Μέρος δεύτερο: Άνοδος του Tραμπ = Υποχώρηση από την Αυτοκρατορία...

Μέρος δεύτερο: 

Άνοδος του Tραμπ = Υποχώρηση από την Αυτοκρατορία...

Όπως σημειώνεται στα πρόσφατα άρθρα Bresczinski και Kissinger, η Αμερική δεν μπορεί πλέον να διαδραματίσει το ρόλο της υπερδύναμης και κανείς δεν αναφέρει καν στον κόσμο πια τι λεξη αυτη, αλλά ήταν της μόδας μετά την την πτωση των Διδυμων Πυργων (4) Ιστορικά κανένα έθνος που δεν είχε υποφέρει πραγματικά όπως η προπολεμική Γερμανία (λόγω του καθεστώτος κυρώσεων της συνθήκης των Βερσαλλιών) δεν μπορεί να καταλάβει τον κόσμο στρατιωτικά. Δεν υπάρχει πάθος στους στρατιώτες ούτε για να πολεμήσουν ούτε να διατηρήσουν το σθένος για έναν νικηφόρο πολεμο. Η εντάσσονται στο στρατό για να αποφύγουν την μαζική ανεργία και όταν η ώθηση έρχεται να σπρώξει κάνει ένα τρέξιμο για αυτό προς την άλλη κατεύθυνση. Η Αμερική παρήγαγε μια ολόκληρη σειρά ταινιών μέσω του βραχίονα προπαγάνδας της στο Χόλυγουντ όπου αναποδογυρίζουν την ήττα του Βιετνάμ και υπέθεσαν ότι αυτό ήταν αρκετό για να τους βοηθήσει στην πραγματικότητα του Αφγανισταν ή του Ιράκ. Ο Μπους δήλωσε μάλιστα από νωρίς όσον αφορά την «Αποστολή που ολοκληρώθηκε» στο Ιράκ ότι οι Άραβες του Ιράκ θα τους χαιρετούσαν με λουλούδια για την ανατροπή του Σαντάμ. Ντροπή που δεν τον ένοιαζε να πει ότι θα ήταν λουλούδια για τους νεκρούς στρατιώτες των ΗΠΑ που σε χιλιάδες τους επέστρεψαν στο σπίτι είτε σε φέρετρα, ή άτομα με ειδικές ανάγκες με τη μία ή την άλλη μορφή, δηλαδη αναπηροι πολεμου. (5)

 Ο Ομπαμα επέκτεινε της εποχή Μπους των στρατιωτικών παρεμβάσεων χωρις να υπαρχουν πραγματικά απτά αποτελέσματα. Αντίθετα, η Αμερική αυξησε ακομα το χρέος της και αναγκάστηκε να αυξήσει τους φόρους ακόμη περισσότερο στο εσωτερικο και δημιουργώντας περισσότερη αστάθεια σε παγκόσμιο επίπεδο ανασταίνει την παλιά υστερία του ψυχρού πολέμου των τρελών Ρώσων και δικτάτορες που καταλαμβάνουν τον κόσμο. Η μόνη πραγματική «επιτυχία» της κυβέρνησης Ομπάμα ήταν να θάψει τον Οσάμα Μπιν Λάντεν σαν ένας χαρακτήρα ζόμπι στο Walking Dead (όπως έχει θαφτεί τόσες πολλές φορές πριν) και τη δημιουργία της ιδεας ότι η Al Quaeda τώρα μεταμορφυθηκε σε ... ISIS με παγκόσμια εμβέλεια και υπήρχε ουσιαστικά ενας «τρομοκρατης» κάτω από κάθε κρεβάτι με τη μορφή των ανθρώπων της ισλαμικής πίστης που αν απλά γυρίσετε την πλάτη σας σε αυτούς θα σας ανατινάξουν στον ουρανό ψηλά! 

Ο μύθος της τρομοκρατίας και του ‘πολέμου κατά της τρομοκρατίας’ συνεχίζεται αδιάκοπα ενώνοντας το μέσο πολίτη με το κράτος (κλοπή Αραβικου πετρελαίου από τον δυτικό ιμπεριαλισμό) για να το θέσω ωμά ο μόνος λόγος που οι Γιάνκηδες δεν έχουν ξεκουμπιστεί πλήρως από το Ιράκ είναι μόνο η πρόσβαση στο πετρέλαιο αλλιώς τέτοιο πάθος και δέσμευση για ένα πόλεμο 30 ετών έδειξε μόνο ιδεολογικά στο Βιετνάμ και μπορούμε να δούμε πού αυτό τους οδήγησε. Το κόστος της διατήρησης ενός προϋπολογισμού όπου το 60% του συνδέεται με το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα και το σχετικό κόστος (συντάξεις βετεράνων και τις πληρωμές αναπηρίας) είναι τώρα τόσο μεγάλο που μοιάζουν μόνο με αυτό που συνέβη στην παλιά Σοβιετική Ένωση, όπως το κόστος της Αυτοκρατορίας υπερβαίνει κατά πολύ τα οφέλη για να μπορεί ρεαλιστικά να αντεξει γι’αυτο ειχαμε τοσο στην ΗΠΑ-ΕΕ τράπεζιτικες επιδοτησεις και το επίσημο κρατικό χρέος και στις δύο περιοχές να αντιστοιχει με πάνω από $40 τρισεκκατομυρια χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τα προσωπικα χρεη και τα φοιτητικα δανεια που θα τριπλασιασεί εύκολα το ποσό αυτό και όπου δεν έχουμε ακόμη ληφθεί σε παράγωγο χρέος στις χρηματιστηριακές αγορές! (6) 

Όταν ο προτεινόμενος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ ένας Ted Malloch δίνει συνέντευξη και δηλώνει ότι το ευρώ θα φύγει μέσα σε 18 μήνες και η ΕΕ χρειάζεται να διαλυθει ή να μειωθεί όπως το πρώην Σοβιετικη Ενωση πριν από αυτό τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα; (7) Ζητείται χρόνος για την επέκταση του ελεύθερου εμπορίου των ανοιχτών συνόρων ΕΕ, η ζωή δεν μπορεί να συνεχιστεί όπως πριν. Ο Τραμπ έχει υπαινιχθεί ότι το κόστος του ΝΑΤΟ πρέπει να επωμιστεί από άλλους (σαν να μην ήταν σε κάποιο βαθμό ούτως ή άλλως), αλλά αυτό που εννοεί είναι ότι ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος δεν έχει δείξει τη δέσμευση να λάβει εντολές με τους στρατιώτες τους και να πεθάινουν στην πρώτη γραμμή της Αμερικής στους αντι-αραβικου πολέμους, όπως έχει αποδειχθεί με την απροθυμία για τους Γερμανούς, Ιάπωνες, να θέσει ακόμη και μπότες στο έδαφος και έθνη όπως οι Ιταλοί να λάβει πραγματικά χτυπήματα για τους έδαφος. Ο ιμπεριαλισμός εξακολουθεί να έχει μια παγκόσμια τάξη και αν το αφεντικό σας ζητά να πάρετε ένα χτύπημα γι’αυτούς και δεν το κάνετε, τότε είστε άνευ αξίας. Αυτή η κρίση της παγκόσμιας διαχείρισης απαιτεί παρέμβαση από άλλες παγκόσμιες δυνάμεις όπως η Ρωσία. Το θέμα που διακυβεύεται είναι ότι ο ιμπεριαλισμός ήδη δίχασε τον κόσμο. Οι κορυφαίες χώρες της G7 είναι εκεί. Κανείς δεν θα τους εκτοπίσει και η Ρωσία μπορεί να φτάσει στο κορυφαίο τραπέζι μόνο ως ένας σταθερος υπηρετης για να καθαρίζει μετά τον αμερικανικο ταύρο που έχει μετατρέψει τα πάντα σε σκατά. Για ποιο σκοπό και τι θα κερδίσουν; Παγκόσμιος σεβασμός ο τερματισμός των κυρώσεων, ο τερματισμός των προβοκάτορων, όπως στην Ουκρανία, το Κοσσυφοπέδιο ή την Τουρκία κ.λπ.. αλλά με πολιτικό κόστος να βαλουν στρατεύματα στη γραμμή πυρός πράγματικα πολεμοντας παγκόσμια «τρομοκρατία» από κοινού που για την αμερικανική σημαίνει τίποτα και τα πάντα οπώς το θεωρούν κατάλληλο. Τη μια μέρα πολεμάς τους εχθρούς τους την επόμενη μέρα οι εχθροί τους σε πολεμούν. Οι Γιάνκηδες δεν ήταν αξιόπιστοι εταίροι σε τίποτα εδω και μισο αιώνα, παρουσιάζουν σημάδια χρόνιας και επίμονης γεροντικής άνοιας που αντιπροσωπεύει ένα κοινωνικό σύστημα που βρίσκεται σε παρακμή και δεν μπορούν να καλύψουν το γεγονός ότι έχουν πάψει να κάνουν πραγματικές επιχειρήσεις εκτός από την ύπουλη απάτη (δημιουργία του ευρώνομίσματος με την Goldman Sach» απατώντας τα κριτήρια εισόδου και στη συνέχεια φέρνοντας το ΔΝΤ στην ΕΕ, απαιτώντας απατεωνιες σε δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας από τους αμερικανούς χορηγούς τους άνδρες σε καιρια ποστα: Παπανδρέου και Γεωργίου στην ΕΛΣΤΑΤ -ελληνική στατιστική υπηρεσία) ή όταν θα έπρεπε να έχουν καταλήξει στο ΝΑΤΟ αντί να το μετατρέψουν σε μια παγκόσμια στρατιωτική παρεμβατική δύναμη για ψευδείς λόγους (καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο Αφγανιστάν, ή την ανατροπή δικτατόρων στη Λιβύη). 

Στα χρόνια του Ομπάμια παράλληλα με την εντατικοποίηση του στρατού και την επέκταση των συμφώνων ελεύθερων συναλλαγών τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την ΕΕ (διαπραγματεύσεις για την TTIP, επέκταση της ΕΕ στην Ουκρανία, συνομιλίες εισοδου με άλλες 6 χώρες, εμπορικές συμφωνίες της κατηγοριας 4 με την Ινδία) είχαν επίσης μια μαζική αύξηση των μεταναστευτικών ροών τόσο προς την ΕΕ όσο και προς τις ΗΠΑ. (π.χ. αύξηση του πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1990 πάνω από 10m και στις ΗΠΑ πάνω από 65m) (8). Αμερική δίνει συνήθως πάνω από 1m πράσινες κάρτες ετησίως και αυτό δεν περιλαμβάνει εκείνες που διασχίζουν τα σύνορα παράνομα ή φθάνουν στις ΗΠΑ και να παρατείνουν τη βίζα τους. Το ίδιο ισχύει και στην ΕΕ, αλλά κατά την 2015-16 ξεπέρασε όλες τις προηγούμενες προσδοκίες. Σύμφωνα με την ψευδή προπαγάνδα από μια μυριάδα των παγκοσμιολατρικών ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από την «ανθρωπιστική» 4ο Ραιχ του δοσιλογου τραπεζιτη Σορος περίπου 2 εκατομμύρια έφτασαν στην ΕΕ χωρίς να ληφθούν υπόψη οι οικογενειακοί επαναπατρισμοί ή την παράταση της παραμονής των θεωρήσεων ή την απάτη θεώρηση φοιτητής. Καμία οικονομική ζώνη στη γη, ιδίως ο καθυστερημένος ανεπτυγμένος καπιταλισμός, δεν θα μπορούσε να διατηρήσει τόσο μεγάλους αριθμούς σε ιδιατερα στάσιμες ή άνεργες οικονομίες ανάπτυξης. Οι θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν κυριολεκτικά και μόνο με την επιδότηση μιας πολιτικής προώθησης και χορηγίας της μετανάστευσης και στη συνέχεια την επιδότηση της ύπαρξής τους στις ΗΠΑ ή την ΕΕ μπορεί η πολιτική της αντικατάστασης και της μετατόπισης των πληθυσμών και των εθνικών κρατών να γινει πραξη, αλλά όπως και με το γεγονος οτι οι αριθμοι που απαιτούνται είναι τεράστια και η απαίτηση θα πρέπει να συμβεί σε ένα μικρό χρονικό διάστημα. 

Το κύριο πρόβλημα του 4ου Ράιχ ήταν ότι δεν κατήργησε τις εκλογές ή δεν εβγαζε εξ ολοκληρου αποτελέσματα των εκλογών αρκετά γρήγορα για να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις του υπερ παγκοσμιιοποιησης. Οι ιστορικοί παραλληλισμοί με αυτό ήταν αυτό που συνέβη στην παλιά Σοβιετική Ένωση. Κάτω από τον Γιελτσιν ιδιωτικοποίησαν σχεδόν όλα οποιασδήποτε σημασίας δηλαδή εταιριες.. τα παρέδωσαν στους ισχυρούς του παλαιού ΚΚΕ Σοβιετικης Ενωσης και δημιούργησαν εν μία νυκτα μια νέα καπιταλιστική ολιγαρχία αλλά δεν άλλαξαν τους νόμους ή το δικαστικό σύστημα αρκετά γρήγορα και ως εκ τούτου περισσότεροι από ένας «ιδιοκτήτης» απαίτησαν την ιδιοκτησία των εταιριων που οδηγησε σε μια ελεύθερη συγκρουση των διαφορων φατριων που αντικατοπτρίστηκαν επίσης στις συγκρούσεις μεταξύ της διευθυντικής νομενκλατουρας με τον βομβαρδισμό του Ρωσικού κοινοβουλίου.

Τώρα η Μέρκελ προώθησε την κατάργηση των κρατών μέσω της μαζικής μετακίνησης των υποτιθέμενων προσφύγων και επέμεινε ότι οι χώρες όχι μονο πρεπει να τους παίρνουν αλλά να τους ταΐζουν και τα στεγάζουν σε απεριόριστους αριθμούς που θα αναθέσουν οι Βρυξέλλες. Αυτό δημιούργησε μια λαϊκίστικη αντίδραση σε πολλες χωρες και ακολούθησε σύγκρουση (άνοδος των χωρών Vizegrad κλπ). 

Μετά την Αμερική- Η παγκοσμιοποίηση πηγαίνει στην Αναποδη ....

 Όταν διανοούμενοι της αστικής τάξης (Paul Kennedy, Emannuel Todd κλπ) (10) παράγουν βιβλία ενα μετά το αλλο σχετικά με το τέλος της Αμερικής, τότε αυτο υπονοεί ότι ήξεραν τι συνέβαινε και να διαβάσετε τα πράγματα μεταξύ τους και έπρεπε να περιμένουμε έναν αμερικανό πράκτορα Fukuyama να τους διαλύσει όλους με χαμηλού επιπεδου ανοησίες του σχετικά με το ‘τελος της ιστοριας’. Αυτό που ήταν για μαζική κατανάλωση ήταν ο « πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και όποιος το αμφισβήτησε δημοσίως βρήκε ένα τυχαίο θάνατο π.χ. Ρομπιν Κουκ (πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας), ο οποίος μυστηριωδώς είχε μια καρδιακή προσβολή σε γη που υπαγεται στον Αγγλικο Στρατο μετά από μια υπόθεση με μια νεα πρακτορας της M15 που εγινε «γραμματέας» του και εκτως ....γραφειου. 

Τα μαζικα μέσα ενημέρωσης μετά την πτωση των Διδυμων Πυργων αποθεωσαν τις στρατιωτικες επεμβασεις σε μια σειρα χωρων των ΗΠΑ και προωθησαν τις κινησεις αυτες, αλλά αυτό προστίθεται στη φούσκα του χρέους και ακρωτηρίασε τον αμερικανικό στρατό της κατοχής στις χωρες οπου επεμβηκαν. Δεδομένου ότι η ψεύτο-Αριστερά είχε αποδεχθεί τον πλασματικο ‘πόλεμο κατά της τρομοκρατίας’ ως πραγματική και ήταν οι κύριοι υποστηρικτές της η με την «θεωρία blowback» (μπουμεραγκ) που σήμαινε το κατεστημένο των ΗΠΑ είχε ενα ελεύθερο πεδιο δρασης σε κάθε κοινωνία. Είχε αφεθεί σε ανόμοιες και ασυνάρτητες κινήσεις των ακαδημαϊκών, των επιστημόνων και των τ τεχνοκρατων υπολογιστών για να αμφισβητήσει τις επίσημες γραμμές σε αυτό που έγινε γνωστό ως Κίνημα Αλήθειας (9/11 Truth Movement), αλλά είχαν διεισδύσει νωρίς με κυβερνητικούς κατασκόπους και πράκτορες για να τους εκτροχιάσουν. Οι υβριδικοί πόλεμοι της Αμερικής συνεπάγονταν την υιοθέτηση μιας παγκοσμιας ψεύτικης αριστερής προοπτικής προωθώντας σχεδόν όλες τις «αντιπολιτευόμενες» ομάδες από τις διαμαρτυρίες κατά της παγκοσμιοποίησης της δεκαετίας του 2000 («Κοινωνικά Φόρουμ») έως τις ταξιαρχίες των ΜΚΟ «υποδοχής προσφύγων» της δεκαετία μας. Είναι μια παρατήρηση που δεν εξηγείται ους πως ενώ η Αριστερά έχει χάσει πολλα μελοι και έχει αποδεκατιστεί υπάρχουν περισσότερες αφίσες τοίχου που ακόμη και πριν με λιγότερα χρήματα. Ακριβώς όπως οι διαδηλωτές έχουν μεγάλες διείσδυσες των αστυνομικών ως μαύροντυμενοι κουκουλοφόροι «αναρχικοί», έτσι ώστε τα τείχη έχουν όλα τα αποτυπώματα του Υπουργείου Εσωτερικών χέρια πάνω του.

Η αντιστροφή των συμφώνων ελεύθερου εμπορίου TTP και η επιμονή του ότι θα επαναδιαπραγματευθεί τη NAFTA, ενώ ο περιορισμός των μεταναστευτικών ροών στη χώρα είναι η σαφέστερη ένδειξη ότι η παγκοσμιοποίηση πηγαίνει προς τα πίσω, από το κέντρο όχι μόνο από την περιφέρεια (Ολλανδικό δημοψήφισμα κατά της Συνθήκης Ανάληψης της Ουκρανίας, ψηφοφορία για το Brexit) η Αμερική έχει πολλές παγκόσμιες δεσμεύσεις. Πώς μπορούν να περιοριστούν και πόσο καιρό θα χρειαστεί λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν πολλές ανοιχτές πληγές που ελέγχονται από τη CIA; Το πρόβλημα είναι με την τρέχουσα τεχνολογία και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα αφου θέσεις εργασίας δεν είναι εxεί για να δημιουργηθεί. Κάθε μεμονωμένη εταιρεία επιδιώκει να μειώσει το κόστος σε έναν αγώνα δρόμου προς τα κάτω και όπου δεν μπορούν να εισάγουν χαμηλόμισθους εργαζόμενους χαμηλής ειδίκευσης εισάγουν αυτοματοποίηση και τα κέρδη της πρώτης εταιρείας είναι σύντομα ιστορία, όταν μια άλλη εταιρεία κάνει το ίδιο πράγμα. Έτσι, ενώ το αστείο ήταν το μόνο σημείο της σχολικής εκπαίδευσης ήταν να είναι σε θέση να μαθει να υπογραφεί κανα επισημο χαρτι ενος ταμειου ανεργιας ή να εργαστούν σε ένα ταμείο του σουπερμαρκετ μέχρι τώρα το αστείο είναι ότι και οι δύο θα διαγραφούν απο αυτες τις προοπτικες (μέσω Βασικου Εισοδηματος και Aυτοματοποιησης). Η Αμερική δεν μπορεί να επιστρέψει στις δεκαετία του 1950 και του 1960. Μπορεί να επαναφέρει τους ελέγχους στα σύνορα και τα αγαθά, αλλά εκείνοι που υποστηρίζουν ότι οδεύουμε σε όρια δασμών στυλ του 1930, η οποία στη συνέχεια θα οδηγήσει σε πολέμους ξεχνάνε ότι η ποσοτική χαλάρωση των ΗΠΑ που είναι μια μορφή κρατικής διάσωσης στην τελευταία θέση της βιομηχανίας (χρηματοδότηση) ήδη αντιστιχουν με περίπου $4 τρισεκατομμύρια από το 2007/8 και όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και την ΕΕ και την Ιαπωνία. Προσποιούνται ότι το κράτος δεν είναι πλέον εδώ και ότι απεριόριστος αριθμός μεταναστών μπορεί να συνεχίσει να φθάνει παράλληλα με τον περιορισμένο αριθμό αγαθών, όταν κατά την ίδια περίοδο το είδος της εργασίας τείνει να είναι ο κατώτατος μισθός. Η εκλογή του Τραμπ υπογραμμίζει μόνο το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται το σύστημα. Χωρίς να μειωθεί ο χρόνος εργασίας και να διχαστεί η υπάρχουσα εργασία και να δημιουργηθούν τεράστιες νέες ποσότητες εργασίας στην κοινωνική περίθαλψη (νοσοκομεία, λαικα γηροκομεία, άτομα με ειδικές ανάγκες κ.λπ.. ) ή στην εκπαίδευση, ώστε να υπάρχει ένα πιο κοινωνικοποιημένο και ευσυνείδητο εργατικό δυναμικό, θα είναι αδύνατο για τον Τραμπ να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας με καλύτερες αμοιβές. Δεν υπάρχουν και δεν μπορούν να δημιουργηθούν στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος ιδιωτικής ιδιοκτησίας, σύμφωνα με το οποίο μια μικρή ολιγαρχία θέλει να ζήσει σαν βασιλιάδες και φαντασιώνεται έναν πλανήτη με μόνο 500 εκατομμύρια πολίτες (Georgia Guidestone, Agenda 21,Ted Turner του CNN κ.λπ.), το μόνο σίγουρο είναι ότι οι συνθήκες για την επαναστατική ανατροπή του παγκόσμιου καπιταλισμού δημιουργούνται από το γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι πλέον βιώσιμη επιλογή.

Υποσημειώσεις

1. Μια σύντομη ιστορία των αμερικανικών παρεμβάσεων: 1945 στην παρούσα http://www.thirdworldtraveler.com/Blum/US_Interventions_WBlumZ.html 

2. Πού στο καλό είναι ο στρατός των ΗΠΑ; http://www.politico.com/magazine/story/2015/06/us-military-bases- γύρω από τον κόσμο-119321

3. Βαρουφάκης για το Παγκόσμιο Βασικό Εισόδημα https://www.project-syndicate.org/commentary/basic-income-funded-by-capital-income-by-yanis-varoufakis-2016-10?barrier=accessreg 

 4. Brzezinski και Kissinger άρθρα: Brzezinksi μετά την Αμερική 2012 http://foreignpolicy.com/2012/01/03/after-america/ Kissinger από το 2015 ανοιχτά άρχισε να μετατοπίζεται κατά Ομπάμα https://www.rt.com/usa/319115-kissinger-isis-syria-iran/ Προς μια παγκόσμια αναπροσαρμογή ZBIGNIEW BRZEZINSKI

 "Πέντε βασικές αλήθειες σχετικά με την αναδυόμενη αναδιανομή της παγκόσμιας πολιτικής εξουσίας και τη βίαιη πολιτική αφύπνιση στη Μέση Ανατολή σηματοδοτούν signaling τον ερχομό μιας νέας παγκόσμιας αναπροσαρμογής. Η πρώτη από αυτές τις αλήθειες είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι η πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά ισχυρότερη οντότητα του κόσμου, αλλά, δεδομένων των πολύπλοκων γεωπολιτικών αλλαγών στις περιφερειακές ισορροπίες, δεν είναι πλέον η παγκόσμια αυτοκρατορική δύναμη. Αλλά ούτε και καμία άλλη μεγάλη δύναμη. Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι η Ρωσία βιώνει την τελευταία σπασμωδική φάση της αυτοκρατορικής της αποκέντρωσης. Μια οδυνηρή διαδικασία, η Ρωσία δεν αποκλείεται μοιραία –αν ενεργεί σοφά– να γίνει τελικά ένα ηγετικό ευρωπαϊκό έθνος-κράτος. Ωστόσο, επί του παρόντος αποξενώνει άσκοπα ορισμένα από τα πρώην υποκείμενά της στο ισλαμικό νοτιοδυτικό τμήμα της άλλοτε εκτεταμένης αυτοκρατορίας της, καθώς και την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Γεωργία, για να μην αναφέρουμε τα κράτη της Βαλτικής. Η τρίτη αλήθεια είναι ότι η Κίνα αυξάνεται σταθερά, αν και πιο αργά από αργά, ως ενδεχόμενη coequal και πιθανό αντίπαλο της Αμερικής? Στρατιωτικά, φαίνεται να επιδιώκει μια σημαντική ανακάλυψη σε μια νέα γενιά όπλων, ενισχύοντας παράλληλα υπομονετικά την ακόμα πολύ περιορισμένη ναυτική ισχύ της. Το τέταρτο είναι ότι η Ευρώπη δεν είναι τώρα και δεν είναι πιθανό να γίνει μια παγκόσμια δύναμη. Αλλά μπορεί να διαδραματίσει εποικοδομητικό ρόλο στην ανάληψη ηγετικό ρόλο όσον αφορά τις διακρατικές απειλές για την παγκόσμια ευημερία και ακόμη και την ανθρώπινη επιβίωση. Επιπλέον, η Ευρώπη είναι πολιτικά και πολιτιστικά ευθυγραμμισμένη με και υποστηρίζει τα βασικά αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, και η ευρωπαϊκή σταθερότητα μέσα στο ΝΑΤΟ είναι ουσιαστική για μια τελικά εποικοδομητική επίλυση της κρίσης Ρωσίας-Ουκρανίας. Το πέμπτο είναι ότι η επί του παρόντος βίαιη πολιτική αφύπνιση μεταξύ των μετα-αποικιοκρατικών μουσουλμάνων είναι, εν μέρει, μια καθυστερημένη αντίδραση στην περιστασιακά βάναυση καταστολή τους κυρίως από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Συγχωνεύει μια καθυστερημένη αλλά βαθιά αισθητή αίσθηση αδικίας με ένα θρησκευτικό κίνητρο που ενοποιεί μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων ενάντια στον έξω κόσμο. αλλά την ίδια στιγμή, λόγω των ιστορικών θρησκευτικών σχισμών εντός του Ισλάμ που δεν έχουν καμία σχέση με τη Δύση, η πρόσφατη welling μέχρι ιστορικά παράπονα είναι επίσης διχαστικό εντός του Ισλάμ. Συνολικά ως ενιαίο πλαίσιο, αυτές οι πέντε αλήθειες μας λένε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην αναπροσαρμογή της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής εξουσίας με τέτοιο τρόπο ώστε η βία που εκρήγνυται μέσα και περιστασιακά προβάλλεται πέρα από τον μουσουλμανικό κόσμο-και στο μέλλον, ενδεχομένως από άλλα μέρη του τι κάποτε ονομαζόταν ο Τρίτος Κόσμος-μπορεί να περιοριστεί χωρίς να καταστρέψει την παγκόσμια τάξη. Μπορούμε να σχεδιάσουμε αυτή τη νέα αρχιτεκτονική με την επεξεργασία εν συντομία κάθε μία από τις πέντε παραπάνω αλήθειες." 

5. 860.000 ΗΠΑ Αφγανιστάν και Βιετνάμ στρατό Βετεράνων από το 2003 http://www.mcclatchydc.com/news/nation-world/national/article24746680.html

 

6. ΗΠΑ = $5τρισεκατομμύρια του QE (Επιδοτηση) από το 2008 http://www.forbes.com/sites/greatspeculations/2015/11/16/quantitative-easing-in-focus-the-u-s-experience/2/#3f1e4ae47f6b

 7. Τεντ Μάλλοχ https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/feb/03/eu-trump-ambassador-european-parliament-ted-malloch 8. Εντατικοποίηση της μετανάστευσης προς τις ΗΠΑ από το 2000 και μετά σε σχέση με το 2000 http://www.migrationpolicy.org/article/frequently-requested-statistics-μετανάστες-και-μετανάστευση-ηνωμένες πολιτείες#Μεταναστών Αλλαγή πληθυσμού με την πάροδο του χρόνου

9. Emmanuel Todd 'Μετά την Αυτοκρατορία' 2004 https://www.theguardian.com/theobserver/2004/feb/08/society.politics Σημειώσεις Υποψήφιος Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ http://www.ekathimerini.com/215981/article/ekathimerini/comment/ted-malloch-greece-would-be-better-off-outside-the-eurozone Μια σύντομη ιστορία των διακρατικών εταιρειών https://www.globalpolicy.org/global-taxes/47068-a-brief-history-of-transnational-corporations.html Φόροι ακίνητης περιουσίας... http://time.com/money/3824157/property-taxes-why-so-high/ Ένωση Φορολογουμένων http://www.ntu.org/foundation/detail/trump-gets-specific-on-defense-but-his-offsets-fall-short-of-the-costs

H ΗΠΑ σε πλήρη γεωστρατηγική υποχώρηση ... η υπερεθνική τάξη σε σύγκρουση με το εθνικό κράτος.

Παλιο αλλα επικαιρο 2016

 H ΗΠΑ σε πλήρη γεωστρατηγική υποχώρηση ... η υπερεθνική τάξη σε σύγκρουση με το εθνικό κράτος. 

Μερος Πρωτο

 Η Αμερικανική Αυτοκρατορία δεν έφτασε στην παγκόσμια σκηνή μέσω μιας κερδισμένης προσέγγισης, αλλά κυρίως λόγω της κατάρρευσης των ευρωπαϊκου ιμπεριαλισμων: Βρετανών, Γάλλων, Γερμανών. Ως εκ τούτου, ποτέ δεν απέκτησε πραγματικά παγκόσμια θέση από μόνη της και για τον εαυτό της, αλλά στηρίχθηκε σε άλλους σε όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης εξελιξης να αποκτήσουν παγκόσμια δύναμη. 

Η άνοδός της στο σταδιο της παγκοσμιας υπερδυμανης παρεμποδιστηκε από την αρχή, καθώς ο κόσμος χωρίστηκε σε δύο μπλοκ υπερδύναμεων: την πρώην Σοβιετική Ένωση και την Αμερική. Η κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης οδήγησαν σε παγκόσμιο κενό εξουσίας που η Αμερική ήταν υποχρεωμένη να καλύψει όταν ο Μπους ανώτερος ανακοίνωσε μια Νέα Παγκόσμια Τάξη στο Κουβέιτ. Τώρα η Αμερική είναι σε πλήρη παγκοσμια υποχώρηση και επιδιώκει έναν εταίρο στη συν-διαχείριση του πλανήτη. Η υπερεθνική τάξη έρχεται σε σύγκρουση με το υπάρχον εθνικό κράτος. Ο παγκόσμιος μιλιταρισμός τρώει τα θεμέλια των ΗΠΑ και αυτή η τελική παρακμή δεν συνελήφθη με τους αραβικούς πολέμους της παρέμβασης, αλλά για την εντατικοποίηση αυτής της κρίσης. Δεν ακούμε πλέον ακόμη και τη λέξη σχέδιο για ένα νεο αμερικανικο αιωνα η τη λεξη υπερδύναμη κατα την περιγραφη των ΗΠΑ, όπως θαφτηκε τοσο στο Αφγανιστάν και το Ιρακ. Το θέμα που διακυβεύεται είναι θα παίξει η Ρωσία μπάλα με τη νέα αμερικανική υποχώρηση και για ποιο σκοπό; Συμφωνίες για την ασπίδα του ΝΑΤΟ, τον τερματισμό των κυρώσεων, την Ουκρανία και το Κοσσυφοπέδιο, τη Συρία κ.λπ. 

 Άνοδος της Αμερικής Η άνοδος της Αμερικής, η δημιουργία του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος στο Bretton Woods και η στρατιωτικες σύμφωνιες που ίδρυσε το ΝΑΤΟ σήμαιναν ότι η Αμερική θα μπορούσε για έναν ολόκληρο ιστορικό περιόδο να ελεγχει και να επιβλέψη το μισό κόσμο. Έπεσε στο ρόλο της συνεχιζόμενης ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας σε περιοχές όπου ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός ήταν το αφεντικό: Κίνα, Ελλάδα, Κορέα, Βιετνάμ και έχει μέχρι σήμερα τουλάχιστον 50 περίεργες επεμβασεις σε διάφορα εθνικά κράτη σε όλο τον κόσμο σε στρατιωτικό, οικονομικό και παραστρατιωτικό στυλ (Gladio, αντικομμουνιστικά δίκτυα). (1) Δημιούργησαν ένα σύστημα όπου η CIA είχε σταθμούς σε όλο τον κόσμο και έχουν σήμερα πάνω από 800 στρατιωτικές βάσεις στο εξωτερικό σε 70 χώρες (2) 

 Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε μετά την υπερβολική ισχύ της Ρωσίας στην αφγανική παρέμβασή της, η Αμερική πήδηξε στο παγκόσμιο κενό εξουσίας και επεδίωξε να πάρει τον αποκλειστικό έλεγχο. Αρχικά αδύναμη στην αρχή, καθώς έπρεπε να ξεπεράσει το σύνδρομο ήττας του Βιετνάμ, άρχισε να γίνεται πιο τολμηρη σε συμμαχία με τους παλιούς ιμπεριαλισμούς στην ΕΕ, όπως η Γερμανία για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Η παλιά κομμουνιστική απειλή έδωσε τη θέση της στη νέα τρομοκρατική απειλή ή με το ακρωνύμιο της "πόλεμο κατά της τρομοκρατίας". Το κόστος του πολέμου του Βιετνάμ οδήγησε στην Αμερική να βγει από το στανταρ του χρυσόυ και ένα τεράστιο αντιπολεμικο κίνημα μέσα στην Αμερική ανάγκασε πολλούς από τους παλαιούς βιομηχανικούς καπιταλιστές να επιδιώξουν να πάνε αλλου όπως έκαναν όταν ο Νίξον έκοψε συμφωνία με την Κίνα. Το παλιό εθνικό καπιταλιστικό μονοπώλιο που είχε επίσης επεκταθεί στην Ευρώπη τώρα επεδίωξε να επεκταθεί παντού στη Δύση και δημιούργησαν ένα αφορολόγητο υπερεθνικο τραπεζικό σύστημα για να εξυπηρετήσει την άνοδο των νέων υπερεθνικων εταιριων που εγιναν η κυρίαρχη οικονομική μονάδα του πλανήτη. Ένας κόσμος χωρίς σύνορα έγινε πραγματικότητα. 

 Ενώ το 1950 η Αμερική έλεγχε από μόνη της περίπου το 50% της παγκόσμιας μεταποιητικής παραγωγής μέχρι το 2000 οι 300 κορυφαίες πολυεθνικές εταιρείες έλεγχαν περίπου το 25% της παγκόσμιας παραγωγής. Το καπιταλιστικό έθνος-κράτος είχε δώσει τη θέση του στην άνοδο των γιγαντιαίων καπιταλιστικών εταιρειών που ήταν πολλές φορές μεγαλύτερες από αυτά τα ίδια εθνικά κράτη οι ίδιοι. Η αμερικανική παραγωγη έχει ξεπεραστεί από την Κίνα αν και τα στοιχεία αυτά αμφισβητούνται, καθώς η κινεζική παραγωγη γίνεται επίσης από αμερικανικές εταιρείες, αλλά παρόλα αυτά η Αμερική δεν είναι πλέον στην κυρίαρχη θέση που ήταν το 1950. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. 

Από το παγκοσμιο κρατος πιστωτή στο έθνος οφειλέτη 

Μέχρι περίπου το 1980 η Αμερική ήταν το έθνος πιστωτης του κόσμου έθνος μεχρι τη σημερινη στιγημ εχει γινει το εθνος οφειλέτης του κόσμου. Κατασκευασμένη κρατική παραγωγη της τρομοκρατίας και των ψευδών ειδήσεων έγινε κυρίαρχη μορφή παράλληλα με τη συγκέντρωση των εταιριων μαζικης ενημέρωσης (θάψιμό μωρόν στο Κουβέιτ, Σέρβοι βιασμοί, Σαντάμ οπλα μαζικης καταστροφης, 9/11 Διδυμοι Πυργοι κ.λπ.) και όλα έγιναν δικαιολογίες για στρατιωτικές επεμβάσεις για τη διαμόρφωση των χωρών στην εικόνα τους, δηλαδή. αποδυναμώνοντας τα εθνικά κράτη και δημιούργησε ένα πλήθος προτεκτοράτων των ΗΠΑ των οποίων μοναδικός σκοπός ήταν να εξυπηρετήσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες της Αυτοκρατορίας. Αλλά αυτό ήρθε σε ένα τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος τόσο από την άποψη των χρημάτων, όπως και στους ανθρώπους (στρατιωτικοί βετεράνοι) Για τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης δημιούργησαν από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 υπερεθνικά επιχειρηματικά λόμπι (π.χ. Τριμερής Επιτροπή) για τον έλεγχο της εγχώριας παραγωγής ενέργειας π.χ. η παραγωγή άνθρακα και χάλυβα στην ΕΟΚ και η μακροπρόθεσμη αναζήτηση για την εξεύρεση αντικατάστασης του πληθωριστικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος. Το μόνο αντικείμενο που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ήταν το πετρέλαιο. Έτσι, μετά την εφαρμογή της μελλοντικής πορείας της NΤΠ στη Γιουγκοσλαβία ξεκίνησαν το σχέδιο για έναν νέο αμερικανικό αιώνα, το οποίο ήταν απλώς μια ανακοίνωση ότι το αραβικό πετρέλαιο θα περάσει τώρα απευθείας στα χέρια τους και οι παλιές κρατικές επιχειρήσεις που δημιουργήθηκαν μετά την περίοδο αποαποικιοποίησης της δεκαετίας του 1950 και του 1960 θα έληγαν. Το μικρό πρόβλημα σε αυτό ήταν οι Άραβες δεν θα αφηναν το πετρελαίου τους χωρίς μάχη. Το να πιστέψουμε το αντίθετο θα ήταν σαν να πιστεύουμε ότι οι Αμερικανοί κέρδισαν το δικαίωμα του παγκόσμιου μπραβου από μόνοι τους. Δεν το έκαναν.

Αραβικοί πόλεμοι 

Το Ιράκ επιλέχθηκε ως το πειραματοζωο και ο αμερικανικός πόλεμος τριών δεκαετιων κατα της χωρας απο την εισβολη να ‘απελευθερωσουν το Κουβειτ το 1990, οι κυρώσεις την επομενη δεκαετια που καταλήγουν στην πραγματική εισβολή ολόκληρης της χώρας για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Παραλληλα είχαμε τις εισβολές, τους βομβαρδισμούς, την υποστήριξη των αραβικών ομάδων σε μυστικές επιχειρήσεις σε μια ολόκληρη σειρά χωρών (Λιβύη, Συρία, Υεμένη κλπ) με σκοπό τον έλεγχο του πετρελαίου. Παράδειγμα ήταν η αμερικανική προσπαθεια ελεγχου για τα πετρελαια της Μοσούλης και το πετρέλαιο της Λιβύης. Αμερικανικά πολεμικά πλοία έχουν αποκλείσει το πετρέλαιο της Λιβύης που εξάγεται στη Βόρεια Κορέα αυτη της στιγμη γινεται προσπαθεια να αναλαβει εκ νεου τον ελεγχο των πετρελαιων της Μοσουλης. Το κόστος αυτών των πολέμων στον αραβικό κόσμο με συντηρητικές εκτιμήσεις είναι περίπου 6 τρισεκατομμύρια δολάρια. Δεν υπάρχει ατελείωτο δοχείο της εκτύπωσης χρημάτων (QE) που μπορεί να καλύψει όλα αυτά τα έξοδα επ 'αόριστον. 

Παραλληλά η φύση της αμερικανικής οικονομίας άλλαξε από ένα μεγαθήριο παραγωγης σε μια υπηρεσία που κυριαρχει η παρασιτική οικονομία. Η ζωή για το μέσο εργαζόμενο των ΗΠΑ πήγε από όπου με σταθερή εργασία θα μπορούσαν να καταλήξουν να αγοράζουν το δικό τους σπίτι να στείλουν τα παιδιά τους στο κολέγιο και χρόνο με το χρόνο τα πράγματα να γινουν σταδιακά καλύτερα, με λιγότερη εργασία,, επισφαλή εργασία, λιγότεροι μέσαιοι μισθοί και χρεωμένη ύπαρξη (χρέος κολέγιου σπιτι πιστωτικων καρτων) με μια υπέρογκη αύξηση των φόρων, άμεση και έμμεση (Obamacare, φόρους ακίνητης περιουσίας). Με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η ΗΠΑ εγκαινίασαν ουσιαστικά ένα καθεστώς ανοιχτών συνόρων σε αγαθά και εργασία (το οποιο ξεκινησε με τους πολεμους της Κεντρικης Αμερικης αλλα εντατικοποιηθηκαν σοβαρα με την υπογραφη της ΝΑΦΤΑ) Μία προς μία ολα τα παλια βιομηχανικα Συνδικατα των ΗΠΑ συνθλίβονται από την υπεργολαβία, την υπερπροσφορά εργασίας ή από την ντεμοντέ γκανγκστερική επιθεση των αφεντικων των ΗΠΑ (απεργια αεροελεγκτών PATCO, φορτηγατζήδες Teamsters). Ειδαμε πόλεις όπως το Ντιτρόιτ το 1950, όπου η τρίτη πλουσιότερη πόλη στις ΗΠΑ εγινε μετα τη δεκαετία του 2000 πολη οπου η κυρια μορφη εργασίας επρόκειτο να γίνει στην καλλιέργεια τροφίμων σε καμένα κτίρια αντι της βιομηχανικής εργασίας και φτάσαμε στην κατάσταση όπου η παροχή νερού έφθασε σε πρότυπα του τρίτου κόσμου (Φλιντ). 

Το οικονομικο κραχ του 2007/8 είχε ως αποτέλεσμα εκατομμύρια άτομα να χάσουν τα σπίτια τους και να γίνουν άστεγοι και σύμφωνα με όλες τις ανεξάρτητες εκτιμήσεις περίπου 90 εκατομμύρια άνεργοι. Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι η προεδρία Μπους της δεκαετίας του 2000 είχε μέχρι το τέλος του 25m πληθυσμό που έπαιρναν ταμεια ανεργιας (που καταβάλλονται όταν το εισόδημα δεν είναι πάνω από $20000) και μέχρι το τέλος της Προεδρίας Ομπάμα είχε φτάσει... 50μ! Σε συνδυασμό με όλη την εργασία μερικής απασχόλησης και την κρυφή ανεργία και το γεγονός ότι εκατομμύρια παράνομοι έφτασαν κάνοντας μαυρη εργασια, το καπιταλιστικό σύστημα της Αμερικής δεν μπορεί να στηρίξει τον πληθυσμό οπουδήποτε κοντά στα πρότυπα της δεκαετίας του 1970 ή του 1980. Πηγαίνοντας ενάντια σε όλους τους κανόνες του ΠΟΕ (Παγκοσμιο Οργανισμο Εμποριου) που οι ίδιοι δημιούργησαν, οι Αμερικανοί είχαν κρατικές διασώσεις για τις τράπεζες με το πρόσχημα ότι ο καπιταλισμός χρηματοδότησης είναι πιο σημαντικός από οποιοδήποτε άλλο, καθώς από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 οι κρατικές διασώσεις για τη βιομηχανία ήταν ανύπαρκτες. Η καταβολή ετήσιων μισθών 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε τραπεζιτες δεν εθεσαν καμία ανησυχία και υπέθεσαν ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν όπως πριν από την εφαρμογη εγχώριων τραπεζων με καθεστως αφορολόγητο, όπως είχαν κάνει για τις υπερεθνικες εταιρείες που είχαν την έδρα τους οφσορ. Αλλά τα χρήματα δεν υπάρχουν σε ένα κενό, ιδίως σε ένα καπιταλιστικό συστημα. 

Δημιουργώντας τόσο υψηλούς μισθούς, QE κλπ. δημιουργεί υπερπληθωριστικές τασεις και κάνει τα χρήματα άνευ αξίας και δεν είναι τυχαίο ότι ο κατώτατος μισθός της Αμερικής είναι τόσο χαμηλός σε σύγκριση με όλες τις άλλες δαπάνες που εκατομμύρια εργαζόμενοι επιδοτούνται από τα γραμματόσημα τροφίμων και τώρα υπάρχει μια νεοφιλελεύθερη ατζέντα για την εισαγωγή ενός λεγόμενου Βασικού Εισοδήματος. (Βαρουφάκης) 3 Η πραγματική διχοτόμηση προσπαθεί να διατηρήσει ένα σύστημα για τους δισεκατομμυριούχους, παρέχοντας παράλληλα εργασία που δεν υπάρχει σε μια κοινωνία στο σύνολό της και προσπαθεί να δημιουργήσει αρκετά φορολογικά έσοδα για να διατηρήσει μια υπερτροφικη παρασιτική τάξη, διατηρώντας παράλληλα την κατανάλωση του παρελθόντος με μισθούς που δεν είναι σαφώς εκεί. 

 VN Gelis

Προσεχώς Βιβλιο

Κορονοιος: Αφορμή η Αίτια της Πιο Μεγάλης Παγκόσμιας Καπιταλιστικής Κρίσης στην Ιστορία

Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ, ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ, ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Το πρόβλημα του Κορωνοϊού που ενέσκηψε ξαφνικά σε παγκόσμιο επίπεδο, το χαρακτηρίσαμε από την πρώτη στιγμή, σαν απαρχή του ξεσπάσματος της μεγαλύτερης οικονομικής και πολιτικής κρίσης που γνώρισε ποτέ το καπιταλιστικό σύστημα. Ο Κορωνοϊός για εμάς, ήταν η περίπτωση της τρίχας που παρουσιάστηκε τεχνηέντως σαν μία τεράστια τριχιά. Η δικαιολογία για τα δεινά που πρόκειται να αντιμετωπίσουμε στο πολύ άμεσο μέλλον. Έχουν γραφτεί ήδη αρκετά κείμενά μας εδώ στο "Πατάρι", με τα οποία έχουμε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους έχουμε αυτή την άποψη, και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε.....

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στο "Ρεσάλτο" το οποίο μας έκανε την "τιμή" για άλλη μια φορά ("με έμμεσο αλλά σαφέστατο τρόπο) να μας επιτεθεί με το άρθρο "Οι σοφοί" της σεχταριστικής αποστέωσης". Το έχει κάνει 2-3 φορές ακόμα. Χωρίς να μας κατονομάζει, αλλά "φωτογραφίζοντάς μας". Κάποια στιγμή προκαλέσαμε ανοιχτά όποιον ήθελε να μας κριτικάρει για τις απόψεις μας, να το κάνει στα ίσια, και πάνω σε συγκεκριμένα άρθρα. Δεν εισακουστήκαμε. Ωστόσο αυτή την φορά, εμείς "οι "σοφοί" της σεχταριστικής αποστέωσης" θα το σηκώσουμε το γάντι, με τον μοναδικό τρόπο που ξέρουμε. Στα ίσια...

Δεν έχουμε καμία διάθεση να απαντήσουμε σε κατηγορίες που απευθύνονται εναντίον μας του τύπου:"Ένας σεχταριστικός μικρόκοσμος, απελπιστικά περιθωριακός, πλήρως αλλοτριωμένος από τις ιδεοληψίες του, ο οποίος τρέφεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τις πολιτικές φαντασιώσεις του (δεισιδαιμονικές πολλές φορές), γυρνώντας επιδεικτικά την πλάτη στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ"
Πιο κάτω:"Η κατακλυσμιαία καταιγίδα τον νεκρών δεν τους λέει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Αυτή η περιφρονητική στάση απέναντι στα δεκάδες χιλιάδες θύματα του κορονοϊού, συνεχώς αυξανόμενα, δείχνει, όχι μόνο την τυφλότητα αυτών των καταγέλαστων σεχτών, αλλά και την αβυσσαλέα μισανθρωπία τους…
Οι σέχτες χαρακτηρίζονται, λόγω της αποστέωσής τους, από αβυσσαλέα αδιαφορία προς τον άνθρωπο, από παχυδερμία και κτηνώδη κυνισμό…
Όταν αποκαλείς ΑΠΑΤΗ και «μούφα» τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς καθημερινά, ή παίζεις με την αριθμητική σύγκριση και άλλες αλγεβρικές αλχημείες, ΤΟΤΕ είσαι ο ίδιος πολιτικά, πνευματικά, ηθικά και ψυχικά νεκρός…"

Μάλιστα, αυτά σαν ξεκίνημα. Δεν είμαστε σε θέση φυσικά να γνωρίζουμε για ποιόν ακριβώς λόγο ο αρθρογράφος (και για να μιλάμε ποιο συγκεκριμένα ο Θύμιος Παπανικολάου) βγάζει ξαφνικά τόσο μεγάλο θυμό εναντίον μας. Λόγω υπερβολικής δόσης ανθρωπισμού που έχει; Λόγω σφριγηλής πολιτικής, πνευματικής, ηθικής, και ψυχικής υγείας; Ίσως για όλα αυτά μαζί!. Όπως και νάχει, εμείς, όπως ήδη τονίσαμε δεν ενδιαφερόμαστε για τέτοιου είδους κριτική. Στο κάτω - κάτω της γραφής, ο καθένας βγάζει προς τα έξω, ότι διαθέτει μέσα στο μυαλό του. Εμείς εδώ, μιλάμε μόνο πολιτικά, ακόμα περισσότερο τώρα, που είμαστε πλέον απόλυτα πεπεισμένοι (και όσο περνάει ο καιρός πείθεται καθημερινά και περισσότερος κόσμος) ότι το ζήτημα του "Κορωνοϊού" δεν είναι αντικείμενο της ιατρικής, αλλά της πολιτικής. Και μάλιστα του υψηλότερου και κρισιμότερου σημείου της, καθώς βρισκόμαστε ήδη μέσα στην δίνη της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού.

Ο αρθρογράφος του "Resalto" μας εκπλήσσει όταν δείχνει (ή θέλει να δείχνει;) ότι έχει πλήρη άγνοια για το τί σημαίνει επί της ουσίας παγκοσμιοποίηση - νέα τάξη. Πολύ περισσότερο όταν για πολλά χρόνια έχει γράψει άρθρα επί άρθρων γι'αυτήν (την παγκοσμιοποίηση) με αφορμή μια σειρά εξωτερικά της γνωρίσματα. Την λαθρομετανάστευση, την προσπάθεια διάλυσης των εθνικών κρατών κλπ, τα οποία είναι σωστά, αλλά αποτελούν την μία πλευρά της, τα ορατά αποτελέσματα της δράσης της. Οι εσώτερες δυνάμεις που την κινούν, οι δομές της, και το κυριότερο οι αντιδράσεις και αλλαγές που έχουν δημιουργηθεί μέσα στα πλαίσια του συστήματος εξ αιτίας αυτής της δράσης, για τα οποία θα μιλήσουμε πιο κάτω, είναι η άλλη, και η σημαντικότερη ίσως πλευρά της.

Σε πρόσφατο άρθρο του που ο Θύμιος έγραψε και πάλι εναντίον μας "Η δεισιδαιμονική αντιμετώπιση της Πανδημίας" και θέλοντας να μας κάνει να "εμβαθύνουμε" στην παγκοσμιοποίηση έγραφε:[b]"Η Νέα Τάξη (ή 4ο Ράιχ) δεν είναι μεταφυσική έννοια. Είναι το πλανητικό, ΑΝΤΑΓ ΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ των ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων, είναι η ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ Πολιτική έκφραση και ΔΙΑΣΤΑΣΗ της Παγκοσμιοποίησης: Είναι η ΕΝΟΤΗΤΑ των ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ (ακόμα και συγκρούσεων) του πλανητικού ιμπεριαλιστικού συστήματος, η ΕΝΟΤΗΤΑ των ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ και εσωτερικών ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ της Παγκοσμιοποίησης". Αυτή η γενική και αόριστα σωστή περιγραφή, δεν δείχνει καλά και σώνει ότι συνοδεύεται και από την ουσιαστική γνώση του αντικειμένου. Αφ' ενός φαντάζει σαν θεωρητική υπεκφυγή από το συγκεκριμένο πρόβλημα. Δεν είναι τυχαίο που τότε ένα παλιό μέλος του "Παταριού", με ένα σύντομο σχόλιό του, είχε γράψει σωστά ότι "Ο Θύμιος, στρίβει δια του φιλοσοφείν". Αφ' ετέρου, αυτή η ίδια θεωρητική προσέγγιση της παγκοσμιοποίησης μοιάζει με κάποιον που περιγράφει με λεπτομέρεια τα εξωτερικά γνωρίσματα ενός αυτοκινήτου, την ίδια στιγμή που δεν έχει ιδέα για το πώς κινείται η μηχανή του.....

Και εξηγούμαστε πιο συγκεκριμένα. Γράφει πιο κάτω το άρθρο:
"Ο καπιταλιστικός κόσμος συγκλονίζεται συθέμελα, έχει καταπέσει σε δραματική σύγχυση και ΟΛΑ αυτά τα ΟΡΑΤΑ και δια γυμνού οφθαλμού, είναι ΑΠΑΤΗ και ΘΕΑΤΡΟ ή σκοτεινή ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, για τους φωστήρες του παραλογισμού και των «εξωγήινων» σεναρίων.
Αλήθεια ΠΟΙΟΙ και ΠΟΥ βρίσκονται όλοι αυτοί που έχουν σκηνοθετήσει αυτήν την ΑΠΑΤΗ και ΓΙΑΤΙ την έχουν σκηνοθετήσει;"

Δεν γνωρίζει τίποτα; Ο πολιτικός αγνωστικισμός, σε όλο του το μεγαλείο; Και για να τον ενισχύσει (τον αγνωστικισμό του!) ακόμα περισσότερο, επικαλείται και παραθέτει ποιόν; Τον Γιάννη Τριάντη, της πάλαι ποτέ "Ελευθεροτυπίας" ο οποίος κάνοντας στο ίδιο μήκος κύματος με τον Θύμιο κριτική στον Γάλλο διανοούμενο Μπερνάρ Ανρί Λεβί, γράφει:«Γιατί συνέβη αυτό; Τι έπαθαν; Τι τα τσίμπησε; Υπάρχει κάποιο κέντρο που τα συντονίζει, ενώ παλιά δεν υπήρχε; Ποιός συνέλαβε την ιδέα να τρομοκρατήσει την οικουμένη, ποιός κατευθύνει τα ΜΜΕ- όλου του κόσμου, ε!- και ποιος συντονίζει την επιχείρηση; Κάποιος που έχει συμφέρον, οικονομικό ή άλλο, και ποιος είναι αυτός;

Οι Αμερικάνοι που βρίσκονται σε δυσχερή θέση, οι Κινέζοι που έχουν υποστεί οικονομικό στραπάτσο; Οι Ευρωπαίοι που προσπαθούν απελπισμένα να διαχειριστούν την αμηχανία και τις αντιθέσεις τους; Μήπως οι Ρώσοι που πλήττονται εξίσου με τις άλλες χώρες από την πανδημία;

Ποιός επιτέλους; Κι αυτοί οι εξέχοντες επιστήμονες της υφηλίου που μάχονται εναντίον του ιού, προειδοποιούν και ανησυχούν, τί είναι; Τσιράκια κάποιου παγκόσμιου κέντρου; Άσχετοι που τρομοκρατούν τον κόσμο; Αγύρτες;».
Αυτός όχι. Δεν πουλάει αγνωστικισμό. Αυτός πουλάει βλακεία!!…Επειδή (δεν πιστεύουμε ότι δεν γνωρίζετε όσοι εν πάση περιπτώσει έχετε παρόμοια απορία, απλά χρειάζεστε υπενθύμιση) ακούστε εμάς τους "σεχταριστές" λοιπόν, για το πώς είναι διαρθρωμένα αυτά τα...κέντρα. Η παγκοσμιοποίηση και η πολιτική της διαχείριση, η νέα τάξη, δεν είναι απλά κάποια συνάθροιση ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων εκ των οποίων η ισχυρότερη κουμαντάρει τους υπόλοιπους. Αυτό είναι μία πολιτική φαντασίωση, που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, και δεν συνέβαινε ποτέ, ακόμα και την εποχή της παντοδυναμίας των Αμερικάνων. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια η βασική διάρθρωσή της στον πλανήτη έχει την μορφή της παγκόσμιας τριμερούς λεγόμενης επιτροπής. Τα δύο "εκλεκτά" σκέλη της, ελέγχουν τις δύο βασικές ηπείρους Αμερική Ευρώπη, και το τρίτο, τις υπόλοιπες ανίσχυρες οικονομικά χώρες του πλανήτη. Πρέπει να πούμε, ότι τα τελευταία χρόνια η Κίνα έχει εισβάλει ορμητικά μέσα στο διεθνές αυτό εγκληματικό συνδικάτο, έχοντας προωθήσει ήδη αρκετούς εκπροσώπους της. Παρεμπιπτόντως ας υπενθυμίσουμε ότι ο "αξιότιμος" κύριος Λουκάς Παπαδήμος, τον οποίο κάποια εποχή (το 2012) μας τον είχαν φορέσει καπέλο, ήταν παλαιότερα επίλεκτο μέλος αυτής της τριμερούς. Δεν πρόκειται λοιπόν για κάποιο υπόγειο και μυστηριώδες παρακράτος που δρά κυκλοφορώντας μέσα σε σκοτεινά μονοπάτια. Η τριμερής με τις κυβερνήσεις είναι ένα βαθύ και διαρκές διαπλεκόμενο σύστημα (η μία πλευρά εμπεριέχει την άλλη και αντίστροφα) όπως επίσης και το παρακράτος τους (βλέπε μυστικές υπηρεσίες) το οποίο βρίσκεται κάτω από τις διαταγές τους. Όλοι οι διεθνής οργανισμοί (ΟΗΕ, Π.Ο.Υ, Π.Ο,Ε ΔΝΤ κλπ) βρίσκονται κάτω από τον απόλυτο έλεγχό τους. Ο έλεγχος των κυβερνήσεων γίνεται είτε με την άμεση συμμετοχή των μελών τους στις κυβερνήσεις των διάφορων κρατών, είτε έμμεσα μέσω των διάφορων μεγιστάνων του χρήματος, καθορίζοντας την πολιτική τους. Είναι τελείως αφελής πολιτικά όποιος πιστεύει ότι ακόμα και ο Λευκός Οίκος είχε την δυνατότητα ανεξάρτητης πολιτικής. Εξυπακούεται φυσικά, ότι ελέγχουν (κοντά στον νού και η γνώση) και το σύνολο των ΜΜΕ σε όλες τις χώρες. Στις ετήσιες συνεδριάσεις της "λέσχης Μπίλντερμπεργκ" οι δημοσιογράφοι από τα διάφορα μέρη του κόσμου, είναι πολύ περισσότεροι από τους πολιτικούς. Ναι, εκεί που υποβάλλονται σε "πολιτικό μασάζ. Η διαφορά ανάμεσά τους, έγκειται στο ότι οι πολιτικοί εκτός από "μασάζ" κάνουν και "σάουνα"... Μήπως ο κύριος Τριάντης έχει την εντύπωση ότι εργαζόταν σε κάποια "αδέσμευτη" εφημερίδα επειδή έτσι έγραφε στην πρώτη σελίδα της; Δηλαδή γι' αυτό τον λόγο την προτιμούσαν οι "τρομοκράτες της 17Νοέμβρη" και έστελναν πάντοτε εκεί τις προκηρύξεις τους; Τι λες Θύμιο; Ή μήπως είναι ψέματα ότι ο Π.Ο.Υ. ελέγχεται εξ' ολοκλήρου από τις μεγάλες πολυεθνικές στον χώρο των φαρμάκων; Και ότι ο Αφρικανός Πρόεδρός του είναι πολύ κολλητός του Γκέητζ, και οι δύο μαζί έχουν αναπτύξει πάρα πολύ καλές σχέσεις με τους Κινέζους Μήπως πήγε τώρα κάπου το μυαλό σου που ρωτάς στο άρθρο σου γεμάτος αθώα απορία. "Μα ποιοι είναι αυτοί"; Είχες δηλαδή την εντύπωση ότι οι κυβερνήσεις (εξαιρούμε τον Τράμπ από αυτό και θα εξηγήσουμε γιατί) είχαν κάποια ανεξάρτητη πολιτική; Δεν έμαθες από τον Τιερύ Μεϊσάν (τον οποίο μέσα από το ΡΕΣΑΛΤΟ έχεις δείξει ότι τον συμπαθείς) ότι την ημέρα των "δίδυμων πύργων" αμέσως μετά τις εκρήξεις, τον Μπούς τον είχαν μπαγλαρώσει και τον είχαν πάει σηκωτό σε άγνωστο μέρος για 48ώρες; Ότι (όπως πάλι είχε καταγγείλει στο βιβλίο του ο Μεϊσάν που έχει πολλές άκρες με τους Ρώσους) για 48 ώρες οι ΕΠΑ βρισκόντουσαν κάτω από καθεστώς άτυπου πραξικοπήματος; Τα ξέρατε αυτά θα μας πείτε; Σύμφωνοι. Τότε όμως γιατί ρωτάτε όλοι συνέχεια "ποιοι είναι αυτοί;".....Για να πιάσουμε κουβέντα;

Ας πάμε όμως παρακάτω: "Μόνο «κλειδωμένα» μυαλά στη σεχταριστική τους αποστέωση μπορούν να ισχυρίζονται ότι είναι ΑΠΑΤΗ ή σκηνοθετημένο θέατρο αυτό που ζούμε με την πανδημία". Όχι αυτό που ζούμε. Αυτό που μας δείχνουν οι τηλεοράσεις ότι ζούμε. Διαφέρει πολύ το ένα με το άλλο. Εκτός αν κάποιοι από εσάς έχετε κάποιες προσωπικές εμπειρίες για κάποιες απώλειες. Τις οποίες όμως φαίνεται, δεν θέλετε να μας τις πείτε. Οπότε τί μας μένει; Η ενημέρωση από τις "δημοσιογραφικές πόρνες" όπως συνηθίζει να τις αποκαλεί (δεν διαφωνούμε καθόλου) το Resalto. Tις δημοσιογραφικές πόρνες του Μαρινάκη, του Αλαφούζου, του Σαββίδη, της κρατικής ΕΡΤ, και πάει λέγοντας. Οι οποίοι έχουν συνέχεια "ανοιχτή γραμμή" με τις δημοσιογραφικές πόρνες της ...αλλοδαπής. Μέχρι άνθρωπο που πέθανε εχθές σε ηλικία 101 χρόνων, "λογάριασαν" στα θύματα του...Κορωνοϊού!! Από πότε την εικονική πραγματικότητα που μας σερβίρουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ την συμπεριλαμβάνουμε στην κατηγορία της έγκυρης ενημέρωσης; Από πότε αρχίσαμε να πιστεύουμε με κλειστά μάτια ότι μας λένε πως συμβαίνει στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο; Καλά. Εμείς αεροβατούμε μέσα στις σεχταριστικές μας φαντασιώσεις. Εσείς ποιες αποδείξεις (έστω ενδείξεις) έχετε στα χέρια σας που σας κάνουν να πιστεύετε ότι αυτά τα σκουπίδια με τα οποία εξακολουθούν να τρομοκρατούν τον Ελληνικό λαό έχουν έστω και κάποια απειροελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα;

Πάμε πιο κάτω:"Παραλογισμός διότι ΟΛΕΣ οι δυνάμεις και οι πλανητικές ελίτ της εξουσίας (οι οποίες κατά τεκμήριο μπορεί να προωθήσουν τέτοιους εφιάλτες) προσβάλλονται και υπονομεύονται θανάσιμα από την πανδημία…
Και όχι μόνο αυτό: Αυτές οι δυνάμεις δεν ζούνε στο Σύμπαν, αλλά σε συγκεκριμένους τόπους και ιμπεριαλιστικά κράτη, και μάλιστα με τη μορφή των πολυεθνικών που σφάζονται μεταξύ τους".

Το στοιχείο που κάνει πραγματικά μεγάλη εντύπωση είναι ο τυπικός (απλουστευτικός θα λέγαμε τρόπος)με τον οποίο αντιμετωπίζεται ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Εμείς δεν πιστεύουμε πρώτα - πρώτα, ότι έχουν "προωθηθεί κάποιοι εφιάλτες". Ούτε σε "τεχνητά φυτεύματα" του Κορωνοϊού πιστεύουμε, ούτε στην διαμεσολάβηση νυχτερίδων. Μία φοβερή τεχνητή διόγκωση έγινε ενός συνηθισμένου ιού, ο οποίος για μερικούς ηλικιωμένους ανθρώπους, ή για κάποιους αδύνατους οργανισμούς, και κάτω από ορισμένες περιβαλλοντικές συνθήκες, μπορεί να αποβεί μοιραίος. Όπως συνέβαινε κάθε χρόνο, την ίδια πάνω κάτω εποχή. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο απειλούν τον Ελληνικό λαό από τώρα ότι τον επόμενο Οκτώβρη, "θα έχουμε μάλλον και δεύτερο κύμα". Και το λέμε σε όλους εσάς τους "εύπιστους", ότι την ευθύνη που αναλάβατε (αυτή της βιαστικής ευθυγράμμισης με αυτή την πρωτοφανή κυβερνητική προπαγανδιστική υστερία) θα την κουβαλάτε για πάρα πολύ καιρό στην πλάτη σας. Γιατί αυτή την απάτη, οι "κακόμοιρες ελίτ της πλανητικής εξουσίας που υπονομεύονται σήμερα" δεν πρόκειται να την αφήσουν εύκολα από τα χέρια τους τώρα που βρήκαν την "πατέντα". Όποτε την χρειάζονται, θα την ξεφουρνίζουν. Κι' εσείς θα είστε υποχρεωμένοι εκ των πραγμάτων, να χορεύετε στο ρυθμό που θα σας δίνουν μέσω της δημοσιογραφικής, αλητείας. Όχι, δεν αυτοϋπονομεύονται καθόλου οι ελίτ. Ξέρουν πολύ καλά τί ακριβώς κάνουν. Αν υπάρχει κάτι που θα πρέπει να φοβούνται,( και φοβούνται πραγματικά) είναι οι αντιφάσεις του συστήματός τους, αντιφάσεις που έχουν αρχίσει ήδη να εκρήγνυνται, και νοιώθουν την γη να τρέμει κάτω από τα πόδια τους.

Σε άλλο άρθρο του "Πανδημία: Η ελληνική κυβερνητική «παραδοξολογία" Ο Θύμιος Παπανικολάου, γράφει:[b]"Βασική ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ μιας πλανητικής σκηνοθεσίας ή συνωμοσίας κάποιου πανίσχυρου ιμπεριαλιστικού κέντρου (κέντρο της Νέας Τάξης) που ηγεμονεύει κυριαρχικά στα πάντα, ΕΙΝΑΙ η Ενιαία Πολιτική και ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, όλων των υποταγμένων κρατών και δυνάμεων της υφηλίου στο κυρίαρχο αυτό διεθνές κέντρο…
ΤΙ είδαμε με την πανδημία;
ΟΥΔΕΜΙΑ
ενιαία πολιτική και συμπεριφορά απέναντι στην επιδημία του κορονοϊού…
Τα δύο ισχυρά κέντρα της παγκοσμιοποίησης (ΗΠΑ και ΕΕ) είχαν διαφορετικές συμπεριφορές: ΚΑΜΙΑ κοινή αντιμετώπιση…
Συνεπώς, το στοιχείο της πλανητικής συνωμοσίας (η ενιαία αντίληψη της Νέας Τάξης) απουσιάζει παντελώς.
Μάλιστα ο πλέον ισχυρός, ηγεμονικός θα λέγαμε, βραχίονας του πλανητικού ιμπεριαλισμού (ΗΠΑ), ακολούθησε, καταρχάς, μια πολιτική αυτοκαταστροφική, μια πολιτική που θυσίαζε την υγεία των ανθρώπων για να μη «βιαστεί» η Οικονομία Αλλά και μέσα στην Ευρώπη δεν υπήρχε ΚΟΙΝΗ αντιμετώπιση από τα κράτη. Κάθε κράτος καθόριζε την πολιτική του, απέναντι στον ιό, ΟΧΙ στη βάση ενός ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, αλλά στη βάση των εκτιμήσεων (φόβων ή επιθυμιών) των εθνικών κυβερνήσεων…" [/b]

Το ότι διάφορες χώρες δεν προχώρησαν στην επιβολή έκτακτων μέτρων την ίδια ημέρα, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε γενικότερη συναίνεση. Μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας σχεδόν, η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών είχε προσχωρήσει "στην γενική γραμμή". Άλλωστε πέρασε αρκετό διάστημα από την στιγμή που εμφανίστηκαν οι πρώτες ειδήσεις από την Κίνα, μέχρι να αρχίσει (κυριολεκτούμε) να προπαγανδίζεται ο Κορωνοϊός στην Ευρώπη, την Αμερική, και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, πέρα και ξέχωρα απ' αυτό το αναμφισβήτητο γεγονός, της προσχώρησης στα μέτρα, την εξέλιξη των οποίων παρακολουθήσαμε όλοι, πρέπει να προσθέσουμε και τούτο: Η ελίτ της νέας τάξης, δεν ήταν δυνατόν να "κατεβάσει" κάποιον διακόπτη, ώστε να υπάρξει ταυτόχρονη σε ολόκληρο τον πλανήτη εφαρμογή των μέτρων που είχαν στο μεταξύ αποφασιστεί. Ακόμα και εδώ στην Ελλάδα, όπου μέσα από τον καθημερινό ορυμαγδό της προπαγάνδας για τον Κορωνοϊό, ακούμε και τα εμετικά σχόλια των τηλεοπτικών παπαγάλων "για την έγκαιρη όσο και υπεύθυνη στάση της κυβέρνησης", ακόμα και αυτό, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Μητσοτάκης, ίσως με μία - δύο ημέρες διαφορά, ακολούθησε την γενική νεοταξίτικη γραμμή, την οποία είχαν πλέον "εμπεδώσει" και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις. Αυτά που γράφει ο Θύμιος, "περί διαφορετικών συμπεριφορών", δεν είναι τίποτε άλλο από μία απελπισμένη προσπάθεια τραβηγμένη κυριολεκτικά από τα μαλλιά, προκειμένου να κατασκευάσει από το πουθενά, επιχείρημα που να στηρίζει την "άποψη" ότι και καλά δεν έχει υπάρξει εκ των "άνωθεν", κάποιο οργανωμένο σχέδιο....

Πειθάρχησαν λοιπόν όλοι από την αρχή; Όχι φυσικά. Ωστόσο "οι απείθαρχοι", είναι αυτοί που αποτελούν τους "συνήθεις απείθαρχους", τα "κακά παιδιά" της νέας τάξης, εδώ και 4 χρόνια περίπου, που σημαίνει, ότι η όποια διαφοροποίησή τους, δεν έχει καμία σχέση με τον Κορωνοϊό. Πιο σωστά, θα πρέπει να πούμε ότι ήταν αναμενόμενη. Ο λόγος για τις ΕΠΑ, την Αγγλία, και την Σουηδία. Η τελευταία, εδώ και 25 χρόνια είναι μέλος βέβαια της Ε..Ε, αλλά και μόνο από το γεγονός ότι διατηρεί το νόμισμά της (Κορώνα) είχε και έχει την δυνατότητα να διατηρεί κατά κάποιο τρόπο (μόνο κατά κάποιο τρόπο!) μία σχετική ελευθερία κινήσεων, η οποία ωστόσο της έχει επιτρέψει ακόμα και τώρα, να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από οικονομική άποψη, σε σχέση με τις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Στο ζήτημα των μέτρων εναντίον του Κορωνοϊού, απέφυγε να πάρει μέτρα καθολικού εγκλεισμού, ενώ τα παιδιά εξακολουθούν να πηγαίνουν κανονικά στο σχολείο τους.

Ο Τζόνσον, που δείχνει να έχει πρωτοστατήσει σ' αυτήν την "ας πούμε" πορεία εξόδου της Αγγλίας από την Ε.Ε, ενώ στην αρχή δεν έλαβε σχεδόν κανένα περιοριστικό μέτρο και αντιστάθηκε, στο τέλος όχι μόνο υπέκυψε στις πιέσεις, αλλά δέχτηκε να παίξει και το θεατρικό έργο, "Άρρωστος από τον Κορωνοϊό, με αποτέλεσμα να νοσηλευτώ στην εντατική".

Ωστόσο για τους απανταχού νεοταξίτες εξακολουθεί να είναι μετά τον Τράμπ, το δεύτερο μαυρο πρόβατο για το 4ο Ράϊχ. Να μην ξεχνάμε και τον Σαλβίνι φυσικά, ο οποίος βρίσκεται εκτός κυβέρνησης στην Ιταλία.

Όπως και με το ζήτημα των λαθρό, ο Τράμπ και στο ζήτημα του Κορωνοϊού, προχωρά με πολύ προσεκτικά βήματα. Σαν κεντρική κυβέρνηση ,δεν έχει επιβάλει περιορισμούς, [b]ωστόσο μέχρι στιγμής αποφεύγει να κινηθεί ανοικτά εναντίον των Δημοκρατικών οι οποίοι σαν Κυβερνήτες στις Πολιτείες τους, επιμένουν να διατηρούν τα πάντα κλειστά, παρά το γεγονός ότι οι διαδηλώσεις, αρχίζουν να αυξάνονται ραγδαία. Όπως και νάχει, ο Τράμπ είναι αλήθεια αν και μεσοβέζικα, εξακολουθεί να πολεμά τους Δημοκρατικούς σε όλα τα μέτωπα. Τους "Δημοκρατικούς" των Κλίντον, Σόρος Γκέητζ, και δεν συμμαζεύεται.

Δεν διάλεξε ο Τράμπ την πολιτική που ακολουθεί, έστω αυτή την μεσοβέζική. Αυτή τον βρήκε, και τον "έχρισε" εκφραστή των μεσαίων τάξεων, και φυσικά και των φτωχότερων. Στάθηκε το "αναπάντεχο" εμπόδιο της νέας τάξης, στην χώρα που αυτή η τελευταία στηρίχθηκε εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια για να ξεκινήσει....

Ευχόμαστε ο Θύμιος σαν οπαδός της νεοταξίτικης ενημέρωσης, αφού την παίρνει τοις μετρητοίς και την πιστεύει, να μην κρατάει κακία στον Τράμπ ο οποίος δεν έχει πάρει "αυστηρά μέτρα" για την "πανδημία". Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα κινδυνέψει και ο Αμερικάνος Πρόεδρος, να αντιμετωπίσει την κριτική του...

Για το Θύμιο (1): Johns Hopkins και τεμπέλικη σκέψη
https://www.ellinikahoaxes.gr/2020/03/29/johns-hopkins-coronavirus/

Φίλος μεν ο Θύμιος, φιλτάτη δε η αλήθεια.

Αποτελεί ειρωνία της τύχης το ότι ο άνθρωπος που μας κατηγορεί για "τεμπέλικη σκέψη", ο Θύμιος Παπανικολάου, αναπαράγει άκριτα την κάθε βλακεία που θα βρεί στο διαδίκτυο χωρίς να ελέγξει την ορθότητά της. Είναι περίεργο ότι τσίμπησε με μία ανάρτηση που "βρωμάει από χιλιόμετρο" ότι είναι "fake news", όπως οι υποτιθέμενες οδηγίες του Johns Hopkins. Δε μπορεί να μην ξέρει ότι στο Johns Hopkins έγινε η "προσωμείωση" της πανδημίας ένα μήνα πριν εμφανιστεί στη φύση ο ιός και περί τους 2 μήνες πριν αναγνωριστεί το πρώτο κρούσμα σε άνθρωπο.

Βιασύνη να κάνει "δήλωση νομιμοφροσύνης" στο σύστημα; Ή απλά "τεμπέλικη σκέψη";

________________________________________
ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΥΜΙΟ (2): ΒΑΠΟΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ....


Ο Θύμιος Παπανικολάου έχει ξεσπαθώσει το τελευταίο διάστημα ενάντια σε όσους αντιστέκονται στην πανδημία της βλακείας. Με τρόπο μάλιστα που η τόσο προσφιλής στον ίδιο έκφραση του Λένιν, “χρήσιμοι ηλίθιοι” θα του ταίριαζε γάντι.

Όποιος έχει παρακολουθήσει την πορεία του Θύμιου ξέρει ότι πολλές φορές παίρνει αντισυστημικές θέσεις. Όταν όμως πραγματικά δυσκολεύουν τα πράγματα, πάντοτε κολώνει. Το 2011, όταν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους ενάντια στα μνημόνια, ο Θύμιος – μαζί με πολλούς άλλους σκληρούς επαναστάτες - λοιδωρούσε το αυθόρμητο κίνημα σαν “απολιτίκ”. Ένα κίνημα χωρίς επαναστατική ηγεσία δεν το θέλει ο Θύμιος. Το θέλει να εμφανιστεί σαν την Αθηνά που γεννήθηκε πάνοπλη μέσα από το κεφάλι του Δία. Δεν ξέρει όμως ότι η επαναστατική ηγεσία μόνο στη φωτιά του κινήματος μπορεί να χτιστεί; Για να αποδεχτεί ο Θύμιος ένα κίνημα θα πρέπει αυτό πρώτα να διατυπώσει ένα πρόγραμμα, να του το υποβάλλει για έγκριση και μετά βλέπουμε. Τα άλλα δεν του κάνουν. Με την ίδια λογική βέβαια αρνήθηκε να συμμετάσχει και να υποστηρίξει το κίνημα των πολιτών στον Άγιο Παντελεήμονα ενάντια στους λαθρομετανάστες. Την ίδια στάση είχε κρατήσει και την εποχή της δίκης της 17Ν. Στα λόγια όλα σωστά, όταν όμως ήρθε η στιγμή να τα κάνει πράξεις έκανε το κορόϊδο.

Αυτή η στάση στην πολιτική έχει όνομα. Λέγεται κεντρισμός. Οι κεντριστές είναι επαναστάτες στα λόγια, ρεφορμιστές στην πράξη. Και στις πραγματικά δύσκολες στιγμές, τότε που το σύστημα δεν επιδέχεται μεταρρυθμίσεις, πετάνε τις προβιές – και του επαναστάτη και του ρεφορμιστή – και δείχνουν τον πραγματικό, συντηρητικό τους χαρακτήρα. Φωνακλά μεν, βαθύτατα συντηρητικό δε.

Δεν ξέρω άνθρωπο στον οποίο να ταιριάζει αυτή η περιγραφή περισσότερο απ’ ότι στο Θύμιο. Και το αποδεικνύει πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά στην εποχή του κοροϊδο-ιού. Την εποχή που οι τσακισμένοι από τα μνημόνια μικροαστοί βγήκαν από την παραζάλη τους και ξεσπάθωσαν “μένουμε σπίτι”, ελπίζοντας ότι αφού κάνουν τη βρώμικη δουλειά των μεγάλων αφεντικών θα κληθούν μετά να συμφάγουν μαζί τους. Την εποχή που έβγαλαν τα πιο αλήτικα ένστικτά τους, άλλοι βρίζοντας γέρους στις λαϊκές επειδή τόλμησαν να βγούν από το σπίτι τους και άλλοι βυσσοδομώντας από την ασφάλεια των σελίδων του facebook “stay the fuck home” (σε ελεύθερη μετάφραση “άει γαμηθείτε, μείνετε σπίτι”). Την εποχή που οι μαχητές του καναπέ επιστράτευσαν την υπέρτατη εφεδρεία και με διάφορα φληναφήματα προσπαθούν να παρουσιάσουν όσους δε συμμερίζονται το βλακώδη φόβο τους σαν σύγχρονους ναζί (παραβλέποντας βολικά το γεγονός ότι ήταν ακριβώς οι ναζί που ανήγαγαν σε επιστήμη την εργαλειοποίηση του υπερφυσικού τρόμου απέναντι σε μια ανύπαρκτη απειλή). Την εποχή τέλος που το σύστημα δείχνει ότι δεν ανέχεται αντίλογο. Που σέρνει ή απειλεί να σύρει δια χειρός Πατούλη το γιατρό Βόβολη, που ετόλμησε να αμφισβητήσει το κυρίαρχο παραμύθι, σε πειθαρχικά και δικαστήρια. Που ρίχνει τόνους λάσπη στον επιδημιολόγο καθηγητή του Στάνφορντ Ιωαννίδη. Σε τέτοιες εποχές ο Θύμιος και όλοι οι Θύμιοι θυμόνται τη φράση του Χάρι Κλυν “Δεν είναι καιρός για ηρωισμούς”. Και διεκδικούν τη θέση τους, αν όχι στην εμπροσθοφυλακή τουλάχιστον στη δεύτερη γραμμή των υπερασπιστών του συστήματος. Των θλιβερών μενουμεσπίτηδων.

Το κυρίαρχο στοιχείο που καθορίζει τη συμπεριφορά του Θύμιου σε τέτοιες κρίσιμες περιστάσεις είναι ο βαθύς συντηρητισμός του.

Στην πεφωτισμένη εποχή που διανύουμε (ακόμα) και ειδικά στις μέρες του υποχρεωτικού εγκλεισμού, οι συγκρούσεις δεν παίρνουν τη μορφή φυσικής βίας. Γίνονται με λεκτικές αντιπαραθέσεις μέσα από τις σελίδες του διαδικτύου. Από εκεί επέλεξε ο Θύμιος να δώσει τον αγώνα τον καλό. Και σαν να προσπαθεί να αποδείξει ότι έχει πραγματικά ανανήψει, δεν αρκείται να παρουσιάσει επιχειρήματα (ποιά επιχειρήματα;) υπέρ της άποψής του. Της άποψης δηλαδή του Κούλη, του Τσίπουρα, του Χαρδαλιά, του Τσιόδρα, του Αβραμόπουλου και του Χατζηνικολάου. Όλων των πολιτικών και δημοσιογραφικών πορνών, όπως σωστά τους χαρακτηρίζει, μία ακριβώς στιγμή πριν συμφωνήσει μαζί τους. Δεν αρκείται να γλύφει τον άνθρωπο που αυτό το δίμηνο είναι η ιερή αγελάδα του συστήματος, τον ευαίσθητο και με καλλιτεχνικές ανησυχίες κυβερνητικό εκπρόσωπο Τσιόδρα που, ως άλλος Μητσικώστας, γυρνάει τα κανάλια υποδυόμενος τον επιδημιολόγο. Όχι, αυτό δεν είναι αρκετό για το Θύμιο. Πρέπει και να μαστιγώσει λεκτικά όσους δεν ακολουθούν το δικό του δρόμο.

Πρώτα και κύρια το ΠΑΤΑΡΙ και τους αρθρογράφους του – χωρίς όμως να το κατονομάσει. Στη συνέχεια τον Τράγκα, στον οποίο αποδίδει ότι κρατάει τη στάση που κρατάει επειδή είναι πράκτορας των βρετανικών και αμερικάνικων υπηρεσιών. Άρα, θα συμπεράνει κανείς, οι τσιπροκούληδες και οι τσορδοχάρβαλοι, που κρατάνε την αντίθετη στάση από τον Τράγκα, ΔΕΝ είναι πράκτορες. Αυτοβούλως δρούν, κατά συνείδηση. Δεν υπακούουν πιστά σε εντολές ξένων κέντρων. Δεν παίρνουν τηλέφωνο την αμερικάνικη και τη γερμανική πρεσβεία για να ζητήσουν άδεια κάθε φορά που θέλουν να πάνε στην τουαλέτα.

Και βέβαια, ο πίνακας δε θα ήταν καθόλου μα καθόλου πλήρης αν δεν έκανε και επίθεση ενάντια στον Ιωαννίδη. Τον άνθρωπο που περισσότερο από κάθε άλλον έχει ξεφτιλίσει το επίσημο αφήγημα της κοροϊδο-ιικής τρομοϋστερίας, λέγοντας το αυτονόητο, ότι δηλαδή δε μπορείς να βγάζεις πολιτική σε θέματα υγείας χωρίς να βασίζεσαι σε αξιόπιστα στοιχεία. Και που, για αυτόν ακριβώς το λόγο, τα κάθε λογής παπαγαλάκια του συστήματος, όλοι οι χρήσιμοι ηλίθιοι και τα βαποράκια της συστημικής σαβούρας προσπαθούν να τον κάνουν σάκο του μποξ. Κόβει ο ένας, ράβει ο άλλος, διαβάζουν ο ένας τα γραφτά του άλλου, φροντίζουν με θρησκευτική ευλάβεια να μην διαβάσουν τί έχει γράψει αυτός τον οποίο χτυπάνε και μετά κάθονται, ικανοποιημένοι και θαυμάζουν το έργο τους.

Έπιασε λοιπόν και ο Θύμιος το φτυάρι και έριξε τη λάσπη που του αναλογούσε. Δεν ξέρουμε αν το απήλαυσε όσο άλλοι ομότεχνοί του. Το σίγουρο είναι ότι ήταν υποχρεωμένος να το κάνει. Αφού ήπιε την προδοσία με το κρασί, έπρεπε ο εξευτελισμός του να γίνει τέλειος.



ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΥΜΙΟ (3): ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ...
Μιας και υποχρεωθήκαμε να ασχοληθούμε με την κάθοδο του Θύμιου, αξίζει να εξετάσουμε και λίγο τη μέθοδό του. Μέθοδο που παραμένει αναλλοίωτη, στα καλύτερα και στα χειρότερά του.

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση στο Θύμιο, είναι το εφετζίδικο στυλ του. Τα κείμενά του βρίθουν από φράσεις με κεφαλαία, υπογραμμίσεις, πλάγια και μαύρα γράμματα, πολλά και διαφορετικά χρώματα. Τι προσπαθεί να κάνει με αυτό τον τρόπο ο Θύμιος; Προφανώς να πείσει τον αναγνώστη ότι αυτά που γράφει είναι πολύ, μα πάρα πολύ σημαντικά.

Αν ξεφύγουμε τώρα από την οπτική μορφή και πάμε στο λεκτικό περιεχόμενο των κειμένων, παρατηρούμε και πάλι το ίδιο στοιχείο. Έναν άκρατο βερμπαλισμό. Χρήση εντυπωσιακών λέξεων που προσπαθούν να προκαταβάλλουν τον αναγνώστη πριν καν αφομοιώσει αυτά που διαβάζει, ότι έχει να κάνει με ένα πολύ σημαντικό κείμενο. Περισσότερα τα επίθετα παρά τα ουσιαστικά. Και φυσικά, σαν κερασάκι στην τούρτα, ένα τσιτάτο των κλασσικών εδώ και εκεί. Κατά κανόνα άσχετο με αυτά που γράφει, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.

Ο συνδυασμός αυτός, που κάνει τα κείμενά του δυσάρεστα τόσο στο μάτι όσο και στο αυτί, επιτελεί κάποιο ρόλο. Είναι ένα είδος μεθόδου “σοκ και δέους” που στοχεύει να αποτρέψει τον αναγνώστη από το να εξετάσει το εννοιολογικό περιεχόμενο των κειμένων του. Να τον παραζαλίσει ωστε να δεχτεί τις σοφίες του μετρ χωρίς αμφισβήτηση.

Και ο λόγος για αυτό είναι πολύ απλός: συνήθως το εννοιολογικό περιεχόμενο, και όταν ακόμη υπάρχει, είναι πολύ λίγο.

Ο Θύμιος δεν είναι άνθρωπος που θα κατεβάσει μια καινούρια ιδέα. Ούτε είναι ανθρωπος που αντιμέτωπος με μια καινούρια κατάσταση θα την αναλύσει και θα διακρίνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της. Το καλύτερο που μπορεί να κάνει, είναι να επαναδιατυπώσει ιδέες τρίτων. Το χειρότερο όμως είναι ότι και όταν πάρει από κάπου το σκελετό μιας ιδέας, όταν του εξηγηθεί σε αδρές γραμμές ένα φαινόμενο, δε θα κάτσει να ερευνήσει, να βρεί στοιχεία και επιχειρήματα και να ντύσει με σάρκα το σκελετό που πήρε. Όχι, αυτό δεν το κάνει ο Θύμιος. Γιατί αυτό απαιτεί σκληρή δουλειά. Και αυτού του είδους τη δουλειά ο Θύμιος ούτε έχει μάθει, ούτε θέλει να την κάνει. Το να εγκύψει στην πραγματικότητα, να ψάξει, να τριγυρίσει, να σκάψει, να μαζέψει στοιχεία, να φέρει την αλήθεια που έχει στο μυαλό του αντιμέτωπη με την αλήθεια που βρίσκεται έξω από αυτό και, εν ανάγκη, να προσαρμόσει τα εγκεφαλικά του σχήματα στην αντικειμενική πραγματικότητα, όλα αυτά είναι πράγματα ξένα προς τη μέθοδο του Θύμιου. Τα κείμενά του λοιπόν είναι αναγκαστικά σκελετοί με εντυπωσιακά, πολύχρωμα ρούχα, χωρίς όμως σάρκα.

Η μέθοδος αυτή στη φιλοσοφία έχει όνομα. Λέγεται ιδεαλισμός. Είμαι σίγουρος ότι αν ρωτηθεί, ο Θύμιος θα δηλώσει υλιστής. Όμως το χαρακτηριστικό του υλισμού είναι ότι ξεκινάει από την αντικειμενική πραγματικότητα. Όπως ακριβώς και οι φυσικές επιστήμες. Μέχρι την εποχή του Ντεκάρτ, οι περισσότεροι διανοούμενοι ξεκινούσαν από το κεφάλι τους και κατασκεύαζαν ολόκληρα συστήματα περιφρονώντας την πραγματικότητα. Τα σχήματα του Θύμιου, όσα τσιτάτα και αν πάρει από το Μαρξ, όσες διατυπώσεις και αν πάρει από το Λένιν, θυμίζουν τα γραφτά του Ντεκάρτ και του Μπέρκλεϊ. Ξεκινάνε από το κεφάλι του και καταλήγουν στο κεφάλι του. Στα κείμενα του Θύμιου δε θα βρεί κανείς στοιχεία. Η σκληρή πραγματικότητα είναι απούσα. Περισσεύουν όμως οι χαρακτηρισμοί για την πραγματικότητα. Εξ ού και η δυσαναλογία των επιθέτων προς τα ουσιαστικά. Τα καλύτερα κείμενα του Θύμιου, δυστυχώς, είναι αυτά που δεν έχει γράψει ο ίδιος.

Αυτή η μέθοδος του γίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη όταν αποφασίζει να υποστηρίξει παράλογες θέσεις. Τότε η κοινωνική αποστασιοποίηση από την πραγματικότητα γίνεται ισχυρό όπλο. Γιατί η πραγματικότητα είναι δύσπλαστη. Δε μπαίνει εύκολα στα καλούπια που θέλει ο καθένας. Πολύ συχνά τα σπάει ή τα αναγκάζει να πάρουν το δικό της σχήμα, αντί να πάρει αυτή το δικό τους. Αντί να ενοχληθεί λοιπόν ο Θύμιος με τη δυστροπη πραγματικότητα, την αφήνει στην άκρη και συνεχίζει ακάθεκτος και ανενόχλητος να καλπάζει στα επουράνια λιβάδια της “πολιτικής ανάλυσης”. Σαν τους αρχαίους σοφιστές, έχει αναπτύξει μια μεθοδολογία που μπορεί με την ίδια ευκολία να χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει μία θέση, αλλά και την αντίθετή της. Με βερμπαλισμό και ύφος δεκαεπτά καρδιναλίων, ενός πατριάρχη και τεσσάρων αγιατολάχ, ο Θύμιος μπορεί να υποστηρίξει – σωστά μεν, χωρίς να φέρει στοιχεία δε - ότι τους δίδυμους πύργους τους έριξε το αμερικάνικο βαθύ κράτος και ότι τα περί αλ Κάϊντα και ισλαμιστών τρομοκρατών είναι μία συνομωσία ψεύδους. Με τον ίδιο βερμπαλισμό και το ίδιο ύφος δεκαεπτά καρδιναλίων, ενός πατριάρχη και τεσσάρων αγιατολάχ, πάντα όμως χωρίς στοιχεία, μπορεί να υποστηρίξει ότι δε γίνονται συνομωσίες, ότι αφού πεθαίνουν άνθρωποι στην Αμερική σημαίνει ότι υπάρχει μία τρομερή πανδημία και ότι δε μπορεί αυτά που μας διαβάζει καθημερινά ο Τσιόδρας στα δελτία των 6:00 να του τα έχουν δώσει άλλοι γραμμένα




ΕΝΑ ΚΑΘΑΡΑ ΦΙΛΟΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ....
Είναι κοινό μυστικό για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι ο Θύμιος Παπανικολάου, από την εποχή που ξεκίνησε η ιστορία για τον Κορωνοϊό, έχει κάνει πολιτική στροφή 180 μοιρών. Αυτό είναι πλέον εξακριβωμένο. Γιατί εάν σχετικά με την περίφημη "πανδημία", θα μπορούσε κάποιος εντελώς καλοπροαίρετος παρατηρητής να υποθέσει ότι έπεσε "θύμα" της καταιγιστικής παγκόσμιας προπαγάνδας που αναπτύχθηκε, η πολιτική του πορεία από τότε μέχρι σήμερα, παρουσιάζει μία απρόσμενη και ταχύτατη καθημερινή μετατόπιση προς τα δεξιά. Μία μετατόπιση η οποία αγγίζει πλέον όλες τις πτυχές της πολιτικής ζωής του τόπου, και δεν περιορίζεται μόνο στο κατά πόσο ο Κορωνοϊός είναι μία πραγματικά θανατηφόρα επιδημία ή όχι....

Απόδειξη όλων αυτών που αναφέρονται πιο πάνω, αποτελεί, η τελευταία δημοσίευση ενός άρθρου του Ηλία Παπαναστασίου, με τίτλο: "Το δίλημμα Πλιάτσικο ή Κοινωνική αλλαγή - Ο Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ και η αναζωπύρωση της Πολιτικής Αλητείας".

Αυτό το άρθρο, δεν είναι απλώς ένα δεξιό άρθρο, είναι ένα υστερικό δεξιό άρθρο, το οποίο διαβάζοντάς το κανείς, έχει πρώτα - πρώτα την ψευδαίσθηση ότι κυβερνά ακόμα ο Τσίπρας. Από την αρχή μέχρι το τέλος ασχολείται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα απόσπασμα μόνο από την αντι-Συριζαϊκή μανία του αρθρογράφου: “Με το γνωστό του στυλ, ύφος και «αύρα» ο πολύς Τσίπρας την ώρα που πατώνει στις δημοσκοπήσεις οξύνει την δημαγωγία του, κατάλληλη κατά πρώτο λόγο για «ευήκοα ώτα» Λούμπεν στρωμάτων και ανάλογης νοοτροπίας. Τάσσει λαγούς με πετραχήλια, κατηγορεί σαν διαπλεκόμενους όποιους γουστάρει, προσπαθεί να ισορροπήσει τις αντίρροπες τάσεις στο εσωτερικό του Πολιτικού Χαμαιτυπείου που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκει παντού «σκάνδαλα» και παριστάνει τον Γητευτή του Μεγάλου Κεφαλαίου". Εάν αυτό το απόσπασμα δεν θυμίζει λιγούρη δεξιό κοντυλοφόρο που κάνει αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή τον έχει θέσει εκτός του λουφέ της εξουσίας, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Θα πρέπει κάποιος να τον ενημερώσει, ότι από τον Ιούλιο, έχουμε κυβέρνηση της Ν.Δ. Λιγούρη δεξιό, που βρίζει και κάποια "ευήκοα ώτα"

Λούμπεν στρωμάτων. Αλλοίμονο!. Ένας καθώς πρέπει κύριος, δεν μπορεί να μην αναφερθεί και στον "λαϊκισμό"!!..

Και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Α, όλα κι'όλα. Εδώ το στοματάκι μας στάζει μέλι. "Όμως η σημερινή Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης, αποτελούν κρυστάλλινους Κοσμοθεωρητικούς Αντίπαλους – σεβόμαστε περισσότερο τον «καθαρό» αντίπαλο από τον πολιτικό απατεώνα Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟ– και το καλύτερο όλων, έχουν σαφές Πολιτικό στίγμα και είναι περισσότερο προβλέψιμοι συγκρίνοντάς τους με τις απάτες και τις κουτοπονηριές των ξελιγωμένων Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ.

Και εάν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί σε ορισμένα θέματα βγαίνουν «Προοδευτικότεροι» από τους Ροζ Φασίστες του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικότερα σε θέματα Εκκλησίας και Θρησκείας". Σαν να φαίνεται να είναι λίγο νοτισμένο το άρθρο. Από τα πολλά σάλια ίσως....

Τελικά ο αρθρογράφος, μας αποκαλύπτει την πραγματική αιτία του μένους που έχει εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τέτοια η ικανότητα που έχει να αναλύει την τρέχουσα πολιτική κατάσταση, ώστε φοβάται μην έχουμε επάνοδο του Τσίπρα στην εξουσία!. "Έχουμε γράψει επανειλημμένα από τις στήλες του ΡΕΣΑΛΤΟ τους τελευταίους δέκα περίπου μήνες πως ο κίνδυνος επανασυσπείρωσης και – το χειρότερο– επανόδου του Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να υποτιμηθεί". Μπράβο οξυδέρκεια!.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνει κυβέρνηση. Πρέπει να είναι κάποιος εντελώς αγράμματος πολιτικά για να το πιστεύει αυτό. Όσες ελπίδες έχει το ΠΑΣΟΚ να γίνει και πάλι αυτοδύναμη κυβέρνηση, άλλες τόσες έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Συμμετοχή όμως σε κυβέρνηση μαζί με την "καλή μας Ν.Δ" μπορεί να έχει, αν ο Μητσοτάκης προχωρήσει (όπως λέγεται) σε εκλογές το φθινόπωρο, και τότε θα δούμε τι θα κάνουν κάποιοι τύποι σαν τον συγγραφέα του άρθρου, αλλά και αυτόν που τον φιλοξενεί. Είναι καραδεξιός ο άνθρωπος,
κάτι που μπορεί κανείς να το διακρίνει σε κάθε γραμμή του άρθρου του. Φτάνει στο σημείο να ταυτίζεται με κάτι ηλίθιους αρθρογράφους (παπαγαλάκια του Μητσοτάκη)που ονόμαζαν ακροξεξιό τον Καμμένο!!.. Ο οποίος ουσιαστικά στεκόταν απ' όλες τις απόψεις πολύ πιο αριστερά από ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ. Το παραμύθι του "ακροδεξιού" Καμένου αποτύπωνε την λύσσα των πραγματικών ακροδεξιών νεοταξίτικων καθαρμάτων, εναντίον του, επειδή η συνεχιζόμενη στήριξη που έδινε στον Τσίπρα τους κράταγε μακριά από την εξουσία. Ο Καμμένος ήταν και εξακολουθεί να είναι ένας πατενταρισμένος αστός πολιτικός. Τίποτα λιγότερο, και τίποτα περισσότερο. Τιμωρήθηκε από τον Ελληνικό λαό, όχι επειδή ήταν ακροδεξιός,
αλλά επειδή στήριξε μία κυβέρνηση που πρόδωσε βάναυσα τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.

Ο αρθρογράφος, παρουσιάζεται "λαύρος" εναντίον κάθε αντιπολίτευσης που μπορεί να υπάρχει σήμερα εναντίον της κυβέρνησης. Αυτό, ούτε οι αναγνωρισμένοι κοντυλοφόροι της Ν.Δ δεν το έχουν κάνει ακόμα!!.Έχει ακούσει κάπου και την λέξη "λούμπεν", και χρησιμοποιώντας την σαν πέτρα,
την πετάει όπου βρεί. Γράφει: Αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζοντας σε αρκετό βαθμό την Δημοσιοϋπαλληλική Γραφειοκρατία και πτέρυγες του Άνω Μανδαρινάτου, ταυτόχρονα ηγεμονεύει στα Λούμπεν στρώματα και σε τμήμα των εξαθλιωμένων Μικροαστών. Αποτελεί τον Λαθρεπιβάτη της Ιστορικής Εξέλιξης ο οποίος όντας ταξικά μη συγκροτημένος και αδιαμόρφωτος, αποτελεί έναν Κοινωνικό Χυλό, μια Masa Confusa , ένα εύκολα χειραγωγήσιμο στρώμα που πανεύκολα «άγεται και φέρεται» από Δημαγωγούς, Καιροσκόπους της Πολιτικής και Χαμαιλέοντες της Ιδεολογίας.
Για να τον βοηθήσουμε να καταλάβει πολιτικά τι ακριβώς σημαίνει λούμπεν, θα πρέπει να του πούμε να μην ψάχνει ανάμεσα στις φτωχοποιημένες μάζες. Οι οποίες μοιραία και καθημερινά θα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, και υπεύθυνος γι' αυτό από εδώ και πέρα δεν θα είναι ο Τσίπρας, αλλά ο "άγιος" Μητσοτάκης του. Άμα θέλει λοιπόν να γνωρίσει πραγματικούς πνευματικά λούμπεν τύπους, να ψάξει ανάμεσα σε κάποιους Τσιόδρες,και Χαρδαλιάδες, σε κάποια κοινοβουλευτικά έδρανα (συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης) στους διάφορους ξεπουλημένους καθηγητάδες (που σύμφωνα με τον Βολφ Μπίρμαν κόβουν στα μέτρα τους, τους μαθητάδες) και στους δημοσιογράφους που στελεχώνουν την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ. Είναι ευκαιρία να καταλάβει επιτέλους και κάτι.

Να του πούμε επίσης, ότι ο φασισμός εν έτη 2020, κυβερνάει σαν νέα τάξη εδώ και χρόνια, μέσω των υποταγμένων σε αυτόν κυβερνήσεων όπως με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη τώρα, του Τσίπρα πριν απ' αυτόν, και όλων των προηγούμενων, από την εποχή του Πατέρα Μητσοτάκη και εντεύθεν. Να βγάλει επομένως από το κεφάλι του τα σχήματα "κεντροδεξιά, κεντροαριστερά", και διάφορα άλλα παρόμοια, τα οποία εδώ και αρκετό καιρό, σαν πολιτικοί σχηματισμοί, θεωρούνται μουσιακό είδος.

Τελειώνοντας, να πούμε ότι είναι ντροπή από καθαρά πολιτική άποψη, για το Ρεσάλτο, να αναδημοσιεύει τέτοια φιλοδεξιά κείμενα, τα οποία ούτε τα συγκροτήματα του Μαρινάκη δεν έχουν δημοσιεύσει....
Μάϊ 19, 2020



ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΗΜΕΡΑ;
Ρεσάλτο, προκειμένου αφ' ενός να καλύψει την απόλυτη ταύτισή του με την κυβέρνηση πάνω στο ζήτημα της "πανδημίας". Και αφ' ετέρου, την ίδια στιγμή, να συντηρήσει το "αριστερό του προφίλ", αραδιάζοντας σε κάθε ευκαιρία γενικά και αφηρημένα, ανούσια όσο και ανώδυνα, τσιτάτα περί "διαλεκτικής", περί των "αντιφάσεων της νέας τάξης", και διάφορα άλλα παρόμοια νόστιμα πραγματάκια.

Σήμερα είναι και πάλι η σειρά της ταύτισής του με την κυβέρνηση. Στην οποία κάνει "αυστηρή κριτική" για το ότι "ανοίγει τον τουρισμό"!!!.. Εδώ, δεν συνταυτίζεται μόνο με την κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά ξεκάθαρα, με τον Π.Ο.Υ. και τους μαφιόζους της νέας τάξης. Οι οποίοι απλά ενδιαφέρονται να συντηρούν τον μύθο του "θανατηφόρου ιού" σαν διαρκή και μόνιμη απειλή πάνω από τα κεφάλια των λαών. Οι κακόμοιροι του Ρεσάλτο, δεν εννοούν να καταλάβουν πως η διεθνής μαφία, έχει σημάνει την λήξη του παραμυθιού. Το άλλοθι κατασκευάστηκε. Τώρα το χρειάζονται για να υπάρχει γενικά στην ατμόσφαιρα μόνο σαν ένας αόριστος και αόρατος κίνδυνος...

Αφού λοιπόν "επιπλήττει" την κυβέρνηση για την "αποκοτιά της" να αφήνει ελεύθερο τον τουρισμό, επιτίθεται και σε ποιούς άλλους; Στους "συνωμοσιολόγους". Παρεμπιπτόντως βλέπουμε πως τον νεοταξίτικο όρο "συνωμοσιολόγοι", τον έχει πλέον υιοθετήσει κανονικά. Εύγε, και εις ανώτερα. Επιτίθεται λοιπόν, σε όσους ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης (δεν είμαστε και πολλοί είναι η αλήθεια) εξακολουθούν να παλεύουν κόντρα στο ρεύμα της απόλυτης πολιτικής και ηθικής κατάπτωσης του γενικότερου χώρου της αριστεράς, σχετικά με το επίμαχο ζήτημα. Και γράφει σε κάποιο σημείο σχετικά με την καραντίνα: "Έτσι, τελικά, κατέληξαν όλοι στη «μέθοδο της καραντίνας» για να περιορίσουν όσο ήταν δυνατό την ταχύτητα στην παραπέρα μετάδοση της ασθένειας, που, παρά τις ανοησίες των συνωμοσιολόγων, οι οποίοι έχουν πια εντελώς γελοιοποιηθεί, εξακολουθεί να εξαπλώνεται παντού, πέρα από τα μητροπολιτικά κέντρα".
Έχουμε βαρεθεί πλέον να ασχολούμαστε με τις συνεχείς προσπάθειες που κάνει το

Χα χά. Οι ήδη γελοιοποιηθέντες, μιλάνε για "γελοιοποίηση". Έχουν υπερεκτιμήσει οι άμοιροι τις δυνατότητες που έχει το διεθνές παρακράτος, και πιστεύουν ότι όλη αυτή η δολοφονική μασκαράτα, πρόκειται να μείνει στο απυρόβλητο. Στην αφάνεια. Αδυνατούν να καταλάβουν ότι οι τεράστιοι κοινωνικοί ανεμοστρόβιλοι που θα σηκωθούν, θα συμπαρασύρουν τα πάντα στην διάβα τους. Και πρώτα - πρώτα, τον μύθο του "θανατηφόρου ιού". Τότε να δείτε γελοιοποίηση που θα υπάρξει παιδιά. Τότε να δείτε...…..

https://resaltomag.blogspot.com/2020/05/blog-post_26.html#more



Ιskra και Ρεσάλτο δεν έχουν απαντήσει στον δρ Ι. Ιωαννίδη
Τόσο η ιskra.gr όσο και το ρεσάλτο όχι μόνο δεν έχουν απαντήσει στον δρ Ι. Ιωαννίδη που απαντά στους συκοφάντες του (και εντός Ελλάδας) αλλά εξακολουθούν να έχουν αναρτημένη την συκοφαντία εναντίων του σαν να μην συμβαίνει το παραμικρό .Αυτό θα πεί κομμουνιστική απάντηση και διαπαιδαγώγηση των εργατών. Γελοία πράγματα δηλαδή…

https://iskra.gr/%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%ac%ce%bb%cf%85%cf%88%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b7%cf%80%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b7/

http://resaltomag.blogspot.com/2020/05/blog-post_24.html


Θύμιος:«Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει.»

http://resaltomag.blogspot.com/2020/05/blog-post_35.html#more
Μονόπλευρο παραλήρημα και χωρίς δημοκρατικό, αντίλογο,διάλογο, και αντιπαράθεση, με γιατρούς που έχουν διαφορετική γνώμη κατατροπώνει ο πολύς Χούτας τους αντιπάλους του με την εξαιρετική (βλακία)ευλογία του θύμιου .Όπου «Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει.»

ΡΕΣΑΛΤΟ Cosco Μαρινακης Ολε

Η Ελλάδα Ανήκει στους Κινεζους
Με το Κισσιγκερ και την Παγκοσμιοποιηση το ΡΕΣΑΛΤΟ.
Ζητω ο Μαρινακης και οι Κινεζοφιλοι εφοπλιστες. Cοsco παντού.
Κινεζοποιηση εδώ και τώρα!
https://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=11464

Πείνα και Eπιδημίες: Μερικά μαθήματα από τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους

Μερος Πρωτο

Πείνα και Eπιδημίες: Μερικά μαθήματα από τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους
Η προσέγγιση των Μαρξιστών σε καταστροφές όπως η πείνα και οι επιδημίες ήταν αρκετά σαφής. Ενώ αναγνώρισαν ότι τέτοιες καταστροφές έχουν συχνά "φυσικά" αίτια (π.χ. κακή συγκομιδή), εξήγησαν ότι είναι καθήκον της κοινωνίας να βοηθήσει τα θύματα σε τέτοιες συνθήκες. Ωστόσο, τόνισαν ότι οι Μαρξιστές δεν πρέπει να το κάνουν υποτάσσοντας στην κυβερνητική πολιτική. Αρνήθηκαν οποιαδήποτε υποστήριξη για την πολιτικη του τσαρικού καθεστώτος. Ακριβώς το αντίθετο, ο Λένιν τόνισε ότι οι Μαρξιστές πρέπει να εξηγήσουν σε τέτοιες καταστάσεις ότι καμία λύση δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στην υπάρχουσα κοινωνική τάξη και ότι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι η επαναστατική ανατροπή του καθεστώτος.

Φυσικά, αυτό δεν σήμαινε ότι οι Μπολσεβίκοι είχαν μια παθητική, μοιρολατρική προσέγγιση. Υποστήριξαν τις πρωτοβουλίες των εργαζομένων και των φτωχών αγροτών για να βοηθήσουν τα θύματα αυτού του λιμού και της χολέρας. Ωστόσο, τόνισαν ότι η στήριξη αυτή δεν πρέπει να περιορίζεται στη φιλανθρωπική βοήθεια, αλλά πρέπει να συνδυάζεται με πολιτική αναταραχή και προπαγάνδα μεσα στις λαϊκες μαζες.

Τέλος, ήταν αδιανόητο για τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους να απέχουν από την έκκληση για μαζικούς αγώνες σε τέτοιες περιόδους πείνας και χολέρας. Αντίθετα, τόνισαν ότι τέτοιες καταστροφές είναι ένας επιπλέον λόγος για την εργατική τάξη και τους φτωχούς αγρότες να πολεμήσουν ενάντια στο καθεστώς και να το ανατρέψουν. Δεν καθυστέρησαν τον αγώνα, αλλά ζήτησαν διαδηλώσεις και απεργίες στη δεδομένη κατάσταση.

Ως παράδειγμα γι ' αυτό αναφερόμαστε στην καταστροφή του λιμού και της χολέρας που κατέστρεψε τη Ρωσία το 1910-11. Η χολέρα ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1910 και είχε καταστροφικές συνέπειες. Συνολικά, περισσότερες από 230.000 περιπτώσεις και 110.000 θάνατοι σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της επιδημίας. Το ποσοστό θνησιμότητας ήταν ένα εντυπωσιακό 45 τοις εκατό. Περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν από τις συνέπειες του λιμού.

Ο Λένιν εξήγησε σε διάφορα άρθρα ότι οι Μαρξιστές πρέπει να αξιοποιήσουν την εμπειρία των μαζών με το ανίκανο και άπληστο καθεστώς για να εξηγήσουν την αναγκαιότητα για την επαναστατική ανατροπή της αυτοκρατορίας. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 1911, έγραψε: "ένας πραγματικός αγώνας κατά της πείνας είναι αδιανόητος χωρίς την κατευνασμό της πείνας της Γης των αγροτών, χωρίς την ανακούφιση από τη συντριπτική πίεση των φόρων, χωρίς βελτίωση του πολιτιστικού τους επιπεδο, χωρίς αποφασιστική αλλαγή στο νομικό τους καθεστώς, χωρίς τη δήμευση των γαιοκτημωνον—χωρίς επανάσταση. Με αυτή την έννοια η φετινή αποτυχία των καλλιεργειών είναι μια νέα υπενθύμιση της μοίρας που περιμένει ολόκληρο το υπάρχον πολιτικό σύστημα, την Μοναρχία της Τριτη Ιουνίου.”

Η ίδια ιδέα επαναλήφθηκε σε ένα άλλο άρθρο που δημοσιεύθηκε τρεις μήνες αργότερα: "αλλά η πείνα στη σημερινή Ρωσία, μετά από τόσες πολλές αλαζονικές ομιλίες της τσαρικής κυβέρνησης για τα οφέλη της νέας αγροτικής πολιτικής, για την πρόοδο των αγροκτημάτων που έχουν εγκαταλείψει την κοινότητα του χωριού κλπ., είναι βέβαιο ότι θα διδάξει στους αγρότες πολλά. Ο λιμός θα καταστρέψει εκατομμύρια ζωές, αλλά θα καταστρέψει και τα τελευταία απομεινάρια της άγριας, βάρβαρης, δουλικής πίστης στον τσάρο, η οποία εμπόδισε τους αγρότες να δουν ότι πρέπει αναπόφευκτα να υπάρξει ένας επαναστατικός αγώνας ενάντια στην τσαρική μοναρχία και τους γαιοκτήμονες. Οι αγρότες μπορούν να βρουν μια διέξοδο από την κατάστασή τους μόνο καταργώντας τα κτήματα. Μόνο η ανατροπή της τσαρικής μοναρχίας, αυτό το προπύργιο των ιδιοκτητών, μπορεί να οδηγήσει σε μια ζωή περισσότερο ή λιγότερο αντάξια των ανθρώπων, στην απελευθέρωση από την πείνα και την απελπιστική φτώχεια. Είναι καθήκον κάθε εργάτη με ταξική συνείδηση και κάθε αγρότη με ταξική συνείδηση να το καταστήσει σαφές. Αυτό είναι το κύριο καθήκον μας σε σχέση με την πείνα. Η οργάνωση, όπου είναι δυνατόν, των συλλογών μεταξύ των εργαζομένων για τους πεινασμένους αγρότες και η διαβίβαση τέτοιων κονδυλίων μέσω των σοσιαλδημοκρατικών μελών της Δούμας-αυτό, φυσικά, είναι επίσης μία από την απαραίτητη δουλεια που πρεπει να κανουμε“

Και ένα ψήφισμα της έκτης (Πράγας) Παν-Ρωσικής Διάσκεψης του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος – όπως αποκαλούσαν οι Μπολσεβίκοι εκείνη την εποχή – τον Ιανουάριο του 1912 εξήγησε λεπτομερέστερα τη μαρξιστική προσέγγιση. Το ψήφισμα αυτό με τίτλο" Τα καθήκοντα της σοσιαλδημοκρατίας στον αγώνα ενάντια στον λιμό " συντάχθηκε από τον Λένιν και επέκρινε έντονα την απάντηση της κυβέρνησης στην καταστροφή καθώς και την αδύναμη απάντηση των φιλελεύθερων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Εξήγαγε τρία κεντρικά συμπεράσματα τα οποία παραθέτουμε πλήρως.

"Έχοντας εξετάσει όλα αυτά τα σημεία, το Συνέδριο αποφασίζει ότι είναι απαραίτητο:
(Α) να επιστρατεύσει όλες τις σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις για να επεκτείνει την προπαγάνδα και την αναταραχή ανάμεσα στις μεγάλες μάζες του πληθυσμού, και ιδιαίτερα μεταξύ της αγροτιάς, εξηγώντας τη σχέση ανάμεσα στον λιμό και τον τσαρισμό και ολκληρη την πολιτική του; να κυκλοφορησει στα χωριά ανατρεπτικμους λόγους, τις ομιλίες της Δούμας, όχι μόνο των Σοσιαλδημοκρατών και των Τρουντοβίκων, αλλά και των φίλων του Τσάρου όπως ο Μάρκοφ ο δεύτερος, και να διαδώσει τα πολιτικά αιτήματα της σοσιαλδημοκρατίας—την ανατροπή της τσαρικής μοναρχίας, την εγκαθίδρυση μιας Λαϊκής Δημοκρατίας και τη δήμευση των κτημάτων;

(Β) να υποστηρίξει την επιθυμία των εργαζομένων να βοηθήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τους λιμούς, συμβουλεύοντάς τους να στείλουν τις δωρεες τους μόνο στη Σοσιαλδημοκρατική ομάδα της Δούμας, στον εργατικό τύπο ή στους πολιτιστικούς-εκπαιδευτικούς και άλλους συλλόγους των εργαζομένων κλπ., και σχηματίζοντας ειδικούς πυρήνες Σοσιαλδημοκρατών και Δημοκρατών κατά την ένταξή τους σε ομάδες, επιτροπές ή επιτροπές για βοήθεια προς τους πεινασμένους;

γ) να προσπαθήσει να εκφράσει την οργή των δημοκρατικών μαζών που προκάλεσε ο λιμός σε διαδηλώσεις, μαζικές συναντήσεις και άλλες μορφές μαζικού αγώνα κατά του τσαρισμού.”

Ενώ έχουμε πλήρη επίγνωση των διαφορών μεταξύ των συγκεκριμένων συνθηκών του λιμού και της χολέρας στη Ρωσία το 1910-11 και εκείνης της ‘πανδημίας COVID-19’, πιστεύουμε ότι η μέθοδος της προσέγγισης των μπολσεβίκων είναι ιδιαίτερα διδακτική για τους επαναστάτες σήμερα.


Μετα την Αναληψη της Εξουσιας των Μπολσεβικων
Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει επίσης να αναφερθούμε εν συντομία στην εμπειρία των Μπολσεβίκων στη Σοβιετική Ένωση μετά την ανάληψη της εξουσίας τον Οκτώβριο του 1917. Θα ξεπερνούσε τους περιορισμούς αυτής της εργασίας να ασχοληθεί λεπτομερώς με αυτό το ζήτημα σε αυτό το μέρος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα ενημερωτικά έργα σχετικά με αυτό το θέμα.

Συνοπτικά, η επαναστατική κυβέρνηση στην εποχή του Λένιν και του Τρότσκι αντιμετώπισε εξαιρετικές προκλήσεις. Τέσσερα χρόνια ιμπεριαλιστικού πολέμου και στη συνέχεια άλλα τρία χρόνια εμφυλίου πολέμου είχαν σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους και κατέστρεψαν μεγάλα τμήματα των οικονομικών πόρων της χώρας. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία αντιμετώπισε δραστική μείωση της δημόσιας υγείας και καταστράφηκε από διάφορες πληγές. Η χώρα γνώρισε τρομερό λιμό το 1921/22. Μια επιδημία τυφού μεταξύ 1918 και 1922 προκάλεσε 2, 5 εκατομμύρια θανάτους και ένα ξέσπασμα χολέρας μεταξύ 1921 και 1923 είχε ως αποτέλεσμα περίπου 13 εκατομμύρια θανάτους. Προσθέστε σε αυτό τη λεγόμενη "ισπανική γρίπη". Φυσικά, αυτές ήταν εξαιρετικά μολυσματικές και θανατηφόρες πληγές. Το ποσοστό θνησιμότητας για τον τύφο ήταν 8 έως 10% και υψηλότερα ποσοστά στις αγροτικές περιοχές. Υπήρξε υψηλό ποσοστό θνησιμότητας περίπου 50% μεταξύ των γιατρών που θεραπεύουν ασθενείς με τύφο στα δημόσια νοσοκομεία.



Ωστόσο, μέσω αποφασιστικών προσπαθειών στη δημόσια υγεία, στο πλαίσιο της κατασκευής ενός ΕργατοΑγροτικου κράτους με σχεδιασμενη οικονομία, η σοβιετική κυβέρνηση ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη για να ξεπεράσει αυτή την καταστροφική κατάσταση. Ως αποτέλεσμα, και παρά τις προαναφερθείσες καταστροφές, η σοβιετική κυβέρνηση μπόρεσε να αυξήσει το προσδόκιμιο ζωής από 32 χρόνια (1913) σε 44 χρόνια (1926).

Το επίκεντρο της Σοβιετικης πολιτικης για την Υγεια ήταν η βελτίωση των κοινωνικών και υγειονομικών συνθηκών των λαϊκών μαζών, προκειμένου να υπονομευθεί η βάση για την εξάπλωση αυτών των ασθενειών. "Ένα καταστατικό Υγείας το 1921 δήλωσε ότι "το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης θα βασίσει την πολιτική δημόσιας υγείας του σε μια ολοκληρωμένη σειρά Υγειονομικών και υγειονομικών μέτρων που αποσκοπούν στην πρόληψη της ανάπτυξης ασθενειών".

Ένα ξέσπασμα της ελονοσίας το 1920 ώθησε το Ινστιτούτο Τροπικής Ιατρικής στη Μόσχα να περάσει μια σειρά μέτρων για τη μείωση της εξάπλωσης της νόσου, καθιερώνοντας υποχρεωτική εγγραφή των πασχόντων και εκείνων που εκτίθενται στην ασθένεια, σταθμούς ελονοσίας για την παροχή θεραπείας και κλινικών και εργαστηριακών εργασιών. Η κλινίκη διανεμήθηκε χωρίς δωρεαν. ( ... ) Τον Απρίλιο του 1919 υπήρξε περαιτέρω υποχρεωτικός εμβολιασμός κατά της ευλογιάς και εκστρατείες Αγωγής Υγείας και επιτροπές σε περιοχές, χωριά, εργοστάσια, στρατώνες μαζί με πολυάριθμες εκστρατείες με αφίσσες. Μέχρι τον Μάρτιο του 1920 το επίκεντρο της προσοχής του Επιμελητηρίου Δημόσιας Υγείας ήταν η υγεία των παιδιών σχολικής ηλικίας, ειδικά εκείνων που πάσχουν από φυματίωση. Το Περιφερειακό Ινστιτούτο Μικροβιολογίας και επιδημιολογίας στη νοτιοανατολική Ρωσία άνοιξε στο Σαράτοφ το 1919. Κατά τη διάρκεια επιδημικών εστιών, οι επιδημιολογικές ομάδες της εστάλησαν για να βοηθήσουν τις πληγείσες περιοχές. Μέχρι το 1925 ένα δίκτυο σταθμών ιατρικής παρατήρησης, εργαστηρίων κατά της πανώλης και νοσοκομείων που καλύπτουν δέκα πόλεις διοργάνωσε προγράμματα υγιεινής με επικεφαλής ομάδες υγιεινής και καταπολέμησης της πανοθκλας για τον καθαρισμό των χώρων εργασίας και των οικιακών καταλυμάτων των εργαζομένων, την αποτέφρωση κατοικιών, τη διεξαγωγή αυτοψιών, την οργάνωση ταφών και την επιβολή ζωνών απομόνωσης, την καταπολέμηση τρωκτικών και ψύλλων και τη διεξαγωγή εκστρατειών εκπαίδευσης για την υγεία.”

Η πολιτική υγείας της σοβιετικής κυβέρνησης μπορεί να συνοψιστεί σε ένα επίσημο σύνθημα που διαδόθηκε εκείνη την εποχή: "από τον αγώνα κατά των επιδημιών στον αγώνα για πιο υγιεινές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης".

Μερος Δευτερο
Ωστόσο, είναι εξίσου αξιοσημείωτο ότι παρά τις εξαιρετικά μολυσματικές και θανατηφόρες επιδημίες που κατέστρεψαν τη χώρα εκείνη την εποχή, η σοβιετική κυβέρνηση δεν κατέφυγε σε εγκλωβισμούς του πληθυσμού. Ούτε απαγόρευσαν μαζικές συγκεντρώσεις ούτε διαδίδουν "κοινωνική αποστασιοποίηση". Τέτοια ατομικιστικά και οπισθοδρομικά μέτρα ήταν ξένα προς τους Μπολσεβίκους. Φυσικά, αρνήθηκαν να καταφύγουν σε τέτοια μέτρα όχι επειδή δεν γνώριζαν τη μολυσματική φύση ασθενειών όπως ο τύφος (ειδικά ο κηλιδωτός πυρετός).

Η Υγείoνομικη πολιτικη της σοβιετικής κυβέρνησης μπορεί να συνοψιστεί σε ένα επίσημο σύνθημα που διαδόθηκε εκείνη την εποχή: «από τον αγώνα κατά των επιδημιών στον αγώνα για πιο υγιεινές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης».

Ωστόσο, είναι εξίσου αξιοσημείωτο ότι παρά τις εξαιρετικά μολυσματικές και θανατηφόρες επιδημίες που κατέστρεψαν τη χώρα εκείνη την εποχή, η σοβιετική κυβέρνηση δεν κατέφυγε σε εγκλωβισμούς του πληθυσμού. Ούτε απαγόρευσαν μαζικές συγκεντρώσεις ούτε διαδίδουν "κοινωνική αποσταση". Τέτοια ατομικιστικά και οπισθοδρομικά μέτρα ήταν ξένα προς τους Μπολσεβίκους. Φυσικά, αρνήθηκαν να καταφύγουν σε τέτοια μέτρα όχι επειδή δεν γνώριζαν τη μολυσματική φύση ασθενειών όπως ο τύφος (ειδικά ο κηλιδωτός πυρετός).

Ο Δρ Mühlens, Γερμανός καθηγητής ιατρικής που εργάστηκε στη Ρωσία στις αρχές της δεκαετίας του 1920 για να υποστηρίξει τις προσπάθειες των Σοβιετικών υγειονομικών αρχών, δημοσίευσε ένα φυλλάδιο σχετικά με την εμπειρία του το 1923. Η έκθεσή του καταδεικνύει ότι οι Μπολσεβίκοι είχαν πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι οι μαζικές συγκεντρώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο εξάπλωσης ασθενειών. "Στη Μόσχα θα μπορούσε κανείς να δει μια αύξηση του αριθμού των ασθενειών μετά από όλες τις μεγαλύτερες γιορτές, μετά από συγκεντρώσεις εργαζομένων που είχαν ήδη μολυνθεί.”

Αλλά ως μαρξιστές οι Μπολσεβίκοι αναγνώρισαν ότι το κύριο μέσο για την καταπολέμηση τέτοιων επιδημιών είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του λαού, έτσι ώστε οποιαδήποτε ασθένεια να μην βρει συνθήκες για εύκολη μετάδοση. Ταυτόχρονα, η σοβιετική κυβέρνηση αναγνώρισε ότι οποιαδήποτε κοινωνική βελτίωση είναι δυνατή μόνο εάν οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές μάζες ενωθούν σε συλλογική δράση και δεν διαχωρίζονται ατομικώς μέσω της "κοινωνικής αποστασης".

Αυτά είναι σημαντικά διδάγματα που πρέπει να αντληθούν για σήμερα. Είναι παράλογο το γεγονός ότι οι λεγόμενοι αριστεροί σήμερα υποστηρίζουν τέτοιες αντιδραστικές έννοιες όπως ο μαζικός αποκλεισμός και η "κοινωνική αποσταση" με την απαγόρευση των μαζικών αγωνων. Οι Μπολσεβίκοι στις αρχές της δεκαετίας του 1920 αντιμετώπισαν πολύ χειρότερες επιδημίες από τον COVID-19 και είχαν πολύ πιο πρωτόγονους κοινωνικούς και ιατρικούς πόρους για την καταπολέμηση τέτοιων ασθενειών από ό, τι συμβαίνει σήμερα. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν κατέφυγαν σε παρόμοια μέτρα μαζικής καταστολής κατά του πληθυσμού όπως κάνουν σήμερα οι περισσότερες αστικές κυβερνήσεις.

Το ίδιο ισχύει και για ολόκληρο το κομμουνιστικό κίνημα. Η λεγόμενη "ισπανική γρίπη" που έπληξε τον κόσμο από τον Ιανουάριο του 1918 έως τον Δεκέμβριο του 1920 ήταν μια από τις χειρότερες πανδημίες στην ανθρώπινη ιστορία. Μολύνει 500 εκατομμύρια ανθρώπους-περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού την εποχή εκείνη. Υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τον αριθμό των νεκρών, αλλά κυμαίνονται από περίπου 17 εκατομμύρια έως 50 εκατομμύρια ή ακόμα και μέχρι 100 εκατομμύρια.

Ωστόσο, η απάντηση των κομμουνιστών εκείνη την εποχή σίγουρα δεν ήταν να καλέσουν τους ανθρώπους να μείνουν στο σπίτι τους, να σταματήσουν τις μαζικές τους ενέργειες και τους ταξικούς αγώνες ή ακόμα και να ζητήσουν κατασταλτικά κρατικά μέτρα όπως το μαζικό κλείδωμα. Αντίθετα, οι κομμουνιστές εκείνη την εποχή εντατικοποίησαν την ταξική πάλη και τις συλλογικές μαζικές δραστηριότητες. Αγωνίστηκαν για την ανατροπή της καπιταλιστικής τάξης προκειμένου να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια καλύτερη, σοσιαλιστική κοινωνία – μια κοινωνία που θα ξεπεράσει τη φτώχεια και τη δυστυχία και μαζί της τις προϋποθέσεις για την εξάπλωση τέτοιων θανατηφόρων πανδημιών.

Είναι παράλογο οι ομάδες που ισχυρίζονται ότι βρίσκονται στην παράδοση της πρώιμης Κομμουνιστικής Διεθνούς να έχουν σήμερα μια εντελώς αντίθετη προσέγγιση. Είναι επαίσχυντο το γεγονός ότι τέτοιοι αριστεροί υποστηρίζουν την κρατική βοναπαρτιστική καταστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην εποχή του ΚΌΒΙΝΤ-19, ενώ οι κομμουνιστές αντιτάχθηκαν εντελώς σε αυτό και ζήτησαν μαζικούς αγώνες στην εποχή της "ισπανικής γρίπης" (η οποία ήταν πολύ πιο θανατηφόρα από τον ιό της κορώνας)!

Η Νεα Μεγαλη Υφεση

Η Νεα Μεγαλη Υφεση
Λιγοτερη Δουλεια Δουλεια Για Ολους
Μερος Τριτο






Το Παραδειγμα της Αγγλιας

Απ’τη δεκαετία του 1990 άνοιξαν τα μαγαζιά σχεδόν όλη την εβδομάδα και ολο το 24ωρο για σουπερμαρκετ στην Αγγλια αντιγράφοντας την ΗΠΑ και αρχισαν να εμφανίζονται μεγάλα μολ παντου. Ολο το εποικοδόμημα βασίστηκε στα δάνεια, την ανεξέλεγκτη μετανάστευση από πολίτες της ΕΕ και εκτως ΕΕ προσθέτοντας περιπου αλλα 10-15 εκ πληθυσμό.

To 1970 περιπου το 32% του ΑΕΠ της Αγγλιας ασχολουταν με την παραγωγη βιομηχανικων προϊόντων που το 2010 ειχε πεσει σε λιγοτερο από 10%. Η οικονομια αλλαξε προσφερωντας υπηρεσιες σε τομεις όπως χρηματιστηριακές επενδυσεις, δημιουργια νεων κατοικιων, τουρισμο, τεραστια αυξηση σε πανεπιστιμιακη επενδυση, στη μουσικη, στα θεατρα κτλ.

Αυξηση της απασχόλησής στις υπηρεσεις την τελευταια εικοσαετια εγινε αφου αυτοι που εργαζοντουσαν δεν είχαν ελευθερο χρονο και το γεγονος ότι υποχρεωσαν και τις γυναικες να ξαναμπουν μαζικα στην αγορα εργασιας αφου οι μισθοι με την αποβιομηχανοποίηση δεν αντανακλουσαν το κόστος της ζωης. Οι νεες εργασιες που δημιουργήθηκαν καλυφθήκαν με δανεια, προωρη συνταξιοδοτηση, πανω από μια δουλεια, δημιουργια στρατιες αυτοαπασχολουμένων. Με βαση κυβερνητικες πηγες πανω από 8εκ ατομα στην Αγγλια ενώ εργαζονται δεν μπορουν να επιβιωνουν αξιοπρεπώς και αυτό ηταν πριν τα τελευταια γεγονοτα οπου εχουν προσθετει αλλα 2εκ στα ταμεια ανεργιας, με πανω από 3εκ πλυθησμο να περνουν φαγητο από συσσίτια.





Πινακας βιομηχανικης παραγωγης δειχνει τι προ υπήρξε στην Παγκοσμια Οικονομια πριν την Καραντινα με την Ιαπωνια, ΕΕ, Αφρικη, Λατινικη Αμερικη να δειχνουν πτωση, ΗΠΑ σταστιμοτητα και Κινα αυξηση

Ο μισος περιπου πλυθησμος με πτυχιο στην Αγγλια (που τωρα περνει δανειο για να το αποκτησει) δεν εργαζεται καν σε τομεα που εχει σχεση με την εκπαιδευση και το γεγονος ότι με το ένα τριτο του εργαζομενου λαου μπορουν να παραγουν τωρα τα ιδια αυτοκινητα με το 1970 σημαινει ότι η παραγωγηκοτητα δεν ανταποκρινεται στις αναγκες του πλυθησμου.

Το ότι ανεστειλαν την οικονομική δραστηριοτητα και εστειλαν τον κοσμο σπιτι δεν σημαινει ότι οι αντιφασεις σταματησαν ουτε ότι αναστάλθηκαν απλα σιγοβράζουν μεχρι να γινει ξέσπασμα.

Τωρα δημοσιευσαν τα οικονομικα αποτελεσματα της Αγγλιας για τους πρωτους τρεις μηνες του 2020 και βλεπουμε ότι η πτωση της οικονομιας ήταν 5.8% του ΑΕΠ το μεγαλυτερο νουμερο πτωσης από το 1955 που αρχισαν να μετρανε και πρεπει να γνωριζουμε ότι η Καραντινα εγινε 23 Μαρτιου δηλαδη την τελευταια εβδομαδα των μετρησεων αρα η πτωση ειδη ειχε αρχισει. Και μετα απο δυο μηνες Καραντινας η ανεργια ανεβηκε 2εκ απ'τον πλυθησμο
https://www.bbc.co.uk/news/business-52641807

Τα Γελοία Μετρα για τον Κοροιδο ιο
Έχοντας παραμυθιάσει τον κοσμο με τον Κοροιδο ιο και τα mετρα ‘προστασιας’ των μεγαλων εταιριων που επεβαλαν στα χρηματιστηρια, τραπεζες, σουπερμαρκετ κτλ. τωρα υποχρεωνονται να επιστρεψουν στην ‘παλια κανονικοτητα’ χωρις να επιστρεψουν και βαζοντας περιοριστικά μετρα για να ξαναπαιξουν το παραμυθι όταν τους ξανα-χρειαστει ειδηκα στις μορφες που τους διευκολύνει δηλαδη στο να μην συνωστίζεται κοσμος στους δρομους η σε πολιτικες οργανωσεις.


Γεμισαν το Δουβλινο με Αφισσες οπου λενε οτι ο Κορονοιος Ειναι Μουφα Ιος μετρο να εισαγουν την ΝΤΠ

Εχουμε μπει σε ένα αγωνα δρομου οπου οι παγκοσμιοποιητες προσπαθουν να ανατρεψουν την ταση κοντρα στην παγκοσμιοποιηση (αρχικα με το δημοψήφισμα για το Μπρεξιτ, την ανοδο του Τραμπ, την προσπαθεια επιστροφης των Αμερικανων στρατευματων απ’τις πολεμικης περιπετειες στο εξωτερικο, την αναδιαπραγμετευση της ΝΑΦΤΑ, εμπορικου πολεμου ΗΠΑ-Κινας κτλ) και αυτό που χαρακτηριζει την νεα κατασταση είναι ότι τοσο οι παγκοσμιοποιητες οσο οι αντιθετοι δεν εχουν προγραμμα πραγματικης εξοδου απ’την θανατηφορα κριση του παγκοσμιοποιημενου καπιταλισμου. Η ιστορια δεν πηγαινει ποτε πισω ακομα και όταν φαινεται ότι ετσι είναι.

Ο αγωνας για την ελευθερια περναει μεσα απ’το ανοιγμα των οικονομίων και κοντρα στην επιβολη παραλογων μετρων που βοηθανε απλα τις μεγαλες εταιριες και αφανιζουν τους εργατες και τους μικρομεσαίους και ανοίγει το δρομο για την προσπαθεια επιβολης οικονομικης αυταρκειας στους τομους που υπερισχυουμε και την δημιουργια αναλογων δασμων προστατευτισμου στα εισαγωμενα αφου η διασπαση της παγκοσμιας καπιταλιστικης αλυσιδας θα επηρεάσει ολο και πιο πολύ πολλές χώρες και θα επρεπε να ετοιμαζομαστε προς αυτό το σκοπο αφου η επιβιωση μας σαν εθνος περναει μεσα από αγωνα επαναστατικων απελασεων προιωντων που ανταγωνιζονται αυτά που εμεις οι ιδιο μπορει να παραγουμε και τα λαθροεποικιστικα παρασιτα που εφεραν οι κυβερνησεις όταν νομιζαν ότι θα μπορουσαν να αλλαξουν και να διαλυσουν την κοινωνικη συνθεση της κάθε χωρας. Τωρα επικεντρωνονται στον διαμελισμο του κοινωνικου ιστου καταργωντας θρησκείες, παραδοσεις, τροπο ζωης αποσκοπώντας σε ένα μαζικο ατομισμο με τα ακρως αντιδραστικα μετρα περιορισμου.



Οι αλλαγες που ευαγγελιζονται στο Δημοσιο είναι να προσπαθησουν να ξανασχολασουν οσους μπορουν αφου ετσι και αλλιως θα ξανασυρρικνωθει πληρως η οικονομια, με την χρησιμοποιηση τεχνολογιας πχ καμερες στα σχολεια που αποσκοπουν περα απ’την αστυνομευση την εργαλειοποιηση της τεχνικης γνωσης των καθηγητων οπου θα μπορουν να γραφουν τα μαθηματα και να τα ξαναχρησιμοποιουν σε άλλες ταξεις, πραγμα που διαφορα Πανεπιστημια εχουν κανει παγκοσμιως διδασκωντας ταξεις ταυτοχρονα με μαθητες σε πολλες πολεις, η να προωθήσουν την εργασια απ’το σπιτι σπαζοντας ετσι την κοινωνικη συναστροφη υπαλληλων και ετσι μπορουν να τους σχολανε με μαιλ κτλ. Φυσικα πολλα από αυτά είναι τελειως γελοια αφου το κοστος για να τα στησεις θα ξεπερναει προ πολλου οποιοδηποτε κερδος και τα σχολεια δεν μπορει να λειτουργουν εξ αποστασεως που ζητησε ο Προεδρος Κουομο με τον Μπιλ Γκειτς για την Νεα Υόρκη….αρα είναι όνειρα θερινός νυχτος όπως το γελοιο αιτημα της Ζιονιστικης μπανανιας απ’τον Νετανανχιου που ζητησε μικροτσιπ σε όλα τα νεογεννητα παιδια…


Σε Γαλλικο Νηπιαγωγειο τα Παιδια σε Απομωνοση την ωρα του φαγητου

Η πανδημια του Καπιταλισμου στη Κινα
Τρεις φορες προηγουμενα εχει γινει παγκοσμια κριση που οδηγησε σε Μεγαλη Υφεση την τελευταια δεκαετια του 19αιωνα, 1929-32 και στις μερες μας. Και στις δυο προηγουμενες φορες η απαντηση ηταν δασμοι, φορολογιες σε εισαγωμενα και οικονομικο πολεμο αναμεσα σε εθνικα κρατοι η σε συνασπισμων κρατων.

Οι παγκοσμιοι ιμπεριαλιστικοι πολεμοι προσπαθησαν να λυσουν το ζητημα αυτο. Τι γινεται στις μερες μας;
Διασπαση του παγκοσμιου καπιταλισμου δηλαδη των Παγκοσμιοποιητων-Κινα και ΗΠΑ. Αυτη η διασπαση θα τιναξει στον αερα την ΕΕ. Η ψευδο αριστερα υποστηριζει τις Καραντινες επειδη γουσταρει παγκοσμιοποιηση και δεν θελει ουτε το κλεισιμο συνορων, ουτε την απελαση λαθροεποικιστων και υποστηριζει τις πολυεθνικες.

Με βαση στοιχεια του Παγκοσμιου Οργανισμου Εργασιας 2.7 δις πλυθησμο ηταν σε καραντινα και αυτο αντιπροσωπευει το 70% των εργατων σε ανεπτυγμενες χωρες. Μιλαμε δηλαδη για μια προληπτικη παγκοσμια βαναπαρτιστικη χουντα που προσπαθει να επιβληθει και να αλλαξει τον συσχετισμο των δυναμεων:

1) κατα των εθνικων κρατων
2) κατα της εργαζομενες μαζες, τους αυτοαπασχολουμενους και τους μικρομαγαζοτερες

Το 2008-9 το χρέος επί ΑΕΠ στη Κινα ήταν γύρω στα 180% τώρα εφτασε στα 300%
Η Καραντίνα της «πανδημίας» βοηθάει την Παγκοσμιοποίηση;
Ένας από τους πολλούς λόγους, που μας οδηγούν στο ότι η καραντίνα υπήρξε εσκεμμένη και προετοιμασμένη, είναι η απάντηση στο ποιόν εξυπηρετεί. Η Οικονομική επιβολή των πολυεθνικών είναι και ο πρωταρχικός λόγος που συνέβησαν όλα αυτά. Συμπέρασμα πρώτον. Είναι βλακεία να πιστεύουμε ότι πίσω απο τον Κοροιδοιό βρίσκονται οι ΗΠΑ. Θα έλεγα η Κίνα σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Κεφάλαιο και τους Παγκόσμιους Οργανισμούς. Η συνεισφορά του κάθε Τσιόδρα -αν αγαπούσε τη δουλειά του, αλλά και τον κόσμο που «ενημερώνει» - θα ήταν να μας διευκρινίσει, αν ο ιός παρασκευάστηκε σε κάποιο εργαστήριο.

Η καραντίνα έδωσε καίριο χτύπημα στο κεφάλαιο των Εθνικών Κρατών; Πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν ή πρόκειται να κλείσουν παγκοσμίως με την καραντίνα; Δεν έχω ακόμα στατιστικά στοιχεία, αλλά πιστεύω ότι το νούμερο είναι ασύλληπτο. Βλέπω απο την ψωροκώσταινα. Ήδη απο τα μνημόνια κρίνοντας απο την επίσημη ανεργία, που είναι αναξιόπιστη, οι μισές επιχειρήσεις είχαν ήδη κλείσει. Τώρα το δεύτερο κύμα, έρχεται να σκάσει πάνω σε μιά ήδη αποδυναμωμένη και φυτοζωούσα επιχειρηματική δραστηριότητα. Θα πρέπει να αρχίσουμε να μετράμε. Πόσες επιχειρήσεις δεν άνοιξαν αυτές τις μέρες, πόσες δεν θα ανοίξουν τις επόμενες βδομάδες, πόσες θα ξανακλείσουν μετά από μερικές μέρες, και πόσες θα απολύσουν προσωπικό και θα μικρύνουν συνειδητά προκειμένου να επιβιώσουν. Σε βάθος εβδομάδων πέραν απο την τεράστια ανεργία, θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας και τη φτωχοποίηση των μεσαίων και μικρομεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας.

Υπαρχει η αποψη ότι το προτσες αυτό ολοκληρωθηκε αρα προς τι τα προληπτικα μετρα καραντινας; Γιατι η κοντρα με Κινα; Και εαν η κοντρα με Κινα ειναι εικονικη και οι δυο πτερυγες συμφωνουν στα μετρα του Κοροιδου ιου τοτε θα πρεπει να πουμε οτι η Κινα θα υπερισχύσει αφου εχει ειδη επιβάλλει δικτατορικα μετρα ελεγχου στον ιδιο της τον πληθυσμου και οτι στην επομενη φαση οταν: η ΗΠΑ βαλει κυρωσεις, η αρνηθει να πληρωσει τα ομολογα που εχουν οι Κινεζοι, η κανει κατασχεσεις σε Κινεζικες εταιριες στην ιδια την ΗΠΑ θα δουμε Κινεζικα στρατευματα να φτανουν στην Αμερικανικη ηπειρο;

Σε αντιδιαστολη με το 2008-9 η κριση φετος επισης χτυπαει την Κινα, η δευτερη μεγαλυτερη οικονομια στον πλανητη. Με βαση την εφημεριδα τις Νοτιο-Κινεζικης Ημερησιας Εφημεριδας “τα κερδοι στις Κινεζικες βιομηχανικες εταιρείες επεσε 38.3% στους πρωτους δυο μηνες του 2020 η μεγαλυτερη πτωση που γραφτηκε ποτε για την δευτερη μεγαλυτερη οικονομια στο πλανητη”. Η ανεργια εφτασε επισης επισης επισημως στα 6.2% σε σχεση με το 4.9% του Απρλιο 2018.

Χρηματιστης σε εταιρια Upright Asset εγραψε όμως ότι “η ανεργια συσχετιζεται μονο με τους κατοικους των πολεων που είναι περιπου 450εκ και ότι 300εκ είναι προσθετοι εσωτερικοι εργατες απ τα χωρια απ’τους οποιους τα 200εκ μπορει να εχουν μπει σε διαθεσιμοτητα η παρτ ταιμ αρα το πραγματικο νουμερο ανεργιας είναι πολλαπλασιο και μπορει να αντιστοιχει το 25% των 750εκ εργατων” δηλαδη γυρω στα 180εκ και για να καταλαβει κανεις γιατι νουμερα μιλαμε ο πλυθησμος της ΕΕ που είναι ενεργος δηλαδη 16-64χρονο αντιστοιχει γυρω στα 300εκ “Πανω από 460.000 Κινεζικες εταιριες εκλεισαν τους πρωτους 4 μηνες του 2020”

Sidney Leng: Coronavirus: nearly half a million Chinese companies close in first quarter as pandemic batters economy, South China Morning Post, 6 April 2020 https://www.scmp.com/ economy/china-economy/article/3078581/coronavirus-nearly-half-million-chinesecompanies-close-first

Το σοκ στην παγκοσμια οικονομια απ τον Covid-19 εχει γινει πιο γρηγορος και πιο καταστροφικος απ΄την Μεγαλη Υφεση του 1929. Στις προηγουμενες υφεσεις τα χρηματιστηρια επεσαν 50%, η δανειοληπτικες αγορες παγωσαν, τεραστιες χρεοκοπιες ακολουθησαν και η ανεργια ξεπερασε το 10% και το ΑΕΠ επεσε κατά 10% ετησιως. Όλα αυτά όμως εκαναν τρια χρονια να γινουν πραξη. Στην σημερινη κριση καταστροφικες μακροοικονομικες και χρηματιστηριακες καταστροφες εχουν εμφανιστεις σε τρεις εβδομαδες”

Nouriel Roubini: A Greater Depression? Mar 24, 2020, https://www.project-syndicate.org/ commentary/coronavirus-greater-great-depression-by-nouriel-roubini-2020-03

Η διασπαση της παγκοσμιας καπιταλιστικης αλυσιδας είναι λοιπον ειδη εδώ. Αυτή η διασπαση θα χαρακτηρισει την επομενη περιοδο μαζι με την μαζικη ανεργια και πως θα αντιμετωπιστει αυτό τοσο από αυτους που κυβερνουν αλλα και το λαικο κινημα που θα εχει την πλατη του στο τοιχο οσο ποτε αλλοτε.