Ο Χωροφυλακας του Ιμπεριαλισμου
Η ΚΔΕ εχει συμφωνησει με την ΕΠ – μια αλλη ομαδα παλι αναφερεται στον τροτσκισμο να συζητησουν τα βασικο ζητηματα που απασχολουν σημερα το εργατικο κινημα. Αν η συζητηση αποδειξη οτι υπαρχει συμφωνια αρχικα αναμεσα στις ομαδες τοτε θα προχωρσουν στην ενοποιηση τους.
Το θεμα που τοποθετηκε πρωτο στην λιστα για συζητηση-χωρις αυτο να σημαινει οτι εχει εξεχουσα σπουδαιοτητα σε σχεση με τα υπολοιπα – ειναι η θεση του επαναστατικου κιμηματος απεναντι στους ιμπεριαλιστικους πολεμους και συγκεκριμενη απεναντι στον πολεμο που διεξαγεται σημερα στη Μ Ανατολη...
Οταν το ζητημα του ιμπεριαλιστικου πολεμου αντικρυζεται αφηρημενα δηλαδη σαν θεωρητικο ζητημα, ολες οι ομαδες που αναφερονται στον τροτσκισμο (και ισως εξω απ το δικο μας χωρο) ευκολα θα συμφωνουσαν με την λενινιστικη θεση του επαναστατικου ντεφαιτισμου. Ο Λενιν κυρια στο βιβλιο του ‘ιμπεριαλισμος το τελευταιο σταδιο του καπιταλισμου’ διαπιστωνει και αποδυχνει οτι ο Α’ Παγκοσμιος Πολεμος ηταν ενας πολεμος ληστων, ενας πολεμος αναμεσα στις μεγαλες καπιταλιστικες χωρες για την ανακατομη των ‘σφαιρων επιρροης’. Οι επικλησεις της αστικης προπαγανδας στην ‘πατριδα’ την ‘υπερασπιση της πατριδας’, τον ‘πατριτωτισμο’, την ‘εθνικη ενοτητα’ και τα παρομοια ηταν απλα το καλυμα, για τον αντιδραστικο χαρακτηρα του πολεμου. Μ’αυτο τα προσχυματα οι εργατες και οι φτωχοι αγροτες καλουνταν ν αλληλοσφαγουν στα πεδια των μαχων για να εξασφαλισουν στην ‘δικη’ τους αστικη ταξη μεγαλυτερη μεριδα απ την ληστεια των εργατων ολου του κοσμου και την ληστεια των αποικιακων λαων.
Περα το κλιμα της φιλοπολεμης και μαζικης υστεριας που μπορει να δημιουργηθει στις αρχες ενος τετιου ληστρικου πολεμου οι επαναστατες οφειλουν να αντιταχθουν στους εξοπλισμους , την λεγομενη εθνικη αμυνα και να διακυρησσουν οτι η ‘ηττα της δικης μας πατριδας ειναι το μικροτερο κακο’.
Αυτο εκαναν ο Λενι ο Τροτσκυ και οι μπολσεβικοι. Καλεσαν το Ρωσικο προλεταριατο – και το Ευρωπαικο – να στρεψει τα οπλα εναντια σ’εκεινους που του εδωσαν αντι ν’αλληλοσφαζεται για τα ιμπεριαλιστικα συμφεροντα. Να μετατρεψει το πολεμο σε επανασταση. Αφου ο πλουτος και η εξουσια περασει στα χερια των εργαζομενων τοτε θα ηταν λογικο να υπερασπιστουν οι εργαζομενοι – αν χρειαζοταν – την δικη του πατριδα, μεσα στην οποια ειχαν γινει νοικοκυρηδες.
Αυτη η ορθη πολιτικη – πραχτικη – του Λενιν ειχε σαν προυποθεση και μια ορθη εκτιμηση για τον χαρακτηρα του πολεμου που προεκυπτε απο μια εμπειραστατωμενη αναλυση των αιτιων που οδηγησαν στον πολεμο.
Η γενικη αρχη του επαναστατικου ντεφετισμου δεν μας απαλασει απ την υποχρεωση και εκτιμησης των συγκεκριμενων καθε φορα καταστασεων. Αλλιως αυτη η γενικη αρχη – αποδεκτη στα λογια – μπορει να αναφερθει στην πραξη και να γινει το φυλλο συκης για πολιτικες που αντικειμενικα εξυπηρετουν τον ιμπεριαλισμο.
Γιατι πρεπει ναναι η θεση των επαναστατων στον πολεμο της Μ Ανατολης. Αυτο το ερωτημα θετει ενα αλλο πρωταρχικο ποιος ειναι ο χαρακτηρας αυτουνου του πολεμου. Πως και γιατι αρχισε. Τι επιδιωκαν τα εμπολεμα στρατοπεδα;
Ο Εκλεκτισμος
Το γεγονος οτι και απ τις δυο πλευρες τα καθεστωτα ειανι οριστικα, οτι στο πολεμο ηγεσια ειναι η αστικη ταξη δεν προδικαζει και την αντιδραστικο χαρακτηρο του πολεμου και για τις δυο πλευρες.
Υπαρχουν πολιτικες ομαδες κυριως στο εξωτερικο που αρκουνται στην ταξικη φυση των δυο στρατοπεδων προκειμενου να παρουν θεση ουδετερη ουτε με τους Αραβες ουτε με το Ισραηλ.
Απο την αποψη τη λογικης μεθοδου ο τροπος τους θα μπορουσε να χαρακτηριστει εκλεκτισμος. Ειναι μια αυθαιρεσια της σκεψης που περνει μια πλευρα της πραγματικοτητας και την αναγει σε απολυτο και καθοριστικο. Στην περιπτωση που μας απασχολει παιρνουν την καπιταλιστικη φυση των καθεστωτων.
Με την ιδια μεθοδο οι αρχαιοι ελληνες πρσοδιοριζαν τον ανθρωπο σαν ‘ον δι ποδο και απτερον’
Αλλα αυτες ειναι δυο μονο πλευρες του ανθρωπου και οχι οποσδηποτε οι προσδιοριστικες. Ειναι γνωστο το καλαμπουρι της μαδημενης κοτας για την οποια καποιος ειπε κοροιδευτικα: ιδου ο ανθρωπος! Γιατι και διποδη ηταν και απτερη ηταν. Ποια πλευρα της πραγματικοτητας εχει καθε φορα σημασια εξαρταται απ τις περιστασεις.
Ο Λενιν για τι συζητηση για τα συνδικατα θεωρησε αναγκαια να αναλυσει και να καταπολεμησει την μεοθοδο του εκλεκτισμου εναντια στον Μπουχαριν. Τον Μπουχαριν που προσπαθουσε να τοποθετηθει στο ζητημα των συνδικατων αναλυοντας αφηρημενα το ρολο τους, εξω απ τις συγκεκριμενες συνθηκες της Ρωσικης Επαναστασης.
Στην συζητηση ο Λενιν πηρε το απλο παραδειγμο ενος ποτηριου. Αναλογα με τις περιστασεις μπορει να ηταν δοχειο για νερο ποσιμο, βαζο για λουλουδια, απλος κυλινδρος, χωρος να τοποθετηθουν μολυβια, οπλο προς εκσφενδονηση κτλ.
Στην ιστορια καθε πολεμος που τα εθνη διεξηγαγαν με ηγεσια την αστικη ταξη δεν ηταν οπωσδηποτε αντιδραστικος. Πρωτο παραδειγμα οι Ναπολεοντιοι πολεμοι που κατελεισαν το το απολυταρχικο και φεουδαρχικα καθεστωτα της Ευρωπης. Οι Βαλκανιοι πολεμοι εναντια στην Οθωμανικη Αυτοκρατορια. Ο πολεμος της Κεμαλικης Τουρκιας εναντια στην Ελληνικη εισβολη στη Μ Ασια και πολλοι αλλοι πολεμοι εθνικοαπαλευθερωτικι ειχαν αμφισβητητα προοδευτικο χαρακτηρα.
ΠΡΙΝ ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ
Ας κοιταξουμε λοιπον τις αλλες πλευρες στο πολεμο της Μ Ανατολης. Πολλοι δικαιωνουν την πλευρα του Ισραηλ με το επιχειρημα οτι οι Εβραιοι εχουν το δικιαωμα μιας πατριδας και ο φυσικος τους χωρος ειναι η Παλαιστινη αφου απο εκει φαινονται να καταγονται.
Ειναι ομως στα σοβαρα επιχειρημα υπερ του συγχρονου Ισραηλ η γεωγραφικη θεση του Εβραικου πληθησμου πριν τρεις χιλλιαδες χρονια;
Παρολλα αυτα ο Εβραικος πλυθησμος της Παλαιστινης δεν ειναι αυτοχθων. Και πρωτος που το υποστηριζε αυτο ειναι ο ΕβραιοΓερμανος Μαρξ ο οποιος σιγουρα δεν μπορει να κατηγορηθει για αντισημιτισμο. Στην πρωτη μελετη του το ‘Εβραικο Ζητημα’ ο Μαρξ λεει οτι οι Εβραιοι της Ιερουσαλημ δεν μπορουν να θεωρηθουν αυτοχθονες. Η παρουσια τους εκει οφειλεται σε γεγονοτα που χανονται στα βαθη των αιωνων.
Πραγματι οι Εβραικες νομαδικες φυλες εφτασαν στην Παλαιστινη 800πχ αναζητωντας γονιμη γη. Μεχρι τοτε η γη αυτη κατοικουνταν απο τους Αιγυπτιους, τους Ιξος, τους Χιττιτες και τα ντοπια φυλα των Χανανιτων. Αυτο χαρι της αληθειας χωρις να θεωρουμε πως εχουν καπου βαρυτητα για την σημερινη θεση των επαναστατων στο Εβραικο ζητημα.
Αλλοιμονο αν οι Ελληνες προβαλαν διεκδικησεις προς Βορα εν ονοματι τις παλιας καθοδου των Δωροιων η αν διεκδικουσαν την Μ Ασια και τον Ποντο επειδη κατοικοι της Ελληνικης Χερσονησου ειχαν μεταναστευσει εκει. Τετοια σαθρα επιχειρηματα μπορουν να προβληθουν σημερα απο αντιδραστικους σε καθε περιοχη του πλανητη.
Αλλα μηπως το Εβραικο εθνος ειχε εκει στην Παλαιστινη την πιο πολυαριθμη παρουσια. Ειναι γεγονος οτι εκει υπηρξε καποτε ενα Εβραικο κρατος. Αλλα εως το 200μχ οι Εβραιοι εκφυλιστικαν σε μια ελαχιστοτατη μειοψηφια. Μεχρι το 2014 δεν ζουσαν περισοτεροι απο 45.000 Εβραιοι. Ενα ποσοστο μηδαμινο αν λαβουμε υποψη μας οτι μια στατιστικη του 1930 που δημοσιευθηκε στο λεξικο του Ανεξαρτητου ανεβαζει τους Εβραιους της διασπορας σε 16.000.000 απ τους οποιους τα 4.500.000 κατοικουσαν στις Ενωμενες Πολιτιες. Οταν στην Ελλαδα μονο και ειδηκα στην Θεσσαλονικιη υπηρχαν 120.000 Εβραιοι.
