Ποιος είναι ο υποστηριζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ υποψήφιος περιφεριάρχης, Οδυσσέας Βουδούρης

http://fadomduck2.blogspot.gr/2014/02/blog-post_1466.htmlΠοιος είναι ο υποστηριζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ υποψήφιος περιφεριάρχης, Οδυσσέας Βουδούρης

Αρκετή φασαρία έγινε με τον υποστηριζόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ υποψήφιο για την περιφέρεια πελλοπονήσου Οδυσσέα Βουδούρη, και την δήλωση του πως "δεν μετανιώνει που ψήφισε το μνημόνιο". 

Οστώσο η δήλωση του αυτή είναι μάλλον μόνο η κορυφή του παγόβουνου, αφού το βιογραφικό του κυρίου Βουδούρη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον από πάρα πολλές απόψεις. Ας του ρίξουμε λοιπόν μια ματιά από ένα παλιότερο (όταν ετοιμάζονταν ακόμη να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από την ΔΗΜΑΡ) βιογραφικό του από τo iefimerida (προσθέσαμε κάποια λινκ και τις δύο σημειώσεις):
_________
Ο Οδυσσέας Βουδούρης ξεκίνησε την κομματική του καριέρα όταν τον ανακάλυψε ο Γιώργος Παπανδρέου, λόγω της γνωστής λόξας του με τα κινήματα, διότι είχε σχέση με τους Γιατρούς του Κόσμου. Ηταν το 2005. Ο Παπανδρέου τον έθεσε επικεφαλής (μαζί με την Πωλίνα Λάμψα) ενός Κινήματος Πολιτών (Κάθε μέρα Πολίτης) που είχε ιδρύσει εντός του ΠΑΣΟΚ όταν φιλοδοξούσε να αλώσει το σημιτικό σύστημα με δικούς του ανθρώπους. Το Κίνημα Πολιτών απέτυχε, ο Οδυσσέας Βουδούρης, όμως, εχρίσθη υποψήφιος βουλευτής ΠΑΣΟΚ.

Ψήφισε το Μνημόνιο Ι
Ο Βουδούρης εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας ως «άνθρωπος του Παπανδρέου» και στήριξε με μανία όλες τις κινήσεις του πρώην Πρωθυπουργού. Ψήφισε το Μνημόνιο Ι και το στήριξε στα κανάλια με ενθουσιασμό. Τον Δεκέμβριο του 2011 οι Αγανακτισμένοι Καλαματιανοί ψηφοφόροι του τον θεωρούσαν τόσο μνημονιακό που τον υποδέχθηκαν με πανό που έγραφε «Έξω οι δωσίλογοι από την πόλη μας». Οι διαμαρτυρίες είχαν επίκεντρο τη στάση που έχει τηρήσει η κυβέρνηση απέναντι στο μνημόνιο. Δεν έλειψαν και τα γνωστά συνθήματα, όπως «Ψωμί, παιδεία, ελευθέρια... Η χούντα δεν τελείωσε το '73».

Μάλιστα, η διαμαρτυρία προκάλεσε την οργή του κοινού που παρακολουθούσε και λίγο έλειψε να πέσουν μερικές «ψιλές».

Την άλλη μέρα, στο κεντρικό δελτίο του Alter, ο Οδυσσέας Βουδούρης υπερασπίστηκε το Μνημόνιο και τον Παπανδρέου και κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ για την επίθεση που δέχτηκε στην Καλαμάτα ! Παράλληλα είπε ότι το Μνημόνιο είναι η μόνη λύση για μείωση του ελλείμματος και του χρέους και υποσχέθηκε ότι η Ελλάδα σε ένα χρόνο θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα!

Η αφοσίωσή του στο Μνημόνιο Ι ήταν τόσο ολοκληρωτική που σε επιστολή του -τότε- προς τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου τον παροτρύνει να διώξει από την κυβέρνηση όσους υπουργούς βάζουν εμπόδια ή φέρνουν αντιρρήσεις στα μέτρα!

«Είναι πλέον επιτακτικό να μπουν στην άκρη ψευδοδιλήμματα και προσωπικές πρακτικές, που μόνο μεταχρονολογούν τις αναγκαίες αποφάσεις, με μεγαλύτερο όμως κόστος για όλους. Και ενώ ορισμένοι υπουργοί μάχονται αποφασιστικά χωρίς να υπολογίζουν το πολιτικό κόστος, άλλοι δεν ακολουθούν αυτό το δρόμο. Θεωρούμε πλέον επιβεβλημένο, όσα μέλη της κυβέρνησης δεν αντέχουν την πίεση των περιστάσεων ή βάζουν σε προτεραιότητα την προσωπική τους πορεία, να αποχωρήσουν απ' αυτή» έγραφε το 2011 ο Οδυσσέας Βουδούρης.

Δεν ψήφισε το Μνημόνιο ΙΙ

Το 2012, όταν τα σύννεφα ήταν βαριά πάνω από το ΠΑΣΟΚ και όλα έδειχναν ότι ο Παπανδρέου πλησιάζει προς το τέλος του, ο Οδυσσέας Βουδούρης καταψήφισε το Μνημόνιο ΙΙ και άρχισε την αντίσταση. Στράφηκε μάλιστα να δαγκώσει το χέρι του ευεργέτη του και δήλωσε για τον Γιώργο Παπανδρέου : «Με διέγραψε ένας αποτυχημένος»! Ο κ. Βουδούρης είπε πως τον διέγραψε από το ΠΑΣΟΚ ένας πρόεδρος που διοικεί ενώ έχει λήξει η θητεία του και που η πολιτική του έχει αποτύχει.

Πήγε αμέσως στη ΔΗΜΑΡ

Κανείς δεν κατάλαβε πώς και πότε κανόνισε να μεταπηδήσει στη ΔΗΜΑΡ. Ο Φώτης Κουβέλης, ενθουσιασμένος που έβρισκε στελέχη να μεταγράψει στο νέο κόμμα του Δημοκρατική Αριστερά (Μιχελογιαννάκης, Αμοιρίδης, Οικονόμου Βασίλης κλπ) έστησε γλέντι στο καφέ «Μαύρη Πάπια»στο κέντρο της Αθήνας για να υποδεχθεί τον Οδυσσέα Βουδούρη .

Ο ίδιος ο βουλευτής δηλώνει: «Η συνεργασία μου με τη Δημοκρατική Αριστερά δεν είναι μια συγκυριακή επιλογή εκλογικού χαρακτήρα. Είναι μια καίρια πολιτική πράξη που βασίζεται στην πάγια πεποίθησή μου ότι η αλλαγή πορείας σε αυτή τη χώρα απαιτεί τη συμβολή της Αριστεράς, που δέχεται να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.

Η Δημοκρατική Αριστερά είναι σήμερα το κόμμα που, απεγκλωβισμένο από ιδεοληψίες και με πυξίδα τις αξίες της αριστεράς, καλείται να συσπειρώσει δυνάμεις του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού κόσμου, ώστε να αναδειχτεί ο δρόμος εξόδου από την κρίση στην οποία βυθίζει τη χώρα το δίπολο των κκ. Σαμαρά και Βενιζέλου».

Κόλαγε η γλώσσα του Φώτη Κουβέλη, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου στη «Μαύρη Πάπια» για την προσχώρηση του ανεξάρτητου βουλευτή, Οδυσσέα Βουδούρη, στη Δημοκρατική Αριστερά.

"Η ένταξη του φίλου Οδυσσέα Βουδούρη στη ΔΗΜ.ΑΡ, στις ιδέες, στις απόψεις της και στις διεκδικήσεις της είναι μια βαθύτατη πολιτική πράξη. Είναι μια πράξη η οποία γίνεται για λόγους που έχουν άμεση σχέση και σύνδεση με την από κοινού πλέον διεκδίκηση να αντιμετωπιστεί η σημερινή κατάσταση της χώρας. Προκειμένου να βγει η χώρα από την κρίση με την κοινωνία όρθια, αλλά και να υπάρξουν απαντήσεις σε όλα εκείνα που προσδιορίζουν τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.

Ο Οδυσσέας Βουδούρης, μέλος πια της ΔΗΜΑΡ, με βάση και τις δικές μας δημοκρατικές εσωκομματικές διαδικασίες θα είναι υποψήφιος βουλευτής στη Β' Αθηνών" είπε, ο ενθουσιασμένος, τότε, Φώτης Κουβέλης.

Πώς έφτασε, λοιπόν ο Βουδούρης να μετατραπεί σε εχθρό του Κουβέλη;

Γιατί αποφάσισε να ψηφίσει «όχι» στον προϋπολογισμό την προηγούμενη εβδομάδα, αντίθετα με τη γραμμή του κόμματος;

Πώς έγινε ξαφνικά πιο αντισταστιακός από τον ίδιο τον Κουβέλη;

Τι μεσολάβησε και ο βουλευτής πλέον της ΔΗΜΑΡ εκδιώκεται από τον πρόεδρό της και δεν φεύγει;

Μιλώντας στα Νέα, ο κ. Βουδούρης εξήγησε ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να φύγει από τη ΔΗΜΑΡ και όπως είπε θα παραμείνει και θα προσπαθήσει μαζί με τα άλλα μέλη του κόμματος που διαφωνούν με την άποψη ότι απαιτούνται σκληρά, αλλά αναγκαία μέτρα να αλλάξει η στρατηγική του κόμματος.

«Το κόμμα είμαι εγώ» δήλωσε.

Για έναν πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που μεταπήδησε στο παρά πέντε σε άλλο κόμμα η φράση αυτή θεωρήθηκε τουλάχιστον αλαζονική. Προκάλεσε, μάλιστα, και γέλιο στα στελέχη του κόμματος. Στους διαδρόμους της Αγίου Κωνσταντίνου άρχισαν να κυκλοφορούν ανέκδοτα για τον Οδυσσέα Βουδούρη αλλά και μια φωτογραφία που έκανε το γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τον απεικονίζει ως Μέγα Ναπολέοντα! Ας σημειωθεί, βεβαίως, ότι η παρεμφερής φράση «το κράτος είμαι εγώ -«L'etat c'est moi» δεν ανήκει στον Ναπολέοντα αλλά στον Λουδοβίκο ΙΔ'.

Ποιος είναι

O Oδυσσέας Bουδούρης γεννήθηκε στη Bουδαπέστη το 1953, από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες, και μεγάλωσε στη Γαλλία. Mετά από σύντομη επιστροφή στην Eλλάδα (1965-1967), οι γονείς του εκδιώχθηκαν πάλι και ο Oδυσσέας Bουδούρης σπούδασε στη Γαλλία.

Στο βιογραφικό του γράφει ότι συμμετείχε στα οδοφράγματα της εξέγερσης του Μάη του '68 και στο γαλλικό φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του '70. Tελείωσε την Iατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Παρισίων και ειδικεύτηκε στη χειρουργική. (σ.σ. όπου έχει ήδη διωχθεί για φόνο από ιατρική αμέλεια)

Aπό τη δεκαετία του '80 το βιογραφικό του λέει ότι δραστηριοποιήθηκε στα ανθρωπιστικά κινήματα μετέχοντας σε αποστολές, κυρίως χειρουργικές, σε εμπόλεμες περιοχές.

Επέστρεψε στην Αθήνα το 1991 όπου δημιούργησε το Χειρουργικό Κέντρο Endolaser, το οποίο διευθύνει και σήμερα. Εχει δυο κόρες (τη Δανάη και τη Μυρτώ) και δυο γιούς (τον Ιάσωνα και τον Άρη).

Διετέλεσε πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Xωρίς Σύνορα, από το 1996 ως το 2001, και αντιπρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Medecins Sans Frontieres, την περίοδο 1998-1999. Στην περίοδο 2001-2004 διορίστηκε από την τότε κυβέρνηση Σημίτη πρόεδρος του Περιφερειακού Συστήματος Yγείας (ΠΕΣΥ) Πελοποννήσου, στην προσπάθεια μεταρρύθμισης του Eθνικού Συστήματος Yγείας, η οποία, σημειωτέον, απέτυχε.

Ο πολιτικός ευεργέτης του, μάλιστα, Γιώργος Παπανδρέου τον τοποθέτησε το 2000 στην Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας για την Μελέτη και Διαχείριση των Προβλημάτων Υγείας σε Μαζικές Καταστροφές και στο Εθνικό Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (2003-2004).

Την περίοδο 2005-2006 ανέλαβε την προεδρία της κίνησης «Κάθε Μέρα Πολίτης» που ίδρυσε ο Γιώργος Παπανδρέου και διορίστηκε μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρο Προώθησης του Εθελοντισμού (anthropos.gr), στο οποίο προέδρευσε το 2004-2007.

Σε «πόλεμο» με τα Νέα

Σε πρόσφατο άρθρο του ο δημοσιογράφος των Νέων Ηλίας Κανέλης τον κατηγόρησε ότι κατέφυγε στην πολιτική γιατί τον διέγραψαν από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Ο ίδιος απάντησε ότι το 2007, ο νέος Πρόεδρος του γαλλικού τμήματος δήλωσε ότι η διαγραφή του ήταν λάθος και πρόσθεσε όχι χωρίς κάποια αλαζονεία:

«Η θητεία μου ως πρόεδρος του ελληνικού τμήματος έληξε το 2001. Κατέβηκα πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής στη Μεσσηνία το 2009 (8 χρόνια μετά), και εκλέχτηκα (μοναδική περίπτωση εκλογής με την πρώτη σ' αυτή την περιφέρεια, για έναν υποψήφιο που δεν κατείχε προηγούμενη πολιτική θέση). Διαγράφτηκα από το Πασοκ το Φεβρουάριο 2012.
Μου προτάθηκε από τον Πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ να κατέβω υποψήφιος στην Αθήνα. Προτίμησή μου ήταν πάντα η Μεσσηνία, αλλά βέβαια δέχτηκα αυτή την τιμή και πρόκληση. Παρά το γεγονός ότι η Β' Αθήνας ήταν μια καινούργια για μένα περιφέρεια, παρά το γεγονός ότι διέθετα μόλις λίγες βδομάδες για την προεκλογική εκστρατεία, παρά το γεγονός ότι η θητεία μου στην ΔΗΜΑΡ ήταν μόλις δυο μηνών, παρά το γεγονός ότι δεν είμαι γόνος πολιτικής οικογένειας, ούτε τηλεοπτικός αστέρας (ηθοποιός, ποδοσφαιριστής κλπ.), εκλέχτηκα πάλι με την πρώτη και σε αυτή την μεγάλη περιφέρεια».

Στοχαστής της Αριστεράς- Ο καπετάνιος μας είπε ψέμματα

Εχει γράψει πολλά κείμενα για την Αριστερά και πιθανόν να θεωρεί τον εαυτό του αυθεντία στο ζήτημα. Δείχνει να πιστεύει τώρα στην ορθόδοξη(!) Αριστερά που δεν υποκύπτει στις πιέσεις των δανειστών, απορρίπτει κάθε ιδέα για Μνημόνια και συγκυβέρνηση και κατηγορεί τον Φώτη Κουβέλη ότι αθέτησε την προεκλογική του δέσμευση να μην ενταχθεί στην τρικομματική κυβέρνηση.

Πιέζει τη ΔΗΜΑΡ να περιχαρακωθεί στην αριστερή ορθοδοξία(!!), να εγκαταλείψει το κυβερνητικό σκάφος και να μη μετεξελιχθεί, όπως λέει, σε κεντρώο κόμμα.

Στην προσπάθειά του, μάλιστα, να πείσει τους συναδέλφους του για το αδιέξοδο που θα προκαλέσουν τα νέα μέτρα, ο Οδυσσέας Βουδούρης βρήκε και έναν ρομαντικό τρόπο να πει τις απόψεις του. Ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ έστειλε προ ημερών σε συναδέλφους του, και μάλιστα σε ηλεκτρονική μορφή, ένα... τραγούδι, με τη σημείωση «μερικές φορές ένα τραγούδι εκφράζει περισσότερα από 10 πολιτικές δηλώσεις....».

Στο ενδιάμεσο ανάμεσα σε ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ πρόλαβε να μπει και σε ένα ακόμη κόμμα ο κ.Βουδούρης...

Πρόκειται για το γνωστό τραγούδι του Λεονάρντ Κοέν «Everybody knows», το οποίο ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνεται ο στίχος: «Everybody knows that the captain lied». Ολοι ξέρουν δηλαδή ότι ο καπετάνιος μας είπε ψέματα. Αυτό κι αν είναι ευθεία βολή εναντίον του Φώτη Κουβέλη!

Θέλει να πάει στον ΣΥΡΙΖΑ

Οπως και ο φίλος του επίσης ΠΑΣΟΚογενής γιατρός και βουλευτής Γιάννης Μιχελογιαννάκης έφυγε τρέχοντας για τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν υποψίες ότι το ίδιο επιδιώκει και ο Οδυσσέας Βουδούρης.

Ο Νίκος Μπίστης τον «κάρφωσε» για τις προθέσεις του με άρθρο στην «Μεταρρύθμιση»:

«Υπάρχει όμως και μια ταμπακέρα για την οποία δεν μας λέει τίποτε ο Οδυσσέας Βουδούρης. Δηλαδή, για τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν λέει, αλλά με τον τρόπο του δείχνει προς τα εκεί. Μας το λέει πλαγίως. Το ΠΑΣΟΚ-που κατ' αυτόν δεν είναι πια ούτε προοδευτική δύναμη- και η κεντροαριστερά, δεν τον αφορούν. Με κατηγορεί μάλιστα -κατηγορία που ασμένως αποδέχομαι- επειδή εξακολουθώ να προσβλέπω στη δημιουργία μιας μεγάλης μεταρρυθμιστικής παράταξης.

Κεντροαριστερά; Ε, δεν θα φοβηθούμε και τις λέξεις επειδή τις ξορκίζει ο Τσίπρας. Αντ' αυτής μας προτείνει μια αόριστη συμμαχία των αριστερών (δηλαδή με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ) και προοδευτικών (ποιες μείνανε;) δυνάμεων. Δύο μήνες τώρα προσπαθεί να μας το πει και τελικά, ενώ είχε -προκληθείς από εμένα- την ευκαιρία να μας το ξεκαθαρίσει στην απάντησή του, δεν το έκανε» γράφει ο Νίκος Μπίστης.

Μέλος του Ιδρύματος Ρέστη
Το μόνο στοιχείο που παραμένει αδιευκρίνιστο στο βιογραφικό του Οδυσσέα Βουδούρη είναι η συμμετοχή του στο διοικητικό συμβούλιο Ιδρύματος με τον εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη.

Την συμμετοχή του αποκάλυψε η εφημερίδα Το Εθνος και την συνέδεσε με το σκάνδαλο Ιωάννη Καρούζου, του φυγόδικου επιχειρηματία που εμπλέκεται στο σκάνδαλο ξεπλύματος χρήματος και φοροδιαφυγής όπου κατονομάστηκαν και ο Βαγγέλης Μειμαράκης, Μιχάλης Λιάπης και Γιώργος Βουλγαράκης από καταγγελίες.

Το "μουσείο" στο σπίτι του Πάλλη

Το Εθνος περιέγραψε μάλιστα τη συνεργασία του Βίκτωρα Ρέστη με τον εφοπλιστή Αναστάσιο Πάλλη (σ.σ. τον γνωστό ναζιστή). Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα αναφέρει ότι υπάρχει και Μη κερδοσκοπικό Ιδρυμα Πάλλη, με την ιστοσελίδα www.pallisfoundation.gr και ότι στο διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος είναι μέλος και ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Οδυσσέας Βουδούρης.

Η εφημερίδα αναφέρει, επίσης, ότι τις τελευταίες ημέρες από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος αφαιρέθηκε το τμήμα όπου αναγράφονταν τα μέλη του δ.σ.

_____________

-Καταλάβατε τώρα για το τι "αριστερό" μπουμπούκι μιλάμε;

«Συνωμοσιολογία» ή συνωμο-CIA;

«Συνωμοσιολογία» ή συνωμο-CIA;



Σχεδόν κάθε βράδυ, στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, καταβάλλεται μια αγωνιώδης προσπάθεια από ορισμένους να αποσυνδέσουν πλήρως την ατομική τρομοκρατία από κάθε είδους διασύνδεση με μυστικές υπηρεσίες, με ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και «κέντρα» του αστικού κράτους. Οσοι έχουν αναλάβει εργολαβικά την αθώωση των μυστικών υπηρεσιών, καταγγέλλουν κάθε αντίθετη άποψη σαν «γραφική συνωμοσιολογία»...

Ο «Ρ» με αφορμή την εμφανιζόμενη σαν «εξάρθρωση» της «17Ν», ήδη από το 2002, είχε ερευνήσει, μελετήσει και δημοσιεύσει ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με το πώς κατασκευάζονται οι τρομοκράτες, ποιος τους κατασκευάζει και κυρίως ποιος και πώς τους αξιοποιεί.
Ας υπενθυμίσουμε ορισμένα από αυτά.
Οταν η CIA βάζει βόμβες

Οπως σημειώνεται στο βιβλίο «Τα κρυφά ελατήρια της διεθνούς τρομοκρατίας» (Λ. Ζαμοΐσκι, «Σύγχρονη Εποχή»), το μπαράζ των τρομοκρατικών ενεργειών που είχαν ως συνέπεια 16 νεκρούς και 100 τραυματίες σε Μιλάνο και Ρώμη το Δεκέμβρη του 1969 και για τις οποίες επιχειρήθηκε να ενοχοποιηθεί η Αριστερά, δέκα χρόνια μετά αποκαλύφθηκε ότι οργανώθηκαν από (νεοφασίστες) τρομοκράτες, συνεργάτες της CIA...

Επίσης, δεδομένο θεωρείται πλέον ότι πίσω τόσο από την τρομοκρατική επίθεση στο τρένο «Ιτάλικους» με 12 νεκρούς (Αύγουστος 1974) όσο και από τις τρομοκρατικές ενέργειες στην Μπολόνια (Αύγουστος 1980) με 80 νεκρούς, βρισκόταν η μασονική στοά «P-2». Ο επικεφαλής της, ο Λίτσο Τσέλι, υπήρξε προσωπικός φίλος του Ρίγκαν και πατενταρισμένος πράκτορας της CΙΑ...

Στοχευμένη προβοκάτσια

Στην ερώτηση «γιατί» η CIA ενεπλάκη σε τρομοκρατικά χτυπήματα που στοίχισαν πάνω από 200 νεκρούς κατά μιας συμμαχικής των ΗΠΑ χώρας, της Ιταλίας, αντί άλλης απάντησης, καταγράφουμε την τοποθέτηση (έγινε το 2000 στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα») του Τζαναμέλιο Μαλέτι, του επικεφαλής της ιταλικής στρατιωτικής αντικατασκοπίας τη δεκαετία του '70:

«Ο σταθμός της CΙΑ στη Γερμανία - ομολόγησε ο Μαλέτι - προμήθευσε σε ακροδεξιές ομάδες πυρομαχικά και εκρηκτικούς μηχανισμούς, λειτουργούσε ως σύνδεσμος ανάμεσα στις ακροδεξιές οργανώσεις της Ιταλίας και της Γερμανίας, ενώ, παράλληλα, τους υπαγόρευε και τον τρόπο δράσης τους».

Ο στόχος της CΙΑ, κατά τον Μαλέτι, ήταν «να εμποδίσει με την τρομοκρατική συνδρομή της άκρας Δεξιάς τη στροφή της κοινωνίας στην Ιταλία και στη Γερμανία προς την Αριστερά»...
«Εγχειρίδιο» τρομοκρατίας

Τον Ιούλη του 1981 η αποκάλυψη ενός απόρρητου ντοκουμέντου προκαλεί διεθνή σάλο. Ο τίτλος του εύγλωττος:

«Εγχειρίδιο για τις μυστικές υπηρεσίες. Επιχειρήσεις σταθεροποίησης. Κατασκοπία»!

Στο εν λόγω πόνημα που φτιάχτηκε το 1970 από το στρατιωτικό επιτελείο των ΗΠΑ σημειώνεται ότι «αν οι φιλικές (προς τις ΗΠΑ) κυβερνήσεις δείχνουν αδυναμία ή ανικανότητα μπροστά στην κομμουνιστική εξέγερση...», τότε τίθεται σε λειτουργία το πρόγραμμα «σταθεροποίησης»...

Στόχος του προγράμματος «σταθεροποίησης» είναι η «διείσδυση ειδικών πρακτόρων» σε διάφορες οργανώσεις, οι οποίες «υπό τον έλεγχο των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών αρχίζουν βίαιες και άλλες πράξεις. Στην περίπτωση αυτή - τονίζεται - η χρησιμοποίηση ακροαριστερών οργανώσεων μπορεί να οδηγήσει στο ζητούμενο στόχο»!

Οσο για τον πρώην διευθυντή της CΙΑ, τον Κόλμπι, αναφερόμενος στα απομνημονεύματά του, είναι επίσης αποκαλυπτικός: «Εκεί όπου υπήρχε κομμουνιστική οργάνωση, εμείς χρηματοδοτούσαμε και στηρίζαμε αντικομμουνιστική οργάνωση», γράφει...

Η «Αριστερή» τρομοκρατία

Ενα πολύ ενδιαφέρον γεγονός για τη σύνδεση της CΙΑ με την «αριστερή» τρομοκρατία, είναι φυσικά η δολοφονία του πρωθυπουργού της Ιταλίας Α. Μόρο, από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες». Τι ακριβώς έκαναν, λοιπόν, τότε οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες»; Και ποιος ωφελήθηκε;

Τα συμπεράσματα του γραμματέα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, του Πικόλι, αλλά και του υπουργού Εσωτερικών, του Τζαμπερλέτι, είναι αξιοσημείωτα:

«Ο Μόρο - έλεγαν στο περιοδικό "Πανόραμα", στις 8/8/1978 - πλήρωσε με τη ζωή του την προσπάθεια να αποδεσμεύσει την Ιταλία από την "υπό εποπτεία ελευθερία" στην τροχιά των ΗΠΑ και επειδή αρνήθηκε να αποκλείσει την είσοδο του ΙΚΚ στην κυβερνητική πλειοψηφία, παρά την πίεση του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ».

Κάτι ακόμα: Στο βιβλίο με τίτλο «Il delitto infinito», που κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 2002 και υπογράφεται από δύο μέλη της μόνιμης ιταλικής διακομματικής επιτροπής για την τρομοκρατία, αποκαλύπτεται ότι:

Η «γιάφκα» των «Ερυθρών Ταξιαρχιών», στην οποία κρατήθηκε όμηρος ο Μόρο από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες» μέχρι τη δολοφονία του, ήταν ιδιοκτησίας των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας!
Η «Διεθνής» της τρομοκρατίας - Η «Γκλάντιο»

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του περιοδικού «US Newsand world report», μόνο από το 1961 μέχρι το 1976, η CΙΑ οργάνωσε γύρω στις 900 μεγάλες τρομοκρατικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο!
Αλλά ας έρθουμε στα πιο «δικά μας»:

Τη δεκαετία του '50, η CΙΑ οργανώνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μια απίστευτη τρομοκρατική - παρακρατική επιχείρηση κατά του ...«κομμουνιστικού κινδύνου». Η επιχείρηση στην Ιταλία έχει τον κωδικό «Γκλάντιο». Το ελληνικό παράρτημα βαφτίζεται «Κόκκινη προβιά»...

Για την «ελληνική Γκλάντιο», που θεωρείται «μια από τις πιο σκληρές μονάδες μάχης του ΝΑΤΟ», η οποία συστήθηκε το Μάρτη του 1955 με συμφωνία του Παπάγου με τον στρατηγό της CIA Τράσκοτ, το περιοδικό «Σπίγκελ» έγραφε το Νοέμβρη του 1990:

«Πάνω από 800 κρύπτες με όπλα, ασυρμάτους, και άλλο εξοπλισμό υπήρχαν σε σπηλιές, σε υπόγεια δημόσιων κτιρίων, σε καλυμμένα πηγάδια και ακόμα κάτω από ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες στην επαρχία. Η μυστική ομάδα, για την οποία είχε τοποθετηθεί το οπλοστάσιο, αριθμούσε 1.500 άντρες και σε περίπτωση πολέμου θα έφτανε τις 3.500»!

Οπως σημείωνε το «Σπίγκελ», ένας «από τους αξιωματικούς των μυστικών υπηρεσιών που γνώριζαν ακριβώς τα καθήκοντα και το δυναμικό των κρυφών μονάδων ήταν ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος»...

Η «Επιτροπή Πάικ» και η «17Ν»

Εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο του αμερικανικού Κογκρέσου λειτουργεί η «Επιτροπή Πάικ». Στόχος της η διερεύνηση κάποιων «περίεργων» δολοφονιών στελεχών της CIA, που έγιναν σε όλο τον κόσμο, στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Η «Επιτροπή Πάικ» διαπίστωσε μια φοβερή σύμπτωση: Περισσότεροι από 200 πράκτορες της CIA, που «υπηρετούσαν» από την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική μέχρι την Απω Ανατολή, «βγήκαν από τη μέση» το διάστημα 1974-1976, ακριβώς την εποχή που ο νέος επικεφαλής της CIA, o Μπους, είχε αναλάβει να «σβήσει τα αμερικανικά ίχνη» από τις βρωμοδουλειές του Νίξον ανά τον πλανήτη.

Οσοι έχουν αναδιφήσει στα κείμενα της επιτροπής, καταλήγουν σε μια ενδιαφέρουσα διαπίστωση (όπως περιγράφεται στο βιβλίο «Τρομοκρατία» του Κ. Γρίβα): Οτι τα στελέχη της CIA «δολοφονήθηκαν από συναδέλφους τους, που μεταμφιέζονταν σε τρομοκράτες».

Εδώ ας προσέξουμε δύο στοιχεία.

Πρώτον, ο Γουέλς, ο σταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα, δολοφονήθηκε από την πρωτοεμφανιζόμενη «17Ν», ακριβώς εκείνη την περίοδο. Πόσο συμπτωματικό είναι ότι η «17Ν», στα πρώτα της βήματα, φαίνεται να συμμετέχει σε ένα ξεκαθάρισμα «εσωτερικών» λογαριασμών της CIA και να προβαίνει σε ένα είδος επιχειρήσεων που επιβάλλει διασύνδεση, τουλάχιστον, με υψηλά κέντρα παροχής πληροφοριών;..

Δεύτερον, όπως έχει γραφτεί («Βήμα», 14/4/2002), υπάρχει έκθεση στην Ασφάλεια, σύμφωνα με την οποία οι σφαίρες που χρησιμοποιήθηκαν στη δολοφονία Γουέλς προέρχονταν από παρτίδα πυρομαχικών που είχε παραγγείλει το ΝΑΤΟ σε εταιρεία της Ιταλίας! Ο κ. Χρυσοχοΐδης, ο οποίος προΐστατο του υπουργείου Δημόσιας Τάξης επί «εξάρθρωσης» των τρομοκρατών, ουδέποτε μπήκε στον κόπο να διαψεύσει την πληροφορία. Επίσης, ποτέ δε δόθηκαν από το κράτος επαρκείς εξηγήσεις σε ερωτήματα, όπως, πώς γνώριζε η «17Ν» για τις δραστηριότητες του Σόντερς στη ...Σιέρα Λεόνε, ή για τις κινήσεις Τούρκων διπλωματών, ή για παλιότερες υποθέσεις όπως οι «σχέσεις» της ΚΥΠ με τις λεγόμενες ορφανές βόμβες, κλπ.

Κατόπιν όλων αυτών, πού, άραγε, καταλήγουμε;...
http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=4905555&publDate=17/1/2009

Κινα- Πρωτη στην Παραγωγη Αυτοκινητων Παγκοσμιως

Οι παλιες βιομηχανικες χωρες του πλανητη ξεπεραστηκαν στην παραγωγη επιβατικων αυτοκινητων απ' την Κινα που κατεχει την παγκοσμια πρωτια στα 20 εκ αυτοκινητα ετησιως. Η Αγγλια παρηγαγε το 1972 2εκ. αυτοκινητα, το μεγαλυτερο της αριθμό ανεκαθεν. Σε ολη την διαρκεια του 1980 παρηγαγε το ημισυ. Περιπου 1εκ. http://www.smmt.co.uk/2012/06/uk-automotive-industry-targets-all-time-manufacturing-records/ Ακομα δεν εχει επιστρεψει στο μεγαλο ποσο παραγωγης του 1972 και ουτε προκειται να επιστρεψει ποτε. Τοτε απασχολουσε 850,000 εργαζομενους. Τωρα απασχολουν 195,000. Εχουν την μιση παραγωγή με σχεδον το 1/4 των εργαζομενων! http://www.thisismoney.co.uk/money/cars/article-2080742/Car-makers-racing-overtake-boom-days-1972.html Τοτε ο μεσος μισθος ηταν για τους εργαζομενους στην παραγωγη περιπου 1.800λιρες Αγγλιας τωρα ειναι γυρω στις 25.000. Τοτε χρειαζοσουν περιπου δυο χρονια σε μισθους για να αγωρασεις αυτοκινητο καινουργιο τωρα το πολυ εξι μηνες. Σε 4 δεκαετιες η παραγωγη σε σχεση με τα εργατικα χερια δειχνει μειωση κατα 75% μονο στα αυτοκινητα Oι πινακες της παγκοσμιας παραγωγης οχηματων: http://en.wikipedia.org/wiki/Automotive_industry Βλεπουμε οτι πριν τον πολεμο η Αμερικη κατειχε το 90% της παγκοσμιας παραγωγης. Τωρα το 1/8. Και μην ξεχναμε οτι με το ξεσπασμα της κρισης το 2008 η αμερικανικη κυβερνηση τις υποστηριξε τις αυτοκινητο-βιομηχανίες με επιδοτησεις αλλιως θα χρεοκοπουσαν ολες. Ετσι βλεπουμε οτι χωρις κρατικη επεμβαση οι μεγαλες βιομηχανιες πανε για φουντο, οι τραπεζες επισης και ο αριθμός των εργατικων χεριων με βαση το παραδειγμα της Αγγλιας δειχνει κατα 75% μειωση σε 4 δεκαετιες. Το συμπερασμα ειναι οτι εαν δεν εχεις εργασια δεν εχεις χρηματα για τα προϊοντα της παραγωγης και οτι η υπερπαραγωγη (σε σχεση με την καταναλωτικη ικανοτητα των μισθωτων αλλά και των ανέργων) συμπιεζει τις τιμες και δυναμιτίζει τα θεμελια του καπιταλιστικου μοντελου. Στο βιβλιο του Λενιν ο ιμπεριαλισμος ειχε γραψει ενας Χομπσον αγγλος οτι η Κινα απο μονη της θα μπορουσε να καλυψει την παγκοσμια παραγωγη. Η Κινα με τα 20 εκ αυτοκινητα εχει ξεπεραση το ημισυ της συνολικης παραγωγης ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνιας (37εκ αυτοκινητα) και ετσι στην επομενη περιοδο ακομα πιο πολυ παραγωγη απ'την Ευρωπη θα πηγαινει στην Κινα αρα η κριση εργασιας θα αυξαινεται δεν θα μειωνεται οσο συνεχιζεται η ιδια πορεια. Ενω το 2008 τα αυτοκινητα παγκοσμιως ειχαν πεσει στα 60εκ τωρα εφθασαν στα 85εκ το μεγαλυτερο ποσο ποτε και απο οτι φαινεται τα βουνα απο απουλητα θα ειναι οσο ειναι το ηφαιστειο της Ετνα. Ετσι μεσα σε μια 5ετια εχουμε 50% αυξηση της παγκοσμιας παραγωγης την ιδια ωρα με τεραστια πτωση του ΑΕΠ ολων των βιομηχανικων χωρων αλλα ιδιαιτερα της Αγγλιας και της Αμερικης (που κρυβεται με λογιστικους τροπους με την χρηματοδοτηση των τραπεζιτικων ομολογων απο τις κεντρικες τραπεζες). Δηλαδη περαν και ξεχωρα τις κρισης που ξεσπασε το 2008 ειχαμε αλματοδως αυξηση της παραγωγης που βασιζεται στην καταναλωση που δεν ερχεται πλεον απο δυτικους καταναλωτες αλλα μονο απο την Ασια, και την Λατινικη Αμερικη (που στην σειρα τους βασιζεται στις εξαγωγες προς τη Δυση).

Oρκος του αντάρτη ελασίτη και όρκος του ταγματασφαλίτη

ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ: '' ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ''‏

Τα χέρια σας είναι βαμμένα στο αίμα. Πάρτε το μήνυμα. Δένδια, Σαμαρά και Βενιζέλε δεν μιλάτε σε κάφρους.

Τομάρια δεν μπορείτε να ξεγελάσετε κανένα. Τόσο η δολοφονία του Φύσσα όσο και των νεαρών χρυσαυγιτών είναι δικό σας έργο.

Απευθυνόμαστε και στους δημοσιογράφους: Αυτούς που θα στηρίξουν το άθλιο και αιματηρό παιχνίδι της ΚΥΠ και της αστυνομίας. Είσαστε βρωμιάρηδες έτοιμοι να δουλέψετε το παραμύθι των δύο άκρων, να καταστρέψετε την χώρα μόνο και μόνο και μόνο για να μη χάσετε την καρέκλα σας. Αυτή η στάση σας θα στηρίξει τα σχέδια της εξουσίας που ο στόχος της είναι να κήρυξει στρατιωτικό νόμο. Την ύπαρξη τέτοιου σχεδίου πριν δύο μέρες αποκάλυψε εμμέσως πλην σαφώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

ΣΟΚ ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ: '' ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ''‏

Σε σοκαριστική ομολογία των κυβερνητικών προθέσεων για επιβολή στρατιωτικού νόμου στην χώρα προκειμένου να περάσουν αυτά που θέλει η τρόικα, προχώρησε σε συνέντευξή του στην έγκυρη βελγική εφημερίδα «La Libre Belgique» ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης
Κυριάκος Μητσοτάκης.

"Θα προχωρήσουμε εν ανάγκη και με την επιβολή στρατιωτικού νόμου, θα κάνουμε πραξικόπημα ("Le clientelisme arrangeait beaucoup de monde") για να επιβάλλουμε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Η μεταρρύθμιση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα για τη χώρα μας και για τους πολίτες» δήλωσε με απίστευτη ειλικρίνεια

Nα γιατί τους χρειάζεται η θεωρεία των δύο άκρων. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε τον βρώμικο ρόλο των κομμάτων και αποκομμάτων που κάλυψαν την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ενώ έκανε μπάμ πως ήταν δουλεία του κράτους και τον μυστικών υπηρεσιών του, συλλήβδην έλεγαν πως τον Π.Φύσσα τον δολοφόνησε η ΧΑ. Δεν καταλάβαιναν πως βοηθώντας την προβοκάτσια του κράτους, θα έρθει και η σειρά τους;


Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής για τη διπλή δολοφονία στο Ν. Ηράκλειο

Aυτούσια η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής:

«Μία μοτοσικλέτα με δύο κρανοφόρους τρομοκράτες σταμάτησε μπροστά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο την ώρα που το γραφείο λειτουργούσε και αρκετός κόσμος βρισκόταν στην είσοδο. Ο συνοδηγός κατέβηκε και εκτέλεσε εν ψυχρώ από απόσταση μισού μέτρου δύο νέα παιδιά 22 και 26 ετών.

Πριν αποχωρήσουν οι τρομοκράτες πυροβόλησαν και πάλι τα παιδιά που κείτονταν στο έδαφος νεκρά. Άδειασαν στην κυριολεξία τα όπλα τους πάνω τους. Άλλος ένας συμπολίτης μας τραυματίστηκε σοβαρά από σφαίρα. Είναι θαύμα που δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα. Το χτύπημα ήταν τυφλό και οι εγκληματίες είχαν στόχο να εκτελέσουν όποιον βρισκόταν την ώρα εκείνη στα γραφεία της Χρυσής Αυγής.

Η Χρυσή Αυγή είχε ζητήσει αστυνομική φύλαξη των γραφείων, καθώς είχαν δεχθεί απειλές, αλλά η προδοτική συγκυβέρνηση Σαμαρά την αρνήθηκε!

ΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ ΠΟΥ ΕΒΑΖΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΞΕΙ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΕΝΟΧΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΜΜΕ ΠΟΥ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΑΝ ΕΝΑ ΝΟΜΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Προκάλεσαν οι «αντιρατσιστές» τους κάτοικους του Άγιου Παντελεήμονα

Οι νεοταξίτες «αντιρατσιστές» της «ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ-ΑΝΤΑΡΣΙΑ», και ο ΣΥΡΙΖΑ σε τάχα ανθρωπιστική συγκέντρωση, χθές την Κυριακή στις 11πμ, στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα προστατευόμενοι από διμοιρίες των ΜΑΤ, κουβαλώντας μαζί τους γυναίκες και παιδιά ελλήνων και λαθρομεταναστών από άλλες περιοχές λέγοντας πως η πλατεία ανήκει σε όλους της Γής, και όχι στους Έλληνες.

Δεν έδωσαν το λόγο στους ντόπιους κάτοικους, και τους απειλούσαν λέγοντας αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε και πως από εδώ και πέρα κάθε Κυριακή θα μας βρίσκετε μπροστά σας.

Οι κάτοικοι φώναζαν αίσχος-αίσχος και οι «αντιρατσιστές» χειροκροτούσαν ειρωνικά, με γλοιώδεις μορφασμούς. Προκλήθηκε έντασση, αλλά τα επεισόδια αποφεύτηκαν χάριν στην ψυχραιμία των κατοίκων, αλλά αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση κανείς δεν εγγυάται για το τι θα συμβεί την επόμενη φορά, αν οι «αντιρατσιστές» συνεχίσουν το νεοταξίτικο βιολί τους.

Όμως το «μίσος» των κατοίκων κατά των νεοταξίτων «αντιρατσιστών» που θέλουν (δεν θέλουν να ακούσουν καν για δημοψήφισμα) να επιβάλουν με το έτσι θέλω τις στρατιές των φτηνών εισαγόμενων σκλάβων και μέσω αυτών την γενικευμένη σκλαβιά αυξήθηκε στο έπακρο.

Τα μιλιούνια των εισαγόμενων λαθρομεταναστών που παίρνουν τις δουλειές των ελλήνων εργατών, και πως μπορούν τάχα να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία, και Έλληνες και ξένοι εργάτες μπορούν να ζούν αδερφωμένα μέσα στην γενικευμένη σκλαβιά (για αυτό τους έφεραν), είναι το λιγότερο μια αντιδραστική ουτοπία.

Οι μόνοι που ωφελούνται είναι το μεγάλο κεφάλαιο και κάποιοι ηλίθιοι μικροαστούληδες «αντιρατσιστές» προσωρινά βολεμένοι που θέλουν στην υπηρεσία τους τζάμπα σκλάβους εργαζόμενους και σε αυτό όντως πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε πως δεν κάνουν καμία διάκριση αν, είναι έλληνες, λευκοί, μαύροι, κίτρινοι, και ότι άλλο είναι.

Ομάδα κατοίκων του Άγιου Παντελεήμονα πέταγαν τρικάκια με συνθήματα: 

-ΠΟΙΟΝ ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΕΤΕ ΜΑΖΙΚΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΥΛΟΥΣ ???
-ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΟΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ, ΜΕ ΑΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ???
-ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ 
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ : ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ και ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

 

Είναι «εθνικιστής» λέει ο Μιχαλολιάκος και μαζί μ’ αυτόν οι χρυσαυγίτες του. Πήγε όμως στον Μελιγαλά να τιμήσει, πρώτα και κύρια, την Κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη, την διορισμένη το 1943 από τις Γερμανικές Δυνάμεις Κατοχής. Ο Ράλλης αντικατέστησε στις 7 Απριλίου 1943 την Κυβέρνηση Λογοθετόπουλου, επίσης διορισμένη από τις Γερμανικές Δυνάμεις Κατοχής το 1942. 

Ο Ράλλης επειδή άρχισε να καταλαβαίνει ότι οι Γερμανοί έχαναν τον πόλεμο ανέλαβε να προετοιμάσει το έδαφος ώστε την Γερμανική Κατοχή να την διαδεχθεί η Αγγλική (δεν είχε πάρει ακόμα χαμπάρι ότι ο Δυτικός Κόσμος είχε αποκτήσει νέα αφεντικά, αμερικάνικα.) Υπό την καθοδήγηση της Βέρμαχτ ανέλαβε την συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας που θα απέτρεπαν προσωρινά την επικράτηση του κομμουνισμού στην Ελλάδα. Αγνοούσε ότι το παιχνίδι ήταν ήδη στημένο μεταξύ Ρούσβελτ και Στάλιν. 

Τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν υπό τις διαταγές των Γερμανών κατακτητών, όπως και όλες οι υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Όμως, δρώντας υπό το πρόσχημα της αποτροπής του κομμουνιστικού κινδύνου, τα Τάγματα Ασφαλείας έγιναν ιδιαιτέρως μισητά στον ελληνικό λαό. Συμμετείχαν σε πάμπολλες εγκληματικές ενέργειες, οι περισσότερες απ’ τις οποίες ήταν αντικείμενο του κοινού ποινικού δικαίου. Οι αξιωματικοί των Ταγμάτων Ασφαλείας έφεραν γερμανική στολή, και οι οπλίτες στρατολογημένοι από τα πιο πεινασμένα και αλητοποιημένα τμήματα του ελληνικού λαού, έφεραν στολή τσολιά και γ’ αυτό έγιναν γνωστά ως «Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες». 

Οι άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας δεν έπεσαν ξαφνικά από τον ουρανό. Το πρώτο πλαίσιο ήταν ο δωσιλογισμός. Η συνεργασία με τις κατοχικές αρχές καλύπτει ένα ευρύτατο πλέγμα κυμαινόμενων συμπεριφορών και είχε σημαντικές διαστάσεις, συμπεριλαμβανόμενης και της ένοπλης συνεργασίας. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, τα Τάγματα Ασφαλείας και άλλοι ανάλογοι σχηματισμοί ενέταξαν στις τάξεις τους 17 έως 23 χιλιάδες άνδρες. Αν προστεθούν σ’ αυτά οι διάφορες τοπικές πολιτοφυλακές και φρουρές χωριών που οπλίστηκαν από τους Γερμανούς, παραστρατιωτικοί, άτακτοι κ.ά., οι αριθμοί του ένοπλου δωσιλογισμού αυξάνονται. 

Αυτό τον αλήτικο και ένοπλο δοσιλογισμό πήγαν να τιμήσουν στον Μελιγαλά κάποιοι Χρυσαυγίτες. 

Λέγεται ότι οι περισσότεροι αξιωματικοί των Τ.Α. είχαν βενιζελικό φρόνιμα. Για τις πολιτικές προτιμήσεις των οπλιτών είναι δύσκολο να πει κανείς κάτι συγκεκριμένο. Συμμετείχαν στα σώματα αυτά επειδή ήταν αντικομμουνιστές, και τι σήμαινε ακριβώς ο αντικομμουνισμός γι’ αυτούς, μήπως δωσιλογισμό; πρόσχημα για το κοινό έγκλημα; Κατά την γνώμη μου δεν είχαν πολιτικούς στόχους. Η ένοπλη συνεργασία τους με τους Γερμανούς ήταν μάλλον τρόπος επιβίωσης. Ποιο άλλο μπορούσε να είναι το κίνητρο του Έλληνα πράκτορα της Γκεστάπο, ενός καταδότη. Να είσαι ναζί μπορεί αρχικά να είχε κάποιο νόημα στην Γερμανία:«Εθνικο-σοσιαλισμός». Σύντομα όμως αποκαλύφθηκε ότι δεν ήταν ούτε εθνικισμός και κυρίως ούτε σοσιαλισμός. Οι Ναζί είχαν μεν αντιγράψει το σοσιαλιστικό πρόγραμμα των μπολσεβίκων αλλά το πέταξαν στα σκουπίδια μόλις κατάφεραν να καταλάβουν την εξουσία για να εφαρμόσουν όχι σοσιαλιστικό πρόγραμμα αλλά τα σχέδια των γερμανικών χημικών βιομηχανιών για παγκόσμια κυριαρχία. Ήταν μόνο ένα άλλο όνομα γι’ αυτό που αποκαλούμε σήμερα Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων και για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο ήταν η παγκόσμια δουλεία υπό την εξουσία ενός και μόνο Τραπεζικού Καρτέλ. 

Όλη η ελληνική Βουλή, όλα τα κόμματα αποδέχονται την Νέα Τάξη Πραγμάτων, γι’ αυτό και έχουν ενταχθεί όλα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παίρνουν μέρος στις ευρωεκλογές, έχουν προσυπογράψει το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, που φέρει το όνομα Σύμφωνο της Λισαβόνας, έχουν αποδεχθεί το Ευρώ, τα ανοιχτά σύνορα (Συνθήκη Μάαστρχτ και Σένγκεν), και όταν λέμε όλα εννοούμε όλα, περιλαμβανομένης της Χρυσής Αυγής, η οποία έχει συγκεντρώσει ένα τμήμα των ψηφοφόρων εμφανιζόμενη ψευδώς και δημαγωγικά ως αντίθετη στα ανοιχτά σύνορα. 

Στην Ραφήνα και στο Αγρίνιο κατέστρεψε ένα-δυο πάγκους αλλοδαπών μικροπωλητών, όχι επειδή είναι παράνομα στην Χώρα, αλλά επειδή δεν είχαν άδεια από την αστυνομία!!!. Όσοι αλλοδαποί διέθεταν την σχετική άδεια δεν ενοχλήθηκαν. Γι’ αυτό και το κυνήγι της Χρυσής Αυγής είναι μαϊμού. Πιέζεται μόνο για να ανοίξει τα χαρτιά της πράγμα που δεν μπορεί να το κάνει διότι το μαγαζί θα βαρέσει κατ’ ευθείαν διάλυση.

Λέον Τρότσκι : Γράμμα για την αστική δημοκρατία και τον φασισμό.

Λέον Τρότσκι : Γράμμα για την αστική δημοκρατία και τον φασισμό.



To παρακάτω γράμμα γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1936 σαν απάντηση του Λέον Τρότσκι, στον Ολλανδό μαρξιστή Χενκ Σνίβλιετ, κατόπιν ερωτήματος του τελευταίου, σχετικά με το σύνθημα του «αφοπλισμού των φασιστών» και του περάσματός τους εκτός νόμου από το κράτος. Δημοσιεύθηκε με το τίτλο «Γράμμα στην Ολλανδία», τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους από το μαρξιστικού θεωρητικό περιοδικό των «Informations Dients» τεύχος 10. Στα ελληνικά μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβρη του 1984, από το θεωρητικό περιοδικό «Επαναστατική Μαρξιστική Επιθεώρηση». Το 1935 στη Γαλλία η κυβέρνηση των Ριζοσπαστών, είχε θέσει εκτός νόμου μια σειρά φασιστικών οργανώσεων. Ο νόμος πέρασε με τη μορφή της «προστασίας του Συντάγματος». Η δεξιά κυβέρνηση της Ολλανδίας, αμέσως πρότεινε στην ολλανδική Βουλή το ίδιο μέτρο.

Αγαπητέ φίλε,

Το ζήτημα της στάσης μας απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα που υποτίθεται στοχεύουν ενάντια στο φασισμό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Μια και η αστική δημοκρατία είναι ιστορικά χρεοκοπημένη, δεν είναι πια σε θέση να αμυνθεί στο δικό της χωράφι ενάντια στους εχθρούς της από τα δεξιά και τα αριστερά. Δηλαδή, για να διατηρηθεί το δημοκρατικό καθεστώς πρέπει προοδευτικά να διαλυθεί μέσα από αναγκαστικούς νόμους και διοικητικές αυθαιρεσίες. Αυτή η αυτοδιάλυση της δημοκρατίας στην πάλη ενάντια στη δεξιά και την αριστερά, φέρνει στο προσκήνιο τον Βοναπαρτισμό της αποσύνθεσης, που έχει ανάγκη και τον δεξιό και τον αριστερό κίνδυνο για την αβέβαιη ύπαρξη του, ώστε να τους χρησιμοποιεί τον ένα ενάντια στον άλλο και να ανυψώνεται προοδευτικά πάνω από την κοινωνία και τον κοινοβουλευτισμό της. Το καθεστώς Κόλιζν [1] μου φάνηκε για πολύ καιρό σαν ένα εν δυνάμει βοναπαρτιστικό καθεστώς.

Σε αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, ο κύριος εχθρός του βοναπαρτισμού παραμένει βέβαια, η επαναστατική πτέρυγα του προλεταριάτου. Έτσι μπορούμε να πούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι καθώς η ταξική πάλη βαθαίνει, όλοι οι αναγκαστικοί νόμοι, οι έκτακτες εξουσίες, κ.λ.π. θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο.

Αφού οι Γάλλοι σταλινικοί και σοσιαλιστές ψήφισαν υπέρ της διοικητικής διάλυσης των παραστρατιωτικών οργανώσεων, ο παλιάνθρωπος Μαρσέλ Κασέν [2] έγραψε στην «Ουμανιτέ» περίπου τα εξής: «Μια μεγάλη νίκη...Φυσικά, γνωρίζουμε ότι στην καπιταλιστική κοινωνία όλοι οι νόμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο. Αλλά θα προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε αυτό, κ.λ.π.». Το ψέμα εδώ βρίσκεται στη λέξη «μπορούν». Αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί είναι: «Γνωρίζουμε ότι καθώς βαθαίνει η κοινωνική κρίση, όλα αυτά τα μέτρα θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο με δεκαπλάσια ένταση». Υπάρχει ένα απλό συμπέρασμα να βγει από εδώ: Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε το Βοναπαρτισμό της αποσύνθεσης με τα χέρια μας και να του δώσουμε και τις αλυσίδες που αναπόφευκτα θα χρησιμοποιήσει για να αλυσοδέσει την προλεταριακή πρωτοπορία.

Αυτό δε σημαίνει ότι στο άμεσο μέλλον ο Κόλιζν δεν θα θέλει να ελευθερώσει το δεξί του αγκώνα από την υπερβολική θρασύτητα των φασιστών. Η κοινωνική επανάσταση στην Ολλανδία δεν εμφανίζεται σαν μια άμεση απειλή. Το μεγάλο κεφάλαιο ελπίζει να μετριάσει τους απειλητικούς κινδύνους χρησιμοποιώντας το ισχυρό, συγκεντρωτικό δηλαδή βοναπαρτιστικό και μισο - βοναπαρτιστικό κράτος. Αλλά για να κρατήσει τον πραγματικό εχθρό, το επαναστατικό προλεταριάτο στα όρια του, ο Κόλιζν ποτέ δεν θα εξοντώσει τελείως ούτε καν θα εκτροχιάσει τον φασισμό. Το πολύ να τον διατηρεί απλά κάτω από τον έλεγχο του. Για αυτό, το σύνθημα της διάλυσης και του αφοπλισμού των φασιστικών συμμοριών από το κράτος και η έγκριση για τέτοια μέτρα είναι πέρα για πέρα αντιδραστικό (οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες φωνάζουν: «Το κράτος πρέπει να δράσει!»). Αυτό σημαίνει να φτιαχτεί ένα μαστίγιο από το πετσί του προλεταριάτου που οι βοναπάρτες διαιτητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να χαϊδέψουν μαλακά εδώ ή εκεί, τα φασιστικά οπίσθια. Αλλά είναι η αναπόδραστη μας ευθύνη και καθήκον να προστατέψουμε το πετσί της εργατικής τάξης και όχι να δίνουμε το μαστίγιο στο φασισμό.

Υπάρχει ακόμα μια πλευρά στην ίδια κατάσταση που φαίνεται ακόμα πιο σημαντική. Η αστική δημοκρατία είναι μια απάτη από την ίδια της την ουσία. Όσο περισσότερο ανθίζει, τόσο λιγότερο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το προλεταριάτο όπως απέδειξε η ιστορία της Αγγλίας και των Ενωμένων Πολιτειών. Αλλά η διαλεκτική της ιστορίας διατάζει ότι η αστική δημοκρατία μπορεί να γίνει μια πανίσχυρη πραγματικότητα για το προλεταριάτο την ίδια στιγμή που καταρρέει. Ο φασισμός είναι το εξωτερικό σημάδι αυτής της αποσύνθεσης.

Η πάλη ενάντια στο φασισμό, η υπεράσπιση των θέσεων που έχει κερδίσει η εργατική τάξη μέσα στα πλαίσια της αποσυντιθέμενης δημοκρατίας μπορούν να γίνουν μια πανίσχυρη πραγματικότητα, μια και δίνει τη δυνατότητα στην εργατική τάξη να προετοιμαστεί για τις οξύτερες μάχες και εν μέρει να εξοπλιστεί. Τα δύο τελευταία χρόνια στη Γαλλία, από τις 6 Φλεβάρη 1934 [3], έχουν δώσει στις εργατικές οργανώσεις μια εξαιρετική ευκαιρία κι ίσως μια που δεν θα επαναληφθεί τόσο σύντομα να κινητοποιήσουν το προλεταριάτο και τη μικροαστική τάξη στο πλευρό της επανάστασης, να δημιουργήσουν εργατική πολιτοφυλακή, κ.λ.π.

Αυτή η πολύτιμη ευκαιρία δίνεται από την αποσύνθεση της δημοκρατίας, από την καθαρή της αδυναμία να διατηρήσει την «τάξη» με τα παλιά μέσα και με τον εξίσου καθαρό κίνδυνο που απειλεί τις εργαζόμενες μάζες. Όποιος δεν εκμεταλλεύεται αυτή την κατάσταση και καλεί το «κράτος» δηλαδή τον ταξικό εχθρό, να «δράσει» στην πραγματικότητα πουλάει το πετσί του προλεταριάτου στη βοναπαρτιστική αντίδραση.

Επομένως, πρέπει να ψηφίζουμε ενάντια σε όλα τα μέτρα που δυναμώνουν το καπιταλιστικό – βοναπαρτιστικό κράτος, ακόμα και εκείνα τα μέτρα που μπορεί προς στιγμή να προκαλούν προσωρινή δυσαρέσκεια στους φασίστες. Φυσικά οι σοσιαλδημοκράτες και οι σταλινικοί θα πουν ότι υπερασπιζόμαστε τους φασίστες απέναντι στον Πατέρα Κόλιζν, που στο κάτω κάτω, είναι καλύτερος από τον κακό Μουσέρτ [4]. Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι βλέπουμε μακρύτερα από τους άλλους και ότι οι μελλοντικές εξελίξεις θα επιβεβαιώσουν απόλυτα τις αντιλήψεις και τις απαιτήσεις μας.

Μπορούμε όμως να διατυπώσουμε μερικές τροπολογίες που όταν απορριφθούν, θα κάνουν καθαρό σε κάθε εργάτη ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι ο πισινός των φασιστών, αλλά το πετσί του προλεταριάτου. Για παράδειγμα:

1.Οι εργατικές φρουρές δεν πρέπει με κανένα τρόπο να θιχτούν από αυτό το νόμο, ακόμα και αν χρειαστεί να αναλάβουν δράση ενάντια στους απεργοσπάστες, τους φασίστες και άλλα λούμπεν στοιχεία.

2.Τα συνδικάτα και οι πολιτικές οργανώσεις της εργατικής τάξης διατηρούν το δικαίωμα να φτιάχνουν και να εξοπλίζουν τις οργανώσεις αυτοάμυνας απέναντι στο φασιστικό κίνδυνο. Το κράτος δεσμεύεται να βοηθήσει αυτές τις οργανώσεις με όπλα, πυρομαχικά και οικονομική υποστήριξη αν ζητηθεί.

Στο κοινοβούλιο αυτές οι προτάσεις ακούγονται μάλλον περίεργα και οι κύριοι κυβερνητικοί και οι σταλινικοί θα τις θεωρήσουν ότι «σοκάρουν». Αλλά ο μέσος εργάτης, όχι μόνο στο NAS [5], αλλά και στα ρεφορμιστικά συνδικάτα θα τις βρει δικαιολογημένες. Φυσικά, προτείνω αυτές τις τροπολογίες μονάχα σαν παράδειγμα. Θα μπορούσε ίσως να βρει κανείς καλύτερες, πιο ακριβείς διατυπώσεις.

Οι κύριοι σοσιαλδημοκράτες και σταλινικοί θα αρνηθούν να τις υποστηρίξουν ή ακόμα θα τις καταψηφίσουν; Ακόμη και αν τις υποστηρίξουν οι τροπολογίες θα απορριφθούν έτσι κι αλλιώς και έτσι θα είναι απόλυτα καθαρό γιατί ψηφίζουμε ενάντια στο κυβερνητικό σχέδιο σαν σύνολο – και πρέπει να το κάνουμε αυτό, χωρίς την παραμικρή δεύτερη σκέψη για τους λόγους που έδωσα παραπάνω ακόμα και αν ο κοινοβουλευτισμός του Κόλιζν θεωρήσει εκτός θέματος αυτές τις τροπολογίες στη βάση ότι αφορούν μονάχα την τεχνική της προπαγάνδας και όχι την ουσία του ζητήματος.

Πρέπει να πάρουμε σοβαρά μέτρα ενάντια στον αφηρημένο «αντιφασιστικό» τρόπο σκέψης που διεισδύει ακόμα και στις γραμμές μας μερικές φορές. Ο «αντιφασισμός» δεν είναι τίποτε - μια άδεια έννοια που χρησιμοποιείται για να καλύπτει τη σταλινική κατεργαριά. Στο όνομα του «αντιφασισμού» θεσμοποίησαν την ταξική συνεργασία με τους Ριζοσπάστες. Πολλοί από τους συντρόφους μας θέλουν να δώσουν στο «Λαϊκό Μέτωπο», δηλαδή στην ταξική συνεργασία, θετική υποστήριξη με τον ίδιο τρόπο που είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε το ενιαίο μέτωπο, δηλαδή το διαχωρισμό του προλεταριάτου από τις άλλες τάξεις. Ξεκινώντας από το απόλυτα λαθεμένο σύνθημα του «Λαϊκού Μετώπου στην εξουσία» στο όνομα του «αντιφασισμού», προχωρούν ακόμα παραπέρα και διακηρύσσουν ότι είναι πρόθυμοι να υποστηρίξουν τον Βοναπαρτισμό γιατί ψήφος στο «αντιφασιστικό» νομοσχέδιο του Κόλιζν δε θα σήμαινε τίποτε λιγότερο από άμεση υποστήριξη στον Βοναπαρτισμό.

Σημειώσεις:
[1] Ο Χέντρικ Κόλιζν(1869-1944) ήταν ο δεξιός αστός πρωθυπουργός μεταξύ 1925-1926 και 1933-1939.

[2] Ο Μαρσέλ Κασέν ήταν ο ηγέτης του ΚΚ Γαλλίας.

[3] 6 Φεβρουαρίου 1934, ήταν η μέρα που οι Γάλλοι φασιστές επιχείρησαν μια μίνι εξέγερση-πραξικόπημα καταλαμβάνοντας τους δρόμους του Παρισίου.

[4] Ο Άντον Άντριαν Μουσέερτ (1894-1946) ήταν ο ηγέτης των Ολλανδών φασιστών (Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα). Τοποθετήθηκε ως επικεφαλής της κατοχικής κυβέρνησης από τους Ναζί κατά την διάρκεια της κατοχής.

[5] NAS (Πανεθνική Οργάνωση Εργαζομένων), ήταν μια μικρή συνδικαλιστική ομοσπονδία της αριστεράς, στην οποία προέδρευε ο Σνίβλιετ εκείνη την εποχή. 

Η προβοκάτσια με την"φασιστική δολοφονία"

"Δολοφονία αντιφασίστα από την Χρυσή Αυγή".

Το "γεγονός" τοποθετείται από τα ΜΜΕ στο Κερατσίνι. Ήτο κοντά στο Πέραμα, όπου έλαβαν χώρα τα πρόσφατα επεισόδια που αποδόθηκαν και πάλι σε "χρυσαυγίτες". Κατά μια εύλογη άποψη που διατυπώθηκε στο παρόν site (ΠΕΡΑΜΑ ) τα επεισόδια αυτά ήταν πράξη αντίστασης εκ μέρους των εργαζομένων της Ναυπηγοεπισκευαστικής ενάντια στην "μαφία" που έχει στήσει το "Κ"ΚΕ στον εν λόγω χώρο.

Πολλαπλές οι αντιφάσεις: "Μέλος της Χ.Α." το "θύμα", αλλά από την άλλη..."απλός οπαδός", που επισκεπτόταν τα γραφεία της 5 - 10 φορές την εβδομάδα. Στην πρώτη εμφάνισή του στα δελτία ειδήσεων ο πατέρος του "θύματος" δήλωσε πως τον "δράστη" τον υπέδειξε στους αστυνομικούς μια κοπέλα, ενώ αργότερα η εκδοχή αυτή αντικαταστάθηκε από την πλέον δραματική ότι: "Το θύμα υπέδειξε ο ίδιος τον δολοφόνο του λίγο πριν ξεψυχήσει"...Και οπωσδήποτε ούτε λέξη για το όνομα του "χρυσαυγίτη δολοφόνου". Τον αποκαλούν απλά "ο 45χρονος"...

Το δε "γεγονός" κάνει ήδη "τον γύρο του κόσμου" στα διεθνή ΜΜΕ, τα οποία δεν παραλείπουν να κατηγορήσουν τους Έλληνες ως "τρελούς" επειδή ψηφίζουν Χ.Α.

ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ το "γεγονός"; (Ως προς το τι έγινε πραγματικά το μόνον για το οποίο μπορούμε να είμαστε βέβαιοι προς το παρόν είναι ότι ανάμεσα στα όσα λένε τα ΜΜΕ δεν υπάρχει ούτε λέξη αλήθειας.)

Είναι προφανές ότι με αφορμή τα όσα βγήκαν στον αέρα από τα νεοταξικά βοθροκάναλα το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, και οι λοιποί επιδοτούμενοι βρήκαν την ευκαιρία να προβούν σε "επίδειξη δύναμης" κοντά στην περιοχή όπου κατά πάσα πιθανότητα οι εργαζόμενοι της ναυπηγοεπισκευαστικής θέλησαν να δώσουν στους μαφιόζους του "Κ"ΚΕ ένα μάθημα πριν μερικές ημέρες. Από την επίδειξη αυτή δύναμης, πέρα από την "antifa" πορεία, δεν έλειψε και η τρομοκρατία των "μπαχαλάκηδων" της "Βίλας Αμαλίας", με σπασίματα, φωτιές, και ό,τι άλλο θα προειδοποιούσε τους εργαζόμενους (και άνεργους) κατοίκους για το τι τους περιμένει αν επιχειρήσουν να αντισταθούν ξανά.

Αν το περιστατικό εντάσσεται περαιτέρω σε ενδεχόμενη προσπάθεια των Η.Π.Α. για προώθηση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση (με παράλληλη ανατροπή του Σαμαρά, αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές) τότε είναι αναμενόμενο να βγουν από τα συρτάρια πολλά σενάρια "δαιμονοποιησης" της "φασιστικής Χρυσής Αυγής", με στόχο τα "αριστερά αντιφασιστικά εύσημα" στον ΣΥΡΙΖΑ και τους δορυφόρους του (το "θύμα" ανήκε στην "ΑΝΤΑΡCIA" σύμφωνα με μια είδηση). Όπως επίσης είναι πιθανόν να υπάρχει σχέδιο για μια επανάληψη του Δεκεμβρίου του 2008 που θα αποσκοπεί στο να επιταχύνει το τέλος της νυν κυβέρνησης, όπως είχε γίνει και με εκείνη του Καραμανλή.

Όμως τα σενάρια πάνε ακόμα παραπέρα. Γίνεται ήδη λόγος για νομοθετική ρύθμιση που θα διώκει την δημιουργία "παραστρατιωτικής οργάνωσης". Πράγμα που ερμηνεύεται ως ποινικοποίηση και δίωξη και αυτής ακόμα της - ειρηνικής, κατά τα άλλα - εμφάνισης κάποιας ομάδας με οργανωμένο και συντεταγμένο τρόπο. Και αυτό δεν στρέφεται, αυτονόητα (μόνον) κατά της Χ.Α. αλλά κυρίως ενάντια σε κάθε απόπειρα του Ελληνικού Λαού να αντιμετωπίσει οργανωμένα την τρομοκρατία των κρανοφόρων πραιτοριανών του 4ου Ράιχ και κάθε άλλη τρομοκρατία του τελευταίου. (Ήδη έγινε λόγος για συνταύτιση της "δράσης της Χ.Α." με την αντίσταση των κατοίκων στις σκουριές της Χαλκιδικής.) Ίσως οι εγκέφαλοι του 4ου Ράιχ να γνωρίζουν κάτι που διαφύγει από εμάς, και να έχουν μια σφαιρική εικόνα που να δείχνει ότι τα πρώτα δείγματα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ του Λαού (Σκουριές, Κερατσίνι, κλπ.) λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις.

Αν στα παραπάνω προστεθεί η απεργία που βρίσκεται σε εξέλιξη στον δημόσιο τομέα, η οποία είναι και ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ, και ΜΑΖΙΚΗ, και για πρώτη φορά εδώ και καιρό ΠΟΛΥΗΜΕΡΗ, καθώς και το γεγονός ότι η απεργία αυτή αγκαλιάζει και κομμάτια του ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ τομέα (ΟΙΕΛΕ) και το ότι έχουν ήδη ξεκινήσει και ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ενώ ο χώρος των ΤΕΙ και ΑΕΙ δεν φαίνεται να μένει αμέτοχος, τότε διαφαίνεται πως οι εγκέφαλοι του 4ου Ράιχ βρίσκονται μπροστά σε ένα πρόπλασμα ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ. Και κρίνουν ότι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουν κάτι τέτοιο - σε μια ΑΠΕΛΠΙΔΑ προσπάθεια - είναι να (αποπειραθούν να) επαναλάβουν τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 βγάζοντας τους "μπαχαλάκηδες" στους δρόμους και καίγοντας την Αθήνα και άλλες πόλεις. Ίσως αυτός να είναι ο στόχος τους, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από την ανατροπή της κυβέρνησης "των τριών που μας τα έκαναν δύο". Ίσως πάλι η ανατροπή της τελευταίας και η προκήρυξη εκλογών επιχειρείται να επισπευσθούν πριν η απεργία και η εξέγερση πάρουν καταστροφικές διαστάσεις.

Το τι θα πετύχουν είναι μια άλλη ιστορία. Ο κόσμος είναι έτοιμος να εκραγεί. Και μια επανάληψη του 2008 μόνο σε κάτι τέτοιο θα οδηγούσε. Το μόνο που μπορούν να επισπεύσουν είναι ο δικός τους όλεθρός.
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

http://patari.org/forum/viewtopic.php?t=11067

11η Σεπτέμβρη: Η αρχή του τέλους της αμερικάνικης αυτοκρατορίας

Ημερομηνία σημαδιακή: Η ωμή αμερικανική προβοκάτσια, των Δίδυμων Πύργων από τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες η οποία αποτέλεσε το πρόσχημα για την κήρυξη του νεοταξίτικου αμερικάνικου πολέμου για κυριαρχία της PAX AMERIKANA εναντίον ολόκληρου του πλανήτη, μετά την πτώση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», αποδειχτήκαν φρούδες ελπίδες.

Ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες και αλαζονεία για το τέλος του κομμουνισμού και την επικράτηση του καπιταλισμού τουλάχιστον για ένα αιώνα. Της πολυδιαφήμισης, της ανάδειξης μίας και μοναδικής αυτοκρατορικής πλανητικής δύναμης, αυτής των ΗΠΑ. Για το μονόδρομο της ιστορίας με το αήττητο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, στον οποίο θα έπρεπε να υποταχθεί όλη η ανθρωπότητα.

Τι πέτυχε όμως ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός από την όλη αυτοδιαφήμιση του, που αναπαράγανε πρόθυμα τα παπαγαλάκια του ανά την υφήλιο; Των τάχα αήττητων καταιγίδων, του «Σόκ και Δέος», από των οποίων δεν έδιναν καμία πιθανότητα, αντίστασης των λαών, εκτός απ' το να παρακαλάνε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, για μια καλύτερη μεταχείριση;

Να χάσει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, τους πολέμους στο Ιράκ, και στο Αφγανιστάν. Να έχει δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, και πάνω από δύο εκατομμύρια σακατεμένους αμερικανούς πολίτες. Την αδύναμία της Μέκκας του παγκόσμιου καπιταλισμού να νικήσει τους λαούς, και μέσα σε λίγα χρόνια, να βυθίζεται σε μια αξεπέραστη θανάσιμη οικονομική κρίση.

Με τον αμερικάνικο λαό να έχει εκατό εκατομμύρια άνεργους, εκ των οποίων 52 εκατομμύρια να φυτοζωούν με συσσίτια, και τις πολιτείες της Αμερικής να χρεοκοπούν η μία μετά την άλλη. Τον κίνδυνο η αμερική, να πάει χρόνια πίσω, με την αμερικάνικη ομοσπονδία, να συντρέχουν πολλοί λόγοι να διαλυθεί, που με τον μεγάλο αμερικάνικο εμφύλιο πόλεμο οι αμερικάνικες πολιτείες είχαν ενωθεί σε ομόσπονδο κράτος.

Είναι που ο αμερικάνικος πλανητικός ιμπεριαλισμός θα ήταν αήττητος και θα ανθούσε για αιώνες, που τα νούμερα (απολογητές του καπιταλισμού) διαλαλούσαν πως έπρεπε να πάμε με τους νικητές, για να εισπράξουν κανένα κοκαλάκι. Σαν τον δικό μας τον βρικόλακα τον Μητσοτάκη, που στον πόλεμο του κόλπου είχε σίγουρη την νίκη των αμερικανών και με την συμμετοχή της Ελλάδας στο πλευρό της Αμερικής θα μας μοίραζε λάφυρα από τα κέρδη του πολέμου...

Και για να φτάσουμε σήμερα στην κρίση με την Συρία, με τον "αήττητο παντοδύναμο" αμερικάνικο πλανητικό ιμπεριαλισμό να έχει παραλύσει. Να αδυνατεί να διαχειριστεί την «Συριακή κρίση» όπως και την επέκταση του πολέμου, με μια επέμβαση του στην Συρία. Με θολωμένο ο Ομπάμα να αναγκάζεται να αποδεχθεί την Ρώσικη «λύση».

Σημαδιακά γεγονότα της νεότερης πραγματικότητας που αποτυπώνουν, σε όλο μέγεθός του, τον παρακμιακό, και τυχοδιωκτικό γκανγκστερισμό της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Της ανέλπιδης προσπάθειας, με την προβοκάτσια των Δίδυμων Πύργων, και των προσδοκιών για παγκόσμια επικράτηση, η οποία όπως ήταν επόμενο της γύρισε μπούμερανγκ. Να εξελίσσεται στο να γίνει ο καταστροφικός εφιάλτης του πλανητικού αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, και την ανθρωπότητα να κλίσει τον κύκλο των αυτοκρατορικών δυνάμεων. Τους λαούς απαλλαγμένους από τον μπαμπούλα των αυτοκρατοριών να βρίσκουν τον δρόμο τους.

Κάτι το οποίο θα συμβεί με τον λαό της Συρίας όσο και των λαών όλου του κόσμου

Ο επαναστάτης παπάς των Ανωγείων: "Ή με τις αλυσίδες ή με τα όπλα"

Ο επαναστάτης παπάς των Ανωγείων: "Ή με τις αλυσίδες ή με τα όπλα"

Έρχονται νέα Σφακάκια. Αυτό το μήνυμα θέλησε να στείλει προς πάσα κατεύθυνση μέσα από το πύρινο κήρυγμα του ο παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης χτες ανήμερα της εκδήλωσης τιμής για τους ήρωες της μάχης του Σφακακίου απευθύνοντας ανήμερα της ιστορικής επετείου κάλεσμα για ... γενικό ξεσηκωμό στις τοπικές κοινωνίες της Κρήτης.
Κατά την διάρκεια του κηρύγματός του στην εκκλησία του Άη Γιώργη στ' Ανώγεια, ο παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε στην ιστορική μάχη του Σφακακίου αναφέροντας τις ιδιαιτερότητες της και σημειώνοντας με νόημα ότι το Σφακάκι σηματοδοτεί την αιώνια αντίσταση κατά του Φασισμού, που και σήμερα βοηθούμενος από τις συγκυρίες επιχειρεί και πάλι να απλώσει τα πλοκάμια του.

Σύμφωνα με το prismanews, ο ίδιος μεταξύ άλλων στο κήρυγμά του ανέφερε:
"Αλλά είμαι βέβαιος ότι και σήμερα θα βρεθεί ένας Σμαίλομανώλης, ένας Λαμπρινομανωλης, ένας Γιαννιός της χρόναινας, ένας Νταρολευτέρης, ένας Φρυσαλοχαραλάμπης, ένας Νταγιαντομανωλης,ενας Γυπαρης, ενας Θοδωροπετρος, ενας Ξημερογιωργης, ενας Καφατσης, ενας Περβολιος... να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, υψώνοντας το τείχος της αντίστασης και της αξιοπρέπειας απέναντι στους νέους κατακτητές, στους νεοφασίστες, στους νεο μπουραντάδες, στους συνεχιστές και εκφραστές των ιδρυτών ταγμάτων ασφαλείας, των γερμανοτσολιάδων.

Οι αγωνιστές του Σφακακιού κουβαλούσαν μέσα τους την ανδρειοσύνη, την ντομπροσύνη και το αδούλωτο πνεύμα της ανωγειανής ψυχής. Συγκρούστηκαν με τον κατακτητή υπερασπιζόμενοι τα ιερά και τα όσια της πατρίδας, υπερασπιζόμενοι την ιδέα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, την ιδέα της εθνικής ανεξαρτησίας, την ιδέα της οικογένειας, την ιδέα ότι οι επόμενες γενεές πρέπει να ζήσουν λεύτερες και περήφανες. Το Σφακάκι είναι ο φάρος που φωτίζει τους αγώνες της σημερινής γενιάς που έχει κι αυτή να αντιμετωπίσει εξίσου δύσκολες συνθήκες, με το νέο γερμανικό οικονομικό φασισμό να έχει ισοπεδώσει τα πάντα στην νότια Ευρώπη. Παίρνοντας θάρρος και δύναμη από αυτούς τους λαϊκούς αγωνιστές θα πρέπει και μεις με τη σειρά μας να βγούμε μπροστά και να αποτινάξουμε το νέο γερμανικό ζυγό.

Το δίλημμα αδέλφια είναι ένα και ξεκάθαρο: «Η με τις αλυσίδες ή με τα όπλα», κι όταν λέω όπλα εννοώ ότι το μεγαλύτερο σήμερα όπλο της εργατικής τάξης είναι το δίκιο της και η δύναμη της,αυτή θα πρέπει να αξιοποιήσει.

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι αναγκαία η δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ με βασικό στόχο την καθοδήγηση των λαϊκών στρωμάτων για να μπορέσουμε οργανωμένα και μονιασμένα να συγκρουστούμε με το Μινώταυρο του μνημονίου που δεν χορταίνει με όσες ανθρωποθυσίες και να γίνουν.Για να συγκρουστούμε με τα υπερατλαντικά και γερμανικά κέντρα αποφάσεων που έχουν ισοπεδώσει τη ζωή μας, που έχουν καταστρέψει την κοινωνία. Πολύ φοβάμαι όμως, ότι δεν σταματάνε εδώ , ο περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας θα έχει και άλλες συνέπειες, όπως – και το απεύχομαι- τον ακρωτηριασμό της εθνικής μας οντότητας με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη σημερινή και τις επόμενες γενιές.

Το Σφακάκι το λέει καθαρά,«σηκωθείτε από τους καναπέδες και βγείτε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθείτε»,φτάνει πια η μοιρολατρία, φτάνουν πια οι κλάψες ήρθε η ώρα η αληθινή ώρα για αληθινούς αγώνες, η πατρίδα δεν μπορεί να περιμένει.

Ο ελληνικός λαός είναι έτοιμος για το μεγάλο ξεσηκωμό, είναι έτοιμος να στείλει από κει που ήρθαν όλα αυτά τα τροϊκανά κοράκια που μας πίνουν καθημερινά το αίμα. Τι άλλο περιμένετε να γίνει; Κόσμος αυτοκτονεί καθημερινά, τους μισθούς τους πετσόκοψαν, τις συντάξεις ο ίδιο, το ασφαλιστικό είναι ανύπαρκτο, οι εργασιακές σχέσεις διαλύθηκαν, η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται, τώρα αρχίζουν και βάζει χέρι και στην ιδιωτική περιουσία, σε λίγο θα μας πάρουν και τα σπίτια.

Οι απολύσεις στο δημόσιο είναι μια πραγματικότητα, στέλνουν κόσμο στην ανεργία για να πάρουμε τη δόση. Δεν θέλουμε από τις δόσεις τους, δεν θέλουμε από τα λεφτά τους, αφού πάλι στους ίδιους γυρνάνε, δεν θέλουμε να μας σώσουν άλλο, αυτό που θέλουμε είναι τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας, την πατρίδα μας.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να κλείσουν και τη δημόσια τηλεόραση για να μην μπορεί ο ελληνικός λαός να έχει σφαιρική ενημέρωση. Αυτό που δεν έκαναν ούτε οι Γερμανοί το 1941, ούτε η χούντα το 1967 το έκανε η χούντα του ΔΝΤ. Το μαύρο στην ΕΡΤ αποδεικνύει το μαύρο που υπάρχει στη ζωή μας, τα μαύρα χρόνια που έχουμε περάσει και τα μαύρα χρόνια που έρχονται αν τους αφήσουμε να αποφασίζουν για μας, χωρίς μας. Από αυτό εδώ το βήμα, εγώ ένας ταπεινός ιερέας ζητάει εδώ και τώρα να ανοίξει η ΕΡΤ για να ακουστεί και πάλι η φωνή της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας στα πέρατα της γης. Εξάλλου η ΕΡΤ δεν ανήκει σε κανένα κόμμα και σε κανέναν πολιτικό, στον ελληνικό λαό ανήκει γιατί αυτός την πληρώνει.

Από εδώ, από τα Ανώγεια των αγώνων και της αντίστασης, τα Ανώγεια της Δημοκρατίας και της Λευτεριάς στέλνουμε το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι έρχονται νέα Σφακάκια, νέοι σκληροί και δυνατοί αγώνες γιατί σε καμία περίπτωση δεν θα αφήσουμε να συνεχιστεί το ξεπούλημα της πατρίδας, η εξαθλίωση του λαού, η αύξηση της φτώχειας, η αύξηση της ανεργίας, ή αύξηση του αριθμού των πολιτών που κοιμούνται στους δρόμους και τις πλατείες. Η ώρα για το μεγάλο ξεσηκωμό πλησιάζει, σε διαφορετική περίπτωση θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας."

ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Λίγα για την προϊστορία της μισθωτής δουλείας

Οι προσγειωμένοι, οι ρεαλιστές, που δεν παρασύρονται από φαντασιώσεις είναι πεπεισμένοι ότι σ’ αυτή τη γη υπήρχαν πάντα πλούσιοι και πτωχοί ή για να το πούμε αλλιώς υπήρχαν ανέκαθεν αφεντικά με εργάτες στην δούλεψη τους. Έτσι έπλασε τον κόσμο ο καλός θεούλης! Η διαφορά προέκυψε από το «προπατορικό αμάρτημα». Δάγκωσε ο Αδάμ το μήλο και η θεϊκή κατάρα έπεσε στην κεφαλή του ανθρώπινου γένους, να βγάζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του και έτσι συμβαίνει από τότε. Μόνο που για μια μικρή κατηγορία η κατάρα έπιασε κάπως διαφορετικά. Σ’ αυτήν δεν ιδρώνει το πρόσωπο αλλά μόνο ο πισινός της, από το καθισιό.

Στο σχολείο, σε όλες τις βαθμίδες, από το δημοτικό μέχρι το Πανεπιστήμιο, κανείς δεν μας εξήγησε από που και γιατί πρόκυψε αυτή η διαφορά. Μας είπαν απλώς ότι η σωφροσύνη και η σκληρή δουλειά είναι τα μόνα μέσα πλουτισμού. Αντίθετα οι κουτόμυαλοι και οι ακαμάτηδες μένουνε φτωχοί και έτσι αναγκασμένοι για να ζήσουν να πουλούν το τομάρι τους στους έντιμους και προκομμένους.

Για την παιδεία μας δεν υπήρξε τίποτε πριν από το δίπολο που συνηθίσαμε να το αποκαλούμε κεφάλαιο απ’ την μια πλευρά και εργασία απ’ την άλλη. Οι έρευνες κάποιου Δαρβίνου και τα συμπεράσματά του για την φυσική επιλογή και για τον ρόλο της εργασίας στην ανθρωποποίηση του πιθήκου είναι πάντα θέματα ταμπού για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Κώστα Κριμπά, αποτελέσματα έρευνας διαπιστώνουν άγνοια την οποία συντηρεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα: «Σήμερα -λέει- μπορεί θεωρητικά να έχει κάποιος τελειώσει το Λύκειο και να μην έχει ακούσει τίποτα για τη θεωρία της εξέλιξης!» Και πίσω απ’ την σκοταδιστική πρακτική, όπως βεβαιώνει ο κ. Κριμπάς βρίσκεται η πίεση της Εκκλησίας. Αν και όχι μόνο της Εκκλησίας θα συμπληρώναμε εμείς… Το πολιτικό κατεστημένο έχει εξίσου σοβαρούς λόγους να συντηρεί την ιδέα ότι η ζωή στο πλανήτη επαναλαμβάνει βαρετά τους ίδιους πάντα κύκλους. Αυτό που επιστήμονες αποκαλούν σπειροειδή εξέλιξη της φύσης, του ανθρώπου και της κοινωνίας είναι πλάσμα φαντασίας.

Και όταν έτσι αντιμετωπίζεται ο Κάρολος Δαρβίνος, ποια θα μπορούσε να είναι η τύχη του Αμερικάνου ανθρωπολόγου και εθνολόγου του 19ου αιώνα, Λιούις Χένρι Μόργκαν και της έρευνας για την Αρχαία Κοινωνία. Οι εκπρόσωποι της «προϊστορικής» επιστήμης στην Ελλάδα τον έχουν παραδώσει στην αιώνια άγνοια. Και με πολύ περισσότερο ζήλο αποσιωπούν το ανεπανάληπτο έργο του Φρ. Ένγκελς «Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους», που βασίστηκε στην έρευνα και τα συμπεράσματα του Μόργκαν. Ο πολίτης πρέπει να πιστεύει ότι η κοινωνική οργάνωση του ανθρώπου, παρά κάποια προσωρινά πισωγυρίσματα, βελτιώνεται βέβαια συνεχώς αλλά μόνο ποσοτικά. Δεν γνώρισε ποτέ ποιοτικά άλματα, ρήξεις με προϋπάρχουσες κοινωνικές μορφές οργάνωσης, ανάλογες μ’ αυτές που διαπιστώνει στον τομέα της η επιστήμη της φυσικοχημείας.

Πόσες και πόσες φορές δεν ακούσαμε την γνώμη: «Πολλά μπορεί να έχουν αλλάξει στην ιστορία της ανθρωπότητας, όμως πλούσιοι και φτωχοί, αφεντικά και εργάτες υπήρχαν πάντα». Ωστόσο, τα τελευταία 250 χρόνια οι ερευνητές της προϊστορίας μας υπολογίζουν ότι ο ανατομικά σύγχρονος άνθρωπος υπάρχει εδώ και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Σήμερα δε, με την μέθοδο του DNA, είναι δυνατό να αντλήσουμε γενετικές πληροφορίες για την βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής. Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι ο ανατομικά σύγχρονος άνθρωπος υπήρχε στην Αφρική (ίσως και αλλού) πριν από 200.000 χρόνια, τουλάχιστον! Άρα ο προϊστορικός άνθρωπος, αυτός που γνωρίζουμε ότι ζούσε αναγκαστικά για την αυτοπροστασία του επάνω σε δέντρα και αργότερα σε σπήλαια, δεν θα μπορούσε σε αυτές τις συνθήκες οι μικρές του κοινότητες του να ήταν διαιρεμένες σε τάξεις με αφεντικά και δούλους. Αντίθετα μοιράζονταν συντροφικά οι εργασίες που ήταν απαραίτητες για την επιβίωση των κοινοτήτων, πρώτα ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα και μετά ανάμεσα στα μέλη της κοινότητας και αυτό το έκαναν για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ακόμα και σήμερα συναντώνται υπολείμματα τέτοιων συντροφικών κοινοτήτων σε περιοχές του Αμαζονίου και σε νησιά του Ειρηνικού.

Σε σχέση με τα 200.000 χρόνια ιστορίας των κοινοτικών μορφών οργάνωσης που προηγήθηκαν, το φαινόμενο των τελευταίων 3.500 χρόνων ταξικής διαίρεσης, εκμετάλλευσης και βάρβαρης καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο, δεν αντιπροσωπεύει στην διαδρομή του ανθρώπινου γένους τίποτε περισσότερο από ένα ασήμαντο επεισόδιο. Σε κάποια πολύ προχωρημένη φάση της εξέλιξης, μετά από δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, κατά την μετάβαση από την προϊστορία στον πολιτισμό εμφανίστηκε το φαινόμενο της δουλείας. Όχι τυχαία αλλά επειδή είχαν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για αυτή την νέα δομή κοινωνικής οργάνωσης. Οι πρώτες μεγάλες τεχνολογικές ανακαλύψεις επέτρεψαν στον άνθρωπο να πραγματοποιήσει άλματα στην αύξηση της παραγωγικότητας. Δεν έφτιαχνε πλέον εργαλεία και όπλα από πέτρες και ξύλα. Ανακάλυψε τα μέταλλα και τα χρησιμοποίησε ανάλογα με τις ιδιότητες τους. Τον χαλκό, τον ορείχαλκο (κράμα χαλκού και ψευδάργυρου), τον σίδηρο στα 1.200 π.Χ., το κράμα σίδηρου και νικελίου, την μέθοδο ενανθράκωσης του σίδηρο που τον κάνει σκληρό και ανθεκτικό στις τριβές, έκανε δυνατή την κατασκευή χαλύβδινων όπλων αλλά και εργαλείων όπως το Υνί, χάρη στο οποίο μπορούσε να οργώνει την γη και να παράγει μαζικά το στάρι, άλλα δημητριακά και οσπριοειδή, τόσο για την κατανάλωση από τον άνθρωπο αλλά και για την κτηνοτροφία.

Όταν ο άνθρωπος έγινε ικανός να παράγει πλεονάσματα, δηλαδή περισσότερα από τα απαραίτητα για την συντήρηση του τότε ακριβώς έγινε δυνατή η χρησιμοποίηση δούλων, οι οποίοι κατά κανόνα ήταν αιχμάλωτοι των πολέμων μεταξύ των φυλών και μερικές φορές αιχμάλωτοι μέσω πειρατείας. Με τα εξελιγμένα εργαλεία ο δούλος μπορούσε να παράγει τα αναγκαία για την επιβίωση του ενώ τα παραπανίσια τα ιδιοποιείται ο δουλοκτήτης. Η δουλεία μας φαίνεται σήμερα εξαιρετικά απεχθής γιατί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι και ο σύγχρονος εργάτης δεν είναι παρά εξελιγμένη μορφή δούλου, είναι μισθωτός δούλος. Δουλεύει για τον σύγχρονο αφέντη, ο οποίος του δίνει ως «ανταμοιβή» (σε χρήμα) ένα μικρό μέρος από τον πλούτο που παράγει.

Στην αρχαιότητα η δουλεία έγινε παράγοντας προόδου. Χωρίς την δουλεία δεν θα είχε υπάρξει η αρχαία ελληνική φιλοσοφία μεγάλοι διανοητές της εποχής όπως ο μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής Πυθαγόρας, ο μαθηματικός, φυσικός, αστρονόμος, μηχανικός, μετεωρολόγος Θαλής ο Μιλήσιος και τόσοι άλλοι επιστήμονες των οποίων τα επιτεύγματα άνοιξαν δρόμους προόδου γι την ανθρωπότητα.

Η θέση των δούλων στην Ελλάδα ήταν πολύ πιο ανθρώπινη πλην της Σπάρτης η οποία ήταν η καλύτερη για τον ελεύθερο πολίτη και η χειρότερη για τον δούλο. Πουθενά όμως η μεταχείριση του δούλου δεν ήταν τόσο κτηνώδης όσο στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Στους Ρωμαίους η δουλεία έφτασε στην μεγαλύτερη ανάπτυξη. Τούτο οφείλονταν στους συνεχείς κατακτητικούς πολέμους. Η άνετη ζωή απαιτούσε μεγάλο αριθμό δούλων. Για ένα ιδιώτη 200 δούλοι δεν ήταν πολλοί. Τον 1ον αιώνα π.Χ. η εργασία των δούλων είχε εκτοπίσει τους ελεύθερους γεωργούς και μετά από λίγες δεκαετίες ο εκτοπισμός των ελεύθερων πολιτών επεκτάθηκε και στην βιομηχανία της εποχής.

Όσο όμως προόδευε η κοινωνία τόσο μεγάλωνε η δυσφορία των δούλων οι οποίοι προέρχονταν κατά κανόνα από πολιτισμούς ανώτερους του ρωμαϊκού, με αποτέλεσμα να γίνονται ολοένα και πιο αντιπαραγωγικοί. Απ’ την άλλη η κτηνώδης συμπεριφορά των Ρωμαίων κυρίων τους, δημιούργησε μέγα κοινωνικό ζήτημα και οδήγησε σε σειρά αιματηρών εξεγέρσεων. Το 187 π.χ. εξέγερση δούλων συντρίφτηκε ταχέως και 7.000 βρήκαν τον θάνατο πάνω στον σταυρό! Η δεύτερη και Τρίτη εξέγερση ξέσπασε στην Σικελία. Η πρώτη κράτησε δύο χρόνια και δεύτερη, με ηγέτη τον Μακεδόνα Κλέωνα, έξη χρόνια. 20.000 πέθαναν στον σταυρό. Η επόμενη σημειώθηκε το 133 π.Χ. στην Πέργαμο με ηγέτη τον Αριστόνικο, ετεροθαλή αδελφό του βασιλιά Αττάλου. Η σπουδαιότερη όλων ξέσπασε το 73 π.Χ και λίγο έλειψε να προκαλέσει κατάρρευση της Ρώμης. Ηγέτης της ο Θρακιώτης Σπάρτακος. Μετά από δύο χρόνια νικηφόρους αγώνες στην διάρκεια των οποίων κατατροπώθηκαν οι ρωμαϊκές λεγεώνες, οι δούλοι και οι ελεύθεροι αγρότες που αποτελούσαν τους στρατούς του Σπάρτακου νικήθηκαν λόγω εσωτερικών διχονοιών.

Όπως συμβαίνει πάντα στην ιστορία στοιχεία του νέου που πλησιάζει εμφανίζονται μέσα στο παλιό. Στις περιπτώσεις μεγάλων εδαφικών κατακτήσεων ήταν ασύμφορο αλλά και πρακτικά αδύνατο να αποσπαστούν πληθυσμοί από τις χώρες τους και να μεταφερθούν στην Ιταλία ως δούλοι. Οι Ρωμαίοι τους άφηναν να ζουν στον τόπο τους, επέτρεπαν να διατηρούν κάποια μορφή προσωπικής ελευθερίας, να φροντίζουν για την αυτοσυντήρηση των ίδιων και των οικογενειών τους, αλλά ήταν υποχρεωμένοι να εργάζονται ορισμένο χρόνο για λογαριασμό των κατακτητών. Οι υποτελείς πληθυσμοί έδιναν φόρο σε είδος, ο οποίος ήταν κατά κανόνα ανώτερος των εισοδημάτων που θα επορίζοντο οι κατακτητές αν μετέβαλαν τους κατακτημένους σε κανονικούς δούλους και αναλάμβαναν την υποχρέωση τής συντήρησης τους.

Αυτή η μορφή εκμετάλλευσης ονομάστηκε δουλοπαροικία και άρχισε να εμφανίζεται εντός των ρωμαϊκών κτήσεων πριν ακόμα την κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού κράτους το 476 μ.Χ.. Οπότε η Ευρώπη εισέρχεται στην χιλιετηρίδα του Μεσαίωνα και η δουλοπαροικία επικράτησε παντού ως νέο σύστημα εκμετάλλευσης του προλεταριάτου υπό την εξουσία των γαιοκτημόνων ή φεουδαρχών ή τσιφλικάδων όπως ονομάστηκαν στην τουρκοκρατία.

Επί φεουδαρχίας υπάρχουν στην Ευρώπη βασίλεια αλλά την πραγματική εξουσία ασκούν οι στρατιωτικοί. Ο λαός είναι σε κατάσταση λίγο καλύτερη απ’ αυτή των δούλων. Ο αγρότης δεν είχε δικαίωμα να αποχωρήσει από το κτήμα στο οποίο εργάζεται. Αλλά και αν κατάφερνε να αποδράσει το μόνο που θα πετύχαινε θα ήταν να ανταλλάξει τον προηγούμενο τύραννο με έναν άλλον.

Ο φεουδάρχης απαιτούσε από τους υποτελείς δουλοπάροικους κάθε θυσία σε καιρό ειρήνης και πολέμου. Εξουσία επί της οικογένειας των υποτελών, ακόμα και επί των θυγατέρων τους. Παράλληλα ανέπτυσσαν δεσμούς με τους μονάρχες και οι τελευταίοι τους παραχωρούσαν δικαιώματα. Κοπή νομισμάτων, δικαστική εξουσία κλπ. Διαμορφώθηκε έτσι μια ολόκληρη ιεραρχία αγράμματων «ευγενών»: Δούκες, Μαρκήσιοι, Κόμηδες, Βαρόνοι. Έκτιζαν για τον εαυτό τους τεράστια κάστρα για να εμπνέουν τρόμο στους υποτελείς τους.

Οι υπό εκμετάλλευση πληθυσμοί αποτέλεσαν με την πάροδο των αιώνων μάζες προλεταρίων στην συνείδηση των οποίων υπήρχε το σπέρμα της ανατέλλουσας αστικής δημοκρατίας. Η τάξη των αστών με τον σημαντικό ρόλο που κατείχε ήδη στην παραγωγή αναγνωριζόταν σαν ηγέτης και καθοδηγητής των υπόλοιπων τάξεων που στέναζαν υπό το βάρος της φεουδαλικής αριστοκρατίας.

Στα μέσα του 17ου αιώνα η επανάσταση στην Αγγλία υπό την ηγεσία του Όλιβερ Κρόμγουελ και η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789 άνοιξαν τον δρόμο για μια σειρά άλλες επαναστάσεις, ανάμεσα τους και η ελληνική το 1821, με τις οποίες δεν γκρεμίστηκε μόνο το καθεστώς της φεουδαρχίας αλλά και ολοκλήρωσαν την ιστορική διαδρομή τους όλες οι δυνατές μορφές εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο: δουλεία, δουλοπαροικία, και μισθο-δουλεία. Οι δύο πρώτες ανήκουν στο παρελθόν, η μοίρα της τρίτης θα κριθεί από την απάντηση που θα δώσει η ζωή στο σημερινό δίλλημα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Η επιστροφή στην οικονομική σταθερότητα και νέα ανάπτυξη της κεφαλαιοκρατίας ή καπιταλισμού (όπως συνηθίσαμε να τον αποκαλούμε) είναι απλά και μόνο ονειροφαντασία του πάλαι ποτέ βολεμένου μικροαστού. Η κεφαλαιοκρατία έχει μπει στο στάδιο της γενικής κρίσης, όχι τώρα, αλλά από το κραχ του 1929 και παρά τις διακυμάνσεις που υπήρξαν όλη αυτή την περίοδο βιώνει τώρα την κορύφωση της θανάσιμης αγωνίας της κι’ όπως κάθε οργανισμός που παραγέρασε, αφού έζησε και την τελευταία του αναλαμπή, παίρνει πλέον την άγουσα για τον τάφο.

http://patari.org/forum/viewtopic.php?t=10666

Παμε Ολοταχως για Εκλογες;

Οταν ο Βενιζελος ανακοινωνει οτι δεν φοβαται τις εκλογες και ο Μανιτακης της Δημαρ οτι εαν δεν παρει πισω το μετρο για το κλεισιμο της ΕΡΤ θα αποσυρουν την υποστηριξη στον Σαμαρα τι παιζεται?

Αφου ειχαν κλειστη συναντηση οι τρεις κλοουν της εσωτερικης Τροικας τοτε εμεις ειμαστε απλως κομπαρσοι σε μια θεατρικη παρασταση που εχει οργανωθει προ πολλου. Οταν ατομο του Κεδικογλου μεταφερεται απ΄την ΕΡΤ ενω εχει προσληφθει μονο 20 μερες πριν το ειχαν σχεδιασει το κλεισιμο. Δινουν ετσι αγωνιστικες περγαμηνες στον Συριζα (και στο ΚΚΕ) και οι δυο εμφανιζονται ενωμενοι στο προαυλιο της ΕΡΤ και πρωτη μουρι ο Μπογιοπουλος (που ειχε κανει κριτικη στην ηγεσια γι'αυτο ακριβως το ζητημα).

Η οργανωση της αναμεταδοσης της ΕΡΤ διαμεσου του 902 για πρωτη φορα φερνει σε δυσκολη θεση την διαφημηση για τα μαξιλιαρια αλλα εκει που ειταν να πουληθει η συχνοτητα πηρε μια νεα ζωη. Οι δεξιοι ψυφοφοροι αναγκαζονται να βλεπουν 902 και ο Βγενοπουλος ετοιμαζεται να κανει τις ιδιες λογισιτικες πραξεις στο εκλογικο σωμα που κανει η Τροικα με το χρεος. Θα βγει κυβερνηση νεα? Συριζα Καμμενο σε ρολο Δημαρ για το ΚΚΕ για το 4ο Μνημονιο?

Μεχρι την επομενη Παρασκευη εχουν περιθωρια να ανακοιρυξουν εκλογες για να πεσουν η στις 21 η στις 28 Ιουλη εαν αυτο ειναι το σχεδιο ετσι ωστε να σχηματισουν κυβερνηση κατα τα μεσα του Σεπτεμβρη κοντα στις Γερμανικες εκλογες και μετα βλεπουμε που την πανε την δουλεια.

Ο Σαμαρας με την κινηση του δεν φαινεται να το εχει κανει σπασμοδικα αλλα με σχεδιο να αυτο-ξεφτιλιστη διεθνως πρωτα με το success story που εγινε ανεκδοτο και δευτερο με τα πρωτοσελιδα για το κλεισιμο της ΕΡΤ. Παραλληλα η νεολαια της ΝΔ εχει κλειση το κλειστο Γυμναστηριο της Δαφνης για 'συνεδριο εκτακτο' δηλαδη οργανωση για προεκλογικη εκστρατια.

Ο Συριζα οργανωνει συγκεντρωση στο Συνταγμα που δεν οργανωσε μετα το 27% και αυριο αναμενεται το ΚΚΕ να κανει κοινη πορεια με την ΓΣΕΕ?
Τι παιζεται λοιπον?

Ολη η πολιτικη ειναι θεατρο και εμεις απλως κομπαρσοι σε κατι που εχει οργανωθει πριν και απλως μας το εμφανιζουν οπως θελουν οποτε θελουν για να καταληξουν στο αποτελεσμα που οργανωνουν κεκλεισμενων των θυρων.

Tο αντιρατσιστικό κρεσέντο του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Tο αντιρατσιστικό κρεσέντο του Ελληνικού Κοινοβουλίου του Χρήστου Κατσούλα Η εβδομάδα που πέρασε εμφάνισε το παράδοξο φαινόμενο τρία κόμματα της μνημονιακής συγκυβέρνησης και δύο κόμματα της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης να εμπλέκονται στην κατάθεση, κόντρα κατάθεση και αλληλοκατάθεση αντιρατσιστικών νομοσχεδίων ή τροποποιήσεων. Όσο τα κόμματα αυτά εμπλέκονταν σε πάνδημες δηλώσεις εναντίον της ρατσιστικής απειλής η Χρυσή Αυγή χαμογελούσε. Αποδείκνυε για μια ακόμα φορά ότι είναι «εναντίον όλων», και ότι όλοι, από το ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη ΝΔ, συνασπίζονται εναντίον της. Αν αυτό δεν είναι η πιο άφρονα και επιπόλαια στάση απέναντι στον φασισμό, τότε τι είναι; Η Χρυσή Αυγή δεν πουλάει ναζισμό. Αντισυστημισμό πουλάει. Το νεοναζιστικό και χιτλερικό της χαρακτήρα τον κρύβει πίσω από τις επικλήσεις για τον ελληνικό εθνικισμό. Που ως γνωστόν,... διαχρονικά και ανέκαθεν, πουλάει αγριάδα στο εσωτερικό και δουλική εκδούλευση στο εξωτερικό. Γερμανοτσολιάδες, Χίτες και Χουντικοί είναι τα γνωστά παραδείγματα. Γερμανοί ναζί, Ιταλοί φασίστες, Άγγλοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές έπιναν νερό στο όνομα της ελληνικής ακροδεξιάς. Ήταν τα δικά τους παιδιά, πρωτοπαλίκαρα της προσπάθειάς τους να κρατάνε μια χώρα υπό κατοχή και εξάρτηση. Στρατιωτική, πολιτική, οικονομική. Μετασχηματιζόμενη και μεταλλασσόμενη. Αλλά πάντως κατοχή και εξάρτηση. Ο φασισμός ξεπετάγεται όταν η αστική δημοκρατία περνά κρίση. Έτσι και εδώ. Η κατάρρευση του αστικού πολιτικού συστήματος με την εφαρμογή των μνημονίων, έστειλε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή. Εφαλτήριο ήταν η πριμοδότηση από ΜΜΕ και σύμπασες τις κυβερνήσεις της ακροδεξιάς και αντιμεταναστευτικής ατζέντας. Το ΠΑΣΟΚ της διαπόμπευσης των ιερόδουλων και της μεταναστοφαγίας των Λοβέρδου και Χρυσοχοϊδη, σήμερα σκίζει τα ιμάτιά του για τη Χρυσή Αυγή. Έλεος. Όμως η ξενοφοβία ήταν η πλατφόρμα εκτόξευσης. Τα καύσιμα που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στο Κοινοβούλιο και σήμερα την εμφανίζουν τρίτη δύναμη είναι ο υποτιθέμενος αντισυστημισμός της. Ενάντια στο πολιτικό σύστημα, στα λαμόγια της Βουλής, στους προδότες πολιτικούς. Φαινόμενα διαπλοκής, διαφθοράς, κλεψίματος μέχρις εξασφαλίσεως δεκάτης γενεάς, χρησιμοποιήθηκαν καταλλήλως. Και η πλέον συστημική ακροδεξιά που γνώρισε ο τόπος (μέχρι και με μισθοδοσίες από την ΚΥΠ), φιγουράρει ως αντισυστημική δύναμη. Φυσικά αν μετρήσουμε τις αντισυστημικές της πράξεις θα δούμε ότι πρόκειται για λόγια του αέρα. Στις κρίσιμες στιγμές, στη Βουλή και αλλού, η Χρυσή Αυγή στήριξε τις επιλογές της άρχουσας τάξης, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Κι όταν φωνασκεί για δουλειές στους Έλληνες και όχι στους Πακιστανούς, εννοεί δουλειές στους Έλληνες με μεροκάματο Πακιστανού. Και αντί η βασική αντιφασιστική δουλειά της Αριστεράς να είναι η συστηματική αποκάλυψη και ανατροπή των όρων και των πολιτικών που εκτοξεύουν τη χιτλερική συμμορία, προέκυψε ο συναγελασμός με μνημονιακές δυνάμεις στο όνομα της «υπεράσπισης της δημοκρατίας» και του «συνταγματικού τόξου». Αντί για το ξεσκέπασμα του κάλπικου αντισυστημισμού, προέκυψαν κοινοβουλευτικοί εναγκαλισμοί με αυτούς που γέννησαν, στήριξαν, χρηματοδότησαν τη Χρυσή Αυγή και σήμερα για πολλαπλούς λόγους, καταθέτουν αντιρατσιστικά νομοσχέδια. Ποιοι είναι αυτοί οι πολλαπλοί λόγοι; 1. Η επιβίωση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ που κονιορτοποιούνται ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Κατανοώντας ότι ως συνιστώσες της ΝΔ δεν έχουν λόγο ύπαρξης και διαβάζοντας τα θλιβερά δημοσκοπικά μαντάτα, αναζητούν εναγωνίως δευτερεύουσες πλευρές διαχωρισμού μπας και διεγείρουν τα εναπομείναντα δημοκρατικά αντανακλαστικά των λιγοστών πλέον οπαδών τους. 2. Η ρυμούλκηση του ΣΥΡΙΖΑ σε μια προσπάθεια εθνικής ενότητας και σωτηρίας που θα περιλαμβάνει και τη μνημονιακή κεντροαριστερά και τα απολειφάδια του ΠΑΣΟΚ αλλά και τη ΝΔ ή έστω το ευρωπαϊκό – πεφωτισμένο τμήμα της. Τα φληναφήματα που με χειρουργική ακρίβεια διατυπώθηκαν στο Ίδρυμα Καραμανλή από τον Α.Τσίπρα και από άλλα ηγετικά στελέχη (Σταθάκης κλπ) προς τμήματα της Δεξιάς, αποτελούσαν εξαγγελία μιας ιδιότυπης συνομιλίας. Αλήθεια αν στις επόμενες εκλογές η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να κάνουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και τρίτη δύναμη έρχεται καλπάζοντας η Χρυσή Αυγή, ποιος μπορεί να αποκλείσει αδιανόητες σήμερα ενότητες, που θα προασπίζουν τη δημοκρατία και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας; 3. Η ΝΔ επιχειρεί να κλείσει τις τρύπες προς τα δεξιά της με τις πολιτικές Δένδια και τον ακροδεξιό εσμό που έχει μαζευτεί στο Μαξίμου. Επιχειρεί ταυτόχρονα να κεφαλαιοποιήσει ένα χειμώνα κατά τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ πάσχιζε να αποδείξει ότι δεν είναι ακραίος. Δυστυχώς για την κοινωνία (και όχι απλά για τον ΣΥΡΙΖΑ) φαίνεται να τα καταφέρνει. Οι ίδιοι που υποστήριζαν την υβριστική και ανατριχιαστική θεωρία των δύο άκρων, έρχονται να συζητήσουν για τη «ρατσιστική απειλή». Οι ίδιοι που έχουν μετατρέψει την Αστυνομία σε φασιστικό άντρο μιλούν για δημοκρατία. Οι ίδιοι που γιγάντωσαν ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιλήψεις καταθέτουν αντιρατσιστικά νομοσχέδια. Παίζουν σε πολλαπλά ταμπλό, συγκροτούνται, διεκδικούν και κερδίζουν την ηγεμονία, ορίζουν ατζέντα, κάνουν πολιτική. Από τη μεριά τους καλά κάνουν. Εμείς, γιατί πρέπει να τους βοηθήσουμε; Όσο για αυτούς που υποστηρίζουν ότι με την εμπλοκή της Αριστεράς στην πανεθνική προσπάθεια εναντίον του ρατσισμού διεμβολίστηκε η κυβερνητική συνοχή, ας σκεφτούν την εκ των προτέρων γνωστή κατάληξη των αντιρρήσεων Βενιζέλου-Κουβέλη. Οι ενδοκυβερνητικές κόντρες αποτελούν τρικυμία σε φλιτζάνι καφέ, γιατί ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ κατανοούν ότι αν μέσα στην κυβέρνηση υπάρχει φθορά, έξω από αυτή υπάρχει μαύρο σκοτάδι. Μόνη ελπίδα είναι η γρήγορη αναμόρφωση και οι εξελίξεις που θα τους διατηρήσουν σε ρόλο μειοψηφικό, αλλά ρυθμιστικό. Με ποιο τρόπο; Μα θέτοντας ατζέντα που μπορεί να γεφυρώσει σημερινές μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις σε αυριανές Εθνικές Αντιφασιστικές Δημοκρατικές Ενότητες. Το ακρωνύμιο – όπως και η αντιρατσιστική έξαψη της Βουλής - δεν είναι τυχαία. Μα ο κίνδυνος του φασισμού δεν είναι πάρα πολύ σοβαρός; Σαφώς και είναι. Μόνο που η χειρότερη υπηρεσία στο αντιφασιστικό καθήκον είναι το τσουβάλιασμα της Αριστεράς με το πολιτικό και κομματικό κατεστημένο, με τους πουλημένους και τους προδότες. Κάθε αντιρατσιστική ενότητα στη Βουλή είναι και μια νίκη της Χρυσής Αυγής. Γιατί έτσι επιβιώνει, πολώνει, δυναμώνει, δικαιολογεί τη διαφορετικότητά της. Τέλος έχει επισημανθεί πολλάκις το γεγονός ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με νόμους ενός αστικού κράτους διεφθαρμένου, διαπλεκόμενου και μισητού, για τους πληβείους της μνημονιακής Ελλάδας. Αν ήταν έτσι, ας μας υποδειχθεί ποιο ρατσιστικό έγκλημα δικάστηκε και καταδικάστηκε ως ρατσιστικό. Κανένα. Τα ρατσιστικά κίνητρα που από το νομοθέτη προβλέπεται ότι επισύρουν σκληρότερη ποινή, δεν βρέθηκαν πουθενά. Κι ας γίνονται ρατσιστικά εγκλήματα κατά συρροή. Έχει επίσης επισημανθεί ο κίνδυνος αντεργατικού και αντιαριστερού πογκρόμ που θα στηρίζεται στις νομοθετικές πρόνοιες για τον ρατσισμό. Κατόπιν αυτών, η παραμονή της Αριστεράς στο κάδρο της τάχα «ενιαίας» αντιρατσιστικής φιλολογίας υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες.

Επιστροφή στην κορυφή

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (UPDATED+VIDEO)
Οι Προέδροι των ΕΛΜΕ ψήφισαν υπέρ της απεργίας και κατά…της υλοποίησής της

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα….Διαδικαστική τρίπλα και η μπάλα στην εξέδρα
Εγώ θα έλεγα ότι δεν πρόδωσαν μόνο τους καθηγητές αλλά όλους τους εργαζόμενους, όλον το ελληνικό λαό. Ο αγώνας ενός μεγάλου κλάδου είναι δυνατό να τραβήξει στον αγώνα το σύνολο των εργαζομένων, το σύνολο του ελληνικού λαού σε μια γενική απεργία με στόχο την παραίτηση της νόθας κυβέρνησης και το κουρέλιασμα των κατοχικών μνημονίων της καταστροφής.

Περισσότερα: http://mao.gr/prodosi/#.UZRn0lBMboQ.facebook


ΟΛΜΕ, ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ (ΒΙΝΤΕΟ)
http://www.enikos.gr/society/144825,BINTEO-Apodokimasan_ton_Papaxrhsto.html

Οι εργατοπατέρες ουδεμία σχέση έχουν με τους εργαζόμενους. Είναι μέρος του κρατικού μηχανισμού. Το εργαλείο με το οποίο το κράτος επεμβαίνει, ελέγχει, ποδηγετεί τους εργαζόμενους. Οι καιροί άλλαξαν. Οι εργαζόμενοι πρέπει να δημιουργήσουμε το δικό μας κίνημα, ελεγχόμενο από συμβούλια της βάσης, αλλιώς δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα. Οι καθηγητές δεν πρέπει τώρα να παραιτηθούν από τον αγώνα αλλά να αναδιοργανώσουν τις δυνάμεις τους ανεξάρτητα από τους κρατικούς μισθοφόρους και να απευθυνθούν στο σύνολο των εργατοϋπάλληλων. Γενική Απεργία, ΤΩΡΑ