Η Eπέτειος της Ρωσικής Επανάστασής Δικαίωμα στην επαναστατική αισιοδοξία..

Λέον Τρότσκι
Η επέτειος της Ρωσικής Επανάστασης
Δικαίωμα στην επαναστατική αισιοδοξία

(Τέλη 1939)
Πρώτη Δημοσίευση: Σοσιαλιστική Έκκληση, Τόμος. ΙΙΙ αριθ. 87, 14 Νοεμβρίου 1939, Σ.1.
Μεταγραφή / HTML Markup: Einde O'callaghan.

Copyleft: Αρχείο Διαδικτύου Leon Trotsky (www.marxists.org) 2018. Creative Commons (χαρακτηριστικό και κοινή χρήση).


Στο εβδομαδιαίο της γνωστής εφημερίδας Paris-Soir της 31ης Αυγούστου 1939, αναφέρεται μια εξαιρετικά διδακτική συνομιλία μεταξύ του Γάλλου Πρέσβη Coulondre και του Χίτλερ στις 25 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνέντευξής τους. (Η πηγή των πληροφοριών είναι αναμφίβολα ο ίδιος ο Κουλόντρε. 'Ο Χίτλερ οριεται , καυχιέται για τη συμφωνία που συνήψε με τον Στάλιν ("μια ρεαλιστική συμφωνία") και "λυπάται" που θα χυθεί Γερμανικό και Γαλλικό αίμα.

"Αλλά," ο Κουλόντρε αντιτίθεται", ο Στάλιν έδειξε μεγάλη διπλή συναλλαγή. Ο πραγματικός νικητής (σε περίπτωση πολέμου) θα είναι ο Τρότσκι. Το ξανασκέφτηκες;”

"Ξέρω", απαντά ο ντερ Φύρερ, " αλλά γιατί η Γαλλία και η Βρετανία έδωσαν στην Πολωνία πλήρη ελευθερία δράσης;" κλπ.

Αυτοί οι κύριοι θέλουν να δώσουν ένα προσωπικό όνομα στο φάντασμα της επανάστασης. Αλλά αυτό φυσικά δεν είναι η ουσία αυτής της δραματικής συζήτησης, την ίδια στιγμή που οι διπλωματικές σχέσεις έσπασαν. "Ο πόλεμος αναπόφευκτα θα προκαλέσει επανάσταση" * ο εκπρόσωπος της ιμπεριαλιστικής Δημοκρατίας, ο ίδιος παγωμένος στο μεδούλι, τρομάζει τον αντίπαλό του.

"Ξέρω" , απαντά ο Χίτλερ, σαν να ήταν μια ερώτηση που αποφασίστηκε εδώ και πολύ καιρό. "Το ξέρω." Εκπληκτικός διάλογος!

Και οι δύο, ο Κουλόντρε και ο Χίτλερ, αντιπροσωπεύουν τη βαρβαρότητα που προχωράει στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, κανένας από αυτούς δεν αμφιβάλλει ότι η βαρβαρότητά τους θα κατακτηθεί από τη σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτή είναι τώρα η συνειδητοποίηση των κυρίαρχων τάξεων όλων των καπιταλιστικών χωρών του κόσμου. Η πλήρης αποθάρρυνση τους είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία στη σχέση των ταξικών δυνάμεων. Το προλεταριάτο έχει μια νέα και ακόμα αδύναμη επαναστατική ηγεσία. Αλλά η ηγεσία της αστικής τάξης σαπίζει στα πόδια της. Στην αρχή του πολέμου που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, αυτοί οι κύριοι είναι πεπεισμένοι εκ των προτέρων για την κατάρρευση του καθεστώτος τους! Αυτό το γεγονός και μόνο πρέπει να είναι για εμάς η πηγή της ανίκητης επαναστατικής αισιοδοξίας!

Τελευταία ενημέρωση στις: 27 Ιουνίου 2016