπου χρέος.

Γ'. ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ

Συγχρόνως άρχισαν πάλι, οι συνεννοήσεις με τους ξένους ομολογιούχους. Ο Βαρβαρέσος έφυγε για την Ευρώπη κι υστέρα από μακριές διαπραγματεύσεις, συμφώνησαν το Σεπτέμβρη του 1932 να πληρω­θούν 30% των τόκων για το 1932-33, κι αν βελτιωνόταν αργότερα ή κατάσταση, να πάρουν 35%. Από το Δεκέμβρη όμως του ίδιου χρό­νου, η τότε κυβέρνηση άρχισε να παρακαλεί με υπόμνημα της τους ξένους να μην κρατήσουν το παραπάνω ποσοστό, γιατί ή κατάσταση είχε επιδεινωθεί. Οι ομολογιούχοι έκαναν πώς υποχωρούν, αλλά ο ΔΟΕ, βάσει της συμφωνίας, είχε κατακρατήσει σε δραχμές -από τις υπέγγυες προσόδους- ολόκληρο το 35% και αρνήθηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα τη διαφορά του 5% ! Επίσης, ο ΔΟΕ υπολόγισε το πο­σοστό σε χρυσές κι όχι σε χάρτινες λίρες, κερδίζοντας έτσι σημαν­τική διαφορά σε βάρος της Ελλάδας. Η κυβέρνηση κατάφυγε σε διαιτητή, αλλά η απόφαση του δεν βγήκε ακόμα. Κοντά σ' αυτά, ή εγγλέζικη κυβέρνηση μας υποχρέωσε να υπογράψουμε μια συμφω­νία με το αγγλικό θησαυροφυλάκιο, σύμφωνα με την οποία αναλαβαίναμε να πληρώσουμε 3.767.548 φράγκα, πού το μοιράστηκαν ή Αγγλία κι ή Γαλλία σαν αποζημίωση για τα ποσά πού είχαν ξοδέ­ψει όταν εγγυήθηκαν το δάνειο του 1898. Τότε ακριβώς κι οι ομο­λογιούχοι μετάνιωσαν πού δέχτηκαν το 30% και δεν τα 'παιρναν ζη­τώντας περισσότερα. Και ξαναρχίζουν πάλι συνεννοήσεις ατελείω­τες και καταθλιπτικές για τη χώρα. Όλοι σχεδόν οι αστοί οικονο­μολόγοι προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι μια ανοιχτή χρεοκο­πία θα κατάστρεφε την πίστη και τα οικονομικά της Ελλάδας. Όχι όμως μία αλλά εκατό φορές να λέγαμε στους ομολογιούχους ότι δεν έχουμε να τους πληρώσουμε, πάλι δεν θα παθαίναμε την οικονομική, εθνική και ηθική ζημιά πού πάθαμε με τις ατέλειωτες κι εξευτε­λιστικές για την αξιοπρέπεια της χώρας μας συζητήσεις.

Εν τω μεταξύ, το Σεπτέμβρη του 1932 έγιναν εκλογές και στις 4 Νοέμβρη ανάλαβε πρωθυπουργός ο Τσαλδάρης, με υφυπουργό των Οικονομικών τον Μ. Ευλάμπιο. Το Δεκέμβρη έγινε υπουργός των Οικονομικών ο Κ. Αγγελόπουλος. Η οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση δεν είχε βελτιωθεί καθόλου. Η κερδοσκοπία οργίαζε κι ο τιμάριθμος από 15 πού ήταν το 1931 ανέβηκε στα 20 το '32. Αυτή, λοιπόν, την περίοδο ο Αγγελόπουλος αποτέλεσε μια μεγάλη εξαίρεση, ανάμεσα στους φαυλοκράτες πολιτικούς. Και παλιά τα είχε βάλει, με το ΔΟΕ και στην Κτηματική Τράπεζα κήρυξε τον πόλεμο κι αργότερα στην τεταρτοαυγουστιανή δικτατορία ήταν ο πρώτος αστός πολιτικός που εξορίστηκε από τον Μεταξά. Μόλις ανάλαβε το υπουρ­γείο δήλωσε αμέσως ορθά-κοφτά και μ' επιμονή ότι δεν πρέπει να πληρώσουμε όχι 30% αλλά ούτε πεντάρα στους ξένους και ντόπιους ομολογιούχους. Σε λίγες μέρες ο Αγγελόπουλος διώχτηκε από το υ­πουργείο, ασφαλώς με την επέμβαση «εξωελληνικών» παραγόντων.

Τον αντικατέστησε ο τραπεζίτης Σπύρος Λοβέρδος και στις ε­φτά μέρες πού 'κανε υπουργός, πρόλαβε να πληρώσει αμέσως το 30% στους ομολογιούχους και να μαδήσει τη χώρα από το αναιμικό της συναλλαγματικό απόθεμα. Στις 16 του Γενάρη έπεσε ο Τσαλ­δάρης κι ήρθε ο Βενιζέλος με υπουργό των Οικονομικών τον Καφαντάρη. Ο αρχηγός όμως των Προοδευτικών δεν πρόλαβε να εξ­αγγείλει το καινούργιο πρόγραμμα του, γιατί στις εκλογές της 5ης του Μάρτη ξαναπήρε την εξουσία ο Τσαλδάρης, με υπουργό των Οικονομικών τον Λοβέρδο. Οι Λαϊκοί μόλις ανέβηκαν στην κυβέρ­νηση κάλεσαν τους ομολογιούχους να κάνουν αυτοψία στη χώρα μας για να αντιληφθούν την οικονομική της κατάσταση. Αυτοί όμως υπόδειξαν σαν αρμόδια την ΚΤΕ και η κυβέρνηση άρχισε τότε να παρακαλεί την Κοινωνία των Εθνών να 'ρθει μια δημοσιονομική επιτροπή. Τότε ο Καφαντάρης σε μια αγόρευση του για τον προϋ­πολογισμό του '33-'34 επιτέθηκε στην κυβέρνηση για την πρόσκλη­ση δημοσιονομικής επιτροπής κι εξήγησε ότι την επέμβαση της ΚΤΕ δεν την ήθελε όχι από έλλειψη ευλάβειας στο θεσμό, αλλά γιατί «εξ επισήμων ανακοινώσεων και άλλων σχετικών στοιχείων είχε πεισθεί ότι ή ΚΤΕ δεν επείχε θέσιν τρίτου εις την υπόθεσιν των χρεών, άλλ' είχαν άμεσον και απροκάλυπτον είς αυτήν ενδιαφέρον στρεφόμενον υπέρ των ομολογιούχων». Πρότεινε δε να 'ρθει ή κυ­βέρνηση σε απευθείας συνεννόηση με τους ομολογιούχους και να τους πληρώσουμε με τα προϊόντα μας.

Τελικά, ή επιτροπή της ΚΤΕ ήρθε το Μάη και μετά τις έρευνές της έκανε σχετική έκθεση, στην όποια λέει ότι για να πληρώσει ή Ελλάδα πρέπει ν' αναπτύξει τις εξαγωγές και τα εμβάσματα και να ελαττώσει τις εισαγωγές της! Τον Ιούνη του 1933 συνήλθε στο Λον­δίνο η δημοσιονομική επιτροπή για να εξετάσει την έκθεση και ν' ακούσει τον Λοβέρδο και τον Μάξιμο πού είχαν πάει κι αυτοί στο Λονδίνο για να υπερασπίσουν τα συμφέροντα της Ελλάδας και να πετύχουν μια συνεννόηση με τους ομολογιούχους. Αυτοί όμως αρνή­θηκαν να συζητήσουν με τους Έλληνες αντιπροσώπους, ζητώντας 271/2% για το 1933-34 και 371/2% για τον άλλο χρόνο, ενώ η ελληνική κυβέρνηση πρόσφερε 221/2% και 271/2% (η διαφορά ήταν 600 εκα­τομμύρια δραχμές). Η πρόταση να λύσει τη διαφορά ένας διαιτη­τής, απορρίφτηκε χωρίς συζήτηση και περιφρονητικά από τους ομολογιούχους. Τότε οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν και πάλι.

Στον Λοβέρδο και τον Μάξιμο η δημοσιονομική επιτροπή «σύ­στησε» να βάλουν καινούργιους φόρους για να πληρώσουν τους ξέ­νους. Οι δυο υπουργοί αποχαιρέτησαν την επιτροπή με την υπόσχεση ότι θα εξασφαλίσουν τους τόκους των ομολογιούχων και μάλιστα ανάφεραν στην επιτροπή τι είδους και πόσους φόρους θα βάλουν στο λαό, για να το πετύχουν. Κι έτσι γύρισαν πίσω στην Ελλάδα αποφασισμένοι να εξευμενίσουν με κάθε μέσο τους κατόχους ομολο­γιών και τέτοιοι κάτοχοι -εν παρενθέσει- ήταν κι ο Λοβέρδος κι ο Μάξιμος.

«Ίσως επί του σημείου τούτου η στάσις της Ελλάδος θα έπρε­πε να ήτο περισσότερον αποφασιστική...», γράφει ο Άγγελος Αγ­γελόπουλος, γιατί τον ίδιο καιρό οι Τούρκοι κι οι Γερμανοί αρνή­θηκαν κάθε πληρωμή και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δεν διαμαρ­τυρήθηκαν καθόλου.

Δ'. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Η καινούργια επαφή έγινε το Σεπτέμβρη του '33 κι οι διαπραγμα­τεύσεις τράβηξαν πολύ καιρό. Αύτη ήταν ή κλασική τους μέθοδος. Κερδοσκοπούσαν στην αγορά μ' αυτό τον τρόπο και συγχρόνως μας εκβιάζανε τελικά να υποχωρήσουμε, γιατί αυτή ή εκκρεμότητα των συνεννοήσεων νέκρωνε την οικονομική ζωή της χώρας. Έτσι επαναλαμβάνεται η ιστορία του '97. Πάλι η πατρίδα μας βρίσκεται σε αγωνία περιμένοντας την απόφαση των εκμεταλλευτών της. Τότε η δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ, για να επηρεάσει τις συζητή­σεις προς όφελος των ομολογιούχων και να εκβιάσει έτσι τη λύση δίνοντας ένα γερό όπλο στους τοκογλύφους και μια εύκολη δικαιο­λογία στον Λοβέρδο, δημοσίεψε μια έκθεση, με την οποία διαπιστώνει βελτίωση στη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας. Με παρόμοιες πιέσεις, εκβιασμούς και παρασκηνιακές ενέργειες υπο­γράφτηκε, τέλος, το Νοέμβρη, μια συμφωνία για δυο χρόνια. Τα χρεολύσια αναστέλλονταν για δυο χρόνια κι από τους τόκους θα πλη­ρώναμε 271/2% το 1933-34 και 33% το 1934-35. 0ι τόκοι μόνο του δα­νείου του 1898 θα πληρώνονταν στο ακέραιο. Η πληρωμή θα γινόταν με συνάλλαγμα του Λονδίνου ή της Νέας Υόρκης κι η ελληνική κυβέρνηση θα 'γραφε στον προϋπολογισμό της το σύνολο των τόκων, που θα το ξαναδανειζόταν τάχα από το ΔΟΕ, καταθέτοντας του ίσο ποσό άτοκα γραμμάτια σε δραχμές. Ο Λοβέρδος, για να συγκεν­τρώσει το ποσοστό πού συμφώνησε, έβαλε σ' ενέργεια δεκάδες και­νούργια φορολογικά νομοσχέδια, όλα σε βάρος του λαού, ενώ ο ίδιος, όπως ξεσκεπάστηκε τότε στις εφημερίδες, είχε επιχειρήσει να δια­φύγει με διάφορους αθέμιτους τρόπους τη φορολογία.

Η συμφωνία πρόβλεπε καινούργιες διαπραγματεύσεις στις αρ­χές του 1935 για τα επόμενα χρόνια. Γι' αυτό και το Φλεβάρη πήγε στο Λονδίνο ο Πεσμαζόγλου, καινούργιο οικονομολογικό αστέρι της πλουτοκρατικής κλίκας. Πρόεδρος τότε του συμβουλίου των ομολογιούχων ήταν ο σερ ΄Οστεν Τσάμπερλεν, αδερφός του κατόπιν πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεν. Η πολιτική των δυο αδελφών είναι μια ατέλειωτη αλυσίδα από εξευτελισμούς και προδοσίες μικρών και μεγάλων λαών. Στο πρόσωπο τους, το εγγλέζικο χρη­ματιστικό κεφάλαιο είχε αποκτήσει τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους του για μια ολόκληρη εποχή. Μόλις άρχισαν οι συν­ομιλίες, οι ομολογιούχοι ζήτησαν 50%. Ο Πεσμαζόγλου πρόσφερε 35%. Αυτοί, αρνήθηκαν κι έτσι οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν. Η ελληνική κυβέρνηση -κάτω από τη λαϊκή πίεση- δήλωσε τότε στους ομολογιούχους ότι θα τους πλήρωνε τα τοκομερίδια τους πού έληγαν την 1η του Απρίλη, με ποσοστό 35%. Ο ΔΟΕ διαμαρτυρή­θηκε αμέσως γιατί έτσι ή κυβέρνηση παραβίαζε το νόμο του 1898 και, καθώς τις είχε στο χέρι, κατακράτησε όλες τις υπέγγυες προσ­όδους υπολογίζοντας τόκους και χρεολύσια για όλα τα δάνεια πού ήταν κάτω από τον έλεγχο του. Συγχρόνως με τη διαμαρτυρία και το πραξικόπημα του ΔΟΕ, άρχισαν αλλεπάλληλα διπλωματικά δια­βήματα από τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις, ενώ το συμβούλιο των ομολογιούχων στο Λονδίνο λυσσασμένο σύσταινε στα μέλη του να μη δεχτούν να εισπράξουν το 35%. Έπεσαν όλοι πάνω στη φτωχή μας χώρα να την πνίξουν. Παρ΄ όλα αυτά, όμως, το 52% των ομολογιούχων έτρεξαν να εισπράξουν το 35% και για τα υπόλοιπα έχει ο θεός. Και πράγματι ο θεός των τοκογλύφων, ενσαρκωμένος στο πρόσωπο του Γκλίξμπουργκ, τους βοήθησε.

Ε. ΈΡΧΕΤΑΙ Ο ΓΚΛΙΞΜΠΟΥΡΓΚ

Σ΄όλο αυτό το διάστημα, άλλες κύριες ασχολίες του Λαϊκού Κόμματος ήταν οι επιστημονικές καλπονοθεύσεις και η συστηματική ρουσφετολογία. Πάνω στο δημόσιο ταμείο είχαν ριχτεί μ΄άγριες διαθέσεις οι φίλοι του κόμματος, που τόσα χρόνια είχαν μείνει μακριά από την εξουσία. Ο Τσαλδάρης, περισσότερο κατάλληλος για δικολάβος παρά για αρχηγός κόμματος, ξόδευε όλη την, όχι και τόσο πληθωρική, ζωτικότητά του σε επιφυλάξεις, σοφίσματα και σε διάφορου συνδυασμούς που σοφιζόταν για ν' αντιμετωπίσει, την αντιπολίτευση και τις γκρίνιες των φίλων του πού τρώγονταν σαν τα σκυλιά.

Οι αντιθέσεις ανάμεσα στα δύο αστοτσιφλκικάδικα μπλοκ οξύνονται και παίρνουν τη μορφή ανοιχτής ένοπλης σύγκρουσης το Μάρτη του '35. Το «αντιβενιζελικό» κράτος – εφεύρεση του Μεταξά – παρόλη την τρομοκρατία που ξαπόλυσε όταν επιβλήθηκε, δεν κατάφερε να πνίξει το λαϊκό κίνημα. Οι εκλογές του Ιούνη του '35 φανερώνουν ότι οι λαϊκές μάζες αρχίζουν να χειραφετούνται πια από την επιρροή των πλουτοκρατικών κομμάτων και να προσανατολίζονται προς τ΄αριστερά. Η κατάσταση αυτή αρχίζει να καταντάει αρκετά επικίνδυνη για την ντόπια πλουτοκρατία και πολύ επιζήμια για τους ξένους κεφαλαιούχους, που θα επιθυμούσαν να ασχολιέται ο ελληνικός λαός με τα «ειρηνικά» του έργα και να μην καταγίνεται τόσο πολύ στην πολιτική. Και τότε όλοι οι αντιδραστικοί πλουτοκρατικοί κύκλοι του εσωτερικού και του εξωτερικού, με πρώτη την Εθνοτράπεζα, με τις συμβουλές και την έγκριση του Βενιζέλου, με την ανοχή των ψευτοδημοκρατικών κομμάτων και με τις ευλογίες και τα χειροκροτήματα των ομολογιούχων, άρχισαν να κηρύχνουν την πολιτική της «συμφιλίωσης». Όργανο για την πραγματοποίησή της θα ΄ταν ο δεύτερος Γεώργιος Γκλίξμπουργκ, που τον τάιζε δώδεκα ολόκληρα χρόνια ο Χάμπρο. Φτάνει να 'ρχόταν ο βασιλιάς για να αγαπηθούν βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί και να ζήσει ο λαός ευτυχισμένος.

Επειδή, όμως, ο λαός με μια μεγαλειώδη συγκέντρωση των αντιφασιστικών δημοκρατικών του δυνάμεων έδειξε την ακλόνητη διάθεσή του να υπερασπίσει τις δημοκρατικές του ελευθερίες, ανάλαβε να κανονίσει τα περαιτέρω αυτοχειροτονηθείς σε αντιβασιλιά Γ. Κονδύλης, με το διαβόητο δημοψήφισμα που οργάνωσε το Νοέμβρη του '35.

Κι έτσι η Ελλάδα απόχτησε πάλι βασιλιά και σε λίγο και «εθνικό» κυβερνήτη, οι ομολογιούχοι εξασφάλισαν, όπως θα δούμε, το ποσοστό που ζητούσαν και τον ελληνικό λαό ανάλαβε να τον επαναφέρει στα ειρηνικά του έργα ο Μανιαδάκης.

* Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη "Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα" από τις εκδόσεις "ΑΓΡΑ" (2010)

Σύρραξη Eλλήνων - Πακιστανών στο Bασιλικό

http://www.egnomi.gr/article.php?id=27203&category_id=61


ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ


Άνθρωπος που ήταν παρών στα επεισόδια, μας είπε τα εξής:

Αργά το απόγευμα της 24ης Μαϊου, Πακιστανοί χτύπησαν 2 Έλληνες ντόπιους. Τον έναν απο αυτούς, τον κυνήγησαν μέχρι το σπίτι του, το οποίο και πολιορκούσαν, αφού είχαν μαζευτεί καμιά 50αριά. Απελπισμένος ο αδελφός του βγήκε στην ταράτσα του σπιτιού φωνάζωντας, και ζητώντας βοήθεια απο τους Έλληνες της πόλης.

Απο κοντινή καφετέρια, νεαροί που άκουσαν τις φωνές, άρχισαν να καλούν φίλους τους απο τα κινητά, και σε χρόνο μηδέν μαζεύτηκαν με τα μηχανάκια καμιά 100σταριά νεαροί, που άρχισαν να δέρνουν τους Πακιστανούς, διαλύοντάς τους εντελώς.

Την επόμενη μέρα (στις 25 Μάη), συγκεντρώθηκαν καμιά 200αριά Πακιστανοί, και άρχισαν να διαδηλώνουν(!) στο κέντρο της πόλης, σπάζοντας μάλιστα το μπαρ-μπρίζ σταματημένου αυτοκινήτου οπου μέσα βρισκόταν ενα νεαρό ζευγάρι.

Τότε είναι που έγινε "ο πανικός" στο Βασιλικό. Μαζεύτηκαν ακόμα κι'απο τα γύρω χωριά, πάνω απο 500 νεαροί, με στυλιάρια οι οποίοι όχι μόνο τσάκισαν τους Πακιστανούς, αλλά εισέβαλαν και μέσα στα σπίτια τους. Ήταν τέτοιος ο φόβος τους, που δύο απ' αυτούς, έκαναν τρύπα στο πίσω μέρος του σπιτιού που έμεναν, για...να την κοπανήσουν.

Το επόμενο βήμα, ήταν το σπάσιμο καμιάς 20αριάς μαγαζιών που είχαν Πακιστανοί στο Βασιλικό. Κυριολεκτικά διαλύθηκαν.

Η Χρυσή Αυγή που ήρθε απο την Χαλκίδα, επενέβηκε "πυροσβεστικά" προσπαθώντας να εκτονώσει την οργή των ντόπιων κατοίκων. Και το τονίζουμε αυτό, γιατί ο άνθρωπος που μας τα διηγήθηκε όλα αυτά, έχει ψηφίσει Χρυσή Αυγή.......